Die stem cq dictie van mevrouw Kacy kan ik maar moeilijk velen, daarom ook nooit een heel album van dit duo volledig uit kunnen luisteren, daagt me nu.
Echt een uitzondering want van de meer atypische stemgeluiden kan ik meestal erg genieten. S.G. Goodman - Old Time Feeling (2020) is dan ook mijn rootsplaat vh jaar.

Gelukkig biedt het Nieuw-Zeelandse engelengeluid nog enige verzachting op dit plaatje, al vertolkt Wllliams slechts op 2 nummers écht de hoofdrol.

Numero ken ik vooral als re-issue label van het obscuurdere soort (Eccentric Soul, Wayfaring Strangers). Soms brengen ze complete discografieën uit, waar Karate onlangs ook aan de beurt was. De aankondiging van deze plaat deed mij dientengevolge restmateriaal, outtakes en demo's vermoeden maar het blijkt om totaal nieuw werk te gaan van deze emopostrockers, na 20 jaar! Op Spotify is de helft al te horen en ondanks het uitblijven van echte uitbarstingen, bevallen die stemmige liedjes vol loopjes en riedels mij zeer behoorlijk.

Eén der eerste dubalbums (Scratch' en Tubby's Blackboard Jungle uit '73 wordt algemeen als 1e beschouwd) is onder Blood and Fire collectionado's ook wel met deze hoes bekend.

Een paar sterke versies (Satta, Declaration of Rights) afgewisseld met rechttoe-rechtaan dub zonder al teveel tierelantijnen. Soms is ook de niet zo sterke stem van deze Dr. Alban (musicerende tandarts) avant la lettre te horen. Al met al een wat overschatte plaat die Hudson later in zijn carrière ruim weet te overtreffen met Brand en Rasta Communication.

01. King Tubby & Friends - Dub Gone Crazy
02. If Deejay Was Your Trade
03. Keith Hudson - Pick a Dub

(Smaak)volle productie, veel variatie en met gemak Morby's beste tot dusver. De man weet op elk album wel te leveren maar meestal ligt verzadiging gauw op de loer, mede door de soms wat zagerige stem van de Texaan. De songs op This Is a Photograph zijn rijker aangekleed, niet enkel de gebruikelijke piano/gitaar combi. Die variatie maakt dat ik nog lang niet klaar ben met deze.


Volgens Discogs is dit Erin Rae, met wie Morby alreeds duetteerde op haar album Lighten Up. Ook mijn favo track overigens. Jenkins levert een vocale bijdrage op It's Over.

Compilatie geeft een goed overzicht van de eerste golf engineers/mixers in Tubby's studio. Osbourne Ruddock himself doet op 3 tracks ook zijn duit in het zakje. Opnieuw lekker droog geproduceerd door de grote Bunny Lee, veelal op riddims waar Johnnie Clarke op te ontwaren valt.

01. King Tubby & Friends - Dub Gone Crazy
02. If Deejay Was Your Trade

Waardige opvolger van deel 1 waar de Johnnie Clarke-riddims wederom in de meerderheid zijn. Op slechts 4 audio-sporen moest men creatief omgaan met welke instrumenten geheel, gedeeltelijk of geheel niet gebruikt werden. Voorts was de apparatuur vaak ook zo oud dat reparaties met kunst- en vliegwerk gepaard gingen, eigen ingrepen waardoor er een unieke sound werd gecreëerd.

Engineer Prince Jammy (8 dubs op deze compilatie zijn van hem) zou later 'gekroond' worden tot King vanwege zijn productie van het eerste Black Uhuru-album. Hij was een sleutelfiguur in de overgang van de Early Dancehall naar de digitale Ragga.


De Blood & Fire tussenstand:

01. The Congos - Heart of the Congos
02. King Tubby & Friends - Dub Gone Crazy
03. King Tubby & Soul Syndicate - Freedom Sounds in Dub
04. Horace Andy - In the Light / In the Light Dub
05. Burning Spear - Social Living
06. VA - If Deejay Was Your Trade
07. King Tubby & Prince Jammy - Dub Gone 2 Crazy
08. Jah Stitch - Original Ragga Muffin (1975-77)
09. King Tubby & Yabby U - King Tubby's Prophesy of Dub
10. Scientist - Dub in the Roots Tradition

11. Tapper Zukie - Tappa Zukie in Dub
12. Keith Hudson - Pick a Dub

Wanneer ik zomaar een dubplaatje uit de kast moet pakken, is de kans dat de keus op deze valt levensgroot. Het Freedom Sounds label van Bertram Brown nam muziek van o.a. Prince Alla, Earl Zero en Philip Frazer op, immer met de Soul Syndicate (o.l.v. gitarist Earl 'Chinna' Smith) als begeleidingsband. Ze speelden altijd oorspronkelijke ritmes, bedoeld als originele release op het Freedom Sounds label. Deze ritmes klonken zeer urgent, temeer daar de studio middenin gangsterland lag. Indertijd was Jamaica verwikkeld in een bloedige strijd tussen socialistische en kapitalistische bendes, elk gesponsord door hun respectievelijke politieke partijen, PNP en JLP.

Een sterk staaltje muzikale 'sufferation' is het gevolg; diepe roots en klaaglijke echo's of rollende stenen (nr. 7!). Een fijne plaat die voor een groot gedeelte ook weeer terugkomt op Prince Alla's Only Love Can Conquer (BAFCD014).

De Blood & Fire tussenstand:

01. The Congos - Heart of the Congos
02. King Tubby & Friends - Dub Gone Crazy
03. King Tubby & Soul Syndicate - Freedom Sounds in Dub
04. Horace Andy - In the Light / In the Light Dub
05. Burning Spear - Social Living
06. VA - If Deejay Was Your Trade
07. Jah Stitch - Original Ragga Muffin (1975-77)
08. King Tubby & Yabby U - King Tubby's Prophesy of Dub
09. Tapper Zukie - Tappa Zukie in Dub
10. Keith Hudson - Pick a Dub

De fenomenale Jesus Dread anthologie (BAFCD021) was mijn eerste kennismaking met Yabby U / You. Dan zijn het dus allemaal overbekende riddims die hierop staan die bovendien zeer orthodox zijn ingemixt. Prachtige muziek maar deze droge dubs zijn niet innovatief genoeg om veel toe te voegen.

Overigens was dit album de eerste van vele vruchtbare samenwerkingen tussen Tubbs & Yabby.

01. King Tubby & Friends - Dub Gone Crazy
02. Burning Spear - Social Living
03. If Deejay Was Your Trade
04. King Tubby & Yabby U - King Tubby's Prophesy of Dub
05. Keith Hudson - Pick a Dub