Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van... (Shaky)
1
geplaatst: 17 juli 2019, 23:04 uur
78. The Long Blondes – Once And Never Again
Wat maakt het ernaar dat het ene bandje wel blijft hangen en het andere niet? The Long Blondes is één van de vele bandjes die ik in the nillies heb leren kennen en ik had er vanaf de eerste keer dat ik Once and Never Again hoorde een sympatie voor de band gekregen. Het ongepolijste geluid, de stem van Kate Jackson en het hoge tempo maakt het lekker dansbaar. Om vrolijk van te worden. Het hele album Someone to Drive You Home (2006) staat vol van dit soort leuke nummers, waarvan Giddy Stratospheres nog de meest bekende is. Gave hoes ook van deze plaat, ontworpen door Kate zelf. Ik weet niet waarom ik hem zo mooi vind; wellicht omdat mijn zwager ooit zo'n Ford Taunus had.
Ik ben blij dat ik ze in 2008 nog live heb zien spelen in de Melkweg want kort daarna moest de band abrupt stoppen vanwege een ernstige ziekte bij gitarist en liedjesschrijver Dorian Cox. In 2016 is Kate nog teruggekomen met een soloalbum, maar heeft niet de kwaliteit van de The Long Blondes-liedjes.
Wat maakt het ernaar dat het ene bandje wel blijft hangen en het andere niet? The Long Blondes is één van de vele bandjes die ik in the nillies heb leren kennen en ik had er vanaf de eerste keer dat ik Once and Never Again hoorde een sympatie voor de band gekregen. Het ongepolijste geluid, de stem van Kate Jackson en het hoge tempo maakt het lekker dansbaar. Om vrolijk van te worden. Het hele album Someone to Drive You Home (2006) staat vol van dit soort leuke nummers, waarvan Giddy Stratospheres nog de meest bekende is. Gave hoes ook van deze plaat, ontworpen door Kate zelf. Ik weet niet waarom ik hem zo mooi vind; wellicht omdat mijn zwager ooit zo'n Ford Taunus had.
Ik ben blij dat ik ze in 2008 nog live heb zien spelen in de Melkweg want kort daarna moest de band abrupt stoppen vanwege een ernstige ziekte bij gitarist en liedjesschrijver Dorian Cox. In 2016 is Kate nog teruggekomen met een soloalbum, maar heeft niet de kwaliteit van de The Long Blondes-liedjes.
0
geplaatst: 17 juli 2019, 23:13 uur
77. Broken Hands – Turbulence
Broken Hands heb ik leren kennen toen ik te vroeg was voor het concert van The Band of Skulls in de Melkweg in 2011. Ik hoorde het voorprogramma en dacht te maken te hebben met een band die al jaren succesvol aan de weg timmerde en mij volledig ontgaan was; geweldig geluid en kwaliteit van nummers lieten een indruk achter van een uiterst ervaren band… Buiten een geweldig leuk optreden van The Band of Skulls liet Broken Hands de meest geweldige indruk achter. Een eerste EP (Down by the Current (2013)) verscheen van hun echter pas 2 jaar later in 2013. Daarna brak de band tijdelijk vanwege onenigheid onderling over het te brengen geluid, maar uiteindelijk kwam toch het debuutalbum in 2015.
Zonder dat ik muziek altijd direct goed weet te plaatsen vind ik dit heel erg fijn industrieel klinken met geweldig gitaargeluid en een geweldige zanger. Het geluid van de EP vind ik net iets lekkerder (hoor de akoestische versie van Alarms), maar dat hebben ze de rug toegekeerd blijkbaar, aangezien dat album nergens meer beschikbaar is. Ben blij dat ik hem in bezit heb. De langspeler bevat pareltjes als Meteor en zeker Gravity (Scott Demus Remix) moet je even gehoord hebben. In augustus verschijnt hun 2e album en toeren ze opnieuw met The Band of Skulls (in ieder geval door de UK).
En het was even zoeken maar hierbij nog een goeie cover van Frank’s Fly Me To The Moon. Dit geeft goed weer wat het geluid van Broken Hands is.
Broken Hands heb ik leren kennen toen ik te vroeg was voor het concert van The Band of Skulls in de Melkweg in 2011. Ik hoorde het voorprogramma en dacht te maken te hebben met een band die al jaren succesvol aan de weg timmerde en mij volledig ontgaan was; geweldig geluid en kwaliteit van nummers lieten een indruk achter van een uiterst ervaren band… Buiten een geweldig leuk optreden van The Band of Skulls liet Broken Hands de meest geweldige indruk achter. Een eerste EP (Down by the Current (2013)) verscheen van hun echter pas 2 jaar later in 2013. Daarna brak de band tijdelijk vanwege onenigheid onderling over het te brengen geluid, maar uiteindelijk kwam toch het debuutalbum in 2015.
Zonder dat ik muziek altijd direct goed weet te plaatsen vind ik dit heel erg fijn industrieel klinken met geweldig gitaargeluid en een geweldige zanger. Het geluid van de EP vind ik net iets lekkerder (hoor de akoestische versie van Alarms), maar dat hebben ze de rug toegekeerd blijkbaar, aangezien dat album nergens meer beschikbaar is. Ben blij dat ik hem in bezit heb. De langspeler bevat pareltjes als Meteor en zeker Gravity (Scott Demus Remix) moet je even gehoord hebben. In augustus verschijnt hun 2e album en toeren ze opnieuw met The Band of Skulls (in ieder geval door de UK).
En het was even zoeken maar hierbij nog een goeie cover van Frank’s Fly Me To The Moon. Dit geeft goed weer wat het geluid van Broken Hands is.
5
geplaatst: 17 juli 2019, 23:16 uur
76. Lost in the Trees – Neither Here Nor There
Oh my… ik lees net dat de band niet meer bestaat?! Ik wist eigenlijk niets over deze band en dacht om dit stukje wat inhoud te geven mij even te verdiepen in wie, wat en hoe. Te laat dus, het album uit 2014 is hun laatste. Orchestral folk noemt Wikipedia het en dat vind ik wel mooi getypeerd. Als Lost in the Trees het vermogen had al hun muziek zo mooi te maken als dit nummer Neither Here Nor There, dan had ik die andere 99 bands in dit lijstje niet meer nodig. Hemels die verschillende ritmes en percussie en de zang vind ik prachtig. De rest van de nummers op het album zijn prima maar nergens zo geweldig als deze.
Oh my… ik lees net dat de band niet meer bestaat?! Ik wist eigenlijk niets over deze band en dacht om dit stukje wat inhoud te geven mij even te verdiepen in wie, wat en hoe. Te laat dus, het album uit 2014 is hun laatste. Orchestral folk noemt Wikipedia het en dat vind ik wel mooi getypeerd. Als Lost in the Trees het vermogen had al hun muziek zo mooi te maken als dit nummer Neither Here Nor There, dan had ik die andere 99 bands in dit lijstje niet meer nodig. Hemels die verschillende ritmes en percussie en de zang vind ik prachtig. De rest van de nummers op het album zijn prima maar nergens zo geweldig als deze.
1
geplaatst: 17 juli 2019, 23:26 uur
Lost in the Trees 
Ik wist ook niet dat ze gestopt zijn.... Ari heeft nu een nieuw project Dante High blijkt.
Ik wist ook niet dat ze gestopt zijn.... Ari heeft nu een nieuw project Dante High blijkt.
0
geplaatst: 18 juli 2019, 19:15 uur
75. Nine Black Alps – Unsatisfied
In de periode aan het begin van deze eeuw, toen ik intensief met muziek bezig was, is ook het nummer Unsatisfied blijven hangen als een favoriet van een band die daarna weinig noemenswaardigs heeft voortgebracht. Kenmerkend is het gitaarintrootje met prettige stem en dito refreintje met een hoog meezing gehalte.
Het nummer hoor je nauwelijks meer en dan is het extra leuk als je met wat collega’s in een verder leeg achterafcafe in Amersfoort uit verveling over de bar hangt en er uit de luidsprekers opeens Unsatisfied schalt. Ik word zelden zo vrolijk van een liedje dat over ontevredenheid gaat.
In de periode aan het begin van deze eeuw, toen ik intensief met muziek bezig was, is ook het nummer Unsatisfied blijven hangen als een favoriet van een band die daarna weinig noemenswaardigs heeft voortgebracht. Kenmerkend is het gitaarintrootje met prettige stem en dito refreintje met een hoog meezing gehalte.
Het nummer hoor je nauwelijks meer en dan is het extra leuk als je met wat collega’s in een verder leeg achterafcafe in Amersfoort uit verveling over de bar hangt en er uit de luidsprekers opeens Unsatisfied schalt. Ik word zelden zo vrolijk van een liedje dat over ontevredenheid gaat.
0
geplaatst: 18 juli 2019, 19:19 uur
74. Hackensaw Boys – Don't Bet Against Me
Geweldige folkmuziek en ik heb deze band veel te laat ontdekt. Dit komt denk ik omdat ik ze ooit verward heb met The Hack and the Hacksaw, wat een pak minder is. Hackensaw Boys maken dé folkmuziek waar ik van houd; ik word al snel happy als ik een banjo of ukelele hoor. Ze zijn ook sinds een paar jaar terug na een jarenlange stilte en ze touren weer regelmatig. Het was lastig om een nummer te kiezen want alles is leuk. Dit is een nummer van hun laatste langspeler Charismo (2016). En wellicht komt er binnenkort iest nieuws aan want ze hebben ook recentelijk een nieuwe EP gelanceerd.
Binnenkort staan ze op een festival in Nijmegen, maar daar staat verder te weinig om de reis en de prijs het waard te maken. Ik heb ze een paar jaar geleden gezien in Paradiso met The Devil Makes Three, wat een geweldige avond werd.
Mijn droom is nog eens in de binnenlanden van de USA een authentiek folkfestival te bezoeken. Platte karren en mannen met strohoeden die op hun banjo/ukelele/viool/contrabass o.i.d. spelen.
Geweldige folkmuziek en ik heb deze band veel te laat ontdekt. Dit komt denk ik omdat ik ze ooit verward heb met The Hack and the Hacksaw, wat een pak minder is. Hackensaw Boys maken dé folkmuziek waar ik van houd; ik word al snel happy als ik een banjo of ukelele hoor. Ze zijn ook sinds een paar jaar terug na een jarenlange stilte en ze touren weer regelmatig. Het was lastig om een nummer te kiezen want alles is leuk. Dit is een nummer van hun laatste langspeler Charismo (2016). En wellicht komt er binnenkort iest nieuws aan want ze hebben ook recentelijk een nieuwe EP gelanceerd.
Binnenkort staan ze op een festival in Nijmegen, maar daar staat verder te weinig om de reis en de prijs het waard te maken. Ik heb ze een paar jaar geleden gezien in Paradiso met The Devil Makes Three, wat een geweldige avond werd.
Mijn droom is nog eens in de binnenlanden van de USA een authentiek folkfestival te bezoeken. Platte karren en mannen met strohoeden die op hun banjo/ukelele/viool/contrabass o.i.d. spelen.
10
geplaatst: 18 juli 2019, 19:25 uur
73. Muse – Plug In Baby
Muse is lange tijd één van mijn favoriete bands geweest dankzij de trilogie Plug In Baby, Bliss en New Born. Dat zorgde ervoor dat ik Origin of Symmetry (2001) lange tijd met 5 sterren heb bestempeld, totdat ik er achter kwam dat dat teveel van het goede is voor een album waar ik de rest van de nummers niet zo goed van ken; alleen de cover van Feeling Good vind ik een erg geslaagde. Deze is nog lange tijd mijn wekkertune geweest op mijn telefoon.
De band is in de tussentijd wel erg ver afgegleden naar een bedenkelijk niveau waardoor ook de genoemde trilogie een beetje van haar glans heeft verloren. Ik had een paar jaar geleden niet kunnen bedenken dat deze trilogie zo ver zou afzakken in mijn top zoveel. Het laatste optreden op Rock Werchter in 2015 was ook ronduit een teleurstelling en had ik wellicht niet eens gezien als er wat beters tegenover was geprogrammeerd.
Het bombast en gitaarspel van Plug in Baby vind ik geweldig, zeker als het openbarst na een minuutje. Heerlijk om hard te zetten in de auto en hard mee te zingen zolang ik er in mijn eentje inzit en er verder geen getuigen aanwezig zijn. Buiten de eerste 3 albums valt de rest van de band zoals gezegd ronduit tegen. En hoe meer albums ze maken, des te kleiner de kans dat ze de 3 toppers van OOS nog eens tijdens een concert zullen spelen, des te kleiner de kans dat ik ze ooit nog eens zal gaan bezoeken. Dan bewaar ik liever de goede herinneringen aan de eerste 3 shows die ik van hen zag aan het begin van deze eeuw.
Muse is lange tijd één van mijn favoriete bands geweest dankzij de trilogie Plug In Baby, Bliss en New Born. Dat zorgde ervoor dat ik Origin of Symmetry (2001) lange tijd met 5 sterren heb bestempeld, totdat ik er achter kwam dat dat teveel van het goede is voor een album waar ik de rest van de nummers niet zo goed van ken; alleen de cover van Feeling Good vind ik een erg geslaagde. Deze is nog lange tijd mijn wekkertune geweest op mijn telefoon.
De band is in de tussentijd wel erg ver afgegleden naar een bedenkelijk niveau waardoor ook de genoemde trilogie een beetje van haar glans heeft verloren. Ik had een paar jaar geleden niet kunnen bedenken dat deze trilogie zo ver zou afzakken in mijn top zoveel. Het laatste optreden op Rock Werchter in 2015 was ook ronduit een teleurstelling en had ik wellicht niet eens gezien als er wat beters tegenover was geprogrammeerd.
Het bombast en gitaarspel van Plug in Baby vind ik geweldig, zeker als het openbarst na een minuutje. Heerlijk om hard te zetten in de auto en hard mee te zingen zolang ik er in mijn eentje inzit en er verder geen getuigen aanwezig zijn. Buiten de eerste 3 albums valt de rest van de band zoals gezegd ronduit tegen. En hoe meer albums ze maken, des te kleiner de kans dat ze de 3 toppers van OOS nog eens tijdens een concert zullen spelen, des te kleiner de kans dat ik ze ooit nog eens zal gaan bezoeken. Dan bewaar ik liever de goede herinneringen aan de eerste 3 shows die ik van hen zag aan het begin van deze eeuw.
1
geplaatst: 18 juli 2019, 19:29 uur
72. Alain Johannes – Endless Eyes
Alain Johannes ken ik vooral als gitarist bij bands als Queens of the Stone Age en Them Crooked Vultures. Toen ik zag dat hij een album uitbracht heb ik het een luisterbeurt gegeven en het viel behoorlijk in de smaak met zijn stem en gitaargeluid. Het hele album ‘Spark’ is prima genietbaar maar het vervolg uit 2014 viel mij wat tegen.
Ik ken Alain verder niet zo goed, maar ik ben hem gaan beluisteren omdat ik vond dat hij veel met klasbakken samenspeelt, en als je die tot je vriendenkring hebt, dan moet Alain zelf ook wel een behoorlijk goede rasartiest zijn.
Ik heb hem nooit live gezien maar onlangs zag ik een aankondiging dat hij dit jaar in een heel klein poppodiumpje zou spelen in Uden…. Ik zie nu dat het deel uitmaakt van een tour door Nederland langs 6 plaatsen in september van dit jaar, dus ik ga hem zeker bezoeken!!
Alain Johannes ken ik vooral als gitarist bij bands als Queens of the Stone Age en Them Crooked Vultures. Toen ik zag dat hij een album uitbracht heb ik het een luisterbeurt gegeven en het viel behoorlijk in de smaak met zijn stem en gitaargeluid. Het hele album ‘Spark’ is prima genietbaar maar het vervolg uit 2014 viel mij wat tegen.
Ik ken Alain verder niet zo goed, maar ik ben hem gaan beluisteren omdat ik vond dat hij veel met klasbakken samenspeelt, en als je die tot je vriendenkring hebt, dan moet Alain zelf ook wel een behoorlijk goede rasartiest zijn.
Ik heb hem nooit live gezien maar onlangs zag ik een aankondiging dat hij dit jaar in een heel klein poppodiumpje zou spelen in Uden…. Ik zie nu dat het deel uitmaakt van een tour door Nederland langs 6 plaatsen in september van dit jaar, dus ik ga hem zeker bezoeken!!
2
geplaatst: 18 juli 2019, 19:33 uur
71. This is the Kit – Bullet Proof
Een andere indiefolkvrouw is This is the Kit, met een eigen warme sound wat het erg goed doet op bijvoorbeeld een zondagmorgen. Gehoord op Pinguinradio ter aankondiging van een festival maar kort daarna stond ze ook in de Ekko gepland, vorig voorjaar. Geweldig mooie stem heeft Kate Stables die toch al weer ruim 12 jaar aan de weg timmert. Het gehele album Moonshine Breeze staat boordevol met dit soort fijne nummers. Ik heb helaas geen albumversie kunnen vinden, maar deze raakt het zeer nauw.
In de Ekko vorig jaar bleek ze ook nog eens live een geweldig goed artiest te zijn en bovenal een erg prettig mens met leuke interactie. Ze is één van mijn laatste ontdekkingen die ik graag blijf volgen en nog eens zal bezoeken mocht ze nog eens in de buurt zijn.
Edit: Wellicht krijgt This is the Kit meer aandacht als ik vertel dat ze in 2018 in het voorprogramma heeft gestaan van The National en dat haar vorige album Bashed Out (2015) is geproduceerd door Aaron Dessner van The National.
Een andere indiefolkvrouw is This is the Kit, met een eigen warme sound wat het erg goed doet op bijvoorbeeld een zondagmorgen. Gehoord op Pinguinradio ter aankondiging van een festival maar kort daarna stond ze ook in de Ekko gepland, vorig voorjaar. Geweldig mooie stem heeft Kate Stables die toch al weer ruim 12 jaar aan de weg timmert. Het gehele album Moonshine Breeze staat boordevol met dit soort fijne nummers. Ik heb helaas geen albumversie kunnen vinden, maar deze raakt het zeer nauw.
In de Ekko vorig jaar bleek ze ook nog eens live een geweldig goed artiest te zijn en bovenal een erg prettig mens met leuke interactie. Ze is één van mijn laatste ontdekkingen die ik graag blijf volgen en nog eens zal bezoeken mocht ze nog eens in de buurt zijn.
Edit: Wellicht krijgt This is the Kit meer aandacht als ik vertel dat ze in 2018 in het voorprogramma heeft gestaan van The National en dat haar vorige album Bashed Out (2015) is geproduceerd door Aaron Dessner van The National.
1
geplaatst: 18 juli 2019, 20:13 uur
Nog nauwelijks bekomen van de mooie lijst van DjFrankie is dit ook weer een erg leuke lijst om te volgen Sunderland!
Heerlijk album ja, het nummer Man Made komt nog regelmatig voorbij hier en dat nummer associeer ik dan altijd weer met jou. Volgens mij hebben wij dat nummer destijds behoorlijk de afrekenng van 2012 in geduwd
Sunderland schreef:
87. Clock Opera – Lesson No.7
2012 was een topjaar aan releases voor mij. En dat Clock Opera in mijn top 3 viel van mijn eindlijst over dat jaar, geeft aan dat het wel een bijzonder goed album moet zijn geweest.
87. Clock Opera – Lesson No.7
2012 was een topjaar aan releases voor mij. En dat Clock Opera in mijn top 3 viel van mijn eindlijst over dat jaar, geeft aan dat het wel een bijzonder goed album moet zijn geweest.
Heerlijk album ja, het nummer Man Made komt nog regelmatig voorbij hier en dat nummer associeer ik dan altijd weer met jou. Volgens mij hebben wij dat nummer destijds behoorlijk de afrekenng van 2012 in geduwd
1
geplaatst: 18 juli 2019, 21:01 uur
Vince vega schreef:
Nog nauwelijks bekomen van de mooie lijst van DjFrankie is dit ook weer een erg leuke lijst om te volgen Sunderland!
...
Heerlijk album ja, het nummer Man Made komt nog regelmatig voorbij hier en dat nummer associeer ik dan altijd weer met jou. Volgens mij hebben wij dat nummer destijds behoorlijk de afrekenng van 2012 in geduwd
Thanks Vince!! Leuk om te horen!!Nog nauwelijks bekomen van de mooie lijst van DjFrankie is dit ook weer een erg leuke lijst om te volgen Sunderland!
...
Heerlijk album ja, het nummer Man Made komt nog regelmatig voorbij hier en dat nummer associeer ik dan altijd weer met jou. Volgens mij hebben wij dat nummer destijds behoorlijk de afrekenng van 2012 in geduwd
Ja, Man Made had hier net zo goed kunnen staan maar t was nu eenmaal lastig kiezen met zoveel goede nummers op een album.
5
geplaatst: 18 juli 2019, 22:23 uur
70. Moderat – Bad Kingdom
Tussen al het gitaar- en banjogeweld wil je ook wel eens wat anders horen. Via Rusty Nails stuitte ik op Moderat en het viel me op dat ambient me goed aansprak. Ik houd van de combinatie van lage en hoge tonen. De diepe bass met de vrij hoge zang en hoekige ritmes bevallen me prima in Bad Kingdom. Tot de laatste albums die ik kocht, anderhalf jaar geleden, behoren de laatste 2 van Moderat en hun live album, die ik deels nog voor het eerst moet beluisteren.
Een tijdje terug zag ik nog een concertje van Cari Cari in de kleine zaal van Paradiso terwijl in de grote zaal Modeselektor optrad. Ik ben daar nog even binnengelopen maar het viel me wat tegen. Het was vlak na het overlijden van Keith Flint en ik pakte nog een mooie versie van No Good (Start to Dance) mee. Ik zal me nog eens verdiepen in het werk van Modeselektor en Apparat. Dawan van Apparat is in ieder geval een goede voorbode tot meer.
Tussen al het gitaar- en banjogeweld wil je ook wel eens wat anders horen. Via Rusty Nails stuitte ik op Moderat en het viel me op dat ambient me goed aansprak. Ik houd van de combinatie van lage en hoge tonen. De diepe bass met de vrij hoge zang en hoekige ritmes bevallen me prima in Bad Kingdom. Tot de laatste albums die ik kocht, anderhalf jaar geleden, behoren de laatste 2 van Moderat en hun live album, die ik deels nog voor het eerst moet beluisteren.
Een tijdje terug zag ik nog een concertje van Cari Cari in de kleine zaal van Paradiso terwijl in de grote zaal Modeselektor optrad. Ik ben daar nog even binnengelopen maar het viel me wat tegen. Het was vlak na het overlijden van Keith Flint en ik pakte nog een mooie versie van No Good (Start to Dance) mee. Ik zal me nog eens verdiepen in het werk van Modeselektor en Apparat. Dawan van Apparat is in ieder geval een goede voorbode tot meer.
0
geplaatst: 18 juli 2019, 22:27 uur
69. Tika – For Better of For Worse
Ik heb veel waardering voor de artiest Marien Dorleijn, zonder dat hij ook maar ergens piekte voor mij met zijn band Moss of de korte tijd dat hij bij Caesar zat. Van Moss vind ik I Like The Chemistry en I Apologise (Dear Simon) leuke nummers maar dat zijn dan ook voorlopig alleen maar uitschieters. Toen ik dit nummer voorbij hoorde komen was ik verbaasd, en tegelijkertijd ook weer niet, dat het van Nederlandse makelij was en uit de koker van Dorleijn kwam. Met David Pino van The Volunteers werd dit folkalbum gemaakt met dit nummer als hoogtepunt. Bovendien nog gebruikt voor een mooie minidocu met de Nederlandse reus uit Twin Peaks; Carel Struyken.
Leuk het projectje ook live gezien te hebben in de kleine zaal van Paradiso in 2011 tussen vrienden en familieleden van de band. Helaas heeft een vervolg er nooit ingezeten, maar het werk van Marien zal ik altijd met nieuwsgierigheid blijven volgen.
Ik heb veel waardering voor de artiest Marien Dorleijn, zonder dat hij ook maar ergens piekte voor mij met zijn band Moss of de korte tijd dat hij bij Caesar zat. Van Moss vind ik I Like The Chemistry en I Apologise (Dear Simon) leuke nummers maar dat zijn dan ook voorlopig alleen maar uitschieters. Toen ik dit nummer voorbij hoorde komen was ik verbaasd, en tegelijkertijd ook weer niet, dat het van Nederlandse makelij was en uit de koker van Dorleijn kwam. Met David Pino van The Volunteers werd dit folkalbum gemaakt met dit nummer als hoogtepunt. Bovendien nog gebruikt voor een mooie minidocu met de Nederlandse reus uit Twin Peaks; Carel Struyken.
Leuk het projectje ook live gezien te hebben in de kleine zaal van Paradiso in 2011 tussen vrienden en familieleden van de band. Helaas heeft een vervolg er nooit ingezeten, maar het werk van Marien zal ik altijd met nieuwsgierigheid blijven volgen.
1
geplaatst: 18 juli 2019, 22:35 uur
68. The Sunshine Underground – Spell It Out
In het eerste decennium van deze eeuw heb ik veel muziek leren kennen via KinkFM en mij verder verdiept door singles to downloaden. Één van de vele bands die ik leerde kennen en waarvan ik een vervolg heb beluisterd is The Sunshine Underground. Genoemd naar het nummer van The Chemical Brothers brachten ze van hun debuutalbum Put You in Your Place uit, waaruit enorm veel energie klonk en die kopstem, waar ik wel een voorkeur voor heb. Het vervolg maakte diepe indruk op me met veel power en veel bass… Het meest lastige is nog om een favoriet te kiezen van dat album Nobody's Coming to Save You (2010). Spell it out is het uiteindelijk geworden vanwege de enorme drive en energie en het lekkere refreintje. Maar het had net zo goed Coming to Save You of A Warning Sign kunnen zijn.
Dit soort stemmen bevallen mij enorm goed, haast schreeuwerig gezongen. Geweldig!! Ook andere albums van deze band bevallen prima, maar zijn aardig in de anonimiteit belandt. Ik heb de band nooit live gezien helaas, maar de kans zit er zo in dat het eens een tourtje doet langs hele kleine zaaltjes. Dat zou geweldig zijn!
Edit: dat laatste gaat niet meer gebeuren want ze zijn in 2016 gestopt... :/
In het eerste decennium van deze eeuw heb ik veel muziek leren kennen via KinkFM en mij verder verdiept door singles to downloaden. Één van de vele bands die ik leerde kennen en waarvan ik een vervolg heb beluisterd is The Sunshine Underground. Genoemd naar het nummer van The Chemical Brothers brachten ze van hun debuutalbum Put You in Your Place uit, waaruit enorm veel energie klonk en die kopstem, waar ik wel een voorkeur voor heb. Het vervolg maakte diepe indruk op me met veel power en veel bass… Het meest lastige is nog om een favoriet te kiezen van dat album Nobody's Coming to Save You (2010). Spell it out is het uiteindelijk geworden vanwege de enorme drive en energie en het lekkere refreintje. Maar het had net zo goed Coming to Save You of A Warning Sign kunnen zijn.
Dit soort stemmen bevallen mij enorm goed, haast schreeuwerig gezongen. Geweldig!! Ook andere albums van deze band bevallen prima, maar zijn aardig in de anonimiteit belandt. Ik heb de band nooit live gezien helaas, maar de kans zit er zo in dat het eens een tourtje doet langs hele kleine zaaltjes. Dat zou geweldig zijn!
Edit: dat laatste gaat niet meer gebeuren want ze zijn in 2016 gestopt... :/
3
geplaatst: 18 juli 2019, 22:37 uur
67. Fiona Apple – Paper Bag
Een dame die ik graag eens wil zien, omdat ik haar eenvoudigweg nog nooit heb gezien live, is Fiona Apple. Binnen mijn palet aan muziekgenres een buitenbeentje met haar haast jazzy geluid in dit album met die lange titel. Prachtige stem en mooie instrumentatie op het gehele album. Zo'n album als deze mag uren duren.
Het is veelal stil rond haar maar ik hoop dat ze binnenkort weer eens van haar laat horen.
Een dame die ik graag eens wil zien, omdat ik haar eenvoudigweg nog nooit heb gezien live, is Fiona Apple. Binnen mijn palet aan muziekgenres een buitenbeentje met haar haast jazzy geluid in dit album met die lange titel. Prachtige stem en mooie instrumentatie op het gehele album. Zo'n album als deze mag uren duren.
Het is veelal stil rond haar maar ik hoop dat ze binnenkort weer eens van haar laat horen.
0
geplaatst: 18 juli 2019, 22:42 uur
66. Skywatchers – Dead Flowers For Her
Prachtig popliedje ontdekt in de Alternatieve 152. Dat is lang geleden want ik doe al een tijdje niet meer mee maar dit liedje is één van de mooiste ontdekkingen die ik daar op heb gedaan. Een ander geweldig nummer dat ik daar gevonden heb is Lose Your Soul van Dead Man’s Bones, volgens mij nog in dezelfde editie. Om die reden maak ik altijd de associatie met deze 2 nummers.
Dat dit liedje me al lang dierbaar is blijkt wel uit het feit dat ik vorig jaar nog veel moeite heb gedaan om het album aan te schaffen. Het is bij één album gebleven van hun en dat is enorm jammer als je de kwaliteit hiervan hoort. De band is gesplit en van de 3 heren zijn er 2 verder gegaan met de band I Monster. De zanger Kevin Pearce heeft nog een soloalbum uitgebracht dat ik nog niet beluisterd heb. Beter gezegd: Skywatchers was een zijproject van I Monster-leden met Kevin Pearce.
Prachtig popliedje ontdekt in de Alternatieve 152. Dat is lang geleden want ik doe al een tijdje niet meer mee maar dit liedje is één van de mooiste ontdekkingen die ik daar op heb gedaan. Een ander geweldig nummer dat ik daar gevonden heb is Lose Your Soul van Dead Man’s Bones, volgens mij nog in dezelfde editie. Om die reden maak ik altijd de associatie met deze 2 nummers.
Dat dit liedje me al lang dierbaar is blijkt wel uit het feit dat ik vorig jaar nog veel moeite heb gedaan om het album aan te schaffen. Het is bij één album gebleven van hun en dat is enorm jammer als je de kwaliteit hiervan hoort. De band is gesplit en van de 3 heren zijn er 2 verder gegaan met de band I Monster. De zanger Kevin Pearce heeft nog een soloalbum uitgebracht dat ik nog niet beluisterd heb. Beter gezegd: Skywatchers was een zijproject van I Monster-leden met Kevin Pearce.
1
geplaatst: 19 juli 2019, 02:11 uur
Nobody's Coming To Save You is inderdaad echt een fantastisch album! Weet überhaupt niet of er qua energie iets bij in de buurt komt.
Bad Kingdom en Paper Bag zijn natuurlijk ook fantastisch
Bad Kingdom en Paper Bag zijn natuurlijk ook fantastisch
1
geplaatst: 19 juli 2019, 09:27 uur
Sunderland schreef:
100. Queen – Now I'm Here Ik had hen zelf ook bijna live gezien in 1986 in Leiden, maar uiteindelijk besloot mijn broer mij niet mee te nemen omdat ik ‘pas’ 15 was. “We gaan de volgende keer wel samen”.
100. Queen – Now I'm Here Ik had hen zelf ook bijna live gezien in 1986 in Leiden, maar uiteindelijk besloot mijn broer mij niet mee te nemen omdat ik ‘pas’ 15 was. “We gaan de volgende keer wel samen”.
Grappig. Ik ben destijds wel meegenomen door mijn oudere broer. Eerst in '84 en later nog eens in '86. Had ik niet willen missen. Now I'm Here is een heerlijk nummer.
1
geplaatst: 19 juli 2019, 09:39 uur
DjFrankie schreef:
De nummers 6 - 4
06. Manchester Orchestra - I Know How To Speak 2018
Het jongste nummer uit mijn lijst, stond wekenlang op 1 in mijn afrekening en draai ik zonder flauwe kul nog steeds bijna elke dag, nee het verveelt absoluut niet. Het nummer dat afviel voor A Black Mile to the Surface omdat het niet af was, na de geboorte van zijn zoon kreeg Andy Hull weer inspiratie. En hoe, een kippenvel momentje als het nummer op een epische manier openbreekt. De fragiele stem van Andy maakt het pareltje helemaal af. Dat er nog veel kinderen mogen komen.
05. Placebo - Special Needs 2003
Ook wel verwacht bij de meeste denk ik, maar geen Meds stoepkrijt. Placebo dus met een rustig nummer (wel met heerlijke shoegaze op het einde). Placebo zat wekelijks in mijn playlist als DJ met Slave to the Wage , of Pure Morning vanaf 2000. Band waar ik erg graag naar luister, alleen het debuut doet me minder. Wel zijn vaak de rustige nummers mijn favoriet. Zo zijn ook Burger Queen en Commercial for Levis heel erg favoriet hier in Venray. Dit nummer moet het enerzijds hebben van de tekst en anderzijds van de opbouw en stem van Molko. Die komt hier geweldig uit de verf.
04. Exit Calm - The Rapture 2013
Vrij onbekende band die helaas ter ziele is. Gringo_m starsailor Outlaw104 en RadioMad waren er destijds wel op tijd bij. Gelukkig heb ik de band nog live kunnen meemaken en gratis in de W2 in Den Bosch. Ik vind het ook niet begrijpen dat deze band niet is doorgebroken, een ieder die dit hoort in mijn omgeving vind het geweldig. Als ik het draai als pauze muziek bij de popkwis komen er mensen naar me toe wie ze horen. Dus vrienden als je dit niet kent, klik op de link, of op een van de andere parels hiernaast, Holy War en Hearts And Minds. Denk aan het eerste album van The Verve, gitaarmuren, sferisch, maar dan nog lekkerder.
Nog 3 nummers die morgen volgen.
De nummers 6 - 4
06. Manchester Orchestra - I Know How To Speak 2018
Het jongste nummer uit mijn lijst, stond wekenlang op 1 in mijn afrekening en draai ik zonder flauwe kul nog steeds bijna elke dag, nee het verveelt absoluut niet. Het nummer dat afviel voor A Black Mile to the Surface omdat het niet af was, na de geboorte van zijn zoon kreeg Andy Hull weer inspiratie. En hoe, een kippenvel momentje als het nummer op een epische manier openbreekt. De fragiele stem van Andy maakt het pareltje helemaal af. Dat er nog veel kinderen mogen komen.
05. Placebo - Special Needs 2003
Ook wel verwacht bij de meeste denk ik, maar geen Meds stoepkrijt. Placebo dus met een rustig nummer (wel met heerlijke shoegaze op het einde). Placebo zat wekelijks in mijn playlist als DJ met Slave to the Wage , of Pure Morning vanaf 2000. Band waar ik erg graag naar luister, alleen het debuut doet me minder. Wel zijn vaak de rustige nummers mijn favoriet. Zo zijn ook Burger Queen en Commercial for Levis heel erg favoriet hier in Venray. Dit nummer moet het enerzijds hebben van de tekst en anderzijds van de opbouw en stem van Molko. Die komt hier geweldig uit de verf.
04. Exit Calm - The Rapture 2013
Vrij onbekende band die helaas ter ziele is. Gringo_m starsailor Outlaw104 en RadioMad waren er destijds wel op tijd bij. Gelukkig heb ik de band nog live kunnen meemaken en gratis in de W2 in Den Bosch. Ik vind het ook niet begrijpen dat deze band niet is doorgebroken, een ieder die dit hoort in mijn omgeving vind het geweldig. Als ik het draai als pauze muziek bij de popkwis komen er mensen naar me toe wie ze horen. Dus vrienden als je dit niet kent, klik op de link, of op een van de andere parels hiernaast, Holy War en Hearts And Minds. Denk aan het eerste album van The Verve, gitaarmuren, sferisch, maar dan nog lekkerder.
Nog 3 nummers die morgen volgen.
Hulde
5
geplaatst: 19 juli 2019, 18:09 uur
65. The Sound – Winter
Weinig heb ik nog met de muziek uit de vorige eeuw. Alleen enkele bands uit de jaren ’90 die mijn muzieksmaak hebben gevormd, draai ik nog wel eens en iets verrassends van (net) voor die tijd, die nog voorbij moet komen in mijn top 100. Iets nieuws ontdekken uit die tijd doe ik al helemaal niet, omdat ik mij vooral bezig houd met muziek van nu.
Maar The Sound is hierop een uitzondering. Via de MuMeladder heb ik diverse singles leren kennen van The Sound. Wat me vooral opvalt is de tijdloosheid van hun nummers. Divers werk zou nu nog mee kunnen tussen de indiemuziek op de alternatieve zenders. Winter vind ik extra bijzonder vanwege de minimalistische donkere geluid. De ontdekking heeft ervoor gezorgd dat ik al hun werk nu wel in de kast heb staan.
Weinig heb ik nog met de muziek uit de vorige eeuw. Alleen enkele bands uit de jaren ’90 die mijn muzieksmaak hebben gevormd, draai ik nog wel eens en iets verrassends van (net) voor die tijd, die nog voorbij moet komen in mijn top 100. Iets nieuws ontdekken uit die tijd doe ik al helemaal niet, omdat ik mij vooral bezig houd met muziek van nu.
Maar The Sound is hierop een uitzondering. Via de MuMeladder heb ik diverse singles leren kennen van The Sound. Wat me vooral opvalt is de tijdloosheid van hun nummers. Divers werk zou nu nog mee kunnen tussen de indiemuziek op de alternatieve zenders. Winter vind ik extra bijzonder vanwege de minimalistische donkere geluid. De ontdekking heeft ervoor gezorgd dat ik al hun werk nu wel in de kast heb staan.
3
geplaatst: 19 juli 2019, 18:10 uur
64. Kiasmos – Looped
Tot voor kort had ik maar weinig IJslandse artiesten tot mijn favorieten benoemd, maar de laatste jaren komt daar verandering in en heb ik er zowaar 3 in deze lijst staan. Kiasmos brengt met Looped hele fijne electronic, dat ze nog niet hebben geëvenaard maar wel hoop geeft voor de toekomst, als er tenminste nog eens een langspeler wordt afgeleverd, want het debuut is ook al weer van een tijdje geleden. Ólafur Arnalds ken ik van naam maar had ik niet achter deze muziek gezocht. Zonder mij in hem verdiept te hebben, maakt hij solo toch hele andere muziek, dacht ik. Desalniettemin is dit fijne luistermuziek of muziek die ik het liefst opzet als ik ongestoord wil werken. Dan helpt het voor mij als ik muziek opzet waarin niet gezongen wordt. Omdat de overige singles het niet halen bij dit nummer, zou ik graag wat meer tips willen horen van soortgelijke electronic of dance muziek. Een genre wat ik graag mag maar nog weinig namen in heb ontdekt die gegarandeerd achter elkaar fijne albums aflevert.
Tot voor kort had ik maar weinig IJslandse artiesten tot mijn favorieten benoemd, maar de laatste jaren komt daar verandering in en heb ik er zowaar 3 in deze lijst staan. Kiasmos brengt met Looped hele fijne electronic, dat ze nog niet hebben geëvenaard maar wel hoop geeft voor de toekomst, als er tenminste nog eens een langspeler wordt afgeleverd, want het debuut is ook al weer van een tijdje geleden. Ólafur Arnalds ken ik van naam maar had ik niet achter deze muziek gezocht. Zonder mij in hem verdiept te hebben, maakt hij solo toch hele andere muziek, dacht ik. Desalniettemin is dit fijne luistermuziek of muziek die ik het liefst opzet als ik ongestoord wil werken. Dan helpt het voor mij als ik muziek opzet waarin niet gezongen wordt. Omdat de overige singles het niet halen bij dit nummer, zou ik graag wat meer tips willen horen van soortgelijke electronic of dance muziek. Een genre wat ik graag mag maar nog weinig namen in heb ontdekt die gegarandeerd achter elkaar fijne albums aflevert.
0
geplaatst: 19 juli 2019, 18:13 uur
63. Garda – Upper/Lower Water Course
Het Duitse Garda is een band rond zanger/gitarist Kai Lehmann en drummer Ronny Wunderwald en de rest van het ensemble wijzigt regelmatig van bezetting. In 2012 kwam hun 2e release uit A Heart of a Pro (2012) vol mooie gevoelige indiefolkliedjes met Upper/Lower Water Course als hoogtepunt. Zang en rijke instrumentatie maken het bijzonder fijn luisteren en de hoes van het album behoort tot de mooiste die ik in bezit heb.
Heel toevallig heb ik ze een keer op zien treden op Grasnapolsky in 2014, maar dat viel wat tegen omdat ze daar met zijn tweeën een huiskamerconcert gaven in een te grote zaal. Toch bijzonder ze gezien te hebben. Ben benieuwd of hun laatste release, van vorig jaar alweer, net zo goed is.
Het Duitse Garda is een band rond zanger/gitarist Kai Lehmann en drummer Ronny Wunderwald en de rest van het ensemble wijzigt regelmatig van bezetting. In 2012 kwam hun 2e release uit A Heart of a Pro (2012) vol mooie gevoelige indiefolkliedjes met Upper/Lower Water Course als hoogtepunt. Zang en rijke instrumentatie maken het bijzonder fijn luisteren en de hoes van het album behoort tot de mooiste die ik in bezit heb.
Heel toevallig heb ik ze een keer op zien treden op Grasnapolsky in 2014, maar dat viel wat tegen omdat ze daar met zijn tweeën een huiskamerconcert gaven in een te grote zaal. Toch bijzonder ze gezien te hebben. Ben benieuwd of hun laatste release, van vorig jaar alweer, net zo goed is.
