Mooi.

Met elke LP van Mac Miller ben ik wel bekend maar een fan zou ik me nu niet noemen, gewoon een liefhebber van zijn werk. Veel luister ik niet naar de muziek die hij gemaakt heeft om eerlijk te zijn.
Op Balloonerism zijn de producties met momenten weer echt prachtig, Mac zijn vocalen zorgen voor een bepaalde rust en passen er mooi op.
Veel verwijzingen naar de dood inderdaad, wat nogal ongemakkelijk is aangezien de beste man er niet meer is.

Mooi album, gewoon eentje dat ik niet veel meer zal opzetten.

3,5*

Tof!

Rosyln zegt op het einde van Universe "Logic created this world and beat the campaign, now it's time for the side quests"... en zo voelt deze EP ook. Aquarius III is een mooie extra dat je recht achter zijn studioalbum van vorig jaar, Ultra 85, kunt plakken. Zoals de titel al doet vermoeden is de crew van Aquarius III, personages van de sci-fi wereld dat Logic gecreëerd heeft, hier ook weer geregeld te horen.

This Is the Way, Not a Game en Universe zijn puur genieten. Logic rapt erg goed op heerlijk rustgevende producties. Wat zingt Lucy Rose trouwens ook weer prachtig op Not a Game.
French Dispatch is ook leuk maar toch net iets minder dan de andere drie nummers. Wanneer hij op het einde van die track begint te rappen over zijn oude denkbeeldige vriend frons ik wel met de wenkbrauwen... al is dat ook wel weer typisch Logic natuurlijk?

A Message from My Younger Self is een voicemail-outro en heeft voor de rest weinig meerwaarde.

Over het algemeen is Aquarius III een heel leuke extra voor fans zoals ik. Logic mag nog wel blijven doorgaan op deze manier!

3,5*

Saai.

De muziek is alweer een stap vooruit tegenover het overdreven commerciële gedrocht dat Blockbusta was, maar veel doet dit me ook niet. Dragon Season... The Awakening is een EP dat Busta uitgebracht heeft dat als voorgerecht moet dienen voor zijn volgende studioalbum; Dragon Season. Deze zes nummers gaan ook die LP staan.

De mixing op dit project is volgens mij niet helemaal goed gegaan? Voornamelijk op de eerste twee tracks lijken zijn vocalen niet erg goed te mengen met de instrumentaties. De raps van Bus-a-Bus klinken daar heel ruw en zijn ook gewoon niet mooi naar mijn mening. Jammer, want vooral op Letter to My Children klinkt hij erg gedreven. De rest blijft me amper bij en vind ik toch relatief saai. Met Do the Busabus, Pt. 2 als kleine positieve uitschieter, maar in feite is het gewoon een standaard feestnummertje.

YG Marley is de enige gastartiest op deze EP, hij mag meedoen op Treasure & Gold. Deze jongeman schijnt de zoon van Lauryn Hill en kleinzoon van Bob Marley te zijn. Van zijn zeikerige Reggae-vocalen kan ik de charme nog wel inzien... maar waarom blijft Busta het toch nodig vinden om zo nu en dan met zo'n Jamaicaans accent te rappen? Gaat nergens over.

Heel veel zin heb ik niet in Dragon Season.

2,5*

Wat aan de saaie kant.

30 oktober 2024 bracht Ransom Cabrini Green Project exclusief uit op een platform genaamd even.biz, hij verkondigde nog dat dit nooit op de courante streamingsdiensten zou verschijnen. 8 januari 2025 bracht hij dan toch het project in zekere zin uit zodat iedereen ervan kan genieten... in plaats van 8 tracks die op de originele versie staan telt Cabrini Green maar 7 tracks. Een nummer genaamd Solidus (met Boldy James) heeft de re-release niet gehaald.

Ransom doet zoals gebruikelijk zijn ding en bewijst keer op keer dat hij één van de, zo niet dé, sterkste levende rappers is. De producties die hij uitgekozen zijn mooi, maar ze missen allemaal wat pit naar mijn mening. Eenmaal Cabrini Green opstaat geniet ik er wel van maar er beklijft me niets. Ransom rapt alsof zijn leven er van af hangt maar de producties op dit project zijn aan de saaie kant.

J. Arrr rapt mee op Give Enough, hij doet het goed maar is niet de meest interessante rapper. Black Chakra doet spoken word op Torn 2 Peace, een kunstvorm waar ik niet veel mee heb.

Cijfer is een grote twijfel tussen 3* en 3,5* sterren. Voor nu het voordeel van de twijfel.

Kleine 3,5*