Wie een Blind Ego concert wil zien en luisteren: op youtube is een compleet live optreden te vinden van het concert op 20 februari 2017 in Hamburg. Het betreft de gelijke set als in Zoetermeer. Wat een sound, wat een geweldige band!
Blind Ego - Live at Logo, Hamburg (official, full concert) - YouTube
Veel plezier!

Kalle Wallner, in mijn optiek één van meest begaafde (prog) Rock gitaristen ter wereld brengt met "Liquid Live" een zeer fris, energiek en dynamisch live album uit, in combinatie met een live dvd.
De dvd is het concert in Hamburg eerder dit jaar dat al officieel op YouTube was te zien. De live cd is een opname van het open air festival op de Loreley: "Night of the Prog" deze zomer. Zelden zo'.n kwalitatief goede opname gehoord! Blind Ego is een project van Wallner waar pure speelvreugde en vakmanschap vanaf druipt! Daar waar op de studio opname nog met 3 zangers werd gewerkt neemt live Scott Balaban de honeurs waar. Een zeer sympathieke persoonlijkheid met een prima bereik die al het werk van Wallner heerlijk ten gehore brengt. Met Jullian Kellner heeft hij een jonge talentvolle 2e gitarist erbij die aan het einde van "never escape the storm" een prachtige solo neer zet. Drums en bas zoals altijd strak verzorgd en Wallner zelf in bloedvorm. Dat het juist vlak voor "never escape the storm" hard gaat regenen geeft een extra dimensie aan het nummer, het publiek pakt het op en laat zich horen.
Komende januari gaat de Blind Ego weer op tour en zal in februari/maart 3x Nederland aan doen (Venlo, Leeuwarden en Zoetermeer). Een aanrader!!!!
Dit is hoe live muziek moet zijn en klinken!

Na enkele concertbezoeken in 2017 na het uitbrengen van "Liquid" zei ik tegen Kalle Wallner: je hebt je band gevonden! Daar waar Blind Ego eerst nog een "project" werd genoemd kun je met deze bezetting wel spreken over een band. De bezetting op dit geweldige album is gelijk aan de live concerten van Liquid en Liquid Live! Daar waar op Liquid (studio album) nog de vocals door 3 zangers werd ingezongen is nu Scott Balaban verantwoordelijk voor alle zangpartijen. En dat doet hij geweldig. Hij heeft het vermogen om nuances aan te brengen bij verschillende passages, krachtig, agressief, melodieus. Uitstekend voor deze muziek. Preaching to the Choir kenmerkt zich voor mij door zijn enorme drive. Enorm stuwend werkt de bas en drums het hele album door. Dat begint al bij de eerste track: Massive (zie video op YouTube) Alles klinkt heel strak en rockt allemaal net wat harder en steviger dan op Liquid. Wat betreft de titel van het album: Kalle verteld daarover dat hij dit album gemaakt heeft met mensen die weten wat ze doen. Alle neuzen dezelfde kant op. Iedereen doet wat er van hem gevraagd wordt. Maar ook dat er veel bands zijn die precies doen wat fans van hun vragen maar Blind Ego ontwikkelt zich verder en probeert nieuwe zaken uit. Ik verheug me op de live concerten en met name de gitaarsolo's van bijvoorbeeld Heading for the Stars. Dat gaat helemaal los! Het zijn 9 pakkende songs geworden. Enkele toegankelijk andere wat gelaagder. Over het algemeen uptempo tracks en 1 geweldige powerballad: Dark Paradise. (play it LOUD!)
Vanaf 14 februari te koop en te downloaden (doe dat wel legaal...!)

Kalle Wallner levert middels zijn soloproject Blind Ego wederom een nieuw studio album af. Na het in 2020 uitgebrachte "Preaching To The Choir" en onder zijn eigen naam uitgebrachte "Voices" in 2022 vond hij de inspiratie om "The Hunting Party" uit te brengen.
Het is een bevlogen werk geworden. Dit keer met gastzanger Kevin Kearns (Cyant) die de teksten kleur geeft en perfect bij muziek past. Zowel de iets rustigere passages als de stevigere kan hij prima aan. Een voorproefje kregen we al met het reeds uitgebrachte "In A Blink Of An Ey". Wat een geweldige song is dat!
Prachtig opgebouwd en heerlijk gitaarwerk van de meester! Overigens heeft Kalle het gitaar en baswerk zelf allemaal voor zijn rekening genomen. Drums zijn weer verzorgd door Michael Christoph die vanaf het Album "Liquid" al het slagwerk verzorgde. Vriend en compagnon bij the Farmlandstudio, Label GAOM en band RPWL, Yogi Lang verzorgde het toetsenwerk. Live zal in november Sebastian Harnack (Sylvan) de basgitaar hanteren en Julian Kellner (Dante) mede het gitaarwerk. Blind Ego mag dan ooit als een project begonnen zijn, daarom is ook ruimte voor steeds andere zangers of muzikanten, maar de basis staat inmiddels wel.
Bij het intro van track1 "The Hunting Party" proef je de prachtige gespeelde noten die je doen verlangen naar meer. Kalle maakt geen recht toe recht aan rock songs. Aparte maatvoeringen en tempowisselingen laten het geheel nooit vervelen. De 2e song, "Stranger" ligt wat makkelijker in het gehoor maar rockt heerlijk weg. "Spiders" is lekker stevig met vliegend gitaarwerk! Het nummer komt nogal agressief over, Het begint met een fraai sequencerloopje waar Kalle al snel met de gitaar overheen gaat, Even later gaat het gas erop...
"Boiling Point" is een song die me doet denken aan wat oudere rockstijlen uit vroegere jaren, maar kan dat moeilijk onder woorden brengen. Het volgende nummer is het al genoemde "In A Blink Of An Eye". Deze maatschappijkritische song kruipt onder je huid! De fraaie video versterkt de song en de tekst enorm. Prachtig gewoon.
"Breathless" doet je naar adem laten happen. Met deze song krijg je het gevoel achterna gezeten te worden met enkele snelle passages. Tenslotte het meeslepende "When The Party's Over). Een prachtig refrein en melancholisch einde brengen je naar het einde van het album.
Al met al een geweldig album dat pakkender is dan het voorgaande en me steeds doet verlangen naar meer! Lastig om in een hokje te stoppen dit soort albums....gewoon luiteren vanaf 18 oktober en genieten!

Tja......wat moet je hier nu over schrijven.....na 2 jaar, Dawn of Eternity was het vorige album, brengt CP wederom een nieuw album uit. Ik begon ze te waarderen vanaf The system of Events. Ze groeiden in composities maar vooral de overstap naar Farmland Studio in zuid Duitsland en het GAOM label deden de heren ontwikkelen in geluid en productie.
En daar gaat het dus nu net fout! Op de een of andere manier wilde CP wat anders, een nieuwe sound of wat dan ook, zoals ze op hun website schrijven. Jammer. Dawn of Eternity was een prima album zonder zwakte. Afwisselend, opzwepend of melancholisch. Je hoorde een duidelijke ontwikkeling.
Scattered Shards: een Nieuw Label, andere studio, ander producer aan de knoppen. De heren bewezen dat ze prima prog (art) rock nummers kunnen maken. Dat is op dit album niet anders. Het opent met een compositie met piano ondersteunt door electronische klanken. De zang klinkt vlak, droog. De tweede track, het titelstuk, is op zich een prima track maar de drums zijn raar gemixed. Continu heb je het gevoel dat er veel meer in zit en hoopvol luister je door in afwachting van...nu gaat het komen, maar echt komen doet het niet. De zang lijkt op sommige nummers soms net iets naast de melodie te zitten.
The logic of Fear is een geweldige song! Meeslepend! En ook de afsluiter: Outside the box is mooi (een voortgang van de opener op het album) maar overall blijft het gevoel: hier had meer ingezeten!
Als releasedatum werd 10 april opgegeven, maar een download of stream was/is nergens te koop. Navraag leerde dart dit enkele weken zou duren.....
Allemaal net niet.....iets te goedkoop, te snel.
Eind conclusie: songs an sich: prima, lekker, mooi maar wat betreft mix, productie regie betreft had het veel beter gekund. Een gemiste kans.

Je zou zanger/bassist zijn van Crystal Palace en je bent op een mooie dag net buiten Berlijn en je besluit een oude uitkijktoren te beklimmen...126 treden....en op de muur tref een aantal teksten aan zoals: Still there!
Je gaat naar huis en leest nog eens wat over de uitkijktoren om er dan achter te komen dat er op die plek een aantal jaren terug een meisje zich van het leven beroofd heeft. Inspiratie genoeg voor een heel album, een conceptalbum, de eerste van CP.
CP heeft de tijd er voor genomen. In 2018 verscheen Scattered shards. Daar stonden op zich een paar sterke tracks op maar de productie en mix vond ik persoonlijk ondermaats. Vorig jaar presenteerde de heren nog een live album.
Met dit conceptalbum slaan ze wat mij betreft een prima figuur. ruim 74 minuten durend schijfje met een aangrijpend verhaal van/over het meisje en hoe het allemaal zou hebben kunnen gebeuren.
Van het vertrek uit Engeland met haar vriend, terecht gekomen in Berlijn, allerlei problemen krijgend tot aan de fatale sprong. Dit alles zeer overtuigend en emotioneel gebracht op de inmiddels echt CP manier: sterke mooie meeslepende melodieën, harde stevige riffs en veel pakkende synthesizersounds.
Alles past goed bij elkaar en is ditmaal wel goede mix. Wat een verschil. Uiteraard is dit een album dat je meermaals moeten laten doordringen. Je hoort niet alles gelijk in 1 keer maar het is de moeite waard om je een aantal keren te laten meeslepen. Sterke nummers: Leaving this land, a plan you can resist en Orange Popsicle Sky, allemaal toegroeiend naar het prachtige Unquite Window.
Helaas is het album voorlopig alleen op cd te verkrijgen (PPR shop) later dit jaar via Bandcamp te downloaden. Maar luister op youtube naar de voorstukjes, echt de moeite waard!

wat een heerlijk album! Kende deze band niet maar dat is het mooie van deze site: je pikt er nog wel eens leuke tips op!
Overigens hoor ik niet zo de overeenkomsten in sound met PRR, Tool en Perfect Circle. Ik vind dit album veel compacter en directer, maar dat zal persoonlijk zijn. Wat een stem! Een regelrechte aanrader!

Het album groeit en groeit! Wat een prachtig album heeft FD afgeleverd! Zeer aansprekend. Je wordt meegezogen in "de brieven" die meesterlijk muzikaal zijn vertaald. FD maakt zeer afwisselende muziek vanuit verschillende stemmingen en sferen. De vorige albums hebben me nooit echt kunnen pakken. Hoe anders is dat met deze! Komt mede door de "persoonlijke" manier van zingen door Irini. Een echt luisteralbum.
Wanneer je het album online besteld via de website van FD ontvang je direct een bonus track: Windows. Dit nummer had er zo maar achteraan gekund op de CD. Past wat sfeer betreft uitstekend. Ben benieuwd naar andere meningen.....

