Dit album is een echte aanrader als je van vocale jazz houdt. Ella Fitzgerald maakte in 1960 een Europese tournee en deed ook Berlijn aan, waar ze dit prachtige, zeer levendige concert gaf. Ze improviseert erop los tijdens Mack the Knife, want ze was haar tekst even kwijt. Met haar lenige, meisjesachtige stem swingt ze erop los, en haar scat ("How High the Moon") is erg inventief. Maar het mooist vind ik de ballads, zoals Summertime, Love Is Here to Stay (ontbreekt hier in de opgave van de nummers), en Misty (dat Sarah Vaughan veel afstandelijker vertolkt).
Fijne begeleiding door het Paul Smith Quartet : Paul Smith, piano, Jim Hall, gitaar, Wilfred Middlebrooks, bass en Gus Johnson, drums.
Zorg dat je, als je op zoek gaat naar dit album de complete versie beluistert. En dat zal zeker geen teleurstelling betekenen.

In dezelfde tijd dat ik voor het eerst Ella Fitzgerald April in Paris hoorde zingen, begeleid door de band van Count Basie (het stond op een e.p.) luisterde ik naar de proefuitzending vanaf het REM-eiland van Radio Noordzee (augustus 1964). Het swingde nog niet zo erg, al werd er wel een plaatje van de Beatles gedraaid, en ook Can't Buy Me Love, maar dan in de uitvoering van Ella. Het staat ook op dit in 1964 verschenen album. Samen met het titelnummer, alsmede People (bekend van Barbra Streisand) en The Sweetest Sound; deze nummers werden in London opgenomen. De big band-arrangementen voor deze eerste vier nummers vind ik een beetje aan de overdadige kant. De overige nummers echter werden opgenomen in New York en bevallen mij zeer, wat te maken heeft met de fijnzinnige arrangementen van Frank DeVol, die ook het orkest leidde. Zoot Sims is te horen op tenor saxofoon en Hank Jones (piano) luistert Volare op. Prachtig .

Mooi geproduceerd album en fijn om Clapton onder deze omstandigheden te horen spelen. Maar vaak heb ik het album niet gedraaid, en dat gaat ook in de toekomst niet gebeuren. Een groot deel van het repertoire bestaat namelijk uit bluesnummers, en dat gaat Clapton naar mijn mening slecht af. Het bluesgevoel in zijn stem is namelijk vrijwel afwezig - ik hoor het althans niet. We geloof ik graag dat hij een echte liefhebber van het genre is, maar voor mij is dat niet genoeg. Naar zolder met deze cd.