82. Big L - Put It On
Verenigde Staten - Lifestylez ov da Poor & Dangerous (1995) - Hip-Hop
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://miro.medium.com/v2/resize:fit:1400/1*5zgav1Wxd1HPoCQBCztuYA.jpeg



Een ode aan de legendarische rapper Big L werd gedaan door de net zo'n legendarische hip-hop groep 'Gang Starr' aan het begin van hun track 'Full Clip'. Toen ik dit nummer voor het eerst hoorde had ik nog nooit van Big L gehoord, en ik had me er dan ook helemaal nooit heel erg in verdiept. Ik kwam er later achter dat de muziek van Big L best vaak aanstond tijdens het skaten, alleen daar stond ik destijds echt nooit bij stil.

Toen ik op de middelbare school zat (ja, die beruchte school die mij de komma plaatsing verkeerd aanleerde) ben ik me ook meer gaan verdiepen in Amerikaanse hip-hop. Ik zal het geen "oldskool" noemen, want dan worden er straks weer een paar mensen boos alleen dit is voor mijn generatie natuurlijk wel de OG gangster muziek. In die periode groeide ik een beetje uit de "mainstream" muziek, Eminem was wat minder aanwezig en ik trok meer richting groepen als Wu-Tang Clan en Gang Starr en toen verscheen daar ook Big L. Big L is dus helemaal nog niet zo lang aanwezig in mijn lijst (dertien jaar, best kort toch?), alleen kent Big L nu wel echt een plekje in mijn hart, en ik ben altijd enorm fan geweest van zijn nummer: 'Put it On'.

Hedendaags is de muziek van Big L nog steeds aanwezig in mijn muziekpatroon, waardoor dit nummer van hem zeker niet mocht ontbreken in mijn lijst. Big L vind ik nu misschien wel een van de fijnste rappers om naar te luisteren, zijn flow en woordenschat raast langs alsof je door een stukje boter snijdt. Zo vloeiend hoor je ze echt niet heel vaak. En nadat ze de muziek van hem eindelijk toegankelijk hebben gemaakt op Spotify, is het ook makkelijker om het eindelijk eens aan te zetten!

Op 15 februari 1999 werd Lamont Coleman alias 'Big L' vermoord door een drive-by shooting op 24 jarige leeftijd. Helaas moeten we sinds dien een getalenteerde rapper missen, die net zoals velen nog veel invloed had kunnen uiten binnen de hip-hop gemeenschap, en waarvan ik persoonlijk denk: we nog veel meer goede muziek hadden kunnen krijgen.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

81. 2Pac - Ambitionz Az a Ridah
Verenigde Staten - All Eyez on Me (1996) - Hip-Hop
Featuring: Geen
Twijfelaars: Veel
Live gehoord: Neehttps://www.billboard.com/wp-content/uploads/media/Tupac-Shakur-1994-billboard-650-1548.jpg?w=942&h=623&crop=1

Vandaag een vroege update en misschien ook eentje die ik een beetje versneld plaats. Vanavond ga ik namelijk naar het liveconcert van Saor, wat uiteraard als Black Metal aan de andere kant van het muziekspectrum staat. 2Pac is een artiest die niet mag ontbreken in mijn top 100 lijst, maar ( ) wel een beetje voor mijn gevoel is ondergesneeuwd de laatste jaren in mijn muziekgedrag. Ik heb 2Pac echt veel, heel veel geluisterd vroeger en is eigenlijk ook één van de eerste artiesten die ik zelf ben gaan ontdekken. Destijds was het natuurlijk een boegbeeld voor de Hip-Hop wereld en dat is het eigenlijk nog steeds. 2Pac kent nog steeds miljoenen fans.

Mijn ontdekking met 2Pac is eigenlijk best leuk gegaan, en daar mag ik veel mensen voor bedanken. Alleen het gene wat me nog het beste bij staat is de tijd dat wij het spelletje Grand Theft Auto: San Andreas speelden, en 2Pac eigenlijk de hele dagen aanstond. Door die tijd is mijn liefde met zijn muziek begonnen, maar ik heb altijd een speciaal plekje gegeven aan 'Ambitionz Az a Ridah' en 'Dear Mama'. Dat tweede nummer uiteraard door de dingen die vroeger in mijn jeugd nogal actueel waren, en je terug kan lezen bij Simple Man op nummer 89. Het was ook geinig want er ging een tijdje rond bij de jongens op het skatepark, om de West-side naar Wesley-Side te veranderen. Op zich vond ik dat als klein jochie onwijs grappig natuurlijk, en er is zelfs nu nog een vriend van mij die het elke keer omhoog haalt. Dat zijn de leukere dingen aan de nostalgische herinneringen.

2Pac is zoals ik al zei een beetje ondergesneeuwd, en ik heb zeker de laatste paar jaar mezelf meer verdiept in andere artiesten maar, Ambitionz Az a Ridah staat nog altijd erg hoog in mijn lijst. Waanzinnige rapper, ik hoef het denk ik allemaal niet meer uit te leggen. Voor sommigen misschien te laag in de lijst, het is even niet anders. En hoewel 2Pac altijd wel aanwezig zal blijven, is het met het oog op de toekomst een logische plek.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

2 lekkere hiphop poekoes

80. Scorpions – Still Loving You
Duitsland - Love at First Sting (1984) - Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Send Me An Angel, Wind Of Change
Live gehoord: Jahttps://www.usatoday.com/gcdn/-mm-/d1fd602a4a17c325bcc0465ffa739af790303791/c=0-82-4554-2655/local/-/media/2015/09/06/USATODAY/USATODAY/635771021765582818-Scorpions-Return-To-Forever-c-Oliver-Rath-01-66642154---lo-res.jpg?width=3200&height=1808&fit=crop&format=pjpg&auto=webp

Goed, vandaag dus weer twee drops omdat ik gisteren zwaar lacking was en niks heb geplaatst. En we sluiten de 80 af met Scorpions. Eén van de weinige oude rockbands die mijn lijst heeft gehaald. Goed er zullen er nog wel een paar volgen alleen zijn dit wel de bands waar ik fors in heb moeten snoeien om de lijst te krijgen zoals die nu is, en dan valt Scorpions ook een beetje buiten de hogere regionen. Met de Scorpions kan ik jullie niet mee nemen naar een nostalgisch verhaal, en ik heb de band misschien ook gewoon heel saai ontdekt via de radio. Ik meende ooit een keer op de bouw, waar mijn collega's veel 'Arrow Rock Radio' aan hadden staan, en zeer waarschijnlijk een 'Send Me An Angel' of 'Wind Of Change' voorbij kwam.

Ik ben in de jaren daarna wel meer liefde gaan ontwikkelen voor deze band, en Still Loving You blijft er voor mij toch uitspringen. Mede dankzij het feit dat ik dit nummer meer ben gaan waarderen bij mijn eerste hartbreuk, ik tevens ook gewoon erg hou van dit soort ballads. Ik heb Scorpions nu twee keer gezien, beide keren ook op Graspop trouwens waarbij de tweede keer maar voor een kwartier omdat toen Emperor optrad in de Marquee.

Heerlijke band, prachtig nummer en zeker een nummer met oog op de toekomst die nog wel vaker voorbij gaat komen in mijn afspeellijsten. Een all time classic die steen goed blijft!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

79. Souls Of Mischief - 93 'Til Infinity
Verenigde Staten - '93 'til Infinity (1993) - Hip-Hop
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://ambrosiaforheads.com/wp-content/uploads/2023/08/Souls-of-Mischief-IGF.png

Dit weekend is het goed raak. Want buiten de Scorpions om trakteer ik jullie al de laatste dagen met mijn favoriete nummers van grote hip-hop namen. Nu de we weer de zomertijd in gaan, is het eigenlijk ontzettend toevallig en tevens ook erg leuk om dit af te trappen met een heel zomers nummer. Althans in mijn optiek een heel zomers nummer, en binnen de hip-hop wereld misschien wel één van de grootste klassiekers, voornamelijk door de hele productie om dit nummer heen. De beats zijn zo legendarisch, en brengen me eigenlijk direct terug in de tijd.

En eigenlijk leun ik met dit nummer weer enorm op de nostalgische waardes. Wel gewoon tijdens onze ontdekkingsreis door het hip-hop landschap werd wederom dit nummer ons ook getipt door de jongens buiten. Destijds was er nog geen YouTube (althans niet in de format zoals we deze nu kennen) en ik meende dat een vader van een vriend van mij destijds deze plaat op LP had. In zijn ogen één van de beste hip-hop platen aller tijden, en hij was groot fan van dit nummer. Het wordt je dan eigenlijk met de pap lepel in gegoten, en ik kan me nog herinneren dat we dit toen op twee enorme speakers aan het luisteren waren dat we weg trilden door het bas geluid.

Hedendaags kan ik alleen maar genieten van het nummer en zoals ik al zei neemt het me gewoon terug in de tijd. Sit back, relax en desnoods paf je er eentje bij, dat heb ik ook genoeg gedaan. Dit is een typisch nummer die mijn humeur heel vrolijk weet te maken, en dat is ook belangrijk zeker bij al het best beladen gevoel wat ik aan sommige andere nummers hang. Het is niet allemaal slecht, het mag ook wel eens best vrolijk zijn!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

78. La Dispute - Andria
Verenigde Staten - Somewhere at the Bottom of the River Between Vega and Altair (2008) - Post-Hardcore / Screamo
Featuring: Geen
Twijfelaars: Sad Prayers for Guilty Bodies, New Storms For Older Lovers
Live gehoord: Neehttps://images.squarespace-cdn.com/content/v1/51ed927ee4b0490aec510a73/1569433459315-ZQCXD3W4BGCX455KLWF0/la_dispute_bw.jpg?format=1000w

En dan door naar La Dispute. Een band die eigenlijk een enorm twijfelgeval was, omdat ik eigenlijk best vaak pauzes heb met deze band en het daardoor niet echt top 100 waardig vond. Toen ik tijdens het maken van deze lijst de band weer eens beluisterde kwam eigenlijk de conclusie dat ik gek was als ik deze er buiten liet vallen, en dat komt ook meer door een verleden die ik met deze band heb en vooral het feit dat ik wel terug blijf grijpen naar deze band, ondanks dat ik eventjes een pauze heb gehad.

Alleen wat maakt mij nou doen beslissen om deze plaat hoger te rangen dan de toppers die hiervoor zijn geweest? Eigenlijk vrij simpel; liefdesverdriet. Toen ik in 2018 (toen ik eigenlijk net twintig jaar werd) mijn eerste relatie ten einde zag gaan, was ik intents verdrietig. Het zijn ook de eerste levensjaren dat ik aan het sukkelen was met mijn mindset, en dat ik voor het eerst een beetje depressief was. Maar nooit zo heftig als wat ik later heb ervaren, waar ik voor altijd dankbaar voor was. Eigenlijk was dat het jaar dat ik ook begon te twijfelen om de keuzes die ik maakte in het leven, ik was niet gelukkig met de baan die ik uitoefende op de bouw (waar ik twee jaar later dan ook ontslag nam) en ik werd ook ongelukkiger met de persoon wie ik was.

Andria springt er voor mij heel erg goed uit. Want La Dispute (Jordan) neemt ons mee in het verhaal waar je eigenlijk terug blijft denken aan je oude liefde, wat ik destijds nog veel deed (en vandaag de dag nog steeds). Het gevoel dat de grond onder je weg zakt, in de gedachtes die je nog met haar had en die je graag ook wou meenemen naar de toekomst.

En hoewel dit misschien niet het perfecte nummer is om het vreemdgaan van de dame in kwestie te omschrijven, want dat kon ik vooral terug vinden in het nummer New Storms For Older Lovers was dit nummer gewoon de perfecte opsomming van mijn gevoel. En dat kan La Dispute in mijn ogen zo onwijs goed, de manier hoe Jordan Dreyer hier de vocalen invult is zo onwijs goed. Ik krijg nog steeds kippenvel bij het nummer, en dat is ook echt een goed teken. En dat is misschien bij elkaar ook precies waarom La Dispute thuis hoort bij mijn top 100. In de corona tijd kende ik namelijk nog een hele revival met deze band, en hedendaags begin ik er toch weer meer naar te luisteren.

Jordan raakt me altijd weer met zijn teksten en vooral zijn vocalen, heerlijk. Het is iets poëtisch, iets wat ik niet snel terug vind in muziek op deze manier. Ik moet denk ik wel eerlijk zijn dat de band op het begin helemaal geen favorietje van mij was, ik kwam er echt moeilijk in. Maar na een gegeven moment rol je er in, en pakt La Dispute (of Jordan) je bij je strot, en die laat je ook niet meer los.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

77. DOWN - Bury Me In Smoke
Verenigde Staten - NOLA (1995) - Stoner Metal
Featuring: Geen
Twijfelaars: Stone The Crow, Ghost Along the Mississippi
Live gehoord: Jahttps://lh3.googleusercontent.com/proxy/tuIuEGxr8i4xjXlWLhvsTlk9iYxIFRBioJCq5wM__xdBAl13-mWPrOUFJdA4u_Yfm0SOGFs2VL-q2sgVBp6Sk0Cn9pqcC8hezs6oPE1Smy1zNdyxZbGoffXkrdWEsMLM

Vandaag even een hele andere update. DOWN is een band die ik in 2013 pas echt heb leren ontdekken, en in 2022 zelfs live heb mogen zien op Graspop, wat echt een gruwelijk vette live set was! Ik ben vroeger een onwijs grote fanboy voor Pantera geweest (en stiekem nog steeds wel), en naast dat Dimebag Darrell daar altijd een onwijs groot aandeel in had, had de charismatische Anselmo daar ook veel invloed op. Hoewel ik mijn twijfels heb voor de uitspraken die hij ooit heeft gedaan (we kennen ze allemaal wel), blijft het een artiest die een bepaalde aura afstoot op het podium wat mij eigenlijk tot op de dag van vandaag blijft boeien en pakken.

Is Down overigens wel een directe keus geweest van mij voor de top 100? Down heeft eigenlijk jarenlang mijn luistergedrag beïnvloedt, ik heb er echt heel veel naar geluisterd en ik meende dat NOLA zelfs een tijdje in mijn top 10 heeft gestaan hier. De afgelopen twee jaar is de band een beetje verder naar achteren gestapt, en tijdens het maken van mijn lijst was de band vrij snel weggesnoeid van een plekje in mijn top 100. Toen overigens wel me Stone The Crow. Maar door een directe gebeurtenis in mijn leven, opende de band eigenlijk zijn deuren weer en kwam ik eigenlijk toch tot de conclusie dat deze band wél een plekje verdiende in mijn lijst, hoewel ik hem wel wat lager had willen zetten (sowieso nog onder Kyuss, dat blijft mijn favoriete stoner band), was het daar wel te laat voor. Want de verandering kwam pas een dag of twee nadat ik Kyuss hier al had benoemt.

Ik heb jullie wel eens verteld over de stiefbroer van een oude jeugdvriend van mij, hij kwam veel langs tijdens mijn metal top 100, maar volgens mij heb ik hem ook al eens eerder benoemt hier in mijn lijst. Die stiefbroer is door de jaren heen meer als een vriend bij mij gegroeid, en ik heb echt hele mooie tijden mogen beleven met hem, zo onder andere ook mijn eerste festival dagen toen we een paar jaar achter elkaar naar Dynamo waren geweest met een leuk groepje.

We hebben op 18 maart jongstleden het bericht ontvangen dat hij is overleden, op 28 jarige leeftijd is hij gestorven aan een hartstilstand. Helaas heb ik de afgelopen drie jaar minder contact met hem gehad, hoewel hij bij mij in de straat woonde sprak ik hem nog sporadisch en was het contact met hem eigenlijk heel moeilijk te onderhouden. Ik zat natuurlijk zelf in de problemen, hij leefde helaas een leven met een zware depressie en een zware verslaving aan drugs. Dus in die tijd dat ons contact verwaterde heeft hij zelf een een leven geleefd in isolatie en ging hij veelvuldig op rehab alleen daar ging hij zelf ook snel weer weg. Het was triestig, maar wij als vrienden konden niet veel voor hem doen omdat hij eigenlijk iedereen in zijn leven verwijderde en ook niets meer met ons te maken wou hebben.

Hij is de gene geweest die mij vroeger mee nam naar het skatepark, door hem ben ik samen met mijn eigen stiefbroer en mijn vrienden gaan skaten, en door hem heb ik de muzieksmaak ontwikkeld zoals ik die nu ken. Alleen is het goed zoals het nu is, wij denken dat hij nu de rust heeft gevonden die hij wou, omdat hij het leven al langere tijd niet meer zag zitten. We hebben geen afscheid kunnen nemen omdat die blijkbaar al een tijdje in zijn huis heeft gelegen en in een niet zo'n fijne staat was, maar we hebben zaterdag hem wel even herdacht. Ik heb sportdoelen behaalt, en daardoor zouden we met elkaar naar de KFC gaan om dat te vieren, maar daarna hebben we met elkaar gezeten en hebben we de hele avond wat zuens gepaft, onze favoriete horrorfilms van vroeger gekeken (die hij dus ook vet vond) en vooral de muziek gedraaid die hij leuk vond, waaronder dus ook DOWN, wat één van zijn favoriete bands was. Terug gekeken naar de mooie tijd met elkaar.

Klein verhaal kort; DOWN heeft altijd al een speciaal plekje in mijn hart gehad, maar nu zit er ook een hele andere betekenis achter. Bury Me In Smoke was overigens één van zijn favoriete tracks, samen met 'Ghost Along the Mississippi'. Beiden ook toepassend voor de omstandigheden alleen deze live versie van Bury Me In Smoke had hij altijd op staan als we bij hem langs gingen. NOLA is wel één van mijn favoriete platen ooit, en Bury Me In Smoke is ook één van mijn favoriete nummers van dit album, dus zo kunnen we de handen alsnog in één slaan en vind ik dit een mooi plekje voor deze band en dit nummer. Ik ben niet verdrietig om dit alles, we zagen het lang aankomen alleen blijft het triest. Hij zal gemist worden, en komt zeer waarschijnlijk nog vaak langs in mijn lijst.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

76. Brockhampton – Face
Verenigde Staten - Saturation (2017) - Hip-Hop
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://thefader-res.cloudinary.com/private_images/w_1440,c_limit,f_auto,q_auto:best/brockhampton_empire_zyf9uk/members-of-brockhampton.jpg

Het is nu echt een rollercoaster van emoties in mijn lijst, een beetje verkeerd geplaatst denk ik? Maar goed, Brockhampton is misschien niet iedereens eerste keuze, en dat zou het voor mij ook niet zijn geweest is het niet dat dit gewoon een groep is is die heel veel aanwezig was in mijn tiener jaren. Deze "boy band" kwam namelijk opzetten ergens in 2017, en ik heb er in de periode van 2017 tot 2020 echt heel veel naar geluisterd. Met het oog op de toekomst en op het verleden past deze band perfect in het lijstje thuis.

Dit nummer is alleen anders, want dit nummer is eigenlijk vrij recent nog heel dichtbij geweest. Dit nummer komt eigenlijk altijd wel op zetten wanneer ik weer eens problemen heb in de liefde, en betekent ook veel voor mij. Ik heb hier wel eens mijn verdriet mee weg kunnen denken, of misschien het gekwetste gevoel mee kunnen afsluiten. Dit nummer bracht soms rust, maar ik vond het tekstueel gewoon ook zo prachtig.

Ik heb veel al verteld bij Andria van La Dispute, dus in herhaling zal ik niet vallen. En misschien na het ontzettend duistere en beladen bericht van gisteren is het ook fijn om even bij te kunnen komen, dit nummer van Brockhampton maakt mij in ieder geval ook rustig, een mooi nummer om achter over te zitten en even je oogjes dicht te doen, waarbij je mee genomen wordt door deze muzikale groep. Deze groep is heel erg aanwezig geweest in mijn beginnende twintiger jaren of de laatste tiener jaren, het is maar net hoe je het zelf ziet.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

75. Wardruna – Helvegen
Noorwegen - Yggdrasil (2013) - Folk
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Jahttps://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/2a/Wardruna_%40_Roadburn_2015_03.jpg

Het oude noorden, alles omtrent pagan en meer van de oude Noorse cultuur (überhaupt Scandinavische cultuur) heeft me altijd onwijs gefascineerd. Ik ben door de jaren heen verliefd geworden op dat gebied, heb met mijn beste vriend een camper trip gepland voor de toekomst om een keer naar het noordelijkste puntje van Noorwegen te rijden, en ga zo maar door. Rond 2019 begon mijn interesse die ik tijdens de corona tijd steeds verder heb ontwikkeld. Aangezien we toch tijd over hadden ben ik mezelf eens gaan verdiepen in deze geschiedenis en het heeft me veel leuke informatie opgeleverd.

Ook muziekswijs ben ik veel gaan ontdekken. Eigenlijk kom je dan heel gauw op een band uit: Wardruna. Met een metal achtergrond was 'Kvitrafn' (Einar Selvik) een leuke verassing, al kwam ik daar wel veel later achter. Wardruna brengt mij altijd op een ander spiritueel niveau, heerlijk om naar te luisteren zeker als je even tot volledige rust wil komen.

Misschien is Helvegen wel een beetje te cliché om te kiezen, maar dit is in mijn ogen ook direct hun fijnste track. Ik hou ook heel erg van hun 'Skald' album, waar ze vooral akoestisch te werk gaan. Live is deze band echt magistraal, mocht je ze nog niet live hebben gezien is dat een enorme aanrader vanuit mijn kant!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

74. Queens Of The Stone Age - Go With The Flow
Verenigde Staten - Songs for the Deaf (2002) - Stoner Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: No One Knows
Live gehoord: Neehttps://a57.foxnews.com/static.foxnews.com/foxnews.com/content/uploads/2024/08/1200/675/QueensoftheStoneAge.jpg?ve=1&tl=1

Goed, toen ik een ontzettende liefde voor Kyuss begon te creëren was mijn drang naar meer muziek bij de leden van die band onwijs groot. Ik kwam het toen pas achter dat Josh Homme de zanger voor deze band is. "Vroeger", ik denk ergens rond 2006 was ik een onwijs groot fan van deze plaat, die ik echt helemaal kapot had gedraaid (letterlijk). De CD was namelijk gewoon doorgebrand, en dan moest je volgens mij er best veel mee doen.

Rond mijn zestiende (besef dat ik toen al lid was hier) ben ik een beetje afgeweken van dit album, ik luisterde er nooit echt meer veel naar alleen dat lijkt me best een gezond iets. Tijdens de corona periode maakte ik een heuse revival door van deze band, heb heb ik er echt heel veel naar geluisterd (bijna 1.000 scrobbles op Last.fm) en ontdekte ik eigenlijk de schoonheid van deze band weer.

Geen bijzonder verhaal, gewoon lekker rammen. Dit was naar mijn inziens wel de hardste track van hun album, die me eigenlijk ook direct aangreep. De opener is dan wel een tikkeltje harder, dat gepraat in het begin stond me niet echt aan. Heerlijke track, en zeker top 100 waardig!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Wat een dijk van een plaat blijft Go With The Flow toch.

73. In Flames - Pinball Map
Zweden - Clayman (2000) - Melodic Death Metal
Featuring: Geen
Twijfelaars: Sattelites and Astronauts, Brush the Dust Away
Live gehoord: Neehttps://cdn.mos.cms.futurecdn.net/zouUjefThvE22HLEsRHBfh.jpg

Toen ik deze lijst aan het invullen was, was er één ding zeker in mijn hoofd. Ik wou de lijst niet volledig vullen met alleen maar metal en hip-hop. Ik ben veel wezen rouleren, ik heb héél veel getwijfeld, maar we zijn nu wel bij de fase in mijn lijst aangekomen dat de nummers een vaste waarde beginnen te vormen en ook een echte betekenis hebben in mijn lijst. Misschien ook wel de nummers waar ik over heb getwijfeld op welke positie die nu precies moest staan.

Ik ben al jaren metal fan alleen kwam ik mijn beginnende tienerjaren meer in aanmerking met de wat "normalere" bandjes. De heavy en/of thrash metal en hard rock was voor mij destijds al behoorlijk zwaar, en dat vond ik al wel hard genoeg. Door de jaren heen ben ik mijn muzieksmaak wel gaan uitbreiden, en werd de drang op zwaarder en lomper steeds groter. In 2012 leerde ik de band kennen door middel van hun album 'Sounds of a Playground Fading' nadat ik de band getipt kreeg door een jongen die ik via het online videospel Battlefield 3 heb leren kennen.

Ik was onwijs fan van die band, het was harder dan de muziek wat ik luisterde en ook nog eens gloedje nieuw voor mij. Win/win situatie kun je wel zeggen. Door de jaren heen ben ik mijn liefde voor In Flames gaan ontwikkelen, en daar kwamen dan ook de oudere platen van ze bij langs. Mijn favoriet: Clayman. Ik weet nog héél goed dat ik in 2017 de band live heb gezien ik onwijs verdrietig was dat dit nummer niet live werd gespeeld. Ik zat in die tijd nog op een BBL-opleiding voor de installatietechniek en moest dan altijd één dag naar school voor een praktijkdag. In de auto was ik altijd aan het crossen over de wegen (Ja, jong 19 jaar, rijbewijs, klein autotje en je denkt dat je de wereld aan kan), en elke rit stond dit album van In Flames altijd helemaal aan te spelen, op de maximale volume. Door de dorpjes hier in de omgeving aan het crossen om de spits te vermijden die richting Raalte liepen, en midden in de zomer met de raampjes los langs de volle terassen.

Ik vond dat natuurlijk enorm stoer, maar dat heeft er wel allemaal voor gezorgd dat ik bij dit album veel goede gevoelens heb. Mijn tijd in die opleiding ging niet echt heel soepel (het was het moment dat ik er achterkwam dat de bouw eigenlijk helemaal niks voor mij is), dus de woede in mijn hoofd omdat het niet ging zoals ik wou knalde ik er met dit album volledig uit. Heerlijk!

En tot op de dag van vandaag mag In Flames zich nog steeds mijn favoriete melodische death metal band noemen. Ik heb er onwijs veel naar geluisterd, en dat ga ik in de toekomst ook wel zeker doen. Hoewel de plaat misschien minder frequent aanstaat, staat het nog wel steeds als een huis!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Sup

72. Neil Young with Crazy Horse - Down by the River
Canada / Verenigde Staten - Everybody Knows This Is Nowhere (1969) - Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://www.rollingstone.com/wp-content/uploads/2021/10/crazy-horse-flashback.jpg

Hier heb ik eigenlijk niet heel veel te vertellen. Neil Young is er eigenlijk ooit eens ingegleden, maar ik heb daar eerlijk gezegd helemaal geen verleden mee. Mijn opa was nooit echt een groot fan van Neil, en in mijn directe omgeving werd deze artiest ook nauwelijks gedraaid. Ik meende Neil Young ooit eens ontdekt te hebben gewoon uit mijzelf. Toen ik mijn muzieksmaak wou verbreden ben ik eens meer in de klassieke rock gedoken, ik hou heel erg van oude muziek en eigenlijk komt Neil Young dan echt heel vaak langs.

Daarna kwam Neil Young eens langs via de TOP2000 onder andere, waar ik zelfs de afgelopen editie nog nieuwe muziek tip bij op doe. Hoewel het niet Down by the River was maar The Needle and the Damage Done. Ik hoorde deze tijdens de TOP2000 van 2017, en ik zie nu dus achteraf pas dat die track maar drie jaar (en toevallig die drie jaar) in de lijst hebben gestaan, geinig. Goed, als ontdekkende tiener wou ik toen echt meer horen van Neil en kwam ik dus uiteindelijk uit bij deze plaat die hij samen met de 'Crazy Horse' heeft gemaakt.

Heerlijk rock muziek zoals ik die graag wil horen. Prachtige solo, en een hele fijne tekst. Ik zet dit nummer wederom echt op om rustig te worden, en dat lukt ook aardig! Mijn ontdekkingsreis naar Young is eigenlijk gestopt toen hij besloot zich van de online platformen te halen, waar hij gelukkig nu weer op te vinden is zodat ik ook dit prachtige nummer weer kan luisteren. Heerlijk, dit nummer doet me weer denken aan mijn afgelopen hike trip naar Zwitserland, toen ik dit nummer meermaals luisterde boven op de bergtoppen. Prachtig!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

71. Moonsorrow – Jäästä Syntynyt / Varjojen Virta
Finland - V: Hävitetty (2007) - Folk/Pagan metal
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Nee https://dragon-productions.eu/wp-content/uploads/media_moonsorrow_06.jpg

Moonsorrow is bij mij langzamerhand uitgegroeid tot één van mijn favoriete metalbands. Moonsorrow is er wel echt heel laat bij mij ingegroeid, ik meende pas ergens echt richting de corona tijd. De onwijs lange speelduur per nummer schrok mij behoorlijk af alleen ik begon later wel in te zien dat, dat uiteraard helemaal geen ene reet uitmaakt. Want uiteindelijk (mits een album goed is) luister je er toch wel langer dan een half uur of soms zelfs een uur naar. Of het nu één nummer of vijf nummers is. En eigenlijk sinds ik die mindset heb ontwikkeld, heb ik me ook open gesteld voor Moonsorrow en opende er een totaal nieuwe wereld voor mij.

Een half uur is lang, maar dan krijg je ook wel wat. Je wordt volledig meegesleurd door de band, en het is eigenlijk om je vingers bij af te likken. De eerste paar minuten zijn rustgevend, ga even lekker zitten of maak je klaar voor het enorme bak geweld wat je kant op komt. Na zes minuten moet je, je vast grijpen, een krijs komt je kant op en daar begint het geweld.

Voor mijn gevoel begint na zeventien minuten een totaal ander nummer, het nummer neemt een andere toon aan, maar blijft overigens wel in het zelfde thema hangen. Ja, veel meer kan ik er ook helemaal niet bij vertellen. Typisch een nummer waar je gewoon lekker bij achterover moet zitten, en je ogen lekker dicht moet doen. Overigens voor mij echt een winters nummer dit, dus zo tijdens het begin van de lente is de sfeer misschien wat misplaatst, dan raad ik je aan om het in de avond uren lekker aan te knallen! Dit is overigens een band die heel hoog in het lijstje staat voor mij om eens te live te zien, daar snak ik echt naar!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Ieuw, heftig man. Cancellen die ouwe viespeuk!

Deze van Moonsorrow staat veel te laag, top tien materiaal! Maar wel kudo's dat je hem in je lijst op hebt genomen

https://media.tenor.com/Qk9SE5aOLPEAAAAM/yes-awkward.gif

Klopt bro. Is een beetje het zelfde met Kyuss. Hier terecht gekomen door het husselen. Het is echt heel lastig de juiste positie te vinden in mijn ogen, alles verdiend een plekje in de top 10 voor mij .

