Een jaar na de uitgave van dit album ben ik nog altijd onder de indruk van deze plaat. Zelden heb ik een album zo vaak, zo lang kunnen luisteren. Vampire Weekend vindt hier een perfecte balans in hun songs tussen experimenteel en catchy, tussen origineel en bekend, tussen gevat en serieus, kritisch en lollig en ga zo maar door. Ik geef alleen de 5* op basis van gevoel, perfectie zit tussen de oren en hier ervaar ik het naar mijn idee. Een album dat de tand des tijds zal ontstaan en mij over jaren nog steeds zal verbazen. De liedjes zijn heerlijk gevarieerd, soms net een beetje moeilijk doen (finger back, ya hey) en toch ook makkelijk mee te zingen (step, obvious bicycle) sommige nummers barsten van de energie (unbelievers, diane young) waar anderen juist de gevoelige snaar raken (hannah hunt). De gevoelsmatige 5* komen misschien wel door de periode in mijn leven waar ik Modern Vampires voor het eerst hoorde. Alleen reizend in Azië. Dat is ook een deel van muziekbeleving, het is nooit geheel objectief. Het gekke is dat ik na Vampire Weekend geen grote muzikale liefdes meer heb beleefd. Het lijkt wel of een geen echte toppers meer uitkomen de laatste tijd. Of ben ik soms oud aan het worden? Hoe dan ook, volle mep voor deze Modern Vampires of the City. Baby, baby, baby, baby right on time!