Scientist is de zoon van een TV- en radio-reparateur, waardoor hij al jong kennismaakte met de techniek achter de sound. Op 16-jarige leeftijd werd hij in '76 onder King Tubby's hoede genomen en verving hij de in Canada op vakantie zijnde Prince Jammy achter de mixing-desk. Tubbs verwachtte er weinig van maar de jongeling was serieus goed. Tot 1979 zou Scientist samenwerken met Tubby en Jammy, alvorens hij naar Channel One (huisband de legendarische Roots Radics) vertrok om uit te groeien tot één van de aartsvaders van de vroege dancehall (hij gebruikt op Dub from the Roots Tradition overigens al gortdroge drums en bassen, bijzonder voor '76).

De dubs op deze compilatie zijn grotendeels ingespeeld door de fijne Soul Syndicate band die we óók op Blood & Fire tegenkomen op een samenwerking met King Tubby en als begeleiders van Prince Alla. Sterretjes staan echter bij nrs. 8, 9 en 13, toevalligerwijs (?) Roots Radics composities. Al met al een mooi overzicht van de ontwikkeling van een toekomstig dubmeester.

De Blood & Fire tussenstand:

01. The Congos - Heart of the Congos
02. King Tubby & Friends - Dub Gone Crazy
03. King Tubby & Soul Syndicate - Freedom Sounds in Dub
04. Horace Andy - In the Light / In the Light Dub
05. Burning Spear - Social Living
06. VA - If Deejay Was Your Trade
07. Jah Stitch - Original Ragga Muffin (1975-77)
08. King Tubby & Yabby U - King Tubby's Prophesy of Dub
09. Scientist - Dub in the Roots Tradition
10. Tapper Zukie - Tappa Zukie in Dub

11. Keith Hudson - Pick a Dub

Doowop harmonieën van vader en zonen Schalda, begeleid door de Daptone allstars. Dat laatste is bij mij een garantie op een voldoende. Erg plezierige luisterplaat met als hoogtepunt toch wel het openingsnummer.

Sowieso zijn ze bij Daptone goed bezig (met de subsidiaire labels Wick en Dunham). Psychedelica van Michael Rault, heerlijke rocksteady van The Frightnrs en de fuzzrockende Mystery Lighhts verdienen wmb meer aandacht.

Heerlijk kaleidoscopisch kosmisch klankentapijt en ook nog maatschappelijk relevant. Een verbeterde versie van de ook al niet verkeerde Kevin Morby.
Elk jaar kent wel een 'laatkomer' die achteraf best goed in je Top Tien kan plaatsnemen. Dit is die van 2020 voor mij.

Wat ik vooral merk bij die nieuwe Britse groepjes is dat het door de bank genomen geen onaardige platen zijn maar dat ik ze na eerste toerbeurt nog nauwelijks heb beluisterd. Er zijn 3,5* platen die ik veel vaker op zet.

Indertijd mijn eerste SJ-S1 cd: dampende ska en early reggae instrumentals van de bovenste plank. Inmiddels staan ze alle 42 mooi kleurig naast elkaar maar dit blijft 1 vd allerbeste delen. Trek een willekeurige reggae LP uit 1965-1980 uit de kast of er heeft wel een artiest (vaak incarnaties van in-house S1-bands) van deze compilatie een instrumentale bijdrage geleverd.

Zal ze de komende tijd weer eens grondiger inspecteren dwz van een stem voorzien.

Studio First!