88. Monolake - Silence (2009)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/180000/180561.jpg

Monolake is tegenwoordig alleen Robert Henke, maar in het begin was hij samen met Gerhard Behles de oprichter ervan. Deze twee hebben ook Ableton opgericht, het bekende muzieksoftware bedrijf.
Silence staat bol van de spannende ingehouden techno, maar dan techno die meer richting ambient en dub gaat, ook zijn er field recordings toegevoegd zoals regen en wind. IJskoud, abstract, minimaal en futuristisch zijn enkele woorden die hier goed bij passen, niet voor iedereen geschikt maar als je wel van wat bijzonders houdt is dit wel een aanrader.
Het is gemasterd door Rashad Becker, die we kennen van Dubplates & Mastering in Berlijn waar Basic Channel de oprichter van was, die sound hoor je hier ook wel.

Net Here Comes the Sun van The Timewriter aangeslingerd. Wat een gelukzaligheid

87. Quicksand - Slip (1993)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/5000/5719.jpg?cb=1629096243

Quicksand is een band die ik volledig heb gemist in de jaren negentig, ik zie dat ze op lowlands hebben gestaan in 1994 nadat dit album uitkwam, maar toen was ik nog maar 16 en ging ik nog niet naar festivals.
Later ontdekt dus, deze post-hardcore band uit New York met ex leden van o.a Gorilla Biscuits en Youth of Today. Het is hoekige, energieke, beetje emo rock, met veel gitaargeweld, sommige mensen vergelijken het wel met Tool, maar ik vind het meer richting Helmet en Fugazi gaan. Voor de liefhebber, ze kwamen ook in Beavis and Butthead langs.

Dit is denk ik het enige album van Quicksand dat ik ken. Volgens mij heb ik dit zo’n twintig jaar geleden opgepikt, maar net als Snapcase heb ik het al jaren niet meer gedraaid. Snel maar weer eens doen! Overigens was ik veertien in 1994 en ging ik ook nog niet naar festivals of concerten.

86. Rancid - ...And Out Come the Wolves (1995)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3300.jpg?cb=1670520876

In 1996 ging ik voor de eerste keer naar een festival en dat was Pinkpop, en Rancid stond daar ook. Als ik nu naar de line-up kijk en zie wat ik allemaal gemist heb kan ik mezelf wel voor de kop slaan, maar wij zaten toen de helft van de tijd stoned op de camping, wat een voetbalveld was en wij zaten rondom een dug-out.
Gelukkig heb ik de maandag wel The Prodigy en Sepultura gezien, wat echt geweldig was, maar Rancid heb ik dus gemist en later op tv gekeken.
Maar goed, ik was toen helemaal in de punkrock en dit aanstekelijke album deed en doet het nog steeds erg goed, vol gas met wat ska invloeden en veel melodie, heerlijk meebleren met de refreinen.

Warempel, een album dat ik ken Super toffe plaat inderdaad.

Je spijst mijn tiplijstje ook wel goed aan hoor moet ik zeggen, ga er zo al eentje van luisteren (The Timewriter, denk ik)!

85. iTAL tEK - Outland (2020)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/779000/779347.jpg?cb=1583834633

Zo rond 2008 zat ik helemaal in de dubstep, er kwam toen veel uit wat de moeite waard was, o.a het debuutalbum Cyclical van Italtek. Maar ook o.a MRK1, FaltyDL, Distance, Burial, Kode9, Skream en noem het maar op brachten geweldige nummers uit. Helaas was zo rond 2010 de koek wel op en was de hype over, er werd nog wel wat uitgebracht maar dat stelde niet zoveel voor en hoe het tegenwoordig met dubstep gaat zou ik niet weten.
Italtek maakte na Cyclical nog twee albums met dubstep die weinig bijzonder waren, mijn verwachtingen waren dus ook niet hoog toen hij in 2016 met een nieuw album genaamd Hollowed kwam. Eerst dacht ik van die sla ik maar over, maar toen ik een aantal zeer lovende recensies las en vernam dat hij een nieuwe richting ingeslagen was heb ik het toch maar aangezet en was positief verrast. Die sound met erg veel synthesizers, is wat mij betreft op Outland tot perfectie uitgewerkt, ik noemde het daar een moderne Klaus Schulze en daar sta ik nog wel achter. Duistere, emotionele en epische electronica.

