Banger na banger

De laatste worp misschien wel de beste tot nu toe. (Al moet ik Emperor nog fatsoenlijk ontdekken.)

Voor The Host of Seraphim is er een term uitgevonden: kutjegeniaal.

Ik ben erg benieuwd wat je er van vind!



Leuk om te horen, en ik denk dat, dat juist erg positief is! Misschien komt er nog wat voorbij in de aankomende negentig nummers die wel in je straatje ligt, geen idee!



Touren ze überhaupt nog wel? Zal ze sowieso nog wel eens live mee willen pakken als de mogelijkheid daarvoor is, lijkt me magistraal!

En dat jij Future loevt had ik nooit kunnen drommen Doc, geweldig om te lezen en leuk dat het je tot zoverre bevalt! En als jij jouw top 100 ooit wil presenteren volg ik die sowieso, lijkt me erg interessant. Ik denk dat wij boven in mijn lijst nog wel wat raakvlakken zullen hebben.

Dead Can Dance heb ik in 2022 voor het laatst gezien. Het is idd altijd maar de vraag of ze zich weer op het podium laten zien. Ik hoop natuurlijk van wel, maar ik heb altijd bij DCD het idee dat Lisa en Brendan elkaar vooral in artistiek opzicht opzoeken, maar niet (meer) als vrienden. Ik kan me vergissen. Ik had ze bijna in 1996 gezien, maar hun tweede show in Carré werd gecanceled. Daarna nooit meer wat van de band gehoord, tot ze in 2012 zowaar terugkeerde met een comebackplaat én een optreden in mijn stad. Het bleek het wachten meer dan waard.

Qua hiphop ben ik een ongeletterde, dyslectische blootbilbaviaan. Heel veel gaat langs mij heen, veel kan me ook niet boeien, maar soms, heel soms raakt een hiphopper net die juiste snaar bij mij. Future dus, Immortal Technique trouwens ook. En Deltron 3030 en Pete Rock & CL Smooth bevallen me trouwens ook prima, dus ik laat me graag door jouw komende keuzes informeren en begeleiden. Jij pikt blijkbaar net die hiphop eruit die mij ook wat doet. Vorig jaar had ik op Roadburn wel twee hardcore hiphopacts gezien en die waren fan-tas-tisch! Mocht je het leuk vinden om te lezen: hier is mijn verslag ervan te lezen, in een metal(!)zine: Clipping & Angry Blackmen @ Roadburn (even CONTROL-F aanslaan om de verhaaltjes terug vinden)

Gave lijst tot zover, al een paar persoonlijke klassiekers zien langskomen en ook veel nieuws om te ontdekken!

Wat betreft Dead Can Dance, geeft Lisa in dit interview aan dat er helaas geen nieuwe tours of albums meer zullen volgen.

Can we expect a new Dead Can Dance album or tour?

Definitely not. I think Dead Can Dance is over now. It’s really finished now. I think this is it. We’ve done our season. And, you know, the last concerts, we were repeating the same pieces over and over again. And it’s like, unless we’re going to do something new, and it’s become incredibly difficult for Brendan.

But you did have a new album. (Dionysus came out in 2018.)

Yeah, but it was very much Brendan’s album. It wasn’t like an album that Brendan and I wrote together like the older ones, you know. He needed to go on another pathway, and I respect that, as an artist. But it’s sort of started to wean itself away from the kind of connection that we had together. But that’s a natural thing, that’s an organic thing and you can’t fight this. It’s just… It is what it is. It’s the process. It’s part of the evolution of the work.

Oh nee!
Zo definitief was mij nog onbekend. Wat enorm spijtig. Maar dat gevoel wat ik had over Lisa & Brendan, dat zat dus toch niet helemaal verkeerd. They grew apart, nu dus ook artistiek. Nou, "bedankt" voor dit nieuws. Ik ga even een traantje wegpinken...