Laat ik met de deur in huis vallen: Wat een prachtig album is dit geworden. Vocaal, muzikaal, productie. RPWL (Kalle, Yogi en bassist Markus) hebben met een gastdrummer en een enkele andere gast de songs ingespeeld voor Marco. Niet alleen de opener is persoonlijk. Het zijn 12 "fragiele" persoonlijke ervaringen, gedachten etc. geworden die wij mogen ervaren.
Duidelijk te horen het hier Marco van Sylvan betreft. Zijn handtekening is duidelijk te horen in vergelijking met de Sylvan albums.
Wat productie betreft is het allemaal net wat voller, meer één geheel. Prachtige melodieën (Never Say Goodbey, One Last Hope) wisselen af met stevigere stukken.
De twijfel bij Marco of de verschillende keuzes die gemaakt moeten worden in het leven, of verschillende emoties die vechten om voorrang zijn niet alleen tekstueel mooi verwoord maar ook muzikaal. In "One Last Hope" is dit duidelijk te horen. Begint duister, donker om dan over te gaan in een prachtige melodie als refrein en weer terug.
Geweldig gitaar werk van Kalle Wallner op Hear My Voice, solo, en een lekker Delay gitaar op For A While als voorbeelden. Heerlijke up-tempo songs worden afgewisseld met rustigere stukken zoals "At Home" "Life Is Much Too Short".
Het album is nogal vol met 12 tracks. Marco had er voor kunnen kiezen om iets minder te doen en een enkele song wat verder uit te diepen. Een enkele track leent zich daarvoor. Persoonlijk heb ik dat met One Last Hope: dit had van mij langer mogen duren. Er had een echt epische track ingezeten naar mijn idee.....maar dat is persoonlijk uiteraard. Vanaf morgen, 14 juni beschikbaar! Genieten!

Chris Postl heeft met dit, langverwachte, album een waardig opvolger laten verschijnen van het prachtige 'Fragments" uit 2009. Door gebruik te maken van wederom de stem van Christina Booth blijft de sound herkenbaar. Daarnaast maakt Chris voor Defragments weer gebruik van allerlei andere gast-muzikanten. Ian Bairnson is uit het rijtje de bekendste.
De rookgordijnen rondom Chris en RPWL zijn opgetrokken in de loop der jaren en het album verschijnt dan ook op het GAOM label. (Gentle Art Of Music)
Wat kan je verwachten? Melodieus, Moog, Mellotron, Melancholisch. Chris borduurt voort op zijn eerdere album. Afwisselend, verrassende wendingen, meeslepend. Wederom een prachtige cover, dit maal van Yes: Long Distance. Schitterend gezongen door Christina. Het origineel van Yes uit 1971 klinkt wel heel anders, prachtig gedaan. Daarnaast nog een cover van Supertramp (Two of us).
Een mooi prog-album (wat is eigenlijk de definitie van Prog?) Een prima productie en een schitterende sound. Chris zelf is niet de beste zanger maar op één of andere manier maakt me dat niet uit. Hier is een pure liefhebber van muziek aan het werk! Als anderen het mooi vinden: prima! Chris maakt iets waar hij achter staat en het gaat daarbij niet om kwantiteit of commercieel doel. Juist dat spreekt enorm aan hoor je van de plaat af. Vanaf 17 april mag iedereen ervan genieten!

Na 35 jaar: He is Back! Werden we vorig jaar zomer al verrast met een geweldig solo album van Frank Dimino van de 70'er jaren symphonische hardrockband Angel, nu is het de beurd aan Punky Meadows.
Ik weet het: you love it or you hate it. Angel was een theatrale band vaak betiteld als "Glamrock". Voor mij zijn de eerste 2 albums dat niet. Die gaan toch meer ook naar de stevige "prog" kant.
Maar als tiener was ik er gek op en heb er fantastische herinneringen aan. Mocht in 2004 (Zwolle, Hedon) Frank Dimino en drummer Barry Brandt ontmoeten: jeugdhelden!

35 jaar deed Punky erover om weer iets in de muziek te doen. Nadat in 1981 Casablanca records stopte ging ook Angel ter ziele. Greg Giuffria (keyboards) begon een solo band: Giuffria en speelde later in The House of Lords. Frank en Barry namen nog met wat andere muzikanten een Angel CD op in de jaren 90: In the beginning (ook hier een gastoptreden van Punky op het nummer: Set me Free).
Punky werd na het Angel tijdperk nog gevraagd voor diverse bands (o.a. door KISS, label collega's op Casablanca) maar het is er uiteindelijk niet van gekomen. Hij ging in zaken en speelde alleen nog prive.

Fallen Angel is een geweldig album! Stevig, vol, heerlijke riffs en mooie power ballads (Leavin Tonight). De intro op het album is een mooie verwijzing naar zijn roots: Angel. Daarnaast lekkere up tempo songs zoals bijvoorbeeld: The price you pay , Straight Shooter en Loaded Gun. Heerlijk om mee te brullen in de auto! Punky kan het nog steeds en roept de vraag op: waarom niet nog eens Angel bij elkaar? Op 15 mei staan ze eenmalig samen op het podium in Vegas maar zullen niet als band optreden.... Daar waar Punky op het album van Frank (Old habits die Hard) een gast-solo speelt (Never again) Vervult Frank op dit album ( bonus track op de Special Edition only) de rol van zanger. Felix Robinson, oud bassist van Angel speelt ook op dit album. (originele basist van Angel, Micky Jones, overleed in 2009).

Al met al natuurlijk niet echt vernieuwend maar wat is dat nog wel? Dat is iets voor puristen! Gewoon genieten, Rock on!

De verleiding is groot weer een lange reclameboodschap te schrijven als RPWL met zoiets groots aan komt! Het lang verwachte en beloofde project "A New Dawn" komt eindelijk ter wereld (14 juli 2017). Reeds op 31 Oktober 2015 opgenomen in Freising, thuisstad van de heren. Ik zal het dit keer kort houden...

A New Dawn komt uit als dubbel CD, blue ray, dvd en vinyl. tevens is er een "samplerbox" te bestellen met al deze dragers erin en wat extra's.

Het project is een combinatie van de 2 vorige concept albums van RPWL ( Beyond man and time / Wanted). Voor deze éénmalige grote uitvoering hebben de heren een theatergezelschap erbij gehaald en 3 zangeressen. Hiermee wordt de hele boodschap uitgedragen en verteld. Met simpele middelen weet men alles overtuigend neer te zetten en je mee te nemen in het verhaal. Alles doet erg jaren 70 aan wat betreft het theatrale. Ik ben er een grote fan van. Prettig dat de nummers ook goed los van elkaar hoorbaar zijn. De zangeressen geven alles een extra kleur die we nog niet zo goed kennen van RPWL. (alleen op de albums: Stock en the Gentle art of music zijn er vrouwenstemmen te horen). Echter niet op de manier als hier, prachtig die koortjes!
The Fisherman is prachtig uitgevoerd met een origineel akoestisch intro. Disbelief spat van je scherm en uit je luidsprekers, heerlijk. Kalle Wallner in topvorm op zijn gitaar. Maar dit zou de anderen te kort doen als ik niet zeg dat ook het drum, bas en toetsenspel briljant is.! Alles klopt aan deze productie door Yogi weer zeer "warm" gemixed! Briljant gedaan allemaal.
Voor de liefhebbers van een stuk origineel Rocktheater dat tot nadenken stemt.....en voor wie zich aangesproken voelt....

RPWL heeft haar meesterwerk afgeleverd!

Dit album is typisch RPWL maar toch ook weer niet. Er zijn "nieuwe geluiden" te horen maar toch ook weer de typische RPWL sound. Soms stevig, vaak melodieus, verrassend en erg goed, ook wat teksten betreft zeer interessant! Heerlijke Moog klanken, dragende gitaarsolo's van Kalle Wallner, en prachtige oosterse geluiden. Strak drumwerk en mooie baslijntjes maken het compleet.
De muziek is erg afwisselend en divers, melancholisch en opzwepend. Persoonlijk vind ik er geen zwakke nummers op staan maar wel wat mij betreft 2 echte uitschieters: Unchain the Earth (heerlijk opzwepend up-tempo met een prachtige sequencer als basis in de coupletten. Daarnaast het ruim 16 minuten durende "the Fischermann". Een prachtig prog-Epos.
Muzikaal gaat RPWL verder op de voet waar ze met "the Experience" naar toe gingen maar hebben dat geluid verder ontwikkeld.
Ondanks dat dit een concept-album is kom je geen terugkerende "loopjes" tegen. Iets wat de eenheid van de plaat niet tegenwerkt. Hierdoor is het ook gemakkleijker de tracks "los" van elkaar te horen.
Waren vorige albums overgoten met een gemeenschapelijk thema: Beyond Man and TIme is een echt concept met een doorlopend verhaal.

RPWL heeft dit album opgenomen met Marc Turiaux op drums. Dit is zijn eerste echte studio-album met RPWL alhoewel hij op de vorige verzamelaar (Gentle art of music) al meespeelde en al sinds 2008 mee is op tour!
Chris Postl heeft de band verlaten 2 jaar terug en Werner Taus die ook al eerder live meespeelde heeft nu de vaste plek als bassist.

Er valt heel veel te zeggen en te praten over deze plaat. Het is een zeer sterke aanrader!
Voor wat betreft het "verhaal" van het album: lees het boekje of luister naar de 'limited edition" die een audio-book als extra heeft. (Nog wel even wachten op 9 maart als het album officieel uitkomt)

Centrale boodschap:
Het doel is om ogen te openen, verder te laten kijken, meer te zien en anders te durven kijken. Aldus Yogi Lang, zanger van RPWL.

RPWL zal dit voorjaar op tour gaan. Ze starten 14 april in Zoetermeer om daarna België, Zwitserland, Oostenrijk, Duitsland en Spanje aan te doen. Waarschijnljk na de zomer gaat de tour verder met o.a. Polen. (check website: www.rpwl.net)
Er wordt niet met een vaste support-act gewerkt!

Iedereen veel plezier met dit prachtig album!

4 jaar na "Tales From Outer Space" weer een nieuw studio-album van de heren uit Freising. Daartussen zaten de live albums: Live From Outer Space en de God Has Failed Live & Personal. Ook het prachtige solo album "Voices" van gitarist Kalle Wallner vorig jaar. Afgelopen jaar gaf RPWL enkele live optredens met als thema: The best off. Een prima manier om de nieuwe bassist Markus Grüzner voor te stellen en afscheid te nemen einde 2022 van toetsenist Marcus Jehle die er vanaf 2005 bij was. RPWL als 4 tal dus nu voorlopig... In de eigen studio geen probleem, Yogi Lang neemt naast de zang ook de toetsen voor zijn rekening, wat wel vaker gebeurde. Op de vorige studio plaat speelde Kalle Wallner nog alle baspartijen maar dat is dus ingevuld met Markus Grüzner als vast bandlid. Voor de aankomende toer zal er wel een toetsenist worden toegevoegd aan de line-up, maar of dat ook voor vast zal blijken.

In november 2022 werd het nieuwe studio album "Crime Scene" aangekondigd. Release 17 maart 2023. Dat was lang wachten...gelukkig ontving ik de promo al afgelopen week en kan vast een inkijkje geven...
Crime Scene is een concept album zoals de vorige: een centraal thema met op zich staande songs die gaan over het thema Crime! Waar houdt liefde op en begint haat, woede, en erger..."the darkside of the soul".

De opener "Victim of Desire" is al te beluisteren en als "Crimi" te zien als video. De heren spelen zelf de hoofdrollen in de crimi van 8 minuten, Tatort is er niets bij...
Maar ik hou het liever bij de tracks zelf; Victim of Desire is een heerlijk stuwende opener die gelijk "aan staat". Tempowisselingen en verrassende wendingen die doen denken wat ouder werk van de heren. Het is duidelijk de RPWL sound die je hier hoort. De stem van Yogi, de sound van Kalle en de altijd warme en uitgebalanceerde mix en productie zorgen ervoor dat je direct weet dat het om RPWL gaat. In eerste instantie kan de reactie dan zijn: weinig nieuws, niet verrassend. Wellicht is het niet verrassend maar wanneer je de nieuwe tracks vergelijkt met eerder werk dan hoor je toch duidelijk nieuwe sounds en andere structuren. Maar als fan kunnen ze met deze soort muziek nooit vervelen, ook al zal het voor andere wellicht klinken als bekend. Een echte stijlbreuk of grote verrassing zit er niet in. Dit is RPWL en die maken hun muziek zoals zij dat willen en van mij mogen ze nog jaren doorgaan op deze manier. Mij verveelt het niet.

Red Rose is een prachtige ballad, wat een pakkende melodie. Heel erg melodisch wat betreft zangmelodie maar ook instrumentaal. Het bezorgde me direct kippenvel bij de eerste keer. Beluister dit pareltje op de koptelefoon en geniet ook van de melodieuze baslijntjes. Grüzner blijkt een aanwinst!

A Cold Spring Day in '22 is een erg lekker in het gehoor liggend nummer. Zoals ook in Red Rose wordt er gebruik gemaakt van akoustische gitaar wat bij mij een jaren 70 sfeertje creëert, ook door de gebruikte synth. sounds. De gebruikte synth. sounds zijn wat meer helder van kleur op dit album dan op voorgaande.

Life in a Cage is een heel "donker" nummer met veel opgebouwde spanning. Het refrein wordt gezongen met een halve vocoder stem en achter in de mix een heerlijke snijdende gitaar. Midden in het nummer komen de drums in komt de gitaar op de voorgrond. Wat een sterke song is dit. Alleen jammer dat deze track een fade-out kent.... Het album is al niet zo lang (ongeveer 46 minuten) en hier hadden ze deze track wat mij betreft mogen uitwerken met een echt einde.

King of The World is de langste song. Ruim 13 minuten. Ook hier weer tempo en sfeerwisselingen. Bij de eerste keer dat je luistert denk je: het die kant op maar dan dan blijkt het toch weer anders te gaan. Fraaie melodie en heerlijk gespeeld. En mr. Moog himself Yogi, gaat ook nog even los.

Another life Byond Control is al weer de afsluiter. Een begin met een gitaarsound die me even aan Muse doet denken begint het stevig. Maar zoals RPWL het als geen ander kan wordt de stevige opening samengebracht met een zeer pakkende melodie. Dat valt me sowieso op aan dit album: het is heel warm, melancholisch en muzikaal heel melodisch. Prachtige pakkende melodieën en briljante composities die niet snel vervelen.

Zoals zovelen platen verdiend het aanbeveling om het album eerst een aantal keren te draaien en binnen te laten komen. Het moet zich nestelen...ik kwam er de afgelopen dagen niet meer los van. Wat een prachtplaat hebben ze weer afgeleverd. Stellen nooit teleur en weten me altijd te boeien zowel muzikaal als wat betreft thema's. Heel benieuwd wat anderen hiervan vinden.

Zowel als Cd als op vinyl te verkrijgen vanaf 17 maart. Daarna een uitgebreide tour door diverse landen. Veel plezier,

Het debuut album van de Heren uit Freising. Helaas vorig jaar een door het bekende virus verstoorde 20 jarig jubileum, maar door RPWL creatief opgelost. In 2000 kwam het geweldige God Has Failed uit (verwijzend naar de te jong overleden vader van Yogi). Prachtig prog-album en zwaar doorspekt van Pink Floyd invloeden maar daarom niet minder mooi. Na talloze albums, eigen studio, eigen label (GAOM) hebben ze een echte eigen sound en stijl neergezet.
In 2020 was de bedoeling dit album geheel live op de podia te brengen. Nu dit niet lukte heeft RPWL in november in een live setting het album in z'n geheel gespeeld. Straks, 30 april verschijnt het als CD, Blue Ray en dubbel Vinyl (vinyl met 2 bonustracks, zie tracklist, al eerder op cd uitgebracht op een verzamelaar).
Op de blue ray dvd staan ook interviews met de heren.
Waar ik al hoopte: de 2 zangeressen die Yogi en RPWL vergezelde tijdens de korte tour in november 2019 maken de sound van dit album compleet. Het geheel klinkt fris, vol en zeker niet gedateerd. Wat is deze band gegroeid en wat hebben ze zich ontwikkeld! Zo professioneel maar zonder het plezier te verliezen en de essentie van muziek maken voor een publiek dat nog echt wil luisteren en beleven.
Ik ben een ongelofelijke fan, vrijwel vanaf het begin, kan geen "slecht" woord schrijven over ze. Ik weet het, een beetje flauw om elke keer als eerste 5 sterren te geven, maar...het is sterker dan ik..
geniet alvast van "In Your Dreams" op Youtube!

RPWL Bestaat dit jaar 15 jaar! Ze wilde. Dit jaar een paar aparte dingen doen. 31 oktober is in een grote hal bij Freising/München de DVD opname gepland van de "Wanted" show. Dit maal groots uitgevoerd met o.a veel acteurs!
Omdat Kalle en Yogi beide bezig zijn met wederom een solo album (Kalle, Blind Ego is al klaar en komt februari/maart 2016 uit) en ze dit naar toch ook wat live wilde doen heeft RPWL de afgelopen 2,5 week door Duitsland en Polen getoerd. Daarvoor hebben ze de eerste concept show van hun grote voorbeelden gebruikt: the man and the journey! Compleet visueel ondersteund werd de show in 1,5 uur voor de pauze gespeeld. Daarna nog wat bekendere PF covers (wish you were here, money, shine on...) en Nog wat eigen werk. Ter ondersteuning van deze korte Tour deze CD met tracks opgenomen in de laatste 5 jaar tijdens verschillende shows.
Een misverstand is dat RPWL begonnen is als PF coverband. RPWL is ontstaan deels uit de band Violet District en andere bandjes. De vrienden Risettio, Postl, Lang en Wallner kwamen daarna bij elkaar om te jammen. PF is wat ze allen kenden en goed vonden. Zo hebben ze elkaar muzikaal gevonden en zijn toen eigen werk gaan schrijven. De invloeden van PF nooit ontkend en duidelijk te horen maar niet als enige. In 2000 werd het eerste RPWL album "God has failed" uitgebracht. Daarna dus talloze zeer fraaie andere albums met een duidelijke ontwikkeling in een eigen sound.
Omdat PF een grote inspiratie bron is/was spelen ze regelmatig een cover ervan.
Voor een Verzamel CD, ooit uitgegeven door een Duits muziekmagazine, heeft RPWL al eens de tracks "Cymbaline" en "Fat old Son" als studiotrack opgenomen. Ook hier over een heerlijke RPWL saus! Improvisaties en Combinaties van tracks! Net als op dit geweldige "nieuwe" album! Wie er op zit te wachten? Liefhebbers van deze oude periode van PF, pure muziekliefhebbers die lange geïmproviseerde stukken kunnen waarderen waarin pure speelvreugde vanaf druipt.
In begin 2016 zullen ze met deze PF show nog een paar shows doen, waarschijnlijk ook 1 of 2 maal in Nederland.

