stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

En plaat ´niet slecht´ maar die ook niet beroert, lijkt wel de mening tot nu toe. Dat geldt stellig voor de eerste nummers die ik hoorde (3, 4, 5 en 6 - inclusief het titelnummer dus) en toen had ik mijn oordeel al wel zo´n beetje klaar: aardig maar wat zoetig, geen uitgesproken melodieen: dit is niets voor mij...

Maar dan blijkt weer dat de Mume ongeschreven gedragscode zijn gelijk weer krijgt: eerst netjes uitluisteren en wie weet wat er nog komt: de twee openingsnummers blijken dan ineens wel ´degelijke oude soul´, Sugar Plum is een lekkere smaakmaker voor het album als enige funk-nummer.
Van het slotnummer Our Generation verbaas ik me er eigenlijk over dat er nog niet meer reacties op zijn gekomen. Want dat is toch een instant soul-classic? Ik kende het nog niet, maar ik bedoel: mooie meeslepende melodie, goede, idealistische tekst: het perfecte soulnummer. Ik vind het echt een van de mooiste nummers die ik in dit topic het afgelopen anderhalf jaar heb leren kennen . En ik vind A Change Is Gonna Come, hoewel die natuurlijk best gemist had kunnen worden, toch ook niet misstaan; redelijk goede begeleiding en het blijft een mooi nummer. Past ook goed bij het openingsnummer, dat er mijn versie daar ook aan vooraf gaat.

Een album met zeker dus ook mindere nummers, maar er zijn redenen genoeg om het te kopen als ik het tenminste nog eens voor een leuk prijsje tegenkom.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

Ook gekocht voor de prachtige hoes (ik kocht de originele vinylplaat uit 1969), als voorbereiding voor een Diana Ross concert. Door de repertoirekeuze een album met een uiterst positieve sfeer. Beetje bang voor de zoveelste 'Hair'-interpretatie (track 7), maar deze is goed te doen, is feitelijk samen met track 8 (van Burt Bacharach) een van de meest genietbare stukken van de plaat. Nieuwe ontdekking voor mij was I'm Livin' in Shame (track 6) dat géén cover is. Onverwacht pareltje.
Verder het onmiskenbare Supremes-geluid; lichtvoetig, niet echt soul, wél een eigen touch. Met een helaas wat tegenvallende blikkerige productie. Misschien hiervan de remaster eens proberen.

Eerste beluistering achter de rug. Grotendeels is mijn mening niet heel anders dan over de vooruit verschenen singles; echt typisch ABBA, misschien wel degelijker dan ooit, maar echt overweldigend wordt het nergens. "Keep an Eye on Dan" is voor nu het meest pakkende liedje, en ik was emotioneel heftig getroffen door de laatste pianoklanken (gelijk aan intro van de ABBA-hit SOS). Het is al vaker genoemd zie ik nu teruglezend, maar gelukkig wist ik dat niet van te voren

Neemt allemaal niet weg dat ik heel blij ben met deze plaat, de heroprichting van ABBA, inclusief alle hysterie eromheen. En ik doe gewoon lekker mee; volgend jaar 27 mei sta ik in de ABBA arena .

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Teleurstellend. In jaar van uitgifte gekocht, toen ik alleen het openingsnummer kende. Is helaas veruit het beste nummer, en zo was dat ook toen ik ze live zag. Album is te licht. Het rockt hier en daar wel lekker maar is verder een opeenstapeling van tekstuele en muzikale clichés, inclusief beruchte Millennial Whoop.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

Album van een (nog steeds!) feitelijk bestaande discogroep die vooral in UK hits scoorden met (nagezongen) discomedleys, zoals die populair werden vanaf de tijd dat Stars on 45 dat ook in Nederland deed. Niet echt geweldig, zeker als je de originelen goed kent, maar destijds draaide ik dit wel eens op feestjes en dat werkte vaak goed. Ik vind deze medleys prettiger, meer soulful, dan de Stars on 45.

De Summer Groovin' staat me wat tegen omdat daar vrij prominent George Baker's 'Paloma Blanca' in zit verwerkt, een nummer waar ik slecht tegen kan. Van I Love Music (het O'Jays nummer) is vooral het begin goed en is de verkorte 7" single versie beter dan deze.
Ain't No stoppin' (naar McFadden & Whitehead, 1979), het titelnummer, werd in Nederland op single uitgebracht onder artiestennaam 'Supreme'. Geen idee waarom, want beide namen zijn m.i. even nietszeggend.
Als geheel heeft de Good Times mix naar mijn mening het best de tijd overleefd, met allemaal Chic-composities, die ook nu nog door iedereen gekend worden.

Het album werd in Nederland uitgebracht op 2 maxisingles, zodat je elke mix op een eigen kant hebt staan.

stem geplaatst