Tien jaar geleden hier bijzonder veel naar geluisterd, vooral een heel erg leuke plaat in de zomer.
Aantal jaar in de kast gelegen en nu nog eens terug uitgehaald, die 4,5 blijft in ieder geval gewoon dik staan!

Een duidelijk eigen geluid (met dito uitvoering) gecombineerd met een Jack Johnson-achtig sfeertje, maar wel meer gevarieerd dan bij die laatste. Niet alles is evengoed, maar als het raak is, is het wel 'boenk op'. The Letter blijft een prachtig nummer (mooie tekst ook), en verder zijn er heel leuke vrolijke up-tempo nummers als Messages, Food in the Belly en Energy Song. Ook de ingetogen, triestige afsluiter September 24, 1999 vind ik erg mooi trouwens ("Then again, there's ice cream").

Om de een of andere reden heb ik nooit een andere plaat van meneer Rudd beluisterd, maar dat ga ik nu toch echt wel eens doen, das beloofd.

Toch weer een fijne positieve, zomerse plaat van meneer Rudd.

Het mooie Follow the Sun is ontegensprekelijk het prijsnummer, maar Spirit Bird hinkt daar dicht tegen aan en laat zien dat hij qua compositie nog kan verrassen binnen zijn eigen stijl. Hetzelfde geldt (in iets mindere mate) voor de leuke up-tempo opener Lioness Eye en voor Full Circle. Er staan nog wat minder interessante nummers op (e.g. Mystery Angel), maar bv. Bow Down en Paper Thin zijn ook weer knