Ik liep al een tijdje met het idee rond om een indexering te maken van de lijsten die hier al voorbij gekomen zijn - het zou maar eens leuk kunnen zijn om er een nog eens terug te zoeken.

Enfin, heb die huisvlijt zojuist even uitgevoerd:

Arrie
ArthurDZ
Dance Lover
dazzler
Don Cappuccino
Dungeon
hoi123
Lukas
niels94
Snoeperd
sxesven
The Scientist
The_CrY
tuktak
vleertje

Oooooo Neutral Milk Hotel....ook in mijn top 100..... prachtig nummer!

Leuk om weer eens een nummer van Katie Melua te horen en een prima uitvoering Snoeperd! En zoals Arrie al zei, niks om je voor te schamen. Als ik een top 100 zou maken zal daar ook ruimte in zijn voor een aantal (in meer of mindere mate) guilty pleasures.

95. Atmosphere - Angelface

Atmosphere is het troetelkindje van de hiphop hier op Musicmeter. Verschillende luisteraars, met of zonder hiphopachtergrond, lijken zich hier te vinden. Dit Atmosphere-nummer wordt niet door veel mensen tot hun favoriet gerekend. Bij de voorkeursstemmen bungelt het ergens onderaan. Voor mij is Angelface onweerstaanbaar. Het heeft een heerlijke groove en Slug vind ik een fenomenale verse droppen. Hij gaat maar door en door, als een wervelstorm gaat hij over de beat.

94. Nina Simone - Sinnerman

Bij sommige nummers duurt het erg lang voor ze je volle aandacht krijgen. Tijdens het succesjaar in de MuMe Top 2000 van Sinnerman kon ik de schoonheid van dit nummer nog niet inzien. Maar door de jaren heen heeft het zich ontwikkeld tot een van de meest krachtige nummers in mijn muziekcollectie. Er is een of andere oerkracht die Nina Simone drijft in dit nummer. Je hebt het stuwende pianodeuntje, de krachtige drumlijn en natuurlijk de wanhopige schreeuwen van Nina Simone af en toe. Ik dacht vroeger dat het een man was die dit zong. Maar nee, het is Nina Simone, een van de beste zangeressen ooit, ook al klinkt ze als een man.

93. The National - Pink Rabbits

Ik ben groot fan van The National. Toch kan het nieuwe album van ze me nog niet helemaal bekoren. Het is nog steeds zeer bovengemiddeld, maar Alligator, Boxer en High Violet hebben meer sfeer dan de nieuwe. Het was dan ook lang zoeken naar de echte parel van het album, want ieder National-album heeft er zo een.
Die heb ik toch gevonden in Pink Rabbits.
Het is een erg dromerig nummer met een simpele maar erg fijne pianomelodie. Daarnaast een prachtige Matt Berninger-tekst, die zo vaak toepasbaar zijn op eigen situaties. Ik herken dit, een meisje waarvan je denkt dat ze je niet ziet staan, die ineens toch toenadering zoekt. En daar kan natuurlijk iets heel moois uit groeien, heb ik gemerkt.

92. The Smiths - This Charming Man

Nog zo’n band die een speciaal plekje in mijn hart heeft. The Smiths heeft zoveel van die nummers die je graag tussendoor even opzet. The Smiths heeft een mooie afwisseling tussen vrolijke nummers en nummers die je bij je keel grijpen. Morrissey is een van de meest begaafde zangers die ik ken. Hij kan ontzettend veel met zijn stem, dat is heel goed te horen in dit nummer. In de coupletten gaat hij van hoog naar laag en van laag naar hoog, de zanglijntjes zijn prachtig in dit nummer. Daarnaast heeft dit nummer ook nog eens een heerlijke kreet steeds vlak voor de refreintjes. De kreet van Hey in de Pixies is een hele mooie, maar deze mag er ook heel zeker zijn.

91. Muse - New Born

Muse, een echte love or hate band. Het is theatraal, bombastisch, kitsch, over de top, en toch ook onweerstaanbaar op zijn tijd. Ik zou er heel wat voor over hebben om te kunnen zingen als Matt Bellamy, hij heeft een stem die regelrecht uit een of andere opera lijkt te komen. New Born is voor mij hun magnum opus. Alles wat Muse zo mooi maakt, zit in dit nummer. Het begint met een ontzettend spannend piano intro. Daarna barst het geweld los en is het daarna minutenlang genieten geblazen. Totdat de band is uitgeraast, dan kunnen we weer terug naar de normale wereld. Of je zet hem op repeat, en zet opnieuw voet in de Muse-wereld.

Nu al een erg mooie lijst, ben benieuwd naar de rest.

Toch leuk nadenken en meelezen over dit lijstjes. Ergens in 2015 de mijne

+ eightynine

Deze lijst is duidelijk 'my cup of tea'. Ben echt zeer benieuwd naar de rest!

New Born

In je stukje over The National herken ik wel een beetje een neergaande lijn die ik er zelf ook in zie: Boxer is een fijne plaat. High Violet ook nog wel, maar daar ligt de eenvormigheid al wat op de loer. Het nieuwe album heb ik (nog) niet in z'n geheel gehoord, maar de nummers die daarvan in de ladder en witte trui stonden waren telkens zo glad...

Angelface en met name Sinnerman zijn echt top! Jammer toch weer van dat verdraaide Muse Nee hoor, toffe top 100 tot nu toe!

Niks te jammer van Muse, past mooi in het rijtje! Ben benieuwd naar het vervolg!

Het is idd rustig vanuit Snoeperd

Hallo Snoeperd
http://img1.wikia.nocookie.net/__cb20131216171523/epicrapbattlesofhistory/images/d/d6/Well..._We're_Waiting.png

Het tempo mag wel wat omhoog. Anders zijn de mensen die in 2016 aan de beurt zijn pas in 2018 aan de beurt.

Heeft iemand van jullie hier ook het gevoel van: "Dit is nu typisch Snoeperd?"

Ben dit topic es aan het doorspitten (met dank aan de index van Casartelli) en ik moet even kwijt dat ik vooral onder de indruk ben van vleertje's lijst. Natuurlijk zou ik ook meer dan de helft anders doen, maar het is echt een indrukwekkende sentimental journey, met een paar nummers waarvan ik dacht dat ik zowat de enige was die ze zo mooi vond. Doet me verder denken aan de hoogtijdagen van het blad Vinyl en PandoraMusicBox festivals. Goed geschreven ook!

<gaaaaap>

Vandaag komen er twee updates. Had introweek afgelopen dagen. En had net te weinig tijd. Maar de komende dagen veel updates!

90. New Order - Blue Monday

Paar jaar geleden vond ik dit een monotoom en veel te langgerekt nummer. Ik kon er werkelijk niks mee. En dat was eigenlijk ook nog zo tot een half jaar geleden. En dan valt dat beroemde kwartje ineens. En nu voel je het wel, de ongekende energie die dit nummer in zich heeft. Aan de ene kant heb je de enorm krachtige drumbeat, en daarover heen gaan allemaal fijne melodietjes, zoals de synthesizer en al die andere geluidjes.
Hoewel de titel slaat op de meest deprimerende dag van het jaar, is dit een song waarmee je zo’n dag juist kan overwinnen. Helaas nog nooit een keer in de club gehoord, maar als ik bij mijn vereniging in de DJ-commissie kom weet ik wel wat ik zeker draai.

89. Mos Def - Miss Fat Booty

Ik heb zijn klassieker Black On Both Sides nog nooit uitgeluisterd, hij is behoorlijk lang en na dit nummer heb ik er eigenlijk altijd wel weer genoeg van. Dan gaat deze nog een paar keer op de repeat en zet ik weer wat anders op. En dat terwijl dit juist is hoe ik hiphop het liefst hoor. Dit nummer is ontzettend groovend, zo’n groove die erg laidback is maar nog genoeg energie heeft om 4 minuten lang te boeien. Daarover heen gaat Mos Def, met heel veel nonchalanche rapt hij over die vrouw met de dikke kont. Ik heb nog nooit de tekst echt goed geluisterd, maar Mos Def weet je te boeien met zijn flow en spitsvondigheden. En nu hopen dat die andere nummers van zijn album ook eens gaan bevallen.




88. The Veils - Nux Vomica

Altijd gedacht dat The Veils een band was uit de jaren ’70 of ’80. De muziek voelt gewoon oud aan. Maar dat is ook weer de charme van de productie. Maar het is dus gewoon een moderne band die halverwege de jaren ’00 twee ijzersterke albums uitbrachten. Kenmerk is de piano die gecombineerd wordt met ruig gitaarspel. Waar de meeste nummers van ze prima op de radio passen moet je dat met het titelnummer van het album Nux Vomica niet doen. Nux Vomica is een duister nummer dat ook nog eens keihard gaat.
Vroeger toen ik dit nummer pas ontdekt had en als mijn ouders even weg waren, stond ik in mijn eentje in mijn kamer, stereo keihard aan, lichten uit. En dan de muziek in je opnemen. Dan wordt dit nummer echt een trip met meesterlijke opbouwen om uit te barsten in een kakafonie van geluid. En dat 3x achter elkaar. Mooie ervaring, elke keer weer.

87. Spinvis - Oostende

Oostende, ik ben er geweest de meivakantie van vorig jaar. De verwachtingen waren hooggespannen, vanwege de lofuitingen van Marvin Gaye over deze havenstad. Maar natuurlijk en vooral door dit wonderschone nummer van woordkunstenaar Erik de Jong. Spinvis klonk nog nooit zo pakkend als in dit nummer. Aan de ene kant kabbelt het nummer heerlijk voort, maar tegelijkertijd ontroert iedere zin en pakt iedere zin je bij de strot. Pop zoals het hoort te zijn, een prachtig anthem aan een stad waar ik eigenlijk helemaal niks aan vond. Het lag vast aan de tijd van het jaar dat ik er was, maar het was kaal, leeg en lelijk.

86. Eddie Vedder - Long Nights

Eddie Vedder maakte de soundtrack voor een van mijn lievelingsfilms. De sowieso al prachtige beelden in de film krijgen nog extra kracht door de zeer sfeervolle muziek van Eddie Vedder. Vele Pearl Jam-fans zullen het vast niet met me eens zijn, maar ik vind de stem van Eddie Vedder hier op zijn best. Op Backspacer van Pearl Jam pakt zijn ‘nieuwe stem’ minder uit omdat het niet zo past bij de muziek die Pearl Jam normaal gesproken maakt.
Maar bij deze muziek past het wel. Vedder klinkt als een man met veel levenservaring, daarnaast klinkt zijn stem ook heel breekbaar. Dit twee en een halve minuut durende liedje van Into The Wild levert mij zo af en toe kippevel op, er zitten een paar briljante zanglijntjes bij en dit geheel klinkt ontzettend triest. Een nummer waar de beelden van de film heel knap worden opgeroepen, zoals een soundtrack hoort tezijn

Sowieso doen, inclusief lange intro (dat stuk rond 1:30 op de 12" versie, oehhhh). Toen ik hem op die manier hoorde op een jaren-80-feestje was voor mij de knop in ieder geval om

Mee eens ik draai soms op feestjes en met uitzondering is Blue Monday van New Order een absolute floorfiller. Maakt niet uit of je voor mensen rond de 20, rond de 30 of rond de 40 draait en zelfs die van rond de 50 gaan met de voetjes van de vloer bij de eerste tonen. (zelf heb ik hem een keer of 10.000 te vaak gehoord om er nog echt van in vervoering te raken)

catchup bloos en bedankt voor het compliment.

Oostende een des Spinvis' betere.

Mag ik vragen in welke stad je bent gaan studeren (EDIT: zal wel Nijmegen zijn geworden gezien je huidige woonplaats volgens MuMe) en bij welke vereniging je daar dan bent gegaan? DJ-commissie zal ik je sowieso aanraden. Bij mijn vereniging, die niet per se bekend staat om zijn goeie muzieksmaak, was het onwijs vet.

Ik kan me trouwens goed vinden in je verhaaltjes bij deze vijf

Tja, de Belgische kust is niet waar je moet zijn als je mooie stranden en toffe kuststadjes verwacht. Het kleine stukje kust dat we ter beschikking hadden, hebben we volgebouwd met lelijke appartementsblokken en troosteloze dijken. Kwestie van er het maximum uit te halen wat erin zit.

Maar ik woon dan ook in het binnenland. Waarschijnlijk zal een kustbewoner je iets anders vertellen (wijsmaken) .

Teunnis Het is niet Nijmegen geworden, maar Wageningen. Daar studeer ik nu een jaar en dit keer mocht ik intropapa zijn en alle feestjes en activiteiten nogmaals langs gaan. Ik ben lid van SSR-W, maar denk niet dat je het iets zegt. Het is wel een zustervereniging van Ovum Novum, voor het geval je daar bij zit. De DJ-commissie ga ik dit jaar waarschijnlijk doen, maar ben benieuwd of ik er genoeg ritme en feeling voor heb, maar dat gaan we zien.

Sorry voor de lange tijd ertussen, ik had het even moeten zeggen. Ik ga zondag naar Londen maar dan zal ik de stukjes naar iemand pm'en zodat hij ze kan plaatsen in het geval ik daar geen wifi heb.

Oostende, één van de beste Nederlandstalige nummers ooit gemaakt. Over een Belgische stad, joepie.

Ja, dat was ik nog vergeten vermelden in mijn stukje van zo-even. Ook voor mij de beste van Spinvis!

Sociale levens zijn niet gewenst hier, dat weet je toch?!

On: The Veils is typisch zo'n door MuMe ontdekte band voor mij.

Plus 1!

85. Arcade Fire - Neighborhood #3 (Power Out)

Er zit ontzettend veel kracht in deze Neighborhood, eerder vond ik Tunnels het mooist. Maar Power Out is daar voorbij gegroeit. Kracht van dit nummer zijn de stuwende drums, met daarnaast een wanhopig klinkende Win Butler. Arcade Fire toont zich meester in het opbouwen naar geweldige refreinen en climaxjes. Je leest het goed, want vaak zijn het meerdere stukken die voor refrein zouden kunnen doorgaan. Power Out is een flinke adrenalinekick waar stevige rock en emotie hand in hand gaan. Een van mijn absolute Arcade Fire-favorieten.

84. Mobb Deep - Survival Of The Fittest

Ik beeld me altijd in hoe ik de clip van dit nummer zou vormgeven. Het zou zich in Protestante kerk afspelen, in een donkere sfeer. In pak gehuld zit een man achter het orgel die dit nummer inzet.
Dan komen Prodigy en Havoc de kerkdeuren binnen, rappend over de oorlog op de straat. Op een begrafenis van iemand die slachtoffer ervan is geworden. Daarna mag het nummer zich nog verplaatsen naar een creepy begraafplaats. Zolang het de donkerheid van dit nummer maar weergeeft. Want Mobb Deep is geweldig in sfeerzetten, tel daarbij een legendarische eerste verse bij op en je hebt een grote klassieker binnen de 90’s hiphop.

83. Snoop Dogg - Who Am I (What's My Name?)

Van Mobb Deep naar juist een heel erg luchtig hiphopnummer. Snoop Dogg kan en moet je niet serieus nemen, gewoon simpel meerappen met zijn heerlijk meezingbare rapteksten. Op Doggystyle slaagde hij er het beste in om zijn nergens over gaande teksten te brengen. Dit is voor een deel ook op het conto te schrijven van Dr. Dre. Die bijvoorbeeld op dit nummer een ontzettend lekkere beat voorschoteld, vooral dat baslijntje mag er absoluut zijn. Daarover spit Snoop Dogg een geweldige stukje zelfverheerlijking waar zijn tweede verse zich mag rekenen tot mijn favoriete verses ooit. Doodsimpel, maar o zo geweldig.

82. Simple Minds - Someone Somewhere In Summertime

Bij de beroemdste Simple Minds is het zogenaamde kwartje bij mij nog niet gevallen. Ook al is er één nummer op het album waar ik al vanaf het begin helemaal weg van ben. Dit nummer is dan ook de reden dat ik de cd nog regelmatig uit mijn vaders platenkast pak. De zanger zingt erg gevoelig, bijna dramatisch en theatraal eigenlijk. Maar dat vind ik juist het mooie aan dit nummer, de grootsheid. Je voelt het nummer langzaam opbouwen om dan tot uitbarsting te komen in een enorm grootst klinkend refrein. Dit staat in goed contrast met de juist weer wat dromerige coupletten. Dit nummer ademt jaren '80 en jaren '80 hits als deze kan ik blijven opzetten.

81. De Jeugd Van Tegenwoordig - watskeburt?!

Toen dit nummer werd uitgebracht zat ik waarschijnlijk in groep 8. Een ontzettend grote hype was dit nummer. Dit nummer zette je op bij je ouders en dan waren ze gewoon geschokt. Was dit de muziek waar jongeren tegenwoordig naar luisterden? Dat is toch niet serieus te nemen?
Dat deed ik toen ook niet. Een nummer waar je op party's gek kon doen, maar na een tijdje had je er genoeg van en zette je het niet meer op. De Jeugd van Tegenwoordig zou wel een eendagsvlieg worden, met één grote gekke hit. Maar de albums na hun debuutalbum werden kwalitatief beter en de catchy nummers bleven achter elkaar uitkomen. Ik ben dan ook best een grote fan van de Jeugd. Een heel album is vaak nog te veel, maar op ieder album staan wel een paar pareltjes.
Maar toch, dit gekke nummer blijft mijn favoriet. De adrenaline die elke keer vrij komt bij dit nummer bij mij is ongeëvenaard. Daarnaast leggen de rappers van de Jeugd een geweldig klankentapijt neer, het gaat nergens over, maar het klinkt allemaal zo ontzettend lekker!

Ik heb nooit meegedaan met die Jeugd-hype. Totdat ik De Machine toch maar eens ging luisteren en erachter kwam dat dit absoluut geen eendagsvliegen zijn. Sindsdien kun je me toch wel een fan noemen. Live zijn ze trouwens wel heel rap afgedaald qua niveau, de albums blijven gelukkig meer dan genoeg topnummers bevatten.