Dit album ooit voor een paar euro zien liggen in de verkoopbak bij een drogisterij. Tourist is dan ook een vrij populair album gebleken. Het heeft miljoenen exemplaren verkocht. Deep house en downtempo – wat toch veel op dit album te horen is – waren ook wel redelijk populaire muziekstromingen destijds. De kruisbestuiving met jazz was best origineel en hij steekt het wel in een toegankelijk jasje. Ook wel behapbaar voor een groot, breed publiek zo bleek achteraf.

Maar dan over de muziek zelf, want daar gaat het toch om. De laatste jaren ben ik house wel steeds interessanter gaan vinden en zo komt dit album ook weer bovendrijven. En ik moet toch concluderen dat een heel lekker album vind. Best eenvoudig qua opzet, maar het werkt wel.

Opener Rose Rouge is gelijk al een van mijn favorieten. Monotone beat waar toch steeds een lekkere onderhuidse spanning in zit. Leuke sample ook en dat gesoleer erover heen maakt het af. En ik bedenk me nu dat ik dit soort teksten wel bij de meeste nummers neer kan plempen. De nummers lijken qua opzet wel vrij veel op elkaar allemaal. Wat het album dan toch wel afwisselend maakt voor mij is dat alle nummers toch wel een andere vibe met zich meebrengen en het wisselt lekker af tussen uptempo en downtempo-nummers.

Tourist is voor mij een fijne en gezellige ontmoeting tussen jazz en house. Het is geen genre ontstijgende muziek verder. St. Germain kleur binnen dit concept veilig binnen de lijntjes, maar hij kleurt wel erg mooi.