menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / madmadders afgrondelijke tocht door de diepste krochten van de hel

zoeken in:
avatar van Kronos
Bij Melissa al op gewezen.

avatar van AOVV
Een heel tijdje terug eens een lijstje opgezet hier op de site met metalplaten die mijn pad kruisten via diverse topics/wegen en me wel boeiend leken om eens nader te gaan beluisteren (zijn o.a. reeds de revue gepasseerd: deze, deze, deze, deze klassieker en deze underground-klassieker). Dat project heeft een tijdje on hold gestaan (bedankt alweer, ArthurDZ, met je Jordy's ), maar dit topic is wellicht een mooie gelegenheid om daarmee verder te gaan.

Enfin, we zullen zien, misschien mogen jullie van mij hier ook incidenteel een stukje verwachten..

avatar van Barney Rubble
https://www.musicmeter.nl/images/cover/99000/99874.jpg
Ik kan mijzelf geen metalkenner noemen, maar een goede metalplaat kan ik niettemin immer waarderen. Zeker als het van die donkere, duistere sfeerschetsen bevat die een soort oergevoel oproepen. Je kunt hierbij denken aan de angst voor het duister, of de kinderlijke vrees voor monsters in het onbekende. etc. Ik zou de kampvuurmetal van Opeth- Ghost Reveries kunnen tippen, maar ik denk dat The Ocean je beter zal bevallen. 'Precambrian' is een conceptalbum over deze geologische fase van de aarde. Dichter bij daadwerkelijke oerkrachten kun je niet komen

avatar van Gyzzz
Ik weet, zoals recentelijk in een ander topic uit de doeken gedaan, bijzonder weinig van Metal. Niettemin is er een metalplaat waar ik zelf naar blijf teruggrijpen die ik je niet zou willen onthouden.

https://www.musicmeter.nl/images/cover/195000/195781.jpg

Nadja - Bodycage

Ik ken weinig platen met zo'n treffende titel als Bodycage - de muziek voelt daadwerkelijk als een kooi en is ontzettend zwaar en log. Ik kan me er goed in verliezen, en de nadruk wordt dan ook in de eerste plaats gelegd op textuur en pas in de tweede plaats op structuur. Volgens mij is het meeste werk van dit duo van de moeite waard, maar ik grijp zelf op de een of andere manier altijd terug naar deze plaat.

avatar van madmadder
AOVV schreef:
Een heel tijdje terug eens een lijstje opgezet hier op de site met metalplaten die mijn pad kruisten via diverse topics/wegen en me wel boeiend leken om eens nader te gaan beluisteren (zijn o.a. reeds de revue gepasseerd: deze, deze, deze, deze klassieker en deze underground-klassieker). Dat project heeft een tijdje on hold gestaan (bedankt alweer, ArthurDZ, met je Jordy's ), maar dit topic is wellicht een mooie gelegenheid om daarmee verder te gaan.

Enfin, we zullen zien, misschien mogen jullie van mij hier ook incidenteel een stukje verwachten..


Jaaa, tof, doen!

Johnny Marr: Mercyful Fate wordt de volgende (niet-tip) band die ik bespreek De eerste Iron Maiden ga ik beluisteren!

Ik heb gisteren van vrienden voor mijn verjaardag de lp van Wormwood van Marduk gekregen. Leuk als mensen op die manier hun muzieksmaak aan mij opdringen.

Ik heb even een lijstje gemaakt met jullie tips! Heel leuk allemaal! Ik ga dit weekend flink luisteren.

* Danzig - Lucifuge (1990) (EttaJamesBrown)
* Altar of Plagues - Teethed Glory and Injury (2013) (Don Cappuccino)
* Suffocation - Pierced from Within (1995) (Johnny Marr)
* Shape of Despair - Angels of Distress (2001) (trebremmit)
* Ulver - Nattens Madrigal (1997) (Onweerwolf)
* The Ocean - Precambrian (2007) (Barney Rubble)
* Nadja - Bodycage (2005) (Gyzzz)

avatar van exsxesven
Toptopic, zodra ik klaar ben met verhuizen ga ik er voor zitten.

avatar van Don Cappuccino
madmadder schreef:


Ik heb gisteren van vrienden voor mijn verjaardag de lp van Wormwood van Marduk gekregen. Leuk als mensen op die manier hun muzieksmaak aan mij opdringen.


