Ben er nog! Heb inmiddels alles al zo’n vijf luisterbeurten gegeven, maar moet nog even een avond vinden waar ik mijn recensies kan neerpennen.

Suuns - Images Du Futur (2013)
Tip van: VladTheImpaler
Genre: Indie electro-rock

Dan zijn we bij de tip van Vlad, Montreal-based rock formatie SUUNS. Onbekenden voor mij, dus onbevlekt wandel ik ze tegemoet, maar als de indie-lover van weleer, wel met opgewekte stappen.

Powers of Ten is een scherpe opener en schud me gelijk wakker, chaotisch rollende gitaren met mompel-vocalen die nog behoorlijk venijnig zijn. Alsof leadzanger Ben Shemie met op elkaar geklampte kaken zijn frustratie de wereld in slingert. Dan volgt de track met de naam 2020, het jaar van het hier en nu. Een nummer met een heerlijke psychedelische drive, die wil er bij mij wel in. Een pulserend crescendo-decrescendo groove is de rode draad van dit nummer en dat maakt dit zeker tot een van de hoogtepunten van het album.

Sowieso zijn deze pulserende klanken voor mij wel de blikvangers van het album, zoals ook op highlight-tracks Bambi en Music Won’t Save You, waar over de gehele speelduur van de nummers een pakkende elektronische drive te vinden is. Het vormt een mooie samenspel met de jammende gitaarritmes en leidt tot een hypnotiserend effect. Live zal dit vast en zeker ook wel genieten zijn.

Images du Futur is dynamisch, kent een interessant basisgeluid, rijkelijk gevuld met effecten en kent ook zeker zijn momenten, alleen had ik gehoopt iets meer van dit soort creatieve slimmigheden zoals op 2020 terug te vinden waren op dit album. Er zit meer in, naar mijn bescheiden mening dan. Sommige nummers missen iets eigens, iets onderscheidends. SUUNS zou ook iets meer kunnen spelen met de percussie-ritmes, die over het algemeen wat recht toe recht aan zijn, om de nummers nog meer chaotische zwaarte mee te geven.

SUUNS tovert op Minor Work halverwege overigens ineens een aanstekelijk gitaarmelodie uit de hoed die me zo bekend voor kwam en na wat verder onderzoek kwam ik erachter: Het is precies het gitaarwerk op Clinic’s The Second Line. (maar ik lees ook bij de reacties dat ik niet de enige ben die aan Clinic moet denken)

3,2*

De tipperbeoordeling:

4,40* - 08,8 / 02 / 04 - Cervantes
4,07* - 12,2 / 03 / 03 - aerobag
4,05* - 08,1 / 02 / 04 - niels94
3,75* - 07,5 / 02 / 04 - jordidj1
3,63 - 10,9 / 03 / 03 - Snoeperd
3,45* - 06,9 / 02 / 04 - Barney Rubble
3,20* - 06,4 / 02 / 04 - VladTheImpaler

De gebruikerbeoordeling:

4,00* - 04,0 / 01 / 05 - VladTheImpaler
3,88* - 19,4 / 05 / 01 - Barney Rubble
3,88* - 15,5 / 04 / 02 - niels94
3,72* - 18,6 / 05 / 01 - aerobag
3,30* - 03,3 / 01 / 05 - Cervantes
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Snoeperd
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - jordidj1

Deadline zondag 15 november

Radůza - V Salonu Barokních Dam (2007)
getipt door: Cervantes
Genre: Folk uit Tsjechië

Zeg je Folk en zeg je Tsjechië dan schreeuwt mijn hoofd IVA BITTOVA! Louter positieve associaties, maar Cervantes zegt vervolgens: Nee Aero, er is meer, daar is ook Radůza. Mijn interesse is in ieder geval gewekt en het is weer een uitgelezen mogelijkheid om mijn landkaart op RateYourMusic van wat meer stipjes te voorzien, de teller van Tsjechië staat nog op een schamele twee stipjes (Iva dus en een of andere excentrieke hiphop snuiter genaamd WWW Neurobeat)

Radůza, aka Radka Vranková, speelt accordeon, maar laat er nou net verdacht weinig accordeonmuziek terug te vinden zijn op dit album. Wel hoorbaar is een breed aanbod aan andere instrumentatie. Banjo’s, piano’s, mondharmonica’s, xylofoons, orgels en ook nog het een en ander instrumentatie die ik niet zo een-twee-drie kan identificeren. Van alles passeert de revue, wordt er dan ook voor zorgt dat het ene kleurrijk maar organisch geheel is.

De titel van het album luidt ‘In the Salon of Baroque Dames’, een geschikte titel als ik de muziek zo hoor. Elementen van barokmuziek zijn zeker terug te vinden op het album, maar het heeft ook een sterke traditionele folk feel. De nummers zijn plezant gestructureerd met speelse, soms zelfs wat kinderlijke (zie Vařič a mapa) melodieën en opvallende zanglijnen. Een behoorlijk bereik heeft Radka, van pure melancholie (Něžně a mistrně) tot kolderieke jams (Zářivý prostor). Een bescheiden rariteitenkabinet met genoeg variatie tussen de nummers, doch wel samenhangend.