Jaloers man! Helaas zit het er dus niet in, al ik het goed begrijp. Er komt nog wel aardig wat Hip-Hop voorbij hoor! Dus de kans is zeer groot dat je er nog wat nieuws uit vist! Ik zal zo even het Roadburn verslag lezen. Ik ben daar nog nooit geweest, terwijl best een hoop vrienden van mij daar wel heen gaan. Misschien toch eens in overweging nemen.

Leuk om je hier te zien Slothrop en uiteraard ook dat het bevalt. Het slechte nieuws wat je komt brengen is dan weer wat minder !

90. The Black Keys – Lonely Boy
Verenigde Staten - The Black Keys - El Camino (2011) - Bluesrock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://variety.com/wp-content/uploads/2024/03/THIS-IS-A-FILM-ABOUT-THE-BLACK-KEYS-Lead-Still-JimHerrington-1-e1710195466744.jpeg

Het nummer wat vandaag op de lijst staat, heeft eigenlijk helemaal niet zo'n groot achtergrond verhaal. Want het is misschien geen groot levensverhaal wat ik hier achter kan hangen, of een nummer met heel veel emotionele waarde, Lonely Boy van The Black Keys vind ik gewoon echt een heel lekker nummer, en elke keer als het nummer op staat swingt het als een stel tieten. Ik heb het nummer voor het eerst zo'n twaalf jaar geleden gehoord, ik weet eigenlijk helemaal niet eens meer waar precies.

Wel weet ik dat het nummer in een later stadium van mijn leven wel wat betekenis heeft gehad met mijn eerste grote hartbreuk, alleen daar later in mijn lijst meer over. Alles wat ik nog weet is dat ik als tiener richting school ging, en vervolgens best vaak dit nummer bij voorbij kwam. De band zelf kwam wel bij mij wat meer binnen toen ik in mijn blues fase zat, ruim tien jaar terug, alleen ben ik daar op dit moment een beetje uitgestapt, en heeft bluesmuziek niet zo'n heel groot effect meer op mijn leven. Dit is dus volgens mij ook het enige nummer wat onder de noemer 'bluesrock' valt. Een echte lonewolf in mijn lijst maar, dat maakt het nummer nog steeds niet minder.

Ik vond trouwens een comments die ik las onder de videoclip wel geinig, geeft toch wel een leuker perspectief aan het filmpje:

"He's a 48 year old, actor, musician and a part-time security guard. He was casted as an extra for the music video but the director saw him grooving and asked him to perform and this was the only take they shot."



Kondoro's Top 100 op Spotify!

89. Lynyrd Skynyrd – Simple Man
Verenigde Staten - Lynyrd Skynyrd - (Pronounced 'Lĕh-'nérd 'Skin-'nérd) (1973) - Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Freebird
Live gehoord: Neehttps://townsquare.media/site/295/files/2015/07/Lynyrd-Skynyrd-MCA.jpg?w=780&q=75

Waar de track van gisteren niet een hele nostalgische waarde kende, kent de entry voor vandaag dat wel. Ik ben er vandaag lekker vroeg bij, vanavond is er voetbal op TV dus heb ik dan niet veel tijd meer om daarna een entry te plaatsen. Ik wil jullie graag mee nemen naar 1973 waar Lynyrd Skynyrd met een prachtige rockplaat aan kwam zetten, die ruim dertig jaar later meer betekenis voor mij ging hebben. Tijdloze muziek noem je dat ook wel, toch?

Simple Man is namelijk een nummer die al vanaf mijn kindertijd afgespeeld word, alleen niet altijd door mijzelf maar, ik heb dit nummer door mijn moeder leren kennen. Toen ik drie jaar was (iets wat je niet beseft) zijn mijn ouders uit elkaar gegaan, zeven jaar later op tien jarige leeftijd heb ik besloten het contact met mijn vader te verbreken, die ik op mijn verjaardag dit jaar dus ruim zeventien jaar lang niet meer gezien, gesproken of iets van heb gehoord. Eigen keuze, toch? Het heeft overigens wel echt veel last met zich mee gebracht. Mijn tijd bij mijn vader was niet goed, en dat blijkt later ook een oorzaak te zijn door mijn mentale problemen die hebben gespeeld maar, ook nog aanwezig zijn. Angststoornissen in een milde vorm, waaronder een onwijs laag zelfvertrouwen kunnen zich allemaal vastklammen hier aan. En hoewel ik hard heb gewerkt verschillende lastige situaties of mindsets.

Ik ben dus zeventien jaar lang opgegroeid zonder een vader, zo mag je dat simpel weg wel zien. En daar hebben mijn moeder en oma de zorg van mij voor overgenomen, dat overigens al wel een stuk langer, omdat mijn vader dus al sinds mijn derde niet echt meer in beeld is binnen de familie (toen ging ik nog om het weekend richting hem). Ik weet nog wel dat mijn moeder destijds ooit deze plaat afspeelde, ze was geen enorme fan van rock muziek maar, dit album pakte haar altijd vast. En als ik soms met problemen zat, of weer thuis kwam met een nare ervaring draaide ze symbolisch dit nummer.

Maar, met de tijd vooruit en het moment dat ik ook maar iets van Engels snapte, snapte ik ook de waarde die dit nummer heeft. Want mijn moeder heeft vaak genoeg tegen mij gezegd, hoe het leven is, hoe zwaar het kan gaan worden, en wil uiteraard ook gewoon praktisch een toekomst waarin ze mij gelukkig ziet.

Dus, elke keer als ik dit nummer op zet. Doe ik dat puur om mijn razende gedachtes weer eens op een rijtje te krijgen, en daarna besef ik me weer de wijze levenslessen die ik heb gekregen van de liefdevolle mensen om mij heen. Maar ook dat het soms best moeilijk kan en mag zijn maar, dat het allemaal ook wel weer goed komt, zolang je maar blijft geloven in jezelf, de mensen om je heen en misschien iemand van een hogere hand boven ons. Dat weten we niet.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

88. Audioslave – Like a Stone
Verenigde Staten - Audioslave - Audioslave (2002) - Rock / Grunge
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://www.billboard.com/wp-content/uploads/media/audioslave-2005-billboard-1548.jpg

Chris Cornell en ook de mannen van Audioslave bij elkaar ken ik al héél lang maar, eigenlijk wist deze muziek mij begin 2017 echt te pakken. In dat jaar kwam mijn liefde voor grunge echt van de grond, ik luisterde die jaren niks anders dan dit soort muziek en ik kon mij echt terug vinden in de muziek. Niet wetende dat echt een maand later deze beste man zelfmoord ging plegen. Geschokt gereageerd kwam deze muziek nog extra hard binnen, en weet mij altijd te raken. Toch mag ik niet zeggen dat hij geheel onbekend was bij mij, dit nummer draaide ik al wel een tijdje en het album had ik ook al enige tijd in de kast liggen.

Like a Stone is een nummer wat mij jaren heeft geboeid maar, ook heeft achtervolgt. In 2017 begon mijn "volwassen" leven. Ik moest gaan werken en volgde daarnaast een opleiding maar, zoals ik denk iedere tiener was de grootste opgave in mijn leven: ontdekken wat ik echt wou. Door het verleden ben ik vaak het vertrouwen op de toekomst verloren, en daar kwam Grunge muziek altijd goed bij kijken. De nogal depressieve ondertoon die er vaak aan heerst had mij dan ook altijd erg goed te pakken. Ik las dat dit een nummer was over de dood en wellicht ook leven na de dood. Met een blik op zowel het verleden en de toekomst gaat dit nummer nog veel voor mij betekenen.

Een nummer als Like a Stone is een heel interessant nummer met onwijs veel diepgang en een indrukwekkend achterliggende gedachten. Mijn gedachten zijn vandaag een beetje op volle toeren, dus hou ik vandaag even wat korter dan normaal maar, ik denk dat jullie het wel snappen toch?