https://i.pinimg.com/564x/07/5f/b7/075fb7d9ed97efc54ed6297388ede9b6--happy-birthday-wishes-birthday-greetings.jpg

avatar van madmadder
Mercyful Fate – Melissa (1983)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1326.300.jpg?cb=1573379255

In mijn boek over black metal is ook een hoofdstuk gewijd aan Mercyful Fate. Wat muziek betreft is dit misschien een beetje een vreemde eend in de bijt, omdat de heavy metal van de Deense band niet zo enorm veel overeenkomsten heeft met zowel de eerste golf als tweede golf aan black metal. Toch zag bijvoorbeeld Euronymous van Mayhem deze band als echte black metal. De gitarist van Mayhem – misschien wel de belangrijkste black metal band ooit – categoriseerde bands vooral aan de hand van de inhoud van de teksten. Alles wat uitgesproken satanisch en evil was, kreeg van hem het label black metal.

En satanisch, dat was de frontman van Mercyful Fate zeker. King Diamond had zelfs de eer om door Anton LaVey – oprichter van The Church of Satan – uitgenodigd te worden om naar San Francisco te komen. King Diamond was (is?) een aanhanger en groot bewonderaar van het satanisme van LaVey, maar er is wel een discrepantie tussen het satanisme wat Diamond zelf aanhing en het satanisme waar hij in zijn teksten over zingt. Het satanisme van LaVey is vooral anti-theïstisch, terwijl de teksten van Mercyful Fate bol staan van de verwijzingen naar het aanbidden van een meer traditionele, theïstische Satansfiguur.

Hoe het ook zij, Mercyful Fate moet – zeker voor zijn tijd – met alle expliciete Satansaanbidding en de manier van zingen door Diamond, als verschrikkelijk duivels zijn overgekomen bij de gemiddelde luisteraar. Diamond maakt veelvuldig gebruik van zijn kopstem en in combinatie met de niets ontziende gitaarriffs moet het in die tijd wel geklonken hebben alsof Satan zelf achter de knoppen zat bij het opnemen van Melissa, het debuutalbum van de band.

Het zal ook niet meegeholpen hebben dat King Diamond met eerdere bands al een reputatie had opgebouwd door ingewanden van varkens over het publiek heen te gooien, zelfgemaakte bommen af te laten gaan op het podium en een microfoon te gebruiken waar menselijke beenderen aan vast zaten. Ook schminkte hij zijn gezicht en hij was niet de eerste die dit deed, maar het heeft ongetwijfeld invloed gehad op het gebruik van corpse paint tijdens de tweede golf black metal.

Mercyful Fate lijkt – als je Melissa hoort – goed naar Judas Priest (dat herinnert me eraan dat ik die band zeker ook nog moet bespreken tijdens deze metal ontdekkingsreis) geluisterd te hebben. Diamonds zang, en vooral het gebruik van zijn kopstem, moet toch wel geïnspireerd zijn door het zingen van Rob Halford. Bovendien hoor ik best wat overeenkomsten in de woest aandoende gitaarriffs, al trekt Mercyful Fate de evilness nog net wat verder door.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik de muziek op Melissa echt ronduit belachelijk vond toen ik het voor het eerst hoorde. Toen omschreef ik het als 'disney-metal'. Ik ben nu eenmaal veel kwaadaardigere muziek gewend. Als je dan naar die vroege bands luistert klinkt het allemaal best lachwekkend. Maar toch, ik merkte dat er toch een bepaalde aantrekkingskracht stak in het duivelse dat hier toch echt wel oprecht klinkt, het enorm aanstekelijke gitaarwerk en de bevreemdende zang van Diamond. Het heeft blijkbaar even tijd nodig om gewend te raken aan dit geluid, maar ik heb inmiddels toch wel echt warme gevoelens voor deze muziek.

Na Melissa kwam Don't Break the Oath (1984) en daar moest ik gek genoeg eigenlijk opnieuw weer aan wennen. Hij is misschien nog wat steviger dan Melissa (af en toe hoor ik zelfs wat thrashy elementen), voor mijn gevoel gebruikt Diamond hier nog veel meer zijn kopstem (vooral dat stootte me in het begin af) en alle aspecten van het debuut worden nog verder doorgevoerd om een nog helser geheel te fabriceren. Na de eerste luisterbeurt kon ik er helemaal niks mee, maar ook hier ben ik inmiddels overtuigd geraakt van de duivelse krachten die dit album uitstraalt.

Ik vind het moeilijk kiezen tussen deze twee albums. Don't Break the Oath is misschien over de gehele linie wat sterker, vooral de langere nummers voelen hier meer als één geheel aan in plaats van een bijeenraapsel van losse ideeën, maar Melissa heeft wat meer pakkende nummers die zich al snel in mijn geheugen nestelden. Bovendien vind ik het falsetto gebruik van Diamond toch wat gedoseerder en fijner op Melissa. Vandaar dat ik het debuut op dit moment nog net iets hoger inschat.

Een wonderlijke ervaring in ieder geval, het ontdekken van deze band. Het heeft me alleszins geleerd dat met een open blik en enige achtergrondkennis ook binnen de heavy metal – een genre dat ik toch altijd een beetje weggezet heb als kinderachtig – albums bestaan waar ik binding mee kan hebben. Dit is één van die vroege(re) metalbands waarbij ik me (inmiddels) goed kan voorstellen hoeveel indruk dit gemaakt moet hebben destijds.

Melissa: Van 3 naar 3,5 naar 4*
Don't Break the Oath: Van 2,5 naar 3 naar 4*

avatar van Kronos
madmadder schreef:
Dit is één van die vroege(re) metalbands waarbij ik me (inmiddels) goed kan voorstellen hoeveel indruk dit gemaakt moet hebben destijds.

En probeer je dan ook nog voor te stellen dat je dit als dertienjarige voor het eerst hoort nadat je de lp gekocht hebt. Ik zat er betoverd naar te luisteren terwijl de rillingen over mijn rug liepen. Alleen maar door er weer aan terug te denken krijg ik kippenvel.

Nu hun echte debuut nog. Met weinig geld en studiotijd opgenomen en daardoor nog meer underground, rauwer en vol onweerstaanbare charme klinkend.

https://www.musicmeter.nl/images/cover/82000/82110.300.jpg

spotify

avatar van AOVV
Toffe bespreking, madmadder, werkt enthousiasmerend! Ik zie dat ik Melissa op 3* heb staan, toch ook maar 'ns tijd om Mercyful Fate een nieuwe kans te geven. Als ik me niet vergis, knapte ik ook vooral af op de zang, maar vond ik het instrumentaal en tekstueel een stuk sterker.

avatar van McSavah
Leuk project! Er schoot eigenlijk meteen een album te binnen waarvan ik vermoedde dat jij die nog niet had gehoord en volgens de stemmenpagina en last.fm klopt dit.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/76000/76714.jpg?cb=1660162848
Weakling - Dead as Dreams

Laat het maar aan mij over om aan te komen zetten met een certified RYM classic. Helaas staat dit album niet op Spotify en is mijn kopie achtergebleven op mijn oude laptop, waardoor ik het album zelf al geruime tijd niet meer heb gehoord. Gelukkig staat op de albumpagina een zeer competente beschrijving van The Don (wie anders) en vertelt hij de waarheid wanneer hij zegt dat dit album een voorafschaduwing is van de nieuwe lichting black metal bands die madmadder wel weet te waarderen.

Wat op YT staat zou ik trouwens niet luisteren, dat klinkt nergens naar. Ik raad dus aan om voor een goede pindakaas te gaan. Mocht dit niet lukken dan kijk ik wat ik voor je kan doen.

Over RYM gesproken, ben je nog niet bekend met Deathspell Omega? Dat wellicht voor hierna dan. Volgens mij kan ik je ook nog wel wat klassiekers uit de hoekjes van de metalcore, neocrust en bremen hardcore aanraden, als dat metal genoeg is.

Stijn_Slayer
madmadder schreef:


Ik heb even een lijstje gemaakt met jullie tips! Heel leuk allemaal! Ik ga dit weekend flink luisteren.

* Ulver - Nattens Madrigal (1997) (Onweerwolf)


Nattens Madrigal is wel meer kvlt ende grimm, maar Bergtatt is beter!

Ik zit niet meer zo in de black als vroeger en heb het meeste ook verkocht. Wat ik nog wel gehouden heb, is Agalloch, I, Mercyful Fate, Dissection en Emperor. Muzikaal allemaal te vaardig en divers om voor echte black door te gaan. Sommige dingen van Immortal en Behemoth vind ik ook nog steeds tof, maar voor mij geen zolderkamerblack met onleesbare logo's meer.

avatar van madmadder
McSavah schreef:
Leuk project! Er schoot eigenlijk meteen een album te binnen waarvan ik vermoedde dat jij die nog niet had gehoord en volgens de stemmenpagina en last.fm klopt dit.
(afbeelding)
Weakling - Dead as Dreams

Laat het maar aan mij over om aan te komen zetten met een certified RYM classic. Helaas staat dit album niet op Spotify en is mijn kopie achtergebleven op mijn oude laptop, waardoor ik het album zelf al geruime tijd niet meer heb gehoord. Gelukkig staat op de albumpagina een zeer competente beschrijving van The Don (wie anders) en vertelt hij de waarheid wanneer hij zegt dat dit album een voorafschaduwing is van de nieuwe lichting black metal bands die madmadder wel weet te waarderen.

Wat op YT staat zou ik trouwens niet luisteren, dat klinkt nergens naar. Ik raad dus aan om voor een goede pindakaas te gaan. Mocht dit niet lukken dan kijk ik wat ik voor je kan doen.

Over RYM gesproken, ben je nog niet bekend met Deathspell Omega? Dat wellicht voor hierna dan. Volgens mij kan ik je ook nog wel wat klassiekers uit de hoekjes van de metalcore, neocrust en bremen hardcore aanraden, als dat metal genoeg is.


Ik heb wat flacjes uit de pindakaaspot kunnen vissen! Dank voor de tip. Nee, Deathspell Omega heb ik nog niks van gehoord, maar één tip tegelijkertijd! Anders kan ik het niet aan.

Stijn_Slayer
madmadder schreef:
Ik houd totaal niet van het soort metal als op Heaven and Hell. Vind het echt een enorm ouwe lullengeluid hebben. Totaal niet duister, totaal niet sfeervol, maar eerder een beetje lachwekkend en onoprecht. 'Vol' en 'gestroomlijnd' zijn voor mij ook geen aanbevelingen. Als dat mij minder metalliefhebber of -kenner maakt, graag!


Dio is inderdaad wel een beetje mietjesmetal, al kan ik hem bij Sabbath nog wel hebben. Net zoals die power metal posers en die metalcore emo's met bandnamen als As I Lay Dying. Bah.

Zelf houd ik vooral van melodische en technische metal, zoals Death (alles vanaf Human), King Diamond, Megadeth (Endgame, Rust in Peace), Skyfire (Mind Revolution!) en Obscura. Maar ook wel van de wat rauwere thrash metal, zoals Destruction (nailed to the cross!) en Death Angel. Metallica, Anthrax, Testament enz. vind ik al snel te commercieel. Sommige dingen van Nevermore vind ik ook vet.

Met black metal heeft dat overigens maar weinig te maken, maar dit inhakend op de meer algemene tips.

avatar van Don Cappuccino
Stijn_Slayer schreef:

Nattens Madrigal is wel meer kvlt ende grimm, maar Bergtatt is beter!


Bergtatt is ook mijn favoriete Ulver-plaat (en een van mijn favorieten op blackmetalgebied in het algemeen). Bloedmooie elegante dromerige blackmetal met folkinvloeden die toch wel een voorloper is van wat bands als Alcest later zouden gaan doen. Nattens Madrigal heeft me een tijd gekost om op waarde te schatten. Vooral toen ik de remaster hoorde uit de Trolsk Sortmetall-box (deze bevat de eerste drie albums, die versie staat niet op streaming) klikte het. Die remaster biedt meer balans in het geheel, de kille sneeuwstorm heeft meer contouren, zonder het pure en rauwe gevoel van het origineel te verliezen. Nattens Madrigal heeft net zoveel prachtige melodieën als Bergtatt, maar wel een pak meer verborgen.

avatar van Kondoro0614
Ik zie nu pas deze topic. Ik zal me er morgen even wat meer in verdiepen. Eerst even rustig de oogjes sluiten ✌️

avatar van Onweerwolf
Bergtatt is een leuke plaat maar heeft een houdbaarheidsdatum. Nattens Madrigal staat na 25 jaar nog als een rots in de branding. Het hele idee van black metal was dat je er moeite voor moest doen. Niet dat gemakkelijker te consumeren black de moeite niet is maar daar mag je gewoon soms een puntje voor aftrekken.

avatar van Kronos
Stijn_Slayer schreef:
Dio is inderdaad wel een beetje mietjesmetal, al kan ik hem bij Sabbath nog wel hebben. Net zoals die power metal posers en die metalcore emo's met bandnamen als As I Lay Dying. Bah. Zelf houd ik vooral van melodische en technische metal, zoals Death (alles vanaf Human), King Diamond, Megadeth (Endgame, Rust in Peace), Skyfire (Mind Revolution!) en Obscura.

Power metal is toch vooral melodische en technische metal. De muziek van King Diamond heeft er dan ook heel wat raakvlakken mee. In power metal zit vaak veel humor en de muziek kan heerlijk cheesy en nerdy zijn. Is dat poser? Van metalcore ken ik niet veel maar het komt op mij nogal treurig macho over om bepaalde subgenres mietjesmetal te noemen.

Het is muziek voor doetjes en voor homo's?
Zijn homo's altijd doetjes?

Wat bedoel je er eigenlijk mee?

avatar van Onweerwolf
Dio was de beste metalzanger ooit. Dat is geen kwestie van smaak maar een objectief feit. Bovendien een ontzettend aardige man.

Ik moet wel zeggen dat ik zelf eerst naar metal met extremere zang begon te luisteren tijdens mijn puberteit en pas later ook heavy metal kon waarderen.

Uiteindelijk was het optreden van Heaven & Hell op Wacken Open Air 2009 wel een van de beste concerten die ik ook heb meegemaakt. De band was werkelijk in topvorm. Dat niveau van professionaliteit zie je zelden in metal. Nog geen jaar later was Ronnie al dood. Daar moest ik wel even van slikken.

Stijn_Slayer
Ik vind bands zoals Bring me the Horizon een beetje de Nicelbackhoek van de metal. Verduidelijkt dat?

Supergeforceerde screams vaak afgewisseld met een heel klef clean stemmetje, of overdreven theatraal bij power metal, aanstellerige bandnamen en teksten (toegegeven, daar hebben meer metalbands last van). Muziek voor doetjes inderdaad. Net zoals je dat over bijv. Nick en Simon, Linkin Park of Cat Stevens kunt zeggen.

Ik vind het minder woke om het over homo's te hebben, al wekt een band als Manowar die associatie zelf wel in de hand. Mietjesmetal allitereeert ook gewoon lekker. Als je zoiets al niet meer mag zeggen, is de betutteling echt wel toegeslagen.

avatar van Onweerwolf
Stijn_Slayer schreef:
Ik vind bands zoals Bring me the Horizon een beetje de Nicelbackhoek van de metal. Verduidelijkt dat?

Supergeforceerde screams bijvoorbeeld of overdreven theatraal bij power metal, aanstellerige bandnamen en teksten (toegegeven, daar hebben meer metalbands last van). Muziek voor doetjes inderdaad. Net zoals je dat over bijv. Nick en Simon, Linkin Park of Cat Stevens kunt zeggen.

Ik vind het minder woke om het over homo's te hebben, al wekt een band als Manowar die associatie zelf wel in de hand. Mietjesmetal allitereeert ook gewoon lekker. Als je zoiets al niet meer mag zeggen, is de betutteling echt wel toegeslagen.


Maar je was wel fan van King Diamond? Ik bedoel als er iets qua zang en aankleding ultra over the top, geforceerd en dik uitgesmeerd is dan is het wel King Diamond/Mercyful Fate.

Ik ben een groot fan van de Denen maar ik heb dan ook weinig problemen met dat soort podiumacts. Ik vind vuurwerkshows van een Rammstein of Watain of van die rituele wierrook bullshit van Batushka eerder lachwekkend.

Bring Me The Horizon is geen metal, staat ook niet op Metal Archives en is bovendien kutmuziek. Dat is het soort stevige rock/core dat ze op KINK of StuBru draaien en metal noemen omdat het veilig is en hun normale luisteraars niet wegjaagt.

Stijn_Slayer
King Diamond heeft een heel andere stijl dan de doorsnee powermetalzanger. Hij klinkt zo sinister en bezeten dat ik het wel weer leuk vind.

avatar van Onweerwolf
Stijn_Slayer schreef:
King Diamond heeft een heel andere stijl dan de doorsnee powermetalzanger. Hij klinkt zo sinister en bezeten dat ik het wel weer leuk vind.


Ja en? Geen van de bands die jij noemt speelt power metal uitgezonderd Manowar en zelfs die spelen een hybride van Heavy Metal en Power Metal en zijn meer een voorloper van het subgenre. Dio heeft alleen de dragonslaying thematiek gemeen met power metal maar is muzikaal heavy metal en geen power. Wellicht hou je gewoon niet van doorsnee Heavy Metal zang? Dat kan goed, dat was voor mij ook een tijd lang zo.

Als je KD gaaf vindt kan ik je trouwens Attic van harte aanraden. Het is een 100% kopie van de sound van KD maar wel uitstekend uitgevoerd.

avatar van Barney Rubble
Stijn_Slayer schreef:
Supergeforceerde screams vaak afgewisseld met een heel klef clean stemmetje, of overdreven theatraal bij power metal, aanstellerige bandnamen en teksten (toegegeven, daar hebben meer metalbands last van). .
Op de middelbare school zat ik tijdens de pauzes bij mede-scholieren die idolaat waren van powermetal (Sonata Arctica en Dragonforce met name). Toentertijd heb ik die bands wel een kans gegeven, maar inderdaad stond het aanstellerige (ietwat hysterische) karakter van de muziek me tegen. Dat terwijl ik de theatraliteit van een Dream Theater of een Nightwish wel genietbaar vind. Het ligt er volgens mij maar net aan in hoeverre de uitbundige elementen iets toevoegen aan de muziek. Bands als Helloween en Symphony X verwerken bijvoorbeeld evenzeer powermetal in hun geluid en daar vind ik het wel weer tof.

avatar van Onweerwolf
Ik denk dat Sonata Arctica, DragonForce (inderdaad, dat zijn wél power metal bands) als ook Blind Guardian, Hammerfall, Gamma Ray, etc. vooral als aanstellerig of suf worden gezien omdat zo'n beetje alle andere metalstijlen vooral hun best doen om heel erg donker en boos of zwaarmoedig voor de dag te komen. Het is allemaal maar relatief want ik schat niet in dat de gemiddelde persoon bij het horen van Blind Guardian denkt "oh, dat is mietjesmuziek".

Persoonlijk vind ik powermetal bij vlagen fantastisch. Er valt namelijk wat te zeggen voor de kunst om behoorlijk technische muziek te kunnen gieten in songs die direct oorwurmen zijn en een hoge herkenbaarheidsfactor hebben. Tegelijkertijd is de houdbaarheidsdatum hier vaak niet lang, imo.

avatar van Arrie
Als er iets niet woke is, is het het gebruik van het woord mietje. Het wordt al heel lang als een denigrerende term richting homo's gebruikt en dat is ook de eerste associatie die ik er zelf mee heb. Een leuke alliterarie lijkt me geen excuus om een dergelijk woord te gebruiken.

avatar van madmadder
Eens met Arrie wat betreft het niet-woke zijn van het gebruik van 'mietje'. Ik snap persoonlijk ook niet waarom je zo denigrerend zou doen over iets wat uiteindelijk maar een muziekstijl is. Als je je zo sterk uitlaat over iets in deze bewoordingen krijg ik al snel het idee dat iemand bezig is zijn fragiele mannelijkheid te compenseren (wat niet wegneemt dat ik vind dat je die dingen wel gewoon hier mag zeggen, dus als jij die term vindt passen, blijf 'm gewoon gebruiken, ik stoor me er verder niet aan).

Er zal hier overigens ongetwijfeld ook metal voorbij komen die ik geweldig vind maar die niet aan de stoerheidscriteria voldoet. Maar goed, ik ben dan ook een labiele vrouw met emoties.

avatar van Kronos
Stijn_Slayer schreef:
Mietjesmetal allitereeert ook gewoon lekker. Als je zoiets al niet meer mag zeggen, is de betutteling echt wel toegeslagen.

Als je al niet meer mag vragen wat ermee bedoeld wordt dan blijken liefhebbers van machometal (dat allitereert even lekker) eigenlijk echt wel doetjes te zijn.

Echt duidelijk is het niet wat je bedoelt en ik vraag me dan af of Neil Young ook niet zingt met een aanstellerig klef clean stemmetje. Maar ik vermoed dat je sommige metal te commercieel vindt en/of niet stoer genoeg. Dat herken ik dan weer wel.

avatar van Onweerwolf
Kronos schreef:
(quote)

Als je al niet meer mag vragen wat ermee bedoeld wordt dan blijken liefhebbers van machometal (dat allitereert even lekker) eigenlijk echt wel doetjes te zijn.


De term machometal is overigens eindeloos veel meer van toepassing op Manowar dan de term mietjesmetal.

avatar van Kronos
Onweerwolf schreef:
De term machometal is overigens eindeloos veel meer van toepassing op Manowar dan de term mietjesmetal.

Misschien zijn het machomietjes. Mij maakt het allemaal niet uit. Ik vind Battle Hymn een waanzinnig goed nummer.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:07 uur

geplaatst: vandaag om 17:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.