Met 'Out from Out Where' laat Amon Tobin de jazz-samples wat meer varen en krijgt de muziek een wat meer 'futuristischer' geluid. Maar goed, als je zijn albums op chronologische volgorde luistert is deze muzikale koers wel te volgen, maar wat heeft dit voor gevolgen ten opzichte van de kwaliteit. Wat dit betreft kan ik bij al zijn albums wel hetzelfde zeggen: muzikaal top, maar soms gooit hij wat teveel ingrediënten in zijn geluidensoep.

De muziek van Amon Tobin kan best relaxed zijn, maar het is te dwingend aanwezig om lekker achterover te leunen. Gelukkig wisselt hij drukke nummers wel af met wat meer rustige nummers, maar de toeters en bellen en wat al niet meer zij nooit ver weg. En ach...ik mag dat enthousiasme wel.

Met dit geheel van samples, toffe beats en andere geluiden weet Amon Tobin wel een vette - ja, hoe zal iket noemen - apocalyptische sfeer neer te zetten. Wat dat betreft doet hij hier ook zeker wat nieuws ten opzichte van zijn vorige werk. Gewoon weer een goed album dus van de beste man.