menu

Hier kun je zien welke berichten Teunnis als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Andy Stott - Luxury Problems (2012)

4,5
Met Andy Stott maakte ik (zoals met heel veel artiesten) voor het eerst kennis in de Song van het Jaar competitie met het openingsnummer Numb. Het deed me verrassend weinig. Het paste helemaal in mijn straatje en users waar ik het vaak mee eens ben waren erg enthousiast. Ik heb het meerdere keren geprobeerd, maar ik kon er echt niks mee. Toch maar het album gepindakaasd en ik las hier dat een koptelefoon werd geadviseerd. Op vol volume in het donker; het werkte direct! Stott maakt geen hap-slik-weg-techno, nee dit is hele diepe dub techno wat zeker niet iedereen zal bevallen. De hele diepe bassen (vandaar dat het alleen werkt met een goede koptelefoon) en vocalen van operazangeres Alison Skidmore maken dit tot een zeer eigenzinnig werkje.

Archive - Controlling Crowds (2009)

5,0
Wat blijft dit toch een fenomenale plaat! Sterker nog, hij wordt alleen maar beter. Eerste keer dat ik hem (half) luisterde vond ik hem niet echt goed, ik verloor al heel snel mijn aandacht. Maar de tweede luisterbeurt kon ik juist alleen nog maar mijn aandacht op de muziek vestigen. En sindsdien is deze plaat alleen nog maar beter geworden.

Zoals hier meer wordt gezegd doet deze plaat aan Massive Attack, Pink Floyd en Radiohead/Coldplay denken. Je hebt de heerlijke triphop-beats van Massive Attack, de mix van electronica en rock van Radiohead en de tripperigheid (is dat een woord?) van Pink Floyd. Dat is ook de kracht van dit album. Zó ontzettend gevarieerd dat het geen enkel moment verveeld. Sterker nog, ik draai deze vaak twee keer achter elkaar, wat ik normaal gesproken nooit doe, omdat er nooit een moment komt dat je er genoeg van hebt.

Eigenlijk zijn er geen zwakke broeders op dit album, maar ik ga toch even de sterkste vier nummers belichten. De eerste twee nummers zetten meteen de toon. Wat een heerlijke laatste twee minuten van Bullets. Maar de eerste van mijn drie favoriete tracks is Dangervisit. Wat een heerlijke opbouw heeft dit nummer. Je voelt de spanning al vanaf het begin en langzaamaan bouwt het op naar een geweldige climax, waar je lekker mee kan schreeuwen: Sing along, sing along, sing along, sing it! En dan ook nog eens die heerlijke rustige outro

Het volgende favoriete nummer volgt niet lang daarop. Eigenlijk zie ik Collapse / Collide en Clones als één nummer. Net zoals velen is dit hét hoogtepunt voor mij. Een blik op de tekst geeft al aan dat dit :

Too late,
They hate,
Too late,
They hate,
You've jaded,
They've faded
...


Opnieuw zit er weer een schitterende opbouw in dit nummer en ook dit is weer een van de velen heerlijke trips. Ik kan hier uren naar luisteren

De volgende vier nummers zijn ook weer schitterend, maar ze blinken niet uit. Maar dat doen de laatste twee wel overduidelijk, en dan met name het slotnummer. Ik kan me geen beter passend nummer bedenken als einde. Je krijgt er ook zo'n gevoel van "wauw, dit was het dan" van. Misschien een beetje onduidelijke beschrijving, maar het is echt zo'n typisch "einde-gevoel".

Zelfs de minste nummers (Words on Signs, Quiet Time) verdienen nog 4,5*, daarom heb ik hem nu in mijn Top 10 gezet, jammer voor Tortoise, maar zo'n meesterwerk als Controlling Crowds moet er gewoon in.