Het is druk bij “the Gentle Art of Music”. De heren Lang en Wallner hebben de afgelopen 2 jaar behoorlijk wat producties gedaan (Ray Wilson, Crystal Pallace en meerdere), gewerkt aan solo-albums (Blind Ego: Liquid, net verschenen, Yogi Lang solo, komt nog), RPWL Wanted DVD “a New Dawn” (verschijnt binnen afzienbare tijd). Daarnaast gaven ze in 2015 al een CD uit ter ondersteuning van hun tour: RPWL plays Pink Floyd. RPWL speelde “the man and the journey” en ander PF werk tijdens deze tour.
“The man and the journey” bleek een groot succes. Deze live show van Pink Floyd uit 1969 wordt door RPWL op eigen wijze weergegeven en gespeeld. Van het concert in Helmond in februari van dit jaar is een prachtige live registratie gemaakt. Deze is nu op CD uitgebracht samen een DVD van het concert! Geweldig om deze “oude” muziek nu in geweldige sound kwaliteit en beeld te zien en te horen. De speelvreugde knalt er van af en RPWL toont nogmaals aan zeer op elkaar ingespeeld te zijn, divers te zijn en puur voor muziek te gaan die zij willen maken en spelen.
Deze herfst gaat RPWL weer op tour: History tour! Opnieuw zal “the man and the journey” gespeeld worden met daarna enkele RPWL klassiekers. Bijvoorbeeld: 30 oktober in Uden en 5 november in Alphen.

Het grote voordeel voor RPWL? Een eigen platenlabel (GAOM) en opnamestudio (Farmlands). RPWL heeft zo'n beetje alles in eigen hand, van opname tot concertboeking. Voordeel voor de liefhebbers...ze zijn daardoor nogal productief. Van alle tours sinds 2008 verscheen een Live CD en DVD,
In 2023 brachten ze het album "Crime Scene" uit dat zeer lovende kritieken kreeg in de media. Gevolg door een Europatour door 8 landen. In oktober 2023 werden er nog wat aanvullende concerten gegeven als "Double Headliner" samen met Sylvan (ook onder contract bij GAOM en goede vrienden samen).
Het concert in de Boerderij, Zoetermeer, werd in dit forum al besproken. Alles werd gefilmd door het team van John Vis die ook al eerder filmopnames maakte voor RPWL.
Op 12 april komt het concert als dubbel CD, Vinyl en Blue Ray uit. Ondanks dat ik zelf niet zo was te spreken over het geluid in de Boerderij (schijnt af te hangen van waar je daar staat) komt RPWL hier met zeer fraai "document"! Zelden een zo fris en goed uitgebalanceerde live opname gehoord. Frontman Yogi Lang heeft er een prachtige mix van gemaakt waarin alles loepzuiver en in de juiste verhoudingen wordt weergegeven. Van bas tot achtergrond zangeressen (Carmen Tannich en Caroline von Brünken), is perfect weergegeven. Het geheel klinkt zeer dynamisch.
Dit was het concert waarbij na het eerste deel waarin het album "Crime Scene" in zijn geheel werd gespeeld de memory Moog het begaf waardoor toetsenist Butsch Keys erop los improviseerde in "a New World". In de opname hoor je niets van het oponthoud tijdens het nummer en ook de tracks erna staan als een huis. Knap opgelost in de studio.
Al met al wederom een geslaagde productie die zeer warm en levendig klinkt en je meetrekt het concert in. Ook het baswerk van Markus Grützner springt eruit, daar heeft RPWL een geweldige bassist binnen gehaald in 2022.
Het nummer "Life in a Cage" bijvoorbeeld gaat door merg en been. Wat Kalle Wallner daar uit zijn gitaar tovert past perfect bij het zeer onheilspellende en benauwende thema van de song: huiselijk geweld.
Het Artwork is weer goed verzorgt en ziet er fraai uit. Kortom: een aanrader.

Mocht alvast zo gelukkig zijn dit nieuwe album te horen. Werkelijk een fantastische opvolger van het geweldige "Beyond man and time". Ook nu weer een conceptalbum met uiteindelijk als thema: de totale geestelijke bevrijding van de menselijke geest. Wanted is vooral een aanklacht tegen alles wat religieus wordt opgedrongen, verboden en verplicht. Dit alles weer verpakt in een boeiend verhaal.
Wat opvalt is dat de muziek dit maal steviger is. Een aantal tracks doet denken aan "Sugar for the ape" van het album: Trying to kiss the sun. Harde riffs met melodieuze stukken afgewisseld. Er zit een behoorlijk tempo in het album. Zoals het een echt RPWL album betaamd: bij menige song wordt je even op het "verkeerde been" gezet. Je denkt dat het een bepaalde kant op gaat maar dan zit je er net naast, de song ontwikkeld zich dan toch weer anders dan dat je dacht. Dat maakt het zeer verassend en dat je steeds opnieuw wilt luisteren. Dat maakt het ook dat de muziek van RPWL niet voor een heel erg groot publiek toegankelijk is. Sommige nummers van eerdere albums hebben dat wel (Roses, Unchain the earth). Op Wanted is dat de laatste track: New Dawn. Zeer "persoonlijk" en indringend gezongen door Yogi, die dit album vocaal wederom gegroeid is (hide and seek) en uiteraard het prachtige gitaarspel van Kalle Wallner.
Veel indruk maakt het nummer: Disbelief. Een song met harde en "smerige" (heb ik geen beter woord voor, als je het hoort snap je wat ik bedoel) gitaarriffs en een stuwend bluesachtig ritme, en met een prachtige melodieus stuk er tussen in.
Verder zijn er weer dingetjes te horen die voor RPWL volkomen nieuw zijn. Bepaalde geluiden, ritmes. De opening van het album is verrassend! Al met al toch een echt RPWL album. Uiteraard ontbreekt de "verplichte" moogsolo niet, heerlijk! De invloed (kleur, zoals hij het zelf noemt) van bassist Werner Taus is vooral in de zangpartijen goed te horen. Sinds zijn komst is dat een duidelijk meerwaarde voor de muziek van RPWL, is mijn persoonlijke mening.
Daarnaast goed baswerk van Werner en strakke drums van Marc Turiaux. Marcus Jehle is een zeer behendige keyboarder die vakwerk aflevert. Het prettige van RPWL is dat ze ondanks het vele talent niet spelen zo van: kijk ons eens even goed zijn! De kracht van RPWL ligt in het feit dat ze een gevoel willen doorgeven, je aan het denken zetten, en dat in muziek omzetten. Het is de combinatie van alles wat ze in zich hebben. Dat maakt het persoonlijk en sympathiek. Het spreekt aan al heeft het voor sommige wat meer tijd nodig.
Zo......en nu maar wachten tot 14 maart.

