Ben Astroworld helemaal vergeten voor dit lijstje en had bij mij in de honorable mentions moeten staan. De eerste helft van dat album is heerlijk.

Ik heb het bij 2019 laten afweten, sawry. Dit keer wel weer een lijstje. Verder lees ik zeker mee, er is een hoop dat ik de afgelopen paar jaar heb gemist. Ik ga zeker die plaat van Armand Hammer checken, bijvoorbeeld. En naar dat plaatje van Tierra Whack ben ik nu ook wel benieuwd.

1. Earl Sweatshirt - Some Rap Songs
2. Pusha T - Daytona
3. Death Grips - Year of the Snitch
4. Hermit and the Recluse - Orpheus vs. The Sirens
5. JPEGMAFIA - Veteran
6. Homeboy Sandman & Edan - Humble Pi
7. Evidence - Weather or Not
8. Jean Grae x Quelle Chris - Everything’s Fine
9. Denzel Curry - TA13OO
10. CZARFACE & MF DOOM - CZARFACE Meets Metal Face

6. Sticks & A.R.T. - Verloren Waanzin
Oud materiaal in 2018 gelukkig nog echt uitgebracht. Sticks is 9 van de 10 keer top voor mij en deze tracks deden me stiekem meer dan het album dat zij samen in 2010 uitbrachten. Paar pareltjes op deze van beste rapper van NL.

5. Evidence - Weather Or Not
Een van de meest consistente MC's die ook nog een verfijnd oor voor beats heeft. Echt hele dikke plaat vol knallers van EV. Held.

08. milo - budding ornithologists are weary of tired analogies
Geen buitencategorie drop van milo, maar de man is op vrijwel elke plaat een genot om naar te luisteren. Ook hier weer een aantal prachtige invalshoeken, eigenzinnige producties en toffe deliveries.

07. Denzel Curry - TA13OO
Het was niet direct liefde op het eerste gezicht tussen mij en de producties en flow van Denzel, maar herhaaldelijk luisteren worp uiteindelijk toch zijn vruchten af. De rek is er nog steeds niet uit, gok ik zo, dus wie weet ga ik deze over enkele jaren nog een paar plekjes hoger zetten.

En dat kan ik iedereen aanraden, zo dan!

Heb helaas erg weinig tijd voor deze jaargang, dus ik plemp het hier in een keer. Ik kan jullie namelijk mijn bijzonder eenzijdige top 5 niet onthouden.

1. Black Thought - Streams of Thought, Vol. 1
2. Conway - Everybody Is F.O.O.D.
3. Westside Gunn - Supreme Blientele
4. Conway - Everybody Is F.O.O.D. 2
5. Black Thought & Salaam Remi - Streams of Thought, Vol. 2
6. Pusha T - Daytona
7. Cardi B - Invasion of Privacy
8. Death Grips - Year of the Snitch
9. Awon & Phoniks - The Actual Proof
10. Napoleon da Legend x DJ Doom - Path of a Warrior

HM's:
Damu the Fudgemunk & Flex Mathews - Dreams & Vibrations
cupcakKe - Ephorize
Nas - Nasir

Het is duidelijk: Griselda en Black Thought winnen 2018. Black Thought wint in feite veel meer dan dat. Wat een rapper.

overzicht, voor Jay

1. Travis Scott - Astroworld
2. Denzel Curry - TA13OO
3. Noname - Room 25
4. Masta Ace, Marco Polo - A Breukelen Story
5. ΛΕΞ (Lex) - 2XXX
6. Pusha T - DAYTONA
7. milo - budding ornithologists are weary of tired analogies
8. Mac Miller - Swimming
9. Haru Nemuri - Haru to Shura
10. Kids See Ghosts - Kids See Ghosts

De laatste vier:

4. Kids See Ghosts - Kids See Ghosts
Hoe je het ook wendt of keert, Kanye heeft een erg interessante discografie waar elk album weer volledig anders aanvoelt. Soms gaat het mis (Jesus Is King...), maar in de meest gevallen pakt het erg goed uit. De combo van Kanye en Kid Cudi kon eigenlijk niet mis gaan en Kids See Ghosts een regelrechte voltreffer.

