stem geplaatst

stem geplaatst

Mijn eerste radio cassette recorder kreeg ik pas toen ik een jaar of 10 was. Daarnaast mocht ik van mijn ouders één cassettebandje uitkiezen, zodat ik die kon draaien. Ik had geen idee wat ik moest kiezen, maar mijn moeder zei direct: ga voor 'Greatest Hits' van Queen. Mijn ouders hadden in mijn beleving over alles onenigheid, maar dit keer niet. Ook mijn vader vond Queen een prima keuze, dus dat werd het. Die cassette heb ik vervolgens grijs gedraaid en mijn liefde voor Queen duurt voort tot de dag van vandaag.

Mijn oom (RIP) was een groot muziekliefhebber en voorzag mij van cassettes met de nieuwste muziek. Hij vroeg mij 'wat spreekt je het meeste aan in de muziek van Queen?'. Mijn antwoord: Brian May, want de stevige nummers draaide ik het vaakst. Nou, dan had mijn oom nog wel iets dat ik wellicht ook leuk zou vinden. Dat bleek AC/DC's 'If you want blood you've got it' te zijn. Mijn oom was bij het concert van AC/DC en Judas Priest geweest en had daar mooie foto's gemaakt die hij in de gang van zijn huis had hangen. Jarenlang heb ik gedacht, dat hij de opnamen van het concert van AC/DC zelf had gemaakt.

De live LP van AC/DC heb ik helemaal grijs gedraaid, waarbij ik als een soort Angus Young door de kamer sprong. Maar ook de ritmesectie én slaggitarist Malcolm Young vond ik geweldig. In deze muziek kon ik mijzelf helemaal laten gaan en de zorgen van alledag (ruziënde ouders en een algeheel gevoel van minderwaardigheid) even vergeten.

Wat hardrock of metal was wist ik niet. Voor mij was het gewoon muziek. Van de verzuiling in de jaren '80 was ik mij niet bewust. Dat duurde echter niet lang. In de 6e klas van de lagere school (nu groep acht) werd iedere vrijdagmiddag geknutseld, waarbij iedere week iemand anders zijn of haar favoriete muziek mocht draaien. De ene keer Wham, de andere keer Michael Jackson, etc. Tot ik aan de beurt was. Ik koos uiteraard voor mijn favoriete band van dat moment: AC/DC! En ik was trots als een pauw!
Al snel bleek dat mijn keuze niet in de smaak viel. Die 'herrie' moest af en liefst zo snel mogelijk! Mijn liefde voor 'mijn' muziek was echter zo groot, dat ik mij er mee vereenzelvigde. Door mijn muziek af te keuren had ik het gevoel, dat ik ook als persoon werd afgekeurd. En dus dacht ik: zie je wel, ik doe er niet toe.

In mijn kamertje had ik gelukkig met niemand wat te maken en kon ik mij volledig storten op mijn passie: muziek! Zoals John Miles ooit zong: 'Music was my first love and it will be my last'. Muziek oordeelt niet, muziek accepteert je zoals je bent, muziek is er altijd voor je, muziek geeft energie, troost, afleiding, moed, advies, etc.

Toen ik mijn vrouw ontmoette en zij over hardrock en metal zei: 'dat gaat enkel over dood en verderf, dat kan dat toch nooit iets positiefs opleveren?', dacht ik bij mijzelf: je moest eens weten. Deze muziek heeft mij zoveel positiefs gegeven. Een doel om voor te leven. Mijn muziekcollectie en -kennis (en de positieve reactie van anderen daarop) gaven mij destijds het gevoel er toe te doen. Wanneer je zoals ik (toen) dat gevoel niet uit jezelf kunt halen, dan is dat heel belangrijk.

Nou ja, dat zijn de dingen waar ik aan denk wanneer ik deze LP draai. Een LP die mij zoveel heeft gegeven én nog steeds geeft. Begin juli 2025 speelde AC/DC in Düsseldorf. Weer was het geweldig. En wat gaaf dat ze 'Riff Raff' speelden! Wat een energie! Ik stond direct weer in mijn kinderkamer uit mijn dak te gaan. Kippenvel!!!

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst