Oefff, dit album is natuurlijk ondergewaardeerd op deze site. Ik ben het tegengekomen via de 1001 albums die je moet luisteren voor je sterft-lijst. En ik denk dat ik het wel eens ben met de opname in die lijst. Paul Revere en zijn Raiders zijn niet de bekendste artiesten, maar ze maakten in de jaren '60 opvallend gezellige muziek. Toch leuk om dit soort dingen ook tegen te komen . Het zijn allemaal korte nummertjes, die lekker in het gehoor liggen. Erg ongecompliceerd dus allemaal. Kicks and There She Goes zijn trouwens mijn favorieten :s).

Wat een supervrolijke en goede kerstplaat is dit. Die diffuse Wall of Sound-techniek van Phil Spector klinkt ook nog wel oke, beetje vol en monotoon, maar het kan dr wel mee door. Grote attractie van deze plaat is echter dat alle nummers overbekend zijn maar toch heel authentiek overkomen. Je door Mariah Carey ontwikkelde haat voor Santa Claus is Coming to Town verdwijnt als sneeuw voor de zon als je de versie van The Crystals hoort. Wat klinkt dat tof . Andere uitschieters waren voor mij Frosty Snowman van The Ronettes en Darlene Loves vertolkingen van White Christmas en Marshmallow World.