Camaron de la Isla en Paco De Lucia worden ondertussen door de meesten erkend als respectievelijk de grootste flamencozander en -gitarist van de tweede helft van de 20e eeuw (of misschien zelfs ooit).

Hun eerste gezamenlijke opname in kwam uit in 1969, dit is de tweede. Hun eerste drie cd's, net als de vijfde zijn eigenlijk naamloos (ze dragen steeds de naam 'El Camaron de la Isla con la colaboracion especial de Paco De Lucia), maar er wordt naar verwezen via de titel van de eerste track.
Ze staan hier nog allebei aan het begin van hun carriere en spelen hier nog echt de traditionele flamenco - door hun opnames en optredens maakten deze rastalenten meteen grote sier (ze kregen flamenco ook echt met de paplepel ingegoten en traden al op zeer jonge leeftijd op). Later in de jaren 70 zouden ze aanvankelijk samen en later apart buiten de lijntjes beginnen kleuren en de grenzen van het flamencogenre aftasten (of eerder uitbreiden) - door nieuwe instrumenten te introduceren en flamenco te versmelten met andere genres (bv. jazz), om zo uiteindelijk de 'Flamenco Nuevo' te ontwikkelen. Bovendien zorgden ze voor de internationale doorbraak van de flamenco én een heropleving in eigen land.

Dit is een fantastische cd met pure, onversneden flamenco van twee jonge legendes - krachtige, passionele zang versmolten met een virtuoze gitaar. Goede kennismaking met het genre, kan je eigenlijk blind aanschaffen (net zoals al hun samenwerkingen).