Kondoro's Top 100 op Spotify!

87. Raekwon - Ice Cream
Verenigde Staten - Raekwon - Only Built 4 Cuban Linx... (1995) - Hip-Hop
Featuring: Ghostface Killah, Method Man, Cappadonna
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://i.iheart.com/v3/re/new_assets/64c92fbe3e06a999660f220d

Ik heb een gevoel dat de zaterdagavond nog een probleem gaat vormen als het om updates posten gaat. Die dag ben ik echt vaak al vol gepland, dus een gaatje prikken voor een update is moeilijk. Goed, dan vandaag weer twee updates, die ik eigenlijk direct aftrap met Raekwon. Ja, vandaag in mijn ogen natuurlijk twee echte bangers waarvan ik denk dat ze het ook echt goed gaan doen bij jullie.

Wu-Tang Clan is misschien wel de grootse OG groep die we kunnen verzinnen maar, ik kwam er eigenlijk best laat achter dat ze individueel ook meesterlijke platen hadden gemaakt. Ik denk nu trouwens dat ik vroeger misschien nog wat te jong was om de klasse van Wu-Tang te snappen maar, dat kwam echt met de jaren meer omhoog en ook de jongens zelf kwamen steeds vaker langs. Ik was destijds toch meer fan van artiesten als Eminem, 2Pac, Biggie Smalls, Ice Cube en ga zo maar door.

Ice Cream is een vrij late verandering geweest in mijn lijst. Ik twijfelde wel enorm of hij er überhaupt in paste maar, dit nummer is best actief aanwezig in mijn luister historie, ik was vooral erg verslaafd aan het leuke filmpje die ze hadden gemaakt voor deze track. Ik denk dat dit nummer pas rond 2015 bij mij echt is gaan groeien, toen ik echt helemaal weg was van Kendrick Lamar en ook mijn ruimte in de OG hip-hop artiesten wou verbreden. Raekwon stond immers niet gelijk vooraan maar, ik kende het nummer zeker al wel.

Goed, heerlijke beats, leuke features vooral en dat is misschien waarom ik ook bij deze track terecht ben gekomen. En het lijkt me eigenlijk wel meer dan logisch, aangezien de videoclip elf jaar geleden is gepost op YouTube, en hij dan waarschijnlijk toevallig voorbij was gekomen en ik direct hooked was. Is het raar dan om te zeggen dat deze track eigenlijk vrij vers in mijn lijst is gekomen maar, ik ook het gevoel heb dat ik er al jaren naar luister. En dat is dus precies de reden waarom ik een beetje twijfelde om de positie van deze track. Maar, met ook het oog op de toekomst gaat dit nummer nog erg veel aanwezig zijn, en heeft het nummer zich ook tijdens het samenstellen van de lijst weer omhoog gewerkt.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

86. Opgezwolle – HoedenPlank
Nederland - Opgezwolle - Eigen Wereld (2006) - Hip-Hop
Featuring: Geen
Twijfelaars: Gekkenhuis, Verre Oosten
Live gehoord: Neehttps://omroepzwart.nl/img/asset/YXNzZXRzL2FydGljbGVzL3JlY2h0ZW52cmlqLXBlcnNiZWVsZC5qcGc=/rechtenvrij-persbeeld.jpg?p=seo_pro_twitter&s=a2bdb3dc69ef7bab5445c117691cfbb0

Voordat het Nederlands Elftal vanavond weer een potje mag ballen, drop ik de entry voor vandaag nog even snel. En wat voor één? Ik zag dat Opgezwolle hier best veel fans kent, toch? En dat maakt mij best wel blij om te zien. Opgezwolle is echt wayback, en heeft mijn jeugd gedomineerd. Want Opgezwolle is de eerste kennismaking met Hip-Hop voor mij, dan wel niet met dit album maar met vloeistof. De eerste kennismaking op het skatepark ook nog, zoals ik al vaker zei en je nog wel veel vaker gaat meekrijgen, er zijn twee manieren hoe ik mijn muziek ontdekte vroeger. Dat was via de skate jongens en een vriend van mij en voornamelijk zijn stiefbroer (al was dat ook later een goede vriend van mij geworden).

