Max Richter heeft een serie heel mooie liedjes gemaakt, maar de muziek leent zich niet echt voor dit concept. Door de te korte duur van de nummers blijf je na 1 of 2 minuten zitten met het gevoel dat het nummer niet af is. En dat is zonde, want met name de pianonummers op deze plaat hadden een uitgebreidere behandeling verdiend.

Na de vernietigende commentaren hier viel deze plaat me reuze mee. Mercury Rev is hier een stuk poppier en er worden veel electronische effectjes gebruikt die af en toe een ronduit irritant effect bewerkstelligen (hadden ze beter achterwege kunnen laten), maar drie sterretjes kan ik hier nog wel aan kwijt...