Ik moet wel bekennen dat ik nergens echt de ‘wauw’ factor ervoer, maar het is absoluut een aangename luisterervaring en een warme kennismaking met Radka Vranková

3,4*

De tipperbeoordeling:

4,07* - 12,2 / 03 / 03 - Cervantes
4,07* - 12,2 / 03 / 03 - aerobag
4,05* - 08,1 / 02 / 04 - niels94
3,75* - 07,5 / 02 / 04 - jordidj1
3,63* - 10,9 / 03 / 03 - Snoeperd
3,45* - 06,9 / 02 / 04 - Barney Rubble
3,20* - 06,4 / 02 / 04 - VladTheImpaler

De gebruikerbeoordeling:

4,00* - 04,0 / 01 / 05 - VladTheImpaler
3,88* - 19,4 / 05 / 01 - Barney Rubble
3,88* - 15,5 / 04 / 02 - niels94
3,67* - 22,0 / 06 / 00 - aerobag
3,30* - 03,3 / 01 / 05 - Cervantes
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Snoeperd
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - jordidj1

Deadline zondag 15 november

Zo, dat was het weer van mijn kant voor deze editie. Bedankt voor de mooie tips allemaal, ik heb er weer van genoten!

Broeder Dieleman - Uut de Bron (2015) [niels94] 4,3*
Black Devil - Disco Club (1978) [jordidj1] 4*
Hood - Cold House (2001) [Barney Rubble] 3,6*
Phillip Glass - Solo Piano (1989) [Snoeperd] 3,5*
Radůza - V Salonu Barokních Dam (2007) [Cervantes] 3,4*
Suuns - Images Du Futur (2013) [VladTheImpaler] 3,2*

Top! Ik rond dit weekend waarschijnlijk af. Hopelijk kunnen VladTheImpaler, Snoeperd, jordidj1 en Cervantes ook weldra met besprekingen komen. Vergeet niet: enige motivatie is wel fijn, maar het hoeven geen epistels te zijn, als dat is wat je tegenhoudt (Ik merk althans bij mezelf dat de bottleneck meer het schrijven is dan het luisteren en becijferen, vandaar dat ik dat steeds zeg.)

Oh jeetje. Gaat hard hier; ik merk dat ik deze editie veel moeite heb met het luisteren.

Heb 4 dagen vrij vanaf straks, maar ik denk dat ik het kort en bondig houd; of alleen een cijfer

Voor Gang Starr ga ik even gebruik maken van de gebruikelijke overtijd.
Ben met het bericht bezig, though.

Modest Mouse - The Lonesome Crowded West (1997), getipt door VladTheImpaler.

De albums die blijven liggen tot het laatst zijn vaak de albums die ik het lastigst vind om te bespreken. Dat kan allerlei redenen hebben, negatief en positief. In geval van The Lonesome Crowded West (mooie titel trouwens): deze plaat is ontzettend ambitieus, met zijn lengte van ruim 73 minuten en rijkdom aan ideeën en invloeden. Het is nogal wat om hier een mening over te moeten vormen, dus.

Dit is alternatieve rock in lijn met bands als Pavement, met onmiskenbare emo-invloeden. Lekker zeurderig dus af en toe, zowel qua vocalen als snedig gitaarspel Opvallend is verder de strakke drummer, die verschillende nummers min of meer eigenhandig draagt.

Er gebeurt dus heel veel op dit album. We krijgen het meer dan tien minuten durende, zwaar op ritme gefocuste Truckers Atlas voor de kiezen, maar ook korte, catchy liedjes als Polar Opposites. Sommige nummers zoeken de chaos op en slingeren heen en weer tussen hard en zacht, zoals Teeth Like God’s Shoeshine, terwijl Cowboy Dan juist kalmpjes in één richting opbouwt naar een climax.

Trailer Trash is een van de vrij traditioneel nineties rockliedjes en Bankrupt on Selling de niet te missen treurige ballad. Maar er staat ook wat afwijkende gekkigheid op dit album, met onder meer het door country beïnvloede Jesus Christ Was an Only Child, waarin een soort kwakende vocale(?) sample is verwerkt. Op Heart Cooks Brain worden weer op volstrekt natuurlijke manier hiphopscratches in de muziek verwerkt.

De kracht van deze band, in elk geval op dit album, is dat ze met al hun ideeën niet één keer op hun smoel gaan. Er is daarom genoeg te beleven op deze creatieve plaat terwijl het niveau hoog blijft, waardoor de lengte ook gerechtvaardigd is. Alhoewel dit album misschien nog net wat meer impact had kunnen maken als hij was ingedikt naar een uur.

Fijn dus dat ik hier eindelijk aan toe ben gekomen, dankzij deze tip!

4*

De tipperbeoordeling:

4,07* - 12,2 / 03 / 03 - Cervantes
4,07* - 12,2 / 03 / 03 - aerobag
4,05* - 08,1 / 02 / 04 - niels94
3,75* - 07,5 / 02 / 04 - jordidj1
3,63* - 10,9 / 03 / 03 - Snoeperd
3,47* - 10,4 / 03 / 03 - VladTheImpaler
3,45* - 06,9 / 02 / 04 - Barney Rubble

De gebruikerbeoordeling:

4,00* - 04,0 / 01 / 05 - VladTheImpaler
3,90* - 19,4 / 05 / 01 - Barney Rubble
3,88* - 19,5 / 05 / 01 - niels94
3,67* - 22,0 / 06 / 00 - aerobag
3,30* - 03,3 / 01 / 05 - Cervantes
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Snoeperd
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - jordidj1

Deadline zondag 15 november

Op de deadline mensen Dit was een erg goede ronde voor mij, qua ontvangen tips, dus iedereen bedankt!

Speedy J - G Spot (1995), getipt door Barney Rubble

En wat maakt dit album dan lastig voor me om te bespreken? Opnieuw: er gebeurt zeer veel. De Nederlander Speedy J lijkt bijna een snelcursus jarennegentigelectronica te willen geven. We krijgen in een uur tijd onder meer dreunende techno, zweverige ambient en diverse IDM-stijlen te horen.

Voor het idee: als je dit album opzet krijg je achter elkaar kleurrijke IDM (The Fun Equations), een meer dan tien minuten durende technotrack (Ping Pong) en minimale, spacy ambient (Fill 25 en Lanzarote). Daarna volgt Extruma, dat zo op Autechreplaat Amber had kunnen staan - maar echt, het lijkt alsof Speedy J dacht: ik ga nu een Autechenummer proberen te maken.

Kortom: de afwisseling qua stijlen is een stuk groter dan de meeste electronicaplaten die ik uit deze periode ken.

Er staan de nodige uitschieters op, zoals het voornoemde Ping Pong, dat exact de juiste balans vindt tussen repetitief en levendig. Maar niet alle nummers slepen me zo mee. Treatments klinkt bijvoorbeeld als een zwakker nummer van de vroege Aphex Twin. En de ambientnummers, samen goed voor een kwart van de speelduur, zijn me of te onbeduidend, of te lang.

Maar een knap album is het zonder meer. Ben je liefhebber van de nineties electronica uit de stal van Warp en aanverwanten, dan kan ik dit in elk geval zeer aanraden.

3,5*

De tipperbeoordeling:

4,07* - 12,2 / 03 / 03 - Cervantes
4,07* - 12,2 / 03 / 03 - aerobag
4,05* - 08,1 / 02 / 04 - niels94
3,75* - 07,5 / 02 / 04 - jordidj1
3,63* - 10,9 / 03 / 03 - Snoeperd
3,47* - 10,4 / 03 / 03 - VladTheImpaler
3,47* - 10,4 / 03 / 03 - Barney Rubble

De gebruikerbeoordeling:

4,00* - 04,0 / 01 / 05 - VladTheImpaler
3,90* - 19,4 / 05 / 01 - Barney Rubble
3,83* - 23,0 / 06 / 00 - niels94
3,67* - 22,0 / 06 / 00 - aerobag
3,30* - 03,3 / 01 / 05 - Cervantes
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Snoeperd
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - jordidj1

Deadline zondag 15 november

Ik ga de deadline helaas niet meer halen, maar ik ga er volgende week werk van maken om voor alle albums een stukje te schrijven. Ik heb wel alle albums minimaal een paar keer beluisterd, dus het zijn eigenlijk alleen nog de stukjes waar ik nog niet aan toe ben gekomen. Sorry guys.

Wat Vlad zegt; maar dan alleen cijfers plus een (korte) toelichting. Ik ben simpelweg te druk geweest afgelopen maanden, wat ik op voorhand niet verwacht had

Motor City Drum Ensemble - DJ-Kicks (2011) [Snoeperd] 3,80*

Fijn zomerplaatje, over de gehele linie zeer relax, maar mist de echte hoge pieken. Met zomerchillsessies zal 'm nog wel vaak opzetten denk ik

Alice Coltrane - Journey in Satchidananda (1970) [niels94] 3,60*

Vakmanschap alom, ze heeft het absoluut van een vreemde geleerd. Klinkt als een klok dus, maar de Aziatische sound van het album neigt toch wat teveel naar een afhaalchinees, dus tegen het einde van de plaat blijf ik toch kijken naar het luikje of mijn menu A al klaar is

Bark Psychosis - Codename: Dustsucker (2004) [Barney Rubble] 3,4

Tip van Barney die op het eerste gehoor ontzettend saai is, maar uiteraard blijft groeien. Zeer lekker sfeertje, al zal ik losse tracks niet vaak meer opzetten, vooral als geheel doet 't me meer.

Damien Jurado - Visions of Us on the Land (2016) [VladTheImpaler] 3,80*

Heb ik heb meest gedraaid van allemaal denk ik, toffe ontdekking! Lekker hoog replay-gehalte, maar ook hier moeten de meesterwerkjes van de plaat nog boven water komen. Denk dat ik die eerder bij andere platen van hem ga vinden.

Death's Dynamic Shroud.wmv - I'll Try Living Like This (2015) [aerobag] 2,8*

Integrerend, soort Windowlicker (Aphex Twin) on acid. Leuk gedaan, maar een hele plaat irriteert me.

Thomas Feiner & Anywhen - The Opiates Revised (2008) [Cervantes]

kom ik nog op terug, plak dan ook mijn cijfers bij de stand

Popol Vuh - Hosianna Mantra (1972) - MusicMeter.nl, getipt door niels94

Ik had nog niet eerder gehoord van Popul Vuh, en de eerste keer dat ik de album pagina bekijk, zie ik de combinatie West-Duitsland, rock en 1972. Mijn eerste verwachting is dus iets in de richting van krautrock misschien. Maar tot mijn grote verbazing blijkt dit juist een erg rustige plaat in de richting van de klassieke muziek, maar dan wel een moderne variant.