3. Pusha T - Daytona
Groot liefhebber van Pusha-T sinds Lord Willin' en Daytona is tot nu toe de magnum opus van zijn solo carriere. De hoeveelheid stank faces dat er getrokken wordt tijdens het luisteren is niet bij te houden. Had makkelijk op #1 kunnen staan, maar daarvoor is het met 21 minuten toch wat te kort.

2. Hermit and the Recluse - Orpheus vs. The Sirens
Ben sinds het 2020 lijstje in dit topic de discografie van Ka ingedoken en er verliefd op geworden. Waar Descendants of Cain mij ondertussen al volledig heeft overtuigd van zijn verdiende plek in de 2020 lijst, ligt dit album mij zelfs nog iets beter qua producties. Als je eenmaal gewend bent aan de sound, die is nu eenmaal niet erg catchy, komt de genialiteit van Ka naar voren.

1. Benny the Butcher - Tana Talk 3
De dikverdiende eerste plek in mijn lijst is voor Benny. Een heel verslavend album dat sinds zijn release wekelijks op staat. Griselda heeft veel goede projecten uitgebracht, maar Tana Talk 3 staat op eenzame hoogte. Het album zou niet verkeerd staan tussen de coke-rap classics van de jaren '90 als Reasonable Doubt en Cuban Linx.

06. Armand Hammer - Paraffin
Heeft op deze pagina's al redelijk wat lof gekregen, dus ik hoef er niet veel meer aan toe te voegen. Dit was in 2018 mijn kennismaking met Billy Woods en in de jaren daarna groeide hij uit tot een vaste waarde. In 2019 en 2020 dropte hij nog betere platen. Nu zijn back catalog nog induiken; ik ben met name benieuwd naar History Will Absolve Me.

05. Death Grips - Year of the Snitch
Wat mij betreft de meest interessante hip-hop act van de jaren '10: glitchy, noisy, speels, nihilistisch, abstract, verontrustend.. ik kan er eindeloos bijvoeglijk naamwoorden op plakken, de platen vliegen alle kanten op. Year of the Snitch is voorlopig hun laatste voltreffer en 2018 lijkt alweer zo lang geleden dat fans zich inmiddels afvragen of ze nog bestaan. Ik verwacht dit jaar óf nieuw materiaal, óf de aankondiging dat ze ermee zijn gestopt.

Doet zeker niet onder voor later werk. Een voorproefje klik

4. Joell Ortiz & Apollo Brown - Mona Lisa
Gruwelijk vette combi dit. Grace of God is een van m'n favoriete tracks van de laatste paar jaar, de rest ook dik. Joell Ortiz erg goede MC, maar heeft wel een goede producer nodig om te blijven boeien. Dan ben je bij Apollo Brown aan het juiste adres, die is hier ook in topvorm.

3. Masta Ace & Marco Polo - A Breukelen Story
Masta Ace is een van de weinige rappers die vroeg in de jaren 90 doorgebroken is en gedurende de tijd gewoon beter is geworden in de jaren 0 en ook nu nog gewoon kwaliteit uitbrengt. Wat een fijne plaat, knallers van beats ook. Fijn om te horen dat MP gewoon nog beats laat knallen en niet meegaat in de bijna drumloze underground sound van nu.

En om het af te maken voor 2018:

2. Pusha T - Daytona
Hoewel ik Pusha T altijd een vermakelijke rapper heb gevonden, was ik van zijn muziek nooit zo weg en zeker geen heel album lang. Wat dat betreft dus mooi dat Daytona maar kort duurt, maar aan de andere kant is dat het enige minpunt. Verder is het genieten van een vette chemie tussen Kanye, die tussen al z'n rare fratsen door ineens een topplaat aflevert, en Pusha T die scherp en tegelijkertijd zo heerlijk nonchalant arrogant rapt.

1. Ka & Animoss (Hermit and the Recluse) - Orpheus vs The Sirens
Ka is al jaren favoriet hier en ook met deze samenwerking met producer Animoss sleurt ie me mee in zijn mysterieus dreigende wereld. Gruwelijke lyricist en die monotone voordracht vind ik puur genot.

