Mahavishnu Project kende ik eigenlijk niet eens, maar dat blijkt eigenlijk gewoon een tributeband te zijn. Zonder studiowerk, als ik PA mag geloven, dus wat heb je dan precies genomineerd, Jacoto?

Meeting of the Spirits stond bij mij op 5, Birds of Fire op 18. John McLaughlin is de op-één-na grootste held van de jazzrock. Ik zou hem dit jaar voor het eerst live gaan zien (op North Sea Jazz). Hopelijk gaat dat er in de toekomst alsnog van komen...

Voor mijn nominatie van The Mahavishnu Project ben ik uitgekomen op het album Return to the Emerald Beyond (2007) en wel bij de 5e track Faith.
Nu ik er net wat van gelezen heb, zou het idd goed kunnen dat het een tributeband betreft.
Faith vind ik overigens best aardig klinken en is ook nog lekker kort.

Gelijk maar een vraag aan jou.
Ik zie de laatste tijd weinig recensies meer van jouw hand in Progwereld?
Ben je daar mee gestopt?

14

Jeff Beck - You Know What I Mean [4:05]



Blow by Blow | 1975 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Jeff Beck, volgens liefhebbers een van de grootste gitaristen aller tijden, maakte in 1975 zijn instrumentale, de facto solodebuut Blow by Blow. Van twee Jeff Beck-inzendingen gooide het openingsnummer van die plaat de hoogste ogen.

Ja, ik ben daar inderdaad begin dit jaar gestopt. Ik merkte dat ik steeds minder zin had in het schrijven, en eigenlijk ook sowieso wel dat ik steeds minder naar progressieve rock luister. Daarnaast speelde het ook wel mee dat een paar voor mij interessante labels geen promo's meer aanboden, waardoor ik toch te vaak aan het luisteren was naar muziek die me niet echt bovenmatig kon boeien (en je moet zo'n plaat toch wel een keer of vijf luisteren voor je er echt wat over kunt schrijven, vind ik).

Faith staat overigens 'gewoon' op deze plaat

Van Jeff Beck heb ik een ander nummer op 12.
Eigenlijk veel te laag (bij nader inzien). Dat is altijd het euvel van lijstjes maken.
Eenmaal weggestuurd en je hebt alweer spijt van de noteringen.

Van Jeff Beck ben altijd wel een fan geweest. In mijn jeugd met o.a. The Yardbirds, toonaangevende Britse band met o.a. hits als 'Heart full of soul' (1965) en 'Shapes of Things' (1966) en niet te vergeten 'Still I'm Sad' waar Beck toen deel van uitmaakte, al verliet hij de groep vrij snel daarna.

Mooie tijden waren het.
Ik mocht van mijn ouders toen niet naar de radio luisteren maar deed dat toch stiekem. Op zondagavond van 23.00-24.00 uur luisterde ik op een klein transistor radiootje naar mijn favoriete Britse Top 20 op Radio Luxemburg, waar dj Barry Alldis, een lijst presenteerde volgens New Musical Express.
Ik kan het me allemaal nog goed herinneren!

Heidens vermaak?!

13

Weather Report - Birdland [5:59]



Heavy Weather | 1977 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Dan is het nu tijd voor de band rond saxofonist Wayne Shorter en toetsenist Joe Zawinul… en ten tijde van succesalbum Heavy Weather was bassist Jaco Pastorius ook een behoorlijke blikvanger. Kortom: Weather Report. Openingstrack Birdland is meteen het centrale stuk van het 'hitalbum'. Hier fungeert het als vlaggenschip voor de nummer 13 in de artiestenlijst.

Ja, ik zie het, dan had ik het 'Project' blijkbaar eerder te pakken dan het origineel.
Is zelfs nog korter: 2.01.

12

Allan Holdsworth - Wardenclyffe Tower [8:45]



Wardenclyffe Tower | 1992 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Nee, ook in deze lijst staat niet iedereen nog midden in het leven - grootheid Allan Holdsworth ontviel ons ook drie jaar geleden. De man, die al in een aantal eerdere intermezzo's langs kon komen dankzij zijn werk met onder meer U.K., Soft Machine en Gong laat ook een behoorlijke solo-erfenis na. Vlaggenschip in de artiestenlijst is wellicht een verrassende: het nummer (van het gelijknamige album) vernoemd naar de vijf torens om de hele wereld van energie te voorzien, bedacht door Tesla. De originele Tesla dan wel (d.w.z. degene die zijn naam aan de eenheid van magnetische flux gaf, niet de elektrische autoboer).