Bij opener Ah! draait het vooral om de piano, waarbij het nummer rustig begint maar waar het tempo steeds ietsjes wordt opgevoerd. Bij Kyrie worden er gelijk al meer instrumenten uit de hoed getoverd, een viool, blaasinstrumenten en zelfs een gitaar. Het geheel houd nog een klassieke feel, maar met de toevoeging van al deze instrumenten en de opbouw van de nummers krijgt het een fijne moderne touch. In het ruim tien minuten durende Hosianna Mantra is er zelfs uitgesponnen spacy gitaarspel te horen. Inmiddels krijg ik het gevoel dat dit een band is dat een uitstapje naar de klassieke muziek heeft gemaakt. De rest van de plaat blijft dit gevoel overeind.

De eerste twee luisterbeurten was even inkomen, maar uiteindelijk vind ik het een fijne, mooie en rustgevende plaat. Ik merk vooral dat deze het goed doet in de ochtend, aan het begin van de werkdag. Met deze plaat is het fijn ontwaken. Echter is het niet een album dat ik snel op een ander moment van de dag zal opzetten.

3,2*

De tipperbeoordeling:

4,07* - 12,2 / 03 / 03 - Cervantes
4,07* - 12,2 / 03 / 03 - aerobag
3,77* - 11,3 / 03 / 03 - niels94
3,75* - 07,5 / 02 / 04 - jordidj1
3,63* - 10,9 / 03 / 03 - Snoeperd
3,47* - 10,4 / 03 / 03 - VladTheImpaler
3,47* - 10,4 / 03 / 03 - Barney Rubble

De gebruikerbeoordeling:

3,90* - 19,4 / 05 / 01 - Barney Rubble
3,83* - 23,0 / 06 / 00 - niels94
3,67* - 22,0 / 06 / 00 - aerobag
3,60* - 07,2 / 02 / 04 - VladTheImpaler
3,30* - 03,3 / 01 / 05 - Cervantes
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Snoeperd
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - jordidj1

Deadline zondag 15 november

Heeeeey Barney heeft mijn tip gestolen

Excuses, omdat ik het een ander bericht had gekopieerd bleef de user id nog staan waardoor de naam niet veranderde naar die van jou.

Nog nooit een Werner Herzog film gezien begrijp ik?

Het had wel een Barney Rubble tip kunnen zijn.

Prachtig album trouwens, een van mijn 4,5jes

Idd, had niet eens door dat het mijn tip niet was.

Het is je vergeven

En wellicht zet je het in de toekomst ook nog eens in de middag op.

Tamikrest - Toumastin (2011) - MusicMeter.nl, getipt door jordidj1

Ik lees dat Tamikrest is opgericht in de woestijn in het noorden van Mali. Dat verklaart gelijk een beetje de sfeer van dit album, wat wel wat weg heeft van de desolate sfeer van een woestijn. De band mixt traditionele afrikaanse muziek met westerse rock/pop invloeden zoals psychedelische funk en blues, en de zang is in het Tamahesk.

De mix die Tamikrest maakt smaakt best goed, moet ik zeggen. Over het algemeen heeft het album een hele chille sfeer. De grote blikvanger is wat mij betreft de gitaar op dit album. Wisselend van blues, funk en psychedelisch wordt de sfeer en toon van een nummer daarmee gezet. De drums en trommels zorgen daarbij voor de juiste ondersteuning. Aratan N Tinariwen klinkt bijvoorbeeld lekker funky en hier ligt het tempo iets hoger, terwijl bijvoorbeeld Aidjan Adaky weer veel meer bluesy en relaxt klinkt. Zo wisselt het per nummer het gehele album door een beetje. En eigenlijk is elk nummer wel prima tot lekker, maar misschien dat een echte uitschieter voor mij ontbreekt.

3,5*

De tipperbeoordeling:

4,07* - 12,2 / 03 / 03 - Cervantes
4,07* - 12,2 / 03 / 03 - aerobag
3,77* - 11,3 / 03 / 03 - niels94
3,67* - 11,0 / 03 / 03 - jordidj1
3,63* - 10,9 / 03 / 03 - Snoeperd
3,47* - 10,4 / 03 / 03 - VladTheImpaler
3,47* - 10,4 / 03 / 03 - Barney Rubble

De gebruikerbeoordeling:

3,90* - 19,4 / 05 / 01 - Barney Rubble
3,83* - 23,0 / 06 / 00 - niels94
3,67* - 22,0 / 06 / 00 - aerobag
3,57* - 10,7 / 03 / 03 - VladTheImpaler
3,30* - 03,3 / 01 / 05 - Cervantes
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Snoeperd
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - jordidj1

Deadline zondag 15 november

Gang Starr - Moment of Truth (1998)

Het is soms verbazingwekkend hoeveel hooggewaardeerde albums ik niet eens van naam ken. Gang Starr is een jaren 90 hiphopgroep met Guru in de gelederen. Daarnaast schijnt de band een pionier te zijn binnen de jazz-rap, hetgeen betekent dat de hiphopbeats soms welhaast aan bebop doen denken. Dit geluid biedt in ieder geval een mooi canvas waarover Guru zijn teksten laat vloeien als verf.

Zo heeft het openingsnummer een gaaf gitaardeuntje dat de aandacht vasthoudt, zeker als het wordt ondersteunt door de dansbare beat. De rap heeft hierbij een welhaast hypnotisch effect. Aangename ritmes komen op het album vaker langs. it’s A set up heeft onder meer een gave baslijn, met prettige rijzende blazersamples. Het duwende ritme is aansprekend, maar het is jammer dat het nummer voortijdig eindigt met een niet bijster interessant voice-sample. De samples aan het begin van Above The Sky zijn echter wel erg sterk, zeker wanneer een welhaast Aziatisch ritme daarop volgt. Het slimme gebruik van samples valt echter het sterkst op bij Next Time; De Lekker dreinende blazers (van Monk Higgins) zijn ronduit verslavend.

De composities steken sterk in elkaar en zijn an sich best gevarieerd, maar desondanks duurt dit album te lang. Vind het daardoor fijner om af en toe een nummertje te beluisteren. Verder luistert dit soort Hip-Hop door de jazzy beats en samples weliswaar lekker weg, maar wekt het bij mij geen emotie op. Op de eerste Jazzmattaz focuste Guru zich (nog) meer op de jazz Dat album ligt mij daardoor een stuk beter. Desalniettemin is ook deze plaat een voldoende waard. Ik dank jordidj1 dan ook voor de tip

3.3*.

De tipperbeoordeling:

4,07* - 12,2 / 03 / 03 - Cervantes
4,07* - 12,2 / 03 / 03 - aerobag
3,77* - 11,3 / 03 / 03 - niels94
3,63* - 10,9 / 03 / 03 - Snoeperd
3,58* - 14,3 / 04 / 02 - jordidj1
3,47* - 10,4 / 03 / 03 - VladTheImpaler
3,47* - 10,4 / 03 / 03 - Barney Rubble

De gebruikerbeoordeling:

3,83* - 23,0 / 06 / 00 - niels94
3,78* - 22,7 / 06 / 00 - Barney Rubble
3,67* - 22,0 / 06 / 00 - aerobag
3,57* - 10,7 / 03 / 03 - VladTheImpaler
3,30* - 03,3 / 01 / 05 - Cervantes
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Snoeperd
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - jordidj1

Deadline zondag 15 november

The La's - The La's (1990) - MusicMeter.nl, getipt door Snoeperd

The La's is wel een naam die ik wel eens voorbij heb zien komen hier en daar, en het nummer There She Goes kende ik al wel via de MuMe Ladder. Dus ik had al wel enigszins een idee wat me te wachten stond; britpop. Ik had altijd het idee dat The La's wel meerdere albums hadden uitgebracht, maar ik kwam erachter dat dat er maar een was. Dus een beetje een typisch gevalletje van een Engelse band die een of twee goed ontvangen albums uitbrengt, maar er dan al mee stopt. En dan duurt dit album ook maar net iets langer dan een half uur.

Het album opent met Son of a Gun en I Can't Sleep direct overtuigend. Wat direct opvalt is de sterke zangstem van Lee Mavers, die toch wel de typische sound voor britpop heeft, beetje zeurderig en met een lichte sneer. Muzikaal is het begin van het album nog een beetje een mix tussen de britpop van de jaren 90 en de alternatieve rock van de jaren 90 (R.E.M., Pixies bijv). Bij There She Goes zijn we bij hun bekendste nummer, en voor mij is het ook het prijsnummer van dit album. Zoals het hoort bij een sterk britpop nummer, wil je het gaan mee zingen. Helaas wordt dat niveau niet echt meer gehaald daarna. Tot aan Looking Glass zijn de nummers allemaal stuk voor stuk prima, maar missen de nummers iets waardoor ze er uitspringen. Tot aan Looking Glass dus, want dat vind ik een erg sterke afsluiter, lekker meeslepend met fijn akoestisch gitaarspel.

Over het geheel is het een prima tot lekker early britpop album, met twee uitschieters voor mij. Ik kan mij goed voorstellen dat het toen der tijd meer impact heeft gemaakt. Maar met alle britpop die ik nu al ken, valt deze ergens in de middenmoot.

3,5*

De tipperbeoordeling:

4,07* - 12,2 / 03 / 03 - Cervantes
4,07* - 12,2 / 03 / 03 - aerobag
3,77* - 11,3 / 03 / 03 - niels94
3,60* - 14,4 / 04 / 02 - Snoeperd
3,58* - 14,3 / 04 / 02 - jordidj1
3,47* - 10,4 / 03 / 03 - VladTheImpaler
3,47* - 10,4 / 03 / 03 - Barney Rubble

De gebruikerbeoordeling:

3,83* - 23,0 / 06 / 00 - niels94
3,78* - 22,7 / 06 / 00 - Barney Rubble
3,67* - 22,0 / 06 / 00 - aerobag
3,55* - 14,2 / 04 / 02 - VladTheImpaler
3,30* - 03,3 / 01 / 05 - Cervantes
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Snoeperd
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - jordidj1

Deadline zondag 15 november

Lekker bezig Vlad

Oh ik niet

nee hoor jordi, ook trots op jou. Maar Vlad heeft die positieve feedback nodig, anders wilt ie straks nooit meer meedoen

