Ik ben nog immer bezig met die lijst van 1001 albums die je moet luisteren voor je sterft en het blijft leuk hoor. Deze plaat staat er dus ook op en ik krijg het idee dat de jaren 1966 en 1967 een breekpunt is in de muziekgeschiedenis. Weg met de zoetsappige rechttoe, rechtaan-melodietjes, tijd voor wat experimenteels moeten vele muziekmakers toen gedacht hebben en dit album is geen uitzondering daarop!

De titel verklapt het al, je hoort de psychedelische wereld van the 13th Floor Elevators (geinige bandnaam trouwens) en de sound klinkt echt ongecontroleerd rauw. Ik vind het wel okee eigenlijk. De plaat heeft alleen wat last van herhaling. Er zijn niet echt nummers die anders zijn of er uit springen.