0
geplaatst: 19 juli 2019, 18:16 uur
62. The Devil Makes Three – Do Wrong Right
Dit nummer heb ik mogen ontdekken in de MuMeLadder van lang geleden. De artiest zei mij niets en ik was blij verrast te horen dat hier bluegrass acchter schuil ging, want dat vind ik helemaal geweldig. Hier word ik helemaal vrolijk van! In 2015 heb ik ze op zien treden in de Tolhuistuin; dit bleek hun eerste concert ooit in Nederland te zijn. Sindsdien komen ze best wel geregeld in ons land, mede dankzij de vele albums die ze de laatste jaren uitbrengen. Concerten zijn een geweldig feestje, zeker het concert wat ik van hen zag met The Hackensaw Boys een jaar later. Zoals eerder gezegd zou ik daar ooit eens een heus folkfestival van willen meemaken in de USA.
Het succes heeft hen zeker geen windeieren gelegd, want als je foto’s ziet uit hun beginperiode dan zien ze er de laatste jaren later toch wat beter verzorgd uit. Alleen de gitarist blijft graag dicht bij zijn afkomst.
Dit nummer heb ik mogen ontdekken in de MuMeLadder van lang geleden. De artiest zei mij niets en ik was blij verrast te horen dat hier bluegrass acchter schuil ging, want dat vind ik helemaal geweldig. Hier word ik helemaal vrolijk van! In 2015 heb ik ze op zien treden in de Tolhuistuin; dit bleek hun eerste concert ooit in Nederland te zijn. Sindsdien komen ze best wel geregeld in ons land, mede dankzij de vele albums die ze de laatste jaren uitbrengen. Concerten zijn een geweldig feestje, zeker het concert wat ik van hen zag met The Hackensaw Boys een jaar later. Zoals eerder gezegd zou ik daar ooit eens een heus folkfestival van willen meemaken in de USA.
Het succes heeft hen zeker geen windeieren gelegd, want als je foto’s ziet uit hun beginperiode dan zien ze er de laatste jaren later toch wat beter verzorgd uit. Alleen de gitarist blijft graag dicht bij zijn afkomst.
3
geplaatst: 19 juli 2019, 18:19 uur
61. Nadine Shah – Runaway
‘Go Nads’ staat er op haar gitaar geschreven en dit was bijna de naam van haar band geworden toen ze besloot onder haar eigen naam muziek te gaan maken. Nadine heeft een mooie donkere stem en op dit nummer klinkt de rest van haar muziek ook wat dreigend. Hoewel haar debuutalbum Love Your Dum and Mad (2013) aardig werd ontvangen, is ze niet echt doorgebroken, mede omdat ze volledig haar eigen ding is blijven doen. Toch zijn ook haar 2 laatste albums erg genietbaar. Bij haar optreden tijdens London Calling in 2013 heb ik haar debuut gekocht en later heb ik haar nog eens zien optreden op de verjaardag van Concerto tijdens een festival in de tuin van de Tolhuistuin in 2015. Wat een geweldige dag was dit en het is erg jammer dat een festival als deze nooit meer is geweest in de THT.
‘Go Nads’ staat er op haar gitaar geschreven en dit was bijna de naam van haar band geworden toen ze besloot onder haar eigen naam muziek te gaan maken. Nadine heeft een mooie donkere stem en op dit nummer klinkt de rest van haar muziek ook wat dreigend. Hoewel haar debuutalbum Love Your Dum and Mad (2013) aardig werd ontvangen, is ze niet echt doorgebroken, mede omdat ze volledig haar eigen ding is blijven doen. Toch zijn ook haar 2 laatste albums erg genietbaar. Bij haar optreden tijdens London Calling in 2013 heb ik haar debuut gekocht en later heb ik haar nog eens zien optreden op de verjaardag van Concerto tijdens een festival in de tuin van de Tolhuistuin in 2015. Wat een geweldige dag was dit en het is erg jammer dat een festival als deze nooit meer is geweest in de THT.
1
DjFrankie (moderator)
geplaatst: 19 juli 2019, 19:32 uur
Sunderland schreef:
65. The Sound – Winter
Weinig heb ik nog met de muziek uit de vorige eeuw. Alleen enkele bands uit de jaren ’90 die mijn muzieksmaak hebben gevormd, draai ik nog wel eens en iets verrassends van (net) voor die tijd, die nog voorbij moet komen in mijn top 100. Iets nieuws ontdekken uit die tijd doe ik al helemaal niet, omdat ik mij vooral bezig houd met muziek van nu.
Maar The Sound is hierop een uitzondering. Via de MuMeladder heb ik diverse singles leren kennen van The Sound. Wat me vooral opvalt is de tijdloosheid van hun nummers. Divers werk zou nu nog mee kunnen tussen de indiemuziek op de alternatieve zenders. Winter vind ik extra bijzonder vanwege de minimalistische donkere geluid. De ontdekking heeft ervoor gezorgd dat ik al hun werk nu wel in de kast heb staan.
65. The Sound – Winter
Weinig heb ik nog met de muziek uit de vorige eeuw. Alleen enkele bands uit de jaren ’90 die mijn muzieksmaak hebben gevormd, draai ik nog wel eens en iets verrassends van (net) voor die tijd, die nog voorbij moet komen in mijn top 100. Iets nieuws ontdekken uit die tijd doe ik al helemaal niet, omdat ik mij vooral bezig houd met muziek van nu.
Maar The Sound is hierop een uitzondering. Via de MuMeladder heb ik diverse singles leren kennen van The Sound. Wat me vooral opvalt is de tijdloosheid van hun nummers. Divers werk zou nu nog mee kunnen tussen de indiemuziek op de alternatieve zenders. Winter vind ik extra bijzonder vanwege de minimalistische donkere geluid. De ontdekking heeft ervoor gezorgd dat ik al hun werk nu wel in de kast heb staan.
Ook mijn favoriet van The Sound.
1
geplaatst: 19 juli 2019, 19:34 uur
Zitten een paar persoonlijke favorieten, maar ook mooie ontdekkingen tussen, ik volg met plezier en interesse.
0
geplaatst: 19 juli 2019, 21:10 uur
-SprayIt- schreef:
... ook mooie ontdekkingen ...
Kijk, dat vind ik leuk om te horen! ... ook mooie ontdekkingen ...
Dit topic is gesloten. Alleen moderators kunnen nog berichten plaatsen.
* denotes required fields.