Ik heb deze week een lang weekend, en zal deze ook goed inzetten om mijn reviews voor de albums af te schrijven. Alvast te beginnen met deze twee:

Weval - The Weight (2019) - MusicMeter.nl, getipt door VladTheImpaler

Weval had ik al wel op de radar, op het debuutalbum en de eerste EP's staan een aantal fijne nummers. Toch nooit helemaal goed in verdiept. Het is overigens wel een groep die in mijn straatje past, zo heb ik artiesten als Darkside (Nicolas Jaar, amen), Pantha Du Prince, David August en Dominik Eulberg hoog in het vaandel staan. Op dit album heb ik het gevoel dat Weval vooral de mosterd bij Darkside vandaan haalt. Er wordt een relaxede, maar ook gevarieerde sound neergezet. David August probeerde overigens hetzelfde in 2018, waar hij naar mijn mening toch matig in geslaagd is. Weval lukt dat toch een stuk beter op dit album. Nummers als The Weight (sowieso mijn absolute favoriet die dit alleen al een geslaagde tip maakt), Roll Together, False State of Mind en de afsluiter hebben diezelfde fijne sfeer. Goed in het gehoor liggend en spannend zonder gezapig te worden.

Toch merk ik dat mijn aandacht naarmate het album vordert verslapt. Nu heb ik het album vele male geluisterd tijdens mijn werkdagen, maar stijgt het niveau van sommige nummers niet altijd door naar 'meer dan prettig voor op de achtergrond'. Daar heb ik bij Weval niet enkel op dit album last van, maar bij hun muziek in het algemeen. Al met al een fijne tip, maar van mij mag het soms een tandje intenser en harder om het ook echt interessant te houden.

3,6*

Scott Walker - Climate of Hunter (1984) - MusicMeter.nl, getipt door Barney Rubble

Ik moest toch even tweemaal met mijn ogen knipperen of ik niet naar het laatste album van David Bowie aan het luisteren was: Blackstar. Ik heb zelfs het gevoel dat Bowie voor dat laatste album veel naar deze heeft geluisterd. Echter blijkt ook dat Scott Walker goed geluisterd heeft naar Bowie in zijn Berlijn-periode, het zal wel kruisbestuiving zijn. Ik kende Scott Walker zelf vooral van zijn eerste albums die wat zoetgevooisder waren en veel elementen uit de barok bevatten. Dat verschilt flink van dit album uit de jaren '80. Voor mij dus hoe dan ook een openbaring.

Ook al staan er prettige stukken muziek op, zoals een meer uptempo nummer als nummer 7, kan ik zijn stem echter niet zo goed hebben. Dat is op zich geen verrassing, veel van de stukken op Bowie's laatste album, waarbij heel loom en met lange halen wordt gezongen, kan ik ook niet tegen. Het klinkt mij te zeurderig. Helaas dus een album waar ik weinig mee kan.

2,2*

De tipperbeoordeling:

4,07* - 12,2 / 03 / 03 - Cervantes
4,07* - 12,2 / 03 / 03 - aerobag
3,77* - 11,3 / 03 / 03 - niels94
3,60* - 14,4 / 04 / 02 - Snoeperd
3,58* - 14,3 / 04 / 02 - jordidj1
3,47* - 14,0 / 04 / 02 - VladTheImpaler
3,15* - 12,6 / 04 / 02 - Barney Rubble

De gebruikerbeoordeling:

3,83* - 23,0 / 06 / 00 - niels94
3,78* - 22,7 / 06 / 00 - Barney Rubble
3,67* - 22,0 / 06 / 00 - aerobag
3,55* - 14,2 / 04 / 02 - VladTheImpaler
3,30* - 03,3 / 01 / 05 - Cervantes
2,90* - 00,0 / 02 / 04 - Snoeperd
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - jordidj1

Deadline zondag 15 november

Die afstraffing van Scott Walker, amai!
Dat doet wel een beetje pijn, collega-tipper.
Toch nog een like omdat ik stiekem een barmhartig persoon ben.

Ja, excuses voor het harde oordeel. Het latere werk van Scott Walker (ook zijn albums hierna, zoals Tilt) wordt ook wel vergeleken met het werk van Talk Talk en Mark Hollis onder andere zie ik. Ook muziek die mij nooit heeft weten te pakken. Zou goed aan mijn oren kunnen liggen dus dat het kwartje met deze tak van de muziek nog niet wil vallen. Daarbij merk ik graag op dat ik alleszins een positieve muziekluisteraar ben die altijd probeert te ontdekken wat anderen wel in de muziek horen. Dus ik zal de plaat zeker nog eens opleggen op een rustige avond voor achtergrond, hopende dat het kwartje alsnog valt. Dan kom ik zeker bij je terug!

Daughters - You Won't Get What You Want (2018), getipt door niels94

Daughters, een band die ik in 2018 voorbij zag komen in verscheidene eindejaarslijstjes en toen ook een aantal keer opgezet. Als je het niet aandachtig luistert dan is het niet bepaald fijne muziek voor op de achtergrond. Des te blijer dat Niels mij min of meer dwingt dit album met de aandacht te beluisteren die het verdiend. Mijn afwas wil zich nog al eens op stapelen in het appartement en uiteindelijk blijkt dit een ideale plaat om die berg mee af te werken. Een goede dosis energie geeft het namelijk, en ook gaat de plaat de diepte in op sommige lome, groovende nummers die ook meteen mijn favorieten vormen van het album. De vergelijking met de Swans is daarbij zeker niet onterecht.

Zoals ik begrijp hebben de Daughters een evolutie doorgemaakt van een snoeiende noiserock band naar een band met een dieper industrieel geluid, al zijn de stukken noiserock zeker niet verdwenen op dit album. Die stukken doen me meteen denken aan een Drive Like Jehu. De meeste van die stukken bevallen me heel goed, zoals The Reason They Hate Me, The Flammable Man en The Lord's Song, op andere momenten vindt ik de combinatie noiserock/industrial bijna tot het extreem zitten van wat nog genietbaar is om te luisteren. Daar is Ocean Song een goed voorbeeld van, daar moet je wel zin in hebben.
De groovende nummers bevallen mij dus het beste, zoals Less Sex (heerlijk bijna catchy loopje), Satan In the Wait (zware mastodont) of Daughter, dat niet per se groovend is maar opvalt door de toevoeging van elektronica. En ook nog even een vermelding van Long Road, No Turns, dat intro is echt heel vet.

3,9*

Sunhouse - Crazy on the Weekend (1998), getipt door Cervantes

Een leuke tip, want het betreft een album die in mijn eeuwige zoektocht naar nieuwe albums niet snel boven zou komen drijven, vanwege het aantal stemmen, maar ook omdat mijn ervaringen met akoestische pop/folk platen gemixt zijn. Het vertaalt zich meestal naar extremen, Elliott Smith vindt ik bijvoorbeeld fantastisch, terwijl op uitzonderingen na de platen van Iron & Wine het ene oor in, ene oor weer uit gaan.

Dit blijkt echter een mooie verrassing die het grootste deel van het album weet te boeien. Wat mij betreft minder folk, maar meer een sombere, melancholische popplaat. De eerste twee nummers zijn gelijk in de roos. Crazy on the Weekend is een goed geschreven meezinger en Hurricane zit geweldig in elkaar (klein stukje akoestisch en dan die gave twist met de mondharmonica!). Gedurende het album balanceert de zanger tussen de emotionelere songs en wat luchterige liederen als Monkey Dead, die opvalt door het fijnzinnige riffje en de lekkere hooks (en korte, doch zeer goede solo). Dat volgt zich dan weer op door een hartverscheurend nummer als Hard Sun. Stukje met backing vocals van Sinéad (sowieso een van mijn favoriete zangeressen) is om te smullen. En het is nog niet voorbij met de pret, Swing Low is ook heel goed gearrangeerd en Animal is ook nog een zeer boeiend stuk muziek. Als ik deze in een platenzaak zie liggen zal ik hem zeker kopen, ideale plaat ook om op te zetten als je wat bezoek hebt.

4,2*

STIKSTOF - Overlast (2018), getipt door jordidj1

Wist jij dat ik in Brussel woonde, jordi? Ook als je het wel wist natuurlijk een zeer terechte en goede tip. STIKFSTOF is de groep die de Belgische scene door elkaar heen schudde, uiteindelijk ook leidend tot ongekend groot succes voor één van de leden: Zwangere Guy. Zijn debuutalbum (en in mindere mate de tweede) is voor mij het beste nederhop-project sinds een lange tijd. Waar veel van de originele Nederlandse oudegedienden scene weinig relevant werk uitbrengt (Typhoon's laatste album is veel te poppy, Zwart Licht's tweede album matig, Fresku ben ik wel een beetje beu, enkel Sticks bewijst in 2020 nog wel relevant te zijn), is de Belgische scene juist booming. Of ik moet echt iets missen in de nederhop sinds ik geëmigreerd ben naar Brussel, dan hoor ik het graag. Sticks heeft trouwens wel banden met deze nieuwe mannen uit Brussel, hoor bijvoorbeeld de geweldige featuring op Ellenbogenwerk van Zwangere Guy.

Overlast van STIKSTOF werd uitgebracht een jaar voordat Zwangere Guy definitief doorbrak bij het grote publiek, en bestaat naast hem ook uit andere leden zoals Jazz, Astro en producer DJ Vega. Samen rapporteren ze over het leven in de hoofdstad van België en dat is zeer welkom. Zwangere Guy rapt: 'Men schijt kritiek op een stad waar men zelf niet hangt Dus kom niet lullen over wat ge wilt en wat gedacht. En zo is het precies. Vlaanderen en haar politici sluiten hun ogen voor Brussel en hebben eigenlijk geen idee wat er écht speelt. Brussel is niet per se het shithole zoals Trump dat ooit beschreef en heeft geweldige kanten, al zijn die leuke buurten en culturele activiteiten niet voor iedereen toegankelijk. En ook zijn er mooie ontwikkelingen in de stad en probeert men, ondanks protest van de Belgen die veel te verzot zijn op hun auto's, de auto de stad uit te krijgen. Maar zoals terecht door de rappers wordt gesteld zijn er ook vele problemen. En die problemen worden nou niet bepaald geadresseerd door de lokale Brusselse politici. Door de bestuurlijke complexiteit (19 gemeenten, 19 burgemeesters!) lijkt er soms een gebrek aan coördinatie, maar ook verantwoordelijkheidsgevoel te zijn. Tel daar een aantal schandalen van zakkenvullers bij op en dan krijg je kansarme jongeren wel boos ja.

Afijn, volgens mij moet je op Musicmeter vooral a-politiek blijven, dus daar zal ik nu verder van weg blijven. Maar gezien het album ook zeer politiek geladen is, is dat soms moeilijk. Juist door de teksten te bestuderen kreeg ik een betere band met het album. Ook zonder de teksten is het trouwens al uiterst genietbaar, waarbij de producer veel uit het grime-vaatje tapt. Vette beats met dikke dreunende baslijnen vormen het ideale sfeertje voor het spuien van kritiek. Bijvoorbeeld zo'n kroonjuweeltje als FRONTAL. Zo agressief, heerlijk! Van veel van mijn vrienden in Nederland kreeg ik te horen dat ze het Vlaamse/Brusselse accent niet zo goed kunnen hebben. Ik heb daar gelukkig minder last van, al vind ik wel dat op dit album de ene rapper kundiger is dan de andere en dat Zwangere Guy er ook wel bovenuit springt. Desalniettemin een zeer fijn album met een aantal uitschieters (ik ga zelf ook altijd goed op nummers als Zoizo waar ze ingaan op hun muzikale invloeden of op 1000 milligram het de fijne Belgische artiest Brihang). En nogmaals, op de beste momenten zijn de beats echt heel sinister en duister, zoals op Gele Blokken, heel erg goed.

Ik hoop ook dat hun album en toekomstige albums gaan bijdragen aan het adresseren van de problemen in Brussel. Bespreekbaar maken en de discussie starten hierover is vaak al lastig genoeg met de politiek voor wie de beste oplossing vaak vooruitschuiven is.

3,8*

Egor i Opizdenevshije - Sto Let Odinochestva (1993), getipt door aerobag

We begeven ons voor de laatste tip naar Rusland, en wel in Omsk, vlakbij de grens van Kazachstan. Een plek die ik ooit nog hoop te bezoeken in het kader van de Trans-Siberië Express. Een geïsoleerde plek van de rest van de wereld, en tot aan laat jaren '80 zeker van de Westerse wereld. Toch blijken de invloeden van de psychedelische rock en de post-punk een oord als Omsk te hebben bereikt. Dat gebeurde in Rusland sowieso al getuige ook bijvoorbeeld de topalbums die Kino al eerder in de jaren '80 uitbracht.

Een band met de muziek krijgen gaat vaak gemakkelijker als je ook de taal snapt. Dat is bij mij en het Russisch op een paar woorden niet het geval. Maar ik ben al jarenlang bezig in mijn verkenning in de anderstalige muziek en haal er veel plezier uit om de muziek in andere landen te leren kennen. De taalbarrière is daarbij niet altijd een probleem, soms is het leuk om de achtergrond te kennen, maar lang niet altijd nodig. Klank en melodie volstaan dan. Er staat een Pools album in mijn top 10 waar ik na wat zoekwerk wel de poëtische teksten van weet, maar die mijns inziens niet eens heel veel toevoegen aan mijn luisterervaring. Dat is dus ook hier het geval, zonder er ook maar iets van te begrijpen biedt dit album genoeg vertier en afwisseling, een uur lang. Het ongepolijste karakter van het album valt me op, het is allemaal vrij lo-fi geproduceerd en eigenlijk is de noise niet voor iedereen weggelegd denk ik. Voor mij is het wel een fijn contrast met de mooie melodieën die uit de mouw worden geschud in combinatie met de lelijkheid van de productie. Het album schiet verder alle kanten uit, soms klinken ze a la de surfrock van de Beach Boys, op andere momenten juist weer als een duistere post-punk band. En op z'n beste momenten een heerlijke punk-band. Dit moet een behoorlijke live-ervaring zijn geweest in de doemjaren in het Rusland van de jaren '90. Het klinkt boos, ruig en vat de tijdsgeest van die tijd goed samen, al blijf ik daar naar moeten gissen gezien mijn kennis van het Russisch zo minimaal is. Desalniettemin een erg interessante tip, dank. Enige stukken die ik minder goed kan hebben is waar de zanger een beetje op een clowneske manier zingt. Gelukkig gebeurt dat niet te vaak.

3,7*

De tipperbeoordeling:

4,10* - 16,4 / 04 / 02 - Cervantes
3,98* - 15,9 / 04 / 02 - aerobag
3,85* - 15,2 / 04 / 02 - niels94
3,62* - 18,1 / 05 / 01 - jordidj1
3,60* - 14,4 / 04 / 02 - Snoeperd
3,47* - 14,0 / 04 / 02 - VladTheImpaler
3,15* - 12,6 / 04 / 02 - Barney Rubble

De gebruikerbeoordeling:

3,83* - 23,0 / 06 / 00 - niels94
3,78* - 22,7 / 06 / 00 - Barney Rubble
3,67* - 22,0 / 06 / 00 - aerobag
3,57* - 21,4 / 06 / 00 - Snoeperd
3,55* - 14,2 / 04 / 02 - VladTheImpaler
3,30* - 03,3 / 01 / 05 - Cervantes
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - jordidj1

Deadline zondag 15 november

Ik hoop dat jullie me de week over de deadline vergeven, want doe graag nog een ronde mee!