84. Therapy? - Troublegum (1994)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/266.jpg?cb=1574948471

Toen ik nog niet naar pinkpop ging keek ik het op televisie, zo heb ik o.a Therapy? ontdekt toen ze in 1994 daar stonden. Het melodieuze maar ook duistere sprak mij wel aan, en dat drumgeluid was ook wel apart. Ook de zanger die helemaal in het zwart was met ook een zwarte baard en haar viel mij wel op, ze waren wat anders dan andere bands, misschien komt dat ook wel omdat ze uit Noord-Ierland komen. Het was geen Nirvana waar ik toen ook helemaal weg van was. Troublegum vind ik hun beste, maar na Infernal Love heb ik ze ook niet meer zo gevolgd, andere interesses in muziek en hun nummers vond ik een stuk minder. Het werd trouwens ook veel gedraaid op MTV en daar hebben ze toen een concert uitgezonden in de Brixton Academy die ik op VHS opgenomen heb, die ben ik al lang kwijt, maar het concert staat op youtube en die is wel erg goed!

83. Artefakt - Monsoon (2019)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/757000/757727.jpg?cb=1573748267

Weer zo'n album wat weinig doet op musicmeter, en daarbuiten ook niet zo heel veel volgens mij. Het Nederlandse Artefakt maakt diepe, zeer goed geproduceerde techno met ambient en dub invloeden, je zou het met Voices from the Lake kunnen vergelijken. Atmosferisch, repetitief en hypnotiserend, het werkt voor mij het beste met een koptelefoon op. Ik heb deze toen op dubbel lp gekocht, omdat dat de enige versie buiten digitaal was en ik wel graag een exemplaar wilde hebben, maar voor mij werkt dat niet zo als je iedere keer die lp moet omdraaien en weer uit de sfeer komt, daarom draai ik het maar weer vaak digitaal. Staat trouwens niet op spotify, maar wel op bandcamp.

Monsoon. SEMANTICA 107 | Artefakt | Semantica Records - semanticarecords.bandcamp.com

Lekker hoor al die ambient. Fijne lijst zeg. Maar wanneer drop je nog eens een vieze, smerige full-on stonersludgebom op ons los?

Ik wil meer ambient meer, meer MEER!!
https://i.kym-cdn.com/photos/images/newsfeed/001/791/790/48d.png

Geduld is een schone zaak.

82. Deftones - Around the Fur (1997)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/282.jpg

Nu Metal, een genre waar ik ten tijde van de hype wel fan van was, alhoewel er nou niet zo heel veel goede bands waren in dat genre, bij mij bleef het vooral bij Deftones en Korn, en misschien nog een beetje Slipknot's tweede album.
Maar Around the Fur dus, de manier waarop Chino hier zingt, of schreeuwt en fluistert maakte toen wel indruk op mij, daarover de muziek die dan weer keihard is afgewisseld met rustige passages en de emotionele lading die het geheel heeft. Tegenwoordig luister ik het eigenlijk zelden meer, maar het maakt wel deel uit van mijn levens soundtrack, en als ik het dan weer hoor raakt het me toch wel, dit album kwam gewoon op precies de goede tijd uit in mijn leven.
In 1998 stonden ze op pinkpop, daar was ik niet bij maar ik zag het wel op tv en daar kwam dit korte filmpje ook voorbij.

Toevallig vorig jaar dit nummertje van Artefakt veel geluisterd:

AAAAAA Deftones *valt flauw samen met Don Cappuccino en berend94*

Begin eerst maar eens met nummer 87, Quicksand - Slip (1993). Ik heb het album weer eens afgestoft en gedraaid de afgelopen dagen en voor mij was het een feest der herkenning. Ik zou me kunnen voorstellen dat jij deze plaat ook wel kunt waarderen! En anders ArthurDZ wel.