Deze prachtige Jeff Beck heb ik op 6!

Is er dan nog een stemmer aangezien deze boven Peter Banks staat?

Er is allicht ook nog de volgorde waarin het andere Peter Banks resp. Jeff Beck nummer ingediend is.

11

Guillaume Perret - Pilgrim [5:43]



Free | 2016 | Frankrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

In het voorprogramma van Archive stond ooit een tamelijk elektronisch bandje, Dr(Dr)One. Een van de leden daarvan was toetsenist/saxofonist Guillaume Perret. En die kom je dan weer tegen in het goed gesorteerde jazz-rock/fusion schap van Progarchives. Lekker hoor.

Met Allan Holdsworth - Wardencliffe Tower is mijn nr 1 al onthuld.
Die vind ik vrij laag staan eerlijk gezegd.
Een 'lekker nummer' vind ik het. Enkel het ruim 2 minuten durende (n.m.m.) saaie intro verziekt de boel een beetje. Maar ondanks dat toch mijn eerste keus.
Het verhaaltje van Holdsworth dat Casartelli erbij geschreven heeft, is nieuw voor me.
Toch weer interessant om te lezen!

9

Solution - Divergence [5:55]



Divergence | 1972 | Nederland

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Jan Akkerman kwam eerder al even zijdelings voorbij, maar op 9 vinden we nog een volbloed Nederlandse band. Toen toetsenist Willem Ennes acht jaar geleden overleed, kwam dat, bijna dertig jaar na het einde van Solution, vooral in de media als "de man van" (Astrid Joosten), maar wij laten ons niet kisten. Overigens speelde Ennes ook nog mee op het album Mooi en Onverslijtbaar van Het Goede Doel, en daarmee is de Prog Laddercirkel weer rond. Enfin, van tweede album Divergence, presenteren we hier het titelnummer.

7

Nils Petter Molvær - Cruel Altitude [8:40]



Hamada | 2009 | Noorwegen

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Hoe progressief wil je het hebben: de productieve Noor Nils Petter Molvær wordt beschouwd als de grondlegger van de future jazz. Het leek me op MusicMeter een grote naam, maar dat valt bij nader inzien ook nogal mee. Ook de beide inzendingen hier komen van één deelnemer. Enfin, hier is het centrale stuk uit zijn vijfde album, Hamada.

6

Jan Hammer - Crockett’s Theme [3:30]



Escape from Television | 1987 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Uit de Mahavishnufamilie komt deze meneer die we in de jaren '80 vooral met Miami Vice associeerden. Stemmig synthesizermuziekje en wat beelden erbij van toen de seks nog vrij was en geföhnd haar nog cool.

en wel een standaard voor een typisch fusion/jazzrock track natuurlijk...,.

5

Herbie Hancock - Chameleon [15:38]



Head Hunters | 1973 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Op 5 vinden we een oorspronkelijke jazzgrootheid die in de jaren '70 de funkkant op ging. Het leverde met Chameleon een van zijn populairste nummers op. Goede singlekeuze? Als je vijftien minuten met ruim 80% inkort kennelijk wel.

4

Jaga Jazzist - Toccata [9:10]



One-Armed Bandit | 2010 | Noorwegen

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Bij deze nog een aflevering uit het boekje moderne Noorse crossovers. Jaga Jazzist is sinds medio jaren '90 actief en heeft inmiddels een personeelslijst versleten waar de gemiddelde progband jaloers op zou zijn. Op het uit 2010 stammende One Armed Bandit slaan ze een brug tussen big band jazz en elektronische muziek. Van dat album presenteren we hier het centrale stuk, Toccata.

Aardig nummer hierboven van Jaga Jazzist, nooit eerder van de band gehoord, laat staan dat ik het nummer ken. Daar ga ik nog eens een paar andere nummers van draaien.
Anders is het met Solution. Chappaqua heeft nog in de Progladder dienst gedaan en Divergence heb ik nu net gehoord. Zelf heb ik een andere, van een later album op 16 in mijn lijst.
Dat Jan Hammer in de PA lijst stond vond ik aanvankelijk vreemd, nu begrijp ik uit welke familie hij is voortgekomen. Inderdaad, een leuke synthesizertrack uit de tv-serie Miami Vice, toen de seks nog vrij was heb je erbij gezet. Alsof dat nu niet meer het geval is.

3

Steely Dan - Deacon Blues [7:36]



Aja | 1977 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

En we eindigen dit deel van de editie met recht Arrowfähig met het duo Donald Fagen en wijlen Walter Becker, oftewel Steely Dan. Vier deelnemers stuurden in totaal zes nummers in. De hit van het hitalbum Aja, smooth en wel, gooide daarbij de hoogste ogen.

Steely Dan, niet mijn muziek. Te clean en te geproduceerd. Ik mis het gevoel

Tot zover het artiestenlijstgedeelte. We gaan zo verder met de nummer top 5. Eerst nog even dit:

26

Chicago - 25 or 6 to 4 [4:50]



Chicago II | 1970 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Hits hits hits! De band begon als Chicago Transit Authority en ging daarna verder als Chicago en nam onder die naam (met een paar gaten) de albums II t/m XXXVI op. De jazzrock zat vooral in deze eerste periode, voordat AOR-ballads de boventoon gingen voeren. Maar toch een gewetensvraag, heeft de andere 25 or 6 to 4-stemmer nou ook met Look Away in de hand gestaan?

Wat kaal in de productie vind ik het meer. Echt muziek in de categorie 'You love it or you hate it'.
Vroeger was het ook niet zo mijn ding, maar met de belangstelling die ik voor Echolyn heb gekregen ben ik opnieuw naar Steely Dan gaan luisteren.
De enige band die 2x keer in mijn lijst staat. Op plaats 8 en eentje op 15, die laatste, ook nu weer achteraf gezien, had veel hoger moeten staan.

Die vraag kan ik netjes naast mij neerleggen, want ik heb er niet op gestemd.
Neemt niet weg dat ze met Look Away van het zoetsappige werk ook niet vies zijn.
Mijn Chicago favoriet heb ik op 3 staan. Wel is het een andere.

Die Diane Warren-ballad was wel mijn kennismaking met de band, inmiddels toch ook alweer een kwarteeuw geleden.

5

Miles Davis - Générique [2:50]



Ascenseur pour l'Échafaud | 1958 | Verenigde Staten

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Allicht had Miles Davis ook niet over belangstelling te klagen. In de 11 (!) ingezonden nummers zat echter de nodige spreiding, waar het al dan niet beperken tot 's mans fusionrepertoire vast ook een bijdrage aan geleverd heeft. Over deze blikvanger van de Ascenseur pour l'Échafaud-score werd nog overeenstemming bereikt.

Ik heb drie x Miles Davis in mijn lijst staan waaronder deze op nummer 16. Sjiekago heb ik ook, op 19 om precies te zijn.

4

Bruford - Fainting in Coils [6:33]



One of a Kind | 1979 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Bill Bruford kennen we allicht in de eerste plaats van zijn werk bij Yes, maar hij heeft nog bij een hele sloot andere meer en minder jazzy progbands gespeeld. En dan had hij dus ook nog een solocarrière met nog iets meer jazz erin. Van zijn populairste album (One of a Kind) staat het centrale stuk op 4 in onze fusionlijst.

3

Brand X - Nuclear Burn [6:23]



Unorthodox Behaviour | 1976 | Verenigd Koninkrijk

Prog Top 300 noteringen:
2018: ---
2017: ---
2016: ---
2015: ---

Van de Yesdrummer naar de Genesisdrummer. Allicht had Brand X meer leden (die er deels ook wel langer bij gezeten hebben), maar ik vermoed dat Phil Collins toch wel de reden is dat veel mensen ooit aan Brand X begonnen zijn. Het eerste nummer van het eerste album schopt het tot het podium alhier.