We springen even terug naar het bericht van "Simple Man" waar ik jullie volmondig heb verteld over de scheiding van mijn ouders en alle gevolgen daarvan. Het is allemaal in die entry nogal negatief maar, als we gaan relatieveren is niet alles in die periode negatief geweest. Mijn sociale kring was altijd enorm en dat merkte ik overal in terug. Ook al was ik een jochie van maar acht jaar oud, ik was gewoon cool met iedereen. Mijn vader had op dat moment een nieuwe vrouw gevonden (waarmee hij ook trouwde), en ik kon dat mens niet uit staan. Wel bracht ze een stiefbroer in mijn leven, die ik alleen de weekenden met mijn vader sprak. Haar ouders woonden in Zwolle (Aa-landen voor de bekenden) waar wij met z'n tweeën niet zo heel veel mee hadden.

Om toch wat te doen (computeren was in die tijd gelukkig nog niet het belangrijkste om te doen als kind) trokken mijn stiefbroer en ik er op uit met onze skateboards, en kwamen uit in verschillende skateparks in Zwolle waar wij verschillende nieuwe vrienden hebben gemaakt. Er was een jongen die altijd met een groep oudere gasten zat te chillen bij een skatepark, en hij liet samen met zijn vrienden vervolgens ons wat muziek horen via zijn MP3-speler waar hij voornamelijk Hip-Hop nummers op had staan, als eerste liet hij ons 'Verre Oosten' horen. Met daarbij uiteraard het verhaal dat dit muziek uit Zwolle was, wat wij heel vet en misschien ook wel stoer vonden.

Als Raaltenaar voelt het toch nog steeds als muziek uit de achtertuin. En als jong jochie merkte ik destijds veel fans van deze groep op in mijn omgeving. Hedendaags is Opgezwolle wat afgezwakt maar, elke keer als ik hun muziek hoor is het een trip down memory lane, ik heb veel aan Opgezwolle te danken, en hielp mij voornamelijk ook door de wat klote tijden door als jong jochie. Ik heb ze nooit live kunnen zien maar, Sticks heb ik solo wel eens mee kunnen pakken op het bevrijdingsfestival in Zwolle.




Kondoro's Top 100 op Spotify!

Kwam toevallig ook langs vandaag in de radio-uitzending van jordidj1!

Geinig nummer

De muzieksmaak van jordidj1 is uiteraard ongeëvenaard.

85. Kyuss – Gardenia
Verenigde Staten - Kyuss - Welcome to Sky Valley (1994) - Stoner Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Demon Cleaner
Live gehoord: Neehttps://malditacultura.com/wp-content/uploads/2015/07/Kyuss2.jpg

Welcome to Sky Valley is misschien wel één van mijn favoriete platen die ik in de afgelopen tien jaar heb ontdekt. Ja mensen, ik ben echt met sommige dingen een behoorlijke rookie, en stoner rock/metal zijn genres die ik eigenlijk heel lang niet heb aan kunnen horen maar, de sound ben ik in verloop van tijd steeds meer gaan waarderen. Het heeft dus best een tijdje geduurd maar, Kyuss heeft zich in die tijd echt opgewerkt als één fan mijn favoriete bands, zeker rond 2018 ben ik fanatiek deze band gaan luisteren, waarna de band wat stil kwam te liggen maar tijdens corona in 2021 weer een echte revival bij mij kreeg.

Hoewel ik de band wel langer kende dankzij Josh Homme. Ik was namelijk in mijn de begin jaren van mijn tienertijd onwijs fan van Queens of the Stone Age en zodoende kom je eigenlijk snel terecht bij Kyuss, aangezien ik wel benieuwd was naar meer werk van Homme. Voor de rest is het allemaal ook niet zo heel spannend wat ik bij deze band te vertellen heb. Overigens wel één van de bands waarvan ik het echt jammer vind dat ik ze waarschijnlijk nooit meer live kan gaan zien, sadge!