Quicksand is eigenlijk wel een voorloper van Deftones, net als Helmet en Hum.

Absoluut, ik moest ook wel nadrukkelijk aan de Deftones en Helmet denken toen ik gisteren naar Slip aan het luisteren was. Maar ook een band als Sparta heeft volgens mij goed geluisterd naar Quicksand. Around the Fur is trouwens nog altijd mijn favoriete Deftones-album, op de voet gevolgd door Koi No Yokan.

Faith no More toch meer?

81. Acid King - Busse Woods (1999)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/112000/112919.jpg

Na Windhand de tweede stoner doom plaat in mijn top 100, deze van Acid King wordt wel gezien als een klassieker in het genre, en volkomen terecht. Wat het bijzonder maakt is de bedwelmende zang van Lori S. ze zingt je zo in een hypnose. De gitaren zijn laag gestemd en de ritmes repeterend, alhoewel hier wel meer afwisseling in zit dan Windhand. De bandnaam komt overigens uit het boek over Ricky Kasso, genaamd Say You Love Satan, Lori S had dat boek gelezen en de bijnaam van Kasso was The Acid King. De muziek is ook heerlijk evil dus het past er goed bij.
In maart komt er een nieuw album van de band uit!

80. Opeth - Watershed (2008)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/117000/117162.jpg

Opeth heb ik ooit ontdekt via Ghost Reveries, dat album sloeg in als een bom, ik had nog nooit zo'n aparte combinatie gehoord van grunten, zingen, rustig, hard, snel, akoestisch enz. Dat album vind ik nog steeds zeer goed, alleen Watershed is wat mij betreft over het geheel beter, Ghost Reveries luister ik toch vooral voor een aantal nummers tegenwoordig.
Ik ben trouwens niet zo'n liefhebber van Blackwater Park, ik weet niet hoe het kan omdat dat hun beste album is volgens velen, maar mij doet het niet zoveel. Watershed en Ghost Reveries raken me veel meer, misschien komt dat omdat ze Steven Wilson er niet meer bij hebben gehaald, en Per Wiberg op toesten erbij is gehaald.

79. Sepultura - Beneath the Remains (1989)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/833.jpg?cb=1637657760

Zo begin jaren negentig leerde ik metal kennen, en dat kwam door klasgenoten en Vara's Vuurwerk. Dat programma met Henk Westbroek was echt geweldig als je nog nooit zulke muziek had gehoord, ik zat echt met verbazing te luisteren. Zo kwam daar op een gegeven moment een concert van Sepultura voorbij, die ik tegenwoordig nog steeds op cassette heb liggen, en daar was ik meteen weg van, wat een snelheid! De meeste nummer kwamen van dit album af en van Arise, nog zo'n goed album. Later kwamen met Chaos A.D en Roots twee albums uit waardoor ze bij het grote publiek doorbraken, zelfs 3fm draaide toen nummers van hun. En in 1997 stonden ze op Pinkpop, waar ik zelf ook bij was en enorm van heb genoten.
Beneath the Remains dus, snelheid, agressie, veel afwisseling, technisch sterk en vol energie!

78. A Place to Bury Strangers - Exploding Head (2009)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/169000/169526.jpg

Zo af en toe ben ik best te porren voor een heerlijke bak noise rock of shoegaze of post punk of hoe je dit ook allemaal noemt. En dat gitaargeweld komt allemaal perfect samen op dit album van deze New Yorkers, want wat een heerlijke bak lawaai is dit, met als hoogtepunt de epische afsluiter, wat een apocalyps aan geluid is dat.
De zanger en gitarist is ook ontwerper van effect pedalen en eigenaar van Death by Audio, dat komt wel van pas in deze band, want dit staat bol van distortion en reverb. Ik lees in recensies uit die tijd dat dit album verre van origineel is en niks toevoegt, dat zou best kunnen, maar het zit wel enorm goed in elkaar en ik denk dat na al die jaren deze alleen maar mee waardering gaat krijgen en wel als een klassieker gezien gaat worden.

