Elke band moet ergens beginnen. The Cure begon hier (of eigenlijk al iets eerder). Hoekige postpunk met eenvoudige muziek, maar toch al volwassen teksten.
Robert Smith, tegen wil en dank ooit zanger geworden, heeft al zijn vaste snerpstem, en de muziek is in elk geval anders dan van tijdgenoten. Gelukkig experimenteerden ze nog verder, want het grote goud dat ze in zich hadden, dat Smith in zich had, was nog niet gedolven.