Kyuss heeft in 2021 wel een effect gecreëerd bij mij dat deze band voor mij onwijs zomers is, ik weet niet of iemand anders dit kan beamen? Straks rond april begint de band weer een beetje op te komen, en voor ik het weet zit ik deze plaat weer helemaal te luisteren als ik achter over zit te genieten van de late avondwarmte buiten, heerlijke tijd waar ik wel langzaam erg naar uit kijk!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Gardenia!


100%.

Kyuss staat voor mij synoniem aan zon en zomerhitte. Vast ook vanwege het hele 'woestijn'-image van de band. Nu de lente begint krijg ik inderdaad weer zin om dit te gaan draaien, in de winter komt het niet eens bij me op.

Ja dit is wel echt één van de beste platen ooit, meesterlijk geniaal.

84. The Smiths - Bigmouth Strikes Again
Verenigd Koninkrijk - The Smiths - The Queen Is Dead (1986) - Alternatieve Rock / Post-Punk
Featuring: Geen
Twijfelaars: Heaven Knows I'm Miserable Now, This Charming Man
Live gehoord: Neehttps://krui.fm/wordpress/wp-content/uploads/2017/10/The-Smiths-768x432.jpg

Eentje waar Juul1998B heel blij van wordt denk ik, en ook een band die ik eigenlijk in eerste instantie niet in de lijst had verwacht aangezien de band pas echt heel kort in mijn luistergedrag terug te vinden is. In 2022 heb ik een soort ontdekkingsreis gemaakt door de band hun discografie, en moest zeggen dat ik destijds aardig verslaafd was aan deze band. Ik hoorde immers ook wel veel positieve geluiden uit het muzieklandschap komen over deze band, en Deftones heeft ook een nummer van ze gecoverd, dus ja, er omheen gaan kon bijna niet.

Eigenlijk ook helemaal niks bijzonders of interessants te melden vandaag, jullie zullen het er mee moeten doen. Met visie op de toekomst denk ik dat The Smiths zeker nog wel aanwezig zullen zijn binnen mijn afspeellijstjes, en ik mag graag naar deze band luisteren. Een fijne ontdekking (semi-corona tijd) die uiteindelijk dus niet mocht ontbreken in mijn lijstje. De nummerkeuze was wel even spannend, ik vind dat The Smiths echt een hele berg aan leuke en goede nummers heeft gemaakt. Maar ik blijf toch elke keer terug vallen op deze track, en ik vind het muzikaal gewoon echt goed. Prachtige gitaarsounds van Marr, fijne zang en een lekkere catchy lyrics. Love It!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Even bijgelezen (jordidj1 slokte de afgelopen dagen al mijn aandacht op, maar dat is gelukkig verleden tijd). Groot compliment voor je zeer leesbare en persoonlijke verhalen, de motivatie bij Simple Man is echt een heel mooi geschreven stuk.

En de muziek is overigens ook geweldig, met Opgezwolle (leerde ik zelf kennen door het album Eigen Wereld), The Smiths (ben het geheel met je eens dat de band een enorme hoeveelheid lekkere nummers heeft uitgebracht en dat je toch elke keer weer bij deze knaller uitkomt) en natuurlijk ook Black Keys, die ook zelden teleurstellen met hun fijne combinatie van blues en rock.

Erg leuk om te horen Dim, thanks voor je feedback! Muziek heeft een belangrijk invloed op mijn leven, en ik grijp vaak maar muziek dat veel voor mij betekent. Zeker in een top 100 vind ik het erg belangrijk dat de muziek een bepaalde waarde voor mij heeft.

Er komt ook muziek voorbij waarbij ik niet zulke nostalgische waarden bij heb haha. Maar dat zijn nummers met ook een toekomst visie.

83. 16 Horsepower - Black Soul Choir
Verenigde Staten - Sixteen Horsepower - Sackcloth 'n' Ashes (1996) - Rock/Country
Featuring: Geen
Twijfelaars: Wayfaring Stranger
Live gehoord: Neehttps://glitterhouse.com/wp-content/uploads/2023/03/16-Horsepower-1.jpg

Ik denk dat ik hier de echte country fans misschien een beetje mee teleur stel? Al weet ik helemaal niet hoe goed 16 Horsepower bij de mensen ligt, ik heb altijd het gevoel dat ik naar best een mainstream country type band luister, alleen ik blijf het altijd wel verdomde fijn vinden. Zeker dit nummer, die ik nog wel wekelijks wil draaien. Ik ben per definitie niet de grootste country fan maar, ik wil mijn ontwikkeling in dat genre zeker uitbreiden en nog verder pushen. En dan lijkt me dit een mooie start.

In 2018 kwam mijn favoriete game 'Red Dead Redemption 2' uit, toen ik ook mijn interesse voor alles wat met Western te maken had op kwam zetten. En dan snap ik best wel dat het nogal oogt als "het wilde westen", wat natuurlijk niet alles is in die tijd. Maar, ik vind het ook interessant wat de geschiedenis verteld over die tijd, in het algemeen. "Sixteen Horsepower" kwam toen op zetten als één van mijn meest beluisterde artiesten. Maar, ook artiesten als Johnny Cash en Willie Nelson hadden zeker mijn aandacht te pakken.

Na die tijd (ergens rond 2021) verzwakte het allemaal wel eventjes. Ik had meer aandacht en oog voor andere dingen, en alles wat maar een beetje met country te maken had ging langzamerhand wel richting de achtergrond. Hoewel Cash aanwezig bleef, was ook 16HP een band die ik eventjes niet meer zoveel luisterde. Ik kende een volledige revival van deze band (en voornamelijk dit nummer) dankzij het Soulcrusher festival in 2023, toen ze bij het ombouwen van het podium dit nummer draaiden, en ik eigenlijk direct weer verliefd werd op het nummer. Als hij twee jaar minder aanwezig is in je luistergedrag, heb je ook wel door wat je mist.

Dit nummer kreeg opeens een plekje in mijn hart, aangezien ik in 2023 erg veel moeite had om naar dat festival te gaan. Ik zat dan ook in mijn eentje, boven op het balkon van de zaal omdat ik even mijzelf naar de achtergrond wou zetten. Toen dit nummer voorbij kwam, fleurde het me enigszins toch nog een beetje op, ondanks de vrij zwaar beladen lyrics. Het greep me, en liet me eigenlijk doorzetten om het weekend vol te maken. Waarna ik me ook makkelijk weer bij de groep kon voegen, en misschien het weekend verder ook helemaal niet meer druk was met wie ik was en hoe ik er uit zag.

Dit nummer kan dus niet ontbreken in mijn lijst, al moest hij wel hard knokken voor een plekje. Het is immers wel één van de weinige (volgens mij maar twee/drie tracks) country nummers die überhaupt in mijn lijst staat. Prachtig iconisch nummer, die overigens hedendaags weer wat actiever aanwezig is aangezien ik weer met een Red Dead Redemption 2 playthrough bezig ben, tussen Kingdom Come Deliverance 2 door (overigens ook een mooi spel voor deze muziek op de achtergrond, wel minder passend). En met de visie naar de toekomst, denk ik dat dit nummer ook nog aardig vaak voorbij gaat komen in mijn leven.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

16 HP ligt op MuMe gemiddeld gezien wel aardig volgens mij, ik zou ze zelf niet bij Country indelen maar het is een fijne band en zeker een fijn liedje

Ik leerde 16HP kennen op Lowlands in 1996. Ik was mijn vrienden kwijtgeraakt en slenterde toevallig langs de tent waar 16HP net zijn set begon, zodra ik die accordeon hoorde (in mijn herinnering begon net het intro van I've Seen What I saw) was ik verkocht. Wat een optreden was dat, sindsdien altijd fan gebleven. Voor mij was deze band ook een ingang naar meer countrymuziek en vandaaruit weer folk en blues. Eigenlijk veranderde die dag mijn hele muzieksmaak en begon een ontdekkingstocht naar muziek die ik voorheen altijd links had laten liggen.

Met Wovenhand is hij mij de laatste jaren wat aan het kwijtraken, het begint allemaal wel erg zwaar op de hand te worden.

Belachelijk, ronduit verwerpelijk, wat een verschrikkelijk slechte keuze op Kyuss op de 85e plek te zetten.
...
...
...
Dat had minsten 80 plekken hoger gemoeten!
Toffe liveversie trouwens! En Garcia die gewoon het publiek aankijkt: in mijn herinnering stond hij altijd met zijn rug naar het publiek (afgaande op de twee optredens die ik van de band heb bijgewoond): hij zal een grote inspiratiebron geweest zijn voor Colin Van Eeckhout.
Mag ik van de gelegenheid gebruik maken om hier even ongegeneerd te spammen voor een Greatest Hits-spelletje dat ik begin mei organiseer?
2 mei - EvilDrSmith (Palm Desert Scene: Masters Of Reality, Kyuss, Queens Of The Stone Age, Hermano e.a.)
Alle woestijnfreaks, stonerfans en zandkorrelvreters die graag een zonnesteek oplopen van coole cactusgrooves: lekker meedoen!

Als het geen hiphop is, dan zitten we behoorlijk vaak op dezelfde golflengte: David Eugene Edwards staat ook in mijn Top 100. En hoog ook. The Smiths daarentegen weer niet. Wat een irritante ballenband en die onuitstaanbare Morrissey met zijn zeikerige grote smoel, yuk!
Mocht je trouwens de stijl van 16HP tof vinden, op RYM staat nog een hele waslijst met soortgelijke artiesten die allemaal die so-called gothic country spelen: o.a. Jay Munly, Slim Cessna's Auto Club, Amigo the Devil, Christian Kjellvander en Murder by Death hebben hele gave platen gemaakt.

Aangezien je zichtbaar veel tijd steekt in je verhalen, even een klein taalnazi-opmerking, omdat het visueel (en grammaticaal) zonde is dat je dat consequent toepast: de komma moet niet na de 'maar', maar ervoor.

Sorry not Sorry EvilDrSmith. Het is bij een top 100 sowieso echt kut om nummers te ranken... Het liefste wil je ze uiteraard allemaal op nummer één zetten. Met een artiesten of album top 100 had Kyuss een heeeel stuk hoger gestaan hoor!

Ik ben trouwens erg benieuwd naar het spelletje wat je gaat doen, stoner rock / metal daar ben ik zeker voor in!

Grappig trouwens over je verbeter puntje. Wist je dat het mij ooit is aangeleerd op de middelbare school om de komma na een 'maar' te plaatsen in plaats van daarvoor? Ik deed het vroeger namelijk voor de maar en dat was dus niet goed, afgekeurd en zelfs punten vermindering voor mijn schrijfopdracht

Nou, dan ben je mooi in de aap gelogeerd, met zulk fantastisch onderwijs! Het lijkt me een slecht idee om daar je kinderen naartoe te sturen!

Die komma staat er om een korte (adem)pauze in een zin te markeren, dus dan is het onlogisch om die na de “maar” te plaatsen. Maar als je een zin met “maar” begint, dan hoef je zelfs helemaal geen komma te plaatsen. Tenzij je er een bijzin ingooit natuurlijk, maar dat is logisch!

Wel een veelbelovend begin van je top 100 trouwens. Ga zo door!

Ik geloof jullie helemaal hoor! Het is zoals ik al zei, ons gewoon zo aangeleerd. Al mijn vrienden die bij mij in de klas hebben gezeten doen het zelfde, lol.

Weg met die school, hahaha!