Het is alweer zes jaar geleden dat Kanye's Yeezus het levenslicht zag. Ik weet nog wel dat de eerste reacties vrij wisselend waren. Ik zelf was in het begin ook sceptisch maar al gauw viel het kwartje en inmiddels is dit album mijn favoriet van de man en überhaupt een van mijn favoriete hiphopplaten ooit.

Kanye staat er wel om bekend elk album te verrassen, maar op dit album (en 808's & Heartbreak) gooit hij het toch echt wel rigoureus om. Dat is al gelijk te horen op On Sight. Ik vind het niet gelijk het beste nummer van de plaat, maar het zet wel gelijk de toon. De opgefokte, soms manische, raps van de heer West over deze toch wel kille electronische producties gaan geweldig samen. Pas met Hold My Liquor wordt het gas wat teruggenomen. I'm In It vervolgens is dan weer een sprekend voorbeeld van hoe eclectisch dit album ook is. In een tijdsbestek minder dan vier minuten gebeurt veel qua songstructuur.

Het hoogtepunt van het album is echter Blood On The Leaves. Heerlijk ook dat moment als die beat (klinkt als een bewerking van een nummer van Master P of zo'n andere No Limit-artiest) invalt. Nummer met Kid Cudi past ook uitstekend in het geheel en Send It Up is een simpele maar erg lekkere banger. Afsluiter Bound 2 is eigenlijk een vreemde eend in de bijt, maar voldoet wel, Beetje corny wel en wat mij betreft het minste nummer van de plaat.

Het knappe aan het hele geheel vind ik dat het ook wel iets ongrijpbaars heeft. Het is moeilijk in een hokje te plaatsten. Puur qua inhoud valt er vast het een en ander aan te maken op de teksten, maar tezamen met de gehele muzikale omlijsting maakt het wel impact. Yeezus is niet een album waarbij je achterover kan leunen, maar biedt wel een intense luisterervaring.

4,5 ster