En daar is hij dan: de lang verwachte opvolger van La Muerta. Uit 2018. De heren uit Duitsland en Nederland hebben er de tijd voor genomen. Inmiddels is de Nederlandse inbreng uitgebreid met Martijn Horsten, een Nederlandse bassist die Ralf Schwager vervangt in de band. Het doet niets af aan de kwaliteit, muzikaliteit en sound: vanaf het begin hoor je: Dit is Subsignal!
A Poetry of Rain kent een sfeer van een late herfstdag, regen, melancholie. Markus Steffen, gitarist, geeft aan dat ook hier duidelijk de Coronapandemie van invloed is op de stemming bij het creëren van dit album. Het cultiveren van droefheid, nostalgie zoals de gedichten uit de Renaissance zonder te vervallen in een bodemloze somberheid. Dit hebben de muzikanten getracht te vertalen naar het heden.
Na het intro start The Art of Giving In. Een stevige song, uptempo en een prachtige gitaar! De “Icarus mythe” komt voorbij als voorbeeld van menselijke overschatting van zichzelf, arrogantie, verlies en afscheid.
In Marigold, Impasse en A Room for the Edge of Forever horen we meer het melancholische geluid. De laatste als akoestische track en de andere als de wat meer rustigere gevoeligere songs. Mooie akkoordenwisselingen.
De “single” (reeds te beluisteren) Sliver, heeft alles in zich. Prachtige melodie, spanning, en diversiteit.
The song: The Last of its Kind wil ik hier nog even belichten. Geniale song! Er staat niet vermeld wie de prachtige Saxofoonsolo speelt, maar het klinkt geweldig.
Uiteraard valt ook op dit album op hoe muzikaal de heren zijn. Geweldige drumpartijen, baswerk en gitaarloopjes, ondersteunt door bevlogen toetsenwerk. De zang van Arno Menses gaat nooit vervelen en past perfect bij de composities. Geen muziek wat je zo maar even opzet, dit moet je luisteren, ondergaan.
A Poetry Of Rain zal de luisteraar die bekend is met het werk van Subsignal niet teleurstellen. Het album lijkt een logisch vervolg op La Muerta, dat ook zeer songgericht is. Dat is met dit album niet anders, maar ik hoor toch op deze nieuwe plaat ook wat meer “oude invloeden”. Alles in een zeer dynamische mix en geproduceerd door heren van Gentle Art Of Music, Yogi Lang en Kalle Wallner.

Dit live album is een dynamische en meesterlijke registratie geworden. Zeer afwisselend en perfect gespeeld door deze muzikale talenten. Ik was nooit zo onder de indruk van hun eerdere werk maar live klinkt ook dat zeer overtuigend en smaakt toch naar meer. De Stem van Arno past perfect bij deze muziek en luistert heerlijk weg. Liefhebbers van Subsignal worden op hun wenken bediend maar wie deze band nog niet heeft ontdekt: grijp je kans!

Sylvan is terug! En hoe! Daar waar het vorige werk (Sceneries) nog wat "vlak" overkwam (kan aan de mindere mix liggen, en uiteraard persoonlijke mening!) heeft Sylvan een nieuw meesterwerk afgeleverd in de vorm van een conceptalbum. Maar liefst 78 minuten een aaneenschakeling van hoogtepunten: mooie melodieën, harde riffs, wendingen en prachtige arrangementen. Gitarist Jan Pedersen heeft de band verlaten en naar mijn mening doet dat Sylvan goed. Zeer persoonlijk dit maar ik was nooit een liefhebber van zijn spel. Gast Gitarist Jontathan Back neemt dit voor zijn rekening en speelt meer in de lijn van het wat oudere werk van Sylvan. Dit album klingt zeer fris! Duidelijk op dit album is het typische Sylvan geluid. Kenners van hun vorige albums weten wat daar mee bedoeld wordt.
Op youtube kan je alvast de single-versie zien en horen van de track: Shine! Op de CD is het nummer iets langer en kent een wat stevigere passage middenin.
In 2006 was Sylvan al succesvol met het album Posthumous Silence en ze doen het nu weer! Een indringend thema over jeugdherinneringen op zoek naar het gevoel van geborgenheid en hoop. Hoe vindt je die plek genaamd: Home?
Inmiddels is Sylvan ondergebracht op het GAOM (Gentle Art Of Music) label van de vrienden van RPWL. Het album is in diverse uitvoeringen te bestellen: CD, Mediabook en double-vinyl. Het album verschijnt 20 februari: iets om naar uit te kijken!

Na jaren wachten is daar het nieuwe album van Sylvan. Reeds lang aangekondigd, maar door interne problemen vertraagde release. Maar het was het wachten waard!
One To Zero is een conceptalbum. Sylvan is daar erg sterk in. (Home, Posthumous Silence).
Hierbij gaat het om een autobiografie van een Artificiële Intelligentie. Als je dat zo hoort lijkt dat moeilijk voor te stellen maar Sylvan weet daar toch weer een heel eigen draai aan te geven. De muziek is alles behalve kil, koud en digitaal gestuurd. De Artificiële Intelligentie ontwikkelt zich vanaf het begin (Bit BY Bit) en merkt op het einde dat wat het geleerd heeft van de mensheid ("NOT MY WAY" Go Viral) verwerpelijk is. De ontwikkeling stopt en de A.I. komt tot een einde, waarna zich alles weer herhaalt. (einde van de plaat is gelijk aan opening).
Muzikaal prachtig en sterk neer gezet in de bekende Sylvan stijl, maar wat betreft sound en productie is Sylvan nu echt volwassen geworden. In 2015 tekende Sylvan bij het Gentle Art Of Music label (RPWL) en dit album is dan ook meesterlijk gemixed door Yogi Lang (ook add. toetsen). Kalle Wallner verzorgde ook nog wat gitaarwerk en Bine Heller (bekend van achtergrond koortjes RPWL en Yogi Lang solo) zong ook hier de achtergrond partijen in. De hele productie klinkt ineens vol, warm en zoals gezegd "volwassen." Daar waar de vorige albums nog wel eens een "leegte" hadden of soms het net niet waren is dit album door de heren uit Hamburg een voltreffer. De gitaarsolo's zijn t.o.v. Home enorm gegroeid, Jonathan Beck heeft hier echt goed werk geleverd en is enorm gegroeid. Prachtige ballad's (part of me) en pakkende refreinen (Trust in Yourself) wisselen af met harde riffs (go Viral). Heerlijk ook de manier waarop Sylvan nummers tot een climax laat groeien (Encoded at Heart, Part of Me). Verder wil ik nog kwijt dat de zang van Marco Glühmann zeer fraai is. Hij probeert op dit album minder "moeilijk" te zingen (geen zuchtjes of kreuntjes, als je snapt wat ik bedoel). Dat vond ik op de laatste 3 albums een beetje storend af en toe. He tkomt dit album zeker ten goede!
Op youtube is inmiddels de eerste "single" te zien en te horen: Go Viral Go Viral

Het album heeft wat luisterbeurten nodig maar dat zijn we gewend van goede Prog....het zal zeer zeker voor de nodige kippenvelmomenten zorgen, release 28 mei a.s.

Om te beginnen eerst maar even de Line-up van het hele album:
Volker Söhl – Keyboards & Piano (Sylvan)
Johnny Beck – Guitars & Bass (Sylvan)
Gasten:
Caroline von Brünken – Vocals (Wild as Her, RPWL)
Marco Glühmann – Vocals (Sylvan)
Jens Lueck – Drums (Single Celled Organism)
Katja Flintsch – Violine & Viola
Otfried Beck – Oboe

De Heren Söhl (toetsen) en Beck (Gitarist) zijn bekend van Sylvan. Volker Söhl al vanaf het begin. Zijn wens om een album te maken met een vrouwelijke stem is met “Control” uitgekomen.
Zijn liefde voor filmmuziek is duidelijk te horen. Maar dat was al zo bij de composities voor de Sylvan albums. Het openingsstuk klinkt ook sterk naar "Sylvan” en doet mij denken aan Posthumous Silence. Dit komt ook door het feit dat zanger Marco Glühmann van zich laat horen maar ook door de compositie zelf.
Toch is het geen Sylvan album geworden. De muziek is inderdaad zeer filmisch, rustig, en geeft vaak momenten tot nadenken. Klassieke invloeden wat betreft instrumenten en zeer prachtig gezongen met veel gevoel door Caroline von Brünken. Geen grote epische songs, maar vaak klein, ingetogen.
Naar mijn mening is het geen makkelijk album. Het behoeft echt meerdere luisterbeurten om te doorgronden. De teksten zijn prachtig en het hele album handelt dan ook over onze emoties diep in ons en hoe zich die verhouden tot de sociale werkelijkheid. Er is niet gekozen voor makkelijke melodieën die blijven hangen. Mij pakte de muziek dan ook niet direct bij de eerste keer. De muziek van Sylvan is toegankelijker, maar daarom is het ook een side-project van de 2 heren. En da tis te prijzen: muziek maken hoe en met wie je zelf wilt.
Wanneer je op zoek bent, en de rust hebt, voor een album dat tot nadenken stemt, rustige, weloverwogen composities en schitterend gezongen filmische songs dan is dit een aanrader! Ik ben benieuwd naar de meningen.
Het album is komt uit op het GAOM label maar is in dit geval niet door de heren van RPWL (Kalle en Yogi) geproduceerd en gemixt. Release 27 oktober. Op YouTube al te beluisteren het nummer: Hall Thee Mockery

Een prachtige registratie van een prachtig concert! Ook live weet Yogi de nummers overtuigend te brengen en met de twee achtergrond zangeressen erbij kan het al helemaal niet meer stuk. Het album vond ik al indrukwekkend, intiem, persoonlijk en live blijft dit overeind!
In november klonk het al prima in de Cacaofabriek in Helmond, het enige jammere was dat Yogi maar 4 nummers speelde. Leuk om Kalle Wallner eens op bas te zien en te horen, het gaat hem goed af. Reeds op het laatste RPWL studio album, Tales From Outer Space, speelde hij al bas.
De songs zijn pakkend en melancholisch. Vooral I'll Be There For You vind ik erg fraai, schitterende opbouw en melodie. Allemaal ook weer fraai in beeld gebracht door John Vis. Hij deed al meer opnames voor RPWL,Yogi en Blind Ego.
De toevoeging van de 2 zangeressen was tijdens het concert van RPWL erna een echte meerwaarde! Voor herhaling vatbaar. Deze EP is digitaal aan te schaffen of via streaming te beluisteren. Op YouTube is het album als video te zien!