stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

stem geplaatst

Pink Turns Blue heeft in het verleden diverse erg goede albums gemaakt. Echter... wat het 'nieuwe geluid' betreft, ontbeert Black Swan de pit van enkele van zijn voorgangers. Dat hoeft natuurlijk geen dealbreaker te zijn. Want op het eerste gehoor klinken de liedjes nog best wel aardig.

Verder ben ik het met de bovenbuurman eens dat met name de zang minder krachtig (en ook enigszins weggemoffeld) overkomt dan op het oudere materiaal van deze overigens uitstekende post-punkband. En dat doet eigenlijk nog de meeste afbreuk aan de plaat. Waar het nu precies aan ligt is mij niet duidelijk. Andere zanger? Vervorming? Een dagje ouder? Misschien te veel gerookt? Ik heb er nog niets over gelezen, maar het zou zomaar allemaal kunnen.

Net na middernacht is de nieuwe Steven Wilson verschenen en daar heb ik op zitten wachten. Jawel. En nu hoop ik maar dat het vale licht van de lantaarnpaal meer genade kent dan destijds tijdens het aanhoren van The Harmony Codex uit 2023.

Wat ik nu al wel kan verklappen is dat ik The Overview - op een paar kleine dingetjes na - mooier vind dan de voorgangers To The Bone, The Future Bites en The Harmony Codex. Apart en bij elkaar. The Overview is niet baanbrekend. Of vernieuwend. Maar dat hoeft voor mij niet. Niet altijd. Meestal niet. Want deze Steven Wilson is gewoon mooi. Soms zelfs heel erg mooi. Sfeervol ook.

The Overview is wel van het type 'sterke nachtplaat'. Te beluisteren bij kaarslicht of het licht van een eenzame lantaarnpaal. Maar waarschijnlijk komt ze nog beter tot haar recht in volledige duisternis. Het liefst bij een heldere hemel. Of gewoon met je ogen dicht. Kan ook.

Morgen of overmorgen verwacht ik de blu-ray en dan wordt het genieten in het buitenhuis. Helaas nog wel zonder Atmos.

Die komt later pas.