Een vreemd projectje voor TDE.

Top Dawg Entertainment staat de laatste jaren zeker zo bekend voor haar zangers en zangeressen dan voor haar rappers, al blijven de zingende acts overwegend duidelijk hangen in R&B/Soul zodat ze goed mixen met hun rappers. Met de Ethiopische zangers Alemeda breidt TDE haar portofolio uit. De gastvrouw maakt indie pop en alternative rock.
Eerder was ze al te horen op albums van REASON en Ab-Soul, al heeft ze daar geen indruk op me achtergelaten.

Alemeda kan goed zingen en de producties klinken op zich zeker niet verkeerd. Mij persoonlijk doet het gewoon niet veel, dit is niet het type muziek waar ik naar grijp. FK IT is een toffe EP, maar ik denk dat liefhebbers van dit genre hier veel meer plezier kunnen uithalen dan ik.

3*

Genieten!

The Good, the Bad & the Dollar Menu is het volwaardige debuutproject van Long Beach-rapper Ray Vaughn. In 2021 kregen we een micro-EP van 3 nummertjes in de vorm van Peer Pressure, heel leuk maar véél te kort. Sindsdien kregen we wat losse nummers zoals Problems (met Pusha T) en kwam hij ook langs op Porches van REASON maar eigenlijk bleef het jaren vrij stil rondom deze jonge MC. Voor mij vrijwel uit het niets dropte Ray Vaughn deze mixtape.

Hij classificeert dit project als een mixtape maar het klinkt meer als een studioalbum dan vele andere albums dat de laatste jaren uitkomen. Het is een zeer solide geheel geworden waar het echt de bedoeling is om het als project (zonder shuffle) op te zetten. De tracks gaan mooi in elkaar over. Een mooi voorbeeld is de overgang tussen Flocker's Remorse en XXXL Tee: op het einde van de intro rapt hij "Last thing I wanna be on is a t-shirt" om vervolgens een nummer op te starten "over" een t-shirt. Zo zit deze tape vol met kleine geniale details.

Ray Vaughn heeft niet de meest aantrekkelijke stem, al kan dat de pret niet drukken. Tekstueel gaat hij meestal vrij diep, andere keren is hij weer heerlijk gangster én het belangrijkste is dat hij ontzettend gretig klinkt. Op deze tape is het duidelijk te horen wat Top Dawg in deze jongeman ziet. Hij kan ook perfect afwisselen tussen introverte, gangsta en melodische nummers. Talentje hoor.
Daarnaast is zijn oor voor producties echt feilloos, enorm sterk geproduceerde plaat!

De gastartiesten zijn daarnaast ook mooi geplaatst en voelen nergens bij de haren getrokken of overbodig. Gemaine, Ash Leone, Sydney Leona en Samara Cyn staan de gastheer allen prachtig bij met hun gezang.
Isaiah Rashad doet zijn melodieuze ding op pareltje East Chatt, Jay Rock doet wat hij moet doen op Klown Dance en LaRussell klinkt zeker zo gemotiveerd als Ray Vaughn op de banger Look @ God.

TDE heeft met dit project wederom een hit te pakken wat mij betreft. Talloze keren heb ik The Good, the Bad, the Dollar Menu al beluisterd en ik ben er nog lang niet klaar mee. Ray Vaughn bewijst een talent te zijn om nauw in het oog te houden. Tot nu toe absoluut het "album" van 2025 als je het mij vraagt.

Verschrikkelijk dat dit blijkbaar niet echt op mensen hun radar gekomen is!

Dikke 4*

Leuke mixtape!

Alligator Bites Never Heal heb ik lang links laten liggen. Hier zijn meerdere redenen voor, zo was haar EP she / her / black bitch me niet bijgebleven en feit dat ze dit klasseert als "maar" een mixtape in plaats van een volwaardig album dacht ik niet veel te missen. Zelfs toen ze eerder dit jaar de Grammy voor beste rap album won en Anxiety (de bonustrack van de Extended-editie) een hitje werd werd ik niet overhaalt. Toch zie ik haar naam steeds meer naar boven komen waardoor ik onlangs toch besloten heb dit project een kans te geven, eens kijken waar de hype allemaal over gaat.

Op haar voorgaande EP was het al duidelijk dat ze perfect kan wisselen tussen verschillende stijlen, dat is hier niet anders. Er zijn tracks die Doechii volledig kapot rapt, andere keren horen we haar mooi zingen op meer ingetogen nummers. Deze plaat is geen pure Hip Hop, al is dat toch het genre dat we overwegend horen. Rappen of zingen, ze kan het beide heel goed... mijn voorkeur gaat persoonlijk net iets meer uit naar het eerste.

Mijn favoriete nummers zijn de eerste 6, Death Roll, Nissan Altima, GTFO en Slide.

Alligator Bites Never Heal is een goede mixtape dat me nog niet helemaal heeft kunnen vastgrijpen. Per luisterbeurt groeit het project wel.

3,5*

Mooi tussendoortje.

Westside Gunn is goed bezig dit jaar! Na zijn, onverwachts, leuke mixtape 12 brengt hij met Heels Have Eyes een leuk EP'tje uit. Na wederom een grappige intro doet hij zijn ding op vier prima producties, fans van deze man kunnen blij zijn met dit projectje. Goro is een productie van Harry Fraud.

Niets speciaals, gewoon een fijne snack!

3,5*