Heb je de stereo-effecten in Down by the River al ontdekt?

Nee, nog niet

Luister 'm een keer met een koptelefoon, dan hoor je als de gitaren los gaan de ene gitaar op het ene kanaal, de andere op de andere (zelfs op Spotify als het goed is).

Ik zal er eens voor gaan zitten als mijn oorontsteking weg is haha, kom ik nog op terug!

70. The Rolling Stones – Angie
Verenigd Koninkrijk - Goats Head Soup (1973) - Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Neehttps://s.wsj.net/public/resources/images/BN-NW458_Stones_M_20160504165415.jpg

We zijn alweer bij nummer 70. Gisteren was ik bij een concert, dus de nominatie die ik vandaag wou doen doe ik er morgen even bij. Maar om de lijst weer recht te trekken pak ik vandaag even de nominatie van gisteren erbij, en wat voor één. Eentje die de eerste dertig nummers van mijn lijst afsluit, dertig nummers zijn er al voorbij gekomen, het gaat echt snel hoor. Er is ook heel veel gebeurt in de tussentijd, wat jullie stuk voor stuk ook deels hebben kunnen lezen in mijn berichten hier, en dat laat nog maar eens zien hoe belangrijk muziek in mijn leven is, maar ook dat elk nummer hier wel ergens voor staat.

Als ik The Rolling Stones luister, of er alleen al aan denk dan denk ik aan mijn opa. Ik ben gezegend en mag nog genieten van zowel mijn opa en mijn oma van mijn moeders kant. De mensen die eigenlijk mijn hele leven dichtbij mij hebben gestaan omdat mijn vader langzamerhand uit beeld verdween. In 2018 ging het niet zo goed met mijn oma, en we hadden nooit verwacht dat, dat een gitzwarte kerst voor ons ging worden. Ik werkte destijds nog op de bouw in Amsterdam-Zuid en het leek eigenlijk een vrij normale werkdag te zijn. De laatste dagen voor de kerst en de kerstvakantie ook direct. Toen ik eenmaal thuis kwam kreeg ik het verschrikkelijke nieuws te horen dat mijn oma die dag een hartaanval heeft gehad, wat gelukkig in het bijzijn van mijn opa was, waardoor hij na snel handelen de hulpdiensten op tijd heeft kunnen inschakelen.

Ze is tijdens haar ziekenhuisopname nog twee keer in een soortgelijke situatie terecht gekomen waarna haar hart ook een hartstilstand heeft gehad. Dit alles heeft er voor gezorgd dat ze nu met een ICD rond loopt, en gelukkig nog onder ons is. Enfin, tijdens de kerst in 2019 hebben we besloten mijn opa en oma in het zonnetje te zetten, hoe gek het ook was; we moesten immers vieren dat ze nog leefde. Tijdens de terug reis naar huis (van Brabant naar Overijssel) kwam dit nummer van The Rolling Stones voorbij. Ik heb mijn opa niet vaak zien huilen, maar dat was het moment dat hij brak, en tevens ook het moment dat dit nummer bij mij een speciaal plekje heeft gekregen in mijn hart. Na dat moment hebben we samen de hele reis de Stones geluisterd, en heeft hij mij veel verhalen verteld wat hij heeft meegemaakt terwijl hij hun muziek hoorde.

Dus, mede dankzij mijn opa heeft Angie een plekje bemachtigd in mijn top 100. Ik heb de Stones veel geluisterd in de afgelopen jaren, omdat mijn opa mij toch heeft aangestoken met deze muziek.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Jäästä Syntynyt / Varjojen Virta in een top 100 is wel echt bruut.

Angie vind ik echt een kut nummer sorry

Angie is een kutnummer, maar je verhaal is ontroerend en ik kan me goed voorstellen dat het nummer nu een speciaal plekje voor je heeft.

Ontroerend verhaal en knap dat je dit met ons deelt Kondoro0614

BRO

Angie is een kapot kutjegeniaal nummer, wil je zeggen. Misschien wel hun mooiste. Ik begrijp je opa wel, kan ook wel janken

Geweldige keuze. Dit specifieke nummer maakte van mij een fan met dat heerlijk pakkende refrein en gitaarwerk. En nu jij dit schrijft doet dat mij herinneren dat ik in 2017 dankzij jouw reactie aangespoord was om het te beluisteren. Dus nog bedankt daarvoor.