Ik doe even 2 uitstapjes naar Azië:

04. BAP. - Monkshood
De grootste verrassing van 2018 komt uit Indonesië. De jazzy intro zet meteen de toon: in plaats van de gebruikelijke smooth-jazz producties, horen we een stuk meer chaos. Het 2e-nummer begint vervolgens als een TV-tune, voordat de heren van BAP. uiteindelijk hun ware gezicht tonen: het is eigenlijk gewoon een trap-plaat, maar dan wel eentje met een punk-attitude. Tipje voor iedereen hier.

03. Haru Nemuri - Haru to Shura
Geen pure hip-hop plaat dit, maar Haru vindt een prachtig plekje voor zichzelf ergens tussen Noise Pop, Rock en Hip-Hop op een manier die ik eigenlijk niet eerder heb gehoord. Haar spoken word achtergrond zorgt bovendien voor vurige, gepassioneerde raps. De combi van pop en hip-hop leek vroeger garant te staan voor gladde producties, maar een nieuwe generatie vrouwen is hard op weg dat beeld even goed bij te stellen. Naast Haru noem ik een Tkay Maidza of een Bree Runway, rappers die de afgelopen jaren een behoorlijke creatieve cocktail van genres serveren. Deze plaat van Haru staat vol nummers die soms bloedserieus zijn om vervolgens compleet uit de bocht te vliegen, inclusief catchy refreintjes en kleurrijke, speelse details. Kan niet wachten om haar een keer live te zien.

Zie aardig wat ‘wereld-hip hop’ voorbijkomen hier (Indonesië, Japan, Griekenland). Helemaal mijn ding is het niet, maar wel interessant om eens uit mijn Engelstalige bubble te stappen.

Terwijl we wachten op le grand finale van Koenr en Rene1979, Chrisseh, shaadiq haynes, jordidj1, waxs en Mausie ons hopelijk ook deze weer verrijken met hun verfijnde smaak, hier alvast een overzicht van mijn favorieten van 2018:

10. Homeboy Sandman & Edan - Humble Pi
9. Roc Marciano - Rosebudd's Revenge 2
8. Damu the Fudgemunk & Flex Mathews - Dreams & Vibrations
7. Evidence - Weather or Not
6. Apollo Brown & Joell Ortiz - Mona Lisa
5. Jericho Jackson - Elzhi & Khrysis Are Jericho Jackson
4. Awon & Phoniks - The Actual Proof
3. Masta Ace & Marco Polo - A Breukelen Story
2. Armand Hammer - Paraffin
1. Hermit and The Recluse - Orpheus vs The Sirens

02. Noname - Room 25
Telefone was al behoorlijk tof, maar Noname overtrof al mijn verwachtingen met deze plaat. Goed van begin tot eind. Gekenmerkt door haar gedreven voordracht van ontzettend scherpe teksten, die zowel persoonlijk en intiem zijn, als maatschappelijk beladen onderwerpen aanstippen. Urgent, zaaf, wellicht gewoon 'relevant'? Inderdaad een plaat die ontzettend relaxed klinkt zonder glad te zijn of ook maar enige persoonlijkheid daarvoor op te offeren. Don Cappuccino kan bovendien alles vertellen over de kwaliteit van de (timing van de) drums op deze plaat. Deze plaat vond ik in 2018 al tof, maar is langzaam verder onder mijn huid gekropen en enkel in mijn waardering blijven groeien over de jaren heen. Werelddebuut dus, en de singles die ze sindsdien heeft uitgebracht (met name Song 32) zorgen er voor dat haar komende project ook een van de platen is waar ik momenteel het meest naar uitkijk.

01. JPEGMAFIA - Veteran
Maar er was maar 1 hip-hop koning in 2018 wat mij betreft. Ik denk niet dat er een plaat was waar ik vaker naar heb geluisterd dat jaar dan deze compleet verslavende release vol nummers waar ik steeds wat nieuws in kon ontdekken. Compromisloos, grappig, eigenzinnig en onvoorspelbaar. Van het geweldige gebruik van de ODB-sample in Real Nega tot wellicht de beste bars van het jaar in Baby I'm Bleeding: Veteran is ongetwijfeld Peggy's hoogtepunt tot nu toe. Live ook 1 van de beste hip-hop shows die ik heb meegemaakt.

En het overzicht:

01. JPEGMAFIA - Veteran
02. Noname - Room 25
03. Haru Nemuri - Haru to Shura
04. BAP. - Monkshood
05. Death Grips - Year of the Snitch
06. Armand Hammer - Paraffin
07. Denzel Curry - TA13OO
08. milo - budding ornithologists are weary of tired analogies
09. Earl Sweatshirt - Some Rap Songs
10. Tierra Whack - Whack World

Ik hoop met je mee Koen, maar ze heeft vorig jaar meerdere keren geuit dat ze 'klaar' is met muziek en haar fans en dat ze zich volledig ging richten op haar boekenclub, dus óf dat nieuwe album er komt is nog maar de vraag

Ik ben optimistisch ingesteld.

Tja wat ik bedoel is eigenlijk het gevoel van: er is geen ontkomen aan. Indringend!? Penetrant is weer voor andere interpretaties vatbaar...
Of moeten we aan meter_fan vragen een taalmetersite te starten

Ja, niks dekt helemaal de lading inderdaad. Indringend is wel mooi. Wellicht een combinatie van woorden; intens, bezield, bevlogen.. innemend?

2018:

1. Black Milk - Fever
2. Noname - Room 25
3. Mick Jenkins - Pieces of a Man
4. Cavalier - Private Stock
5. Children of Zeus - Travel Light
6. Jean Grae x Quelle Chris - Everything's Fine
7. Roc Marciano - Rosebudd's Revenge 2: The Bitter Dose
8. Mac Miller - Swimming
9. Illa J - John Yancey
10. Apollo Brown & Joell Ortiz - Mona Lisa

Sinds ze liet weten eigenlijk niet meer voor problematische witte mensen te willen performen is mijn interesse in haar muziek helemaal verdwenen.

helemaal vergeten, fijne plaat idd

Ik hoop ook nog op een 2018bijdrage van Rene1979, Chrisseh, jordidj1, waxs en Mausie ... stil hier!

Ik vond het leuk om mee te doen aan de 2020 editie, maar ben afgehaakt voor de andere jaargangen. Lees wel af en toe even mee hier

hoop jij dat of Jay?

Zonder dollen, ik heb al een lijst, enkel nog de rangschikking

Bij deze net voordat we met 2017 beginnen, mijn top-5 voor 2018:

1. JPEGMAFIA - Veteran
Heerlijk chaotische, maffe plaat, met harde glitch-y producties waar JPEGMAFIA lekker voluit op gaat. De energie van JPEGMAFIA maakt dit tot een topplaat.

2. Pusha T - Daytona
Ik ben totaal geen Pusha T fan, en zijn eerdere werk heeft me niet kunnen bekoren... Maar Kanye & Pusha T blijkt toch een gouden combinatie

3. Black Thought - Streams of Thought Vol. 2
Black Thought had een waanzinnig jaar in 2018; beide EP's zijn van torenhoog niveau. Volume Two kon mij iets meer bekoren omdat de producties iets muzikaler zijn (waar ik Vol. 1 wat rauwer vindt).

4. Evidence - Weather or Not
Dit is gewoon een consistent, fijn album met harde beats en een Evidence in vorm.

5. J.I.D. - DiCaprio 2
J.I.D. is een hele sterke rapper, en het zou me niets verbazen als hij nog eens met een moderne klassieker op de proppen komt. Dat is dit album niet - niet alle producties zijn even pakkend - maar een nummers als 151 Rum en Off Da Zoinkys duwen dit album toch m'n top-5 in.

Honourable mentions: ik heb Blueprint's Two-Headed Monster nog nergens voorbij zien komen, terwijl dat een heel fijn plaatje is.

Allebei.

Cool, wacht ik nog even met de algemene lijst

Ik kom nog wel met 2018 vanavond