Damn, dit is wel even een ijzersterk rijtje: Acid King, Opeth, Sepultura én A Place to Bury Strangers!

77. Port-Royal - Dying in Time (2009)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/168000/168441.jpg

Er was een tijd dat ik behoorlijk intensief labels volgde, vooral n5md, Tympanik, Touch, Hibernate en nog wat andere. Die tijd is wel voorbij, sommige bestaan niet meer en andere brengen niet zoveel interessants meer uit, daarom kijk ik nu o.a meer naar lijstjes op RYM en discogs en releases op boomkat , RA, en DJ Mag.
Maar deze van het Italiaanse Port-Royal komt nog uit die tijd op nm5d, en was wel een voltreffer. Prima geschikt voor mensen die van emo houden, het is electro-akoestisch, soms tegen synth-pop aan, dan weer idm, maar bovenal zeer ontroerend, vind ik dan, misschien vinden sommigen het wel kitsch.

76. Russ Gabriel - Voltage Control (1995)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/153000/153816.jpg?cb=1631330610

Een behoorlijk obscuur album, niet te vinden op bandcamp of spotify, maar er staan wel wat nummers op youtube. De Brit Russ Gabriel maakt tegenwoordig nog steeds muziek en is de oprichter van het Ferox label, zo halverwege de jaren negentig maakte hij ambient techno en idm, vergelijkbaar met een B12 of The Black Dog. Wel bijzonder dat hij minder bekend is dan die twee, want ik vind dit nog beter dan wat zij hebben gemaakt. Rustig, warm, soms funky of jazzy met een beetje kaal geluid, geen volle productie, maar dat maakt het ook wat ingehouden qua sfeer, maar er staan ook spacey tracks op met mooie synth waves.
Helaas is dit zeer moeilijk te krijgen op cd of lp en is er nooit een heruitgave uitgebracht, zou wat mij betreft hoog tijd worden!

75. Speedy J - Public Energy No. 1 (1997)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/762.jpg

Zoals eerder gezegd was ik in de tweede helft van de jaren negentig wel meer in de techno, drum n bass en big beat, en daarom kocht ik deze op cd omdat ik dacht dat het wel richting die genres ging. Maar dat was even een tegenvaller, ik kon helemaal niks met dat kabaal en daarom de cd maar weer verkocht.
Jaren later toen ik wat meer in idm en en broken beats raakte toch nog maar weer eens opgezocht en ja hoor ik vond het prachtig, ook de cd maar weer aangeschaft.
Voor de liefhebbers van ambient layers met daarover rauwe industriele broken beats, je zou het een voorloper van Xanopticon kunnen noemen. Check trouwens ook de remixen van Patterns, vooral Pannik is erg hard!
Public Energy No.1 | Speedy J - speedyj.bandcamp.com

74. Auburn Lull - Alone I Admire (1999)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/21000/21964.jpg

Dan een voor mij rustgevend album, die ik heb leren kennen hier op musicmeter via oud user sietse zijn top 10.
Het is dromerige ambient achtige post rock, je zou het ook slowcore kunnen noemen. Bij het album staan veel berichten die de muziek goed beschrijven, maar eentje vond ik wel heel mooi en dat is dat het troostende muziek is. Het is helende muziek voor de ziel, je waant je even in een omgeving ver van het dagelijkse drukke leven, heerlijk ontspannend. Balsem voor je oren.

Alone I Admire. ❤️❤️❤️❤️❤️

73. Kuedo - Slow Knife (2016)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/555000/555114.jpg

Vergelijkbaar met Ital Tek deze Kuedo, beide komen uit de dubstep en beide hebben hun koers veranderd.
Toen Slow Knife uitkwam was ik direct onder de indruk, maar volgens mij was ik de enige want veel heeft het in al die jaren niet gedaan. Hopelijk komt er nu wat verandering in.
Futurisctische electronica, wat prima als soundtrack voor een Blade Runner gebruikt zou kunnen worden.


Kuedo – Slow Knife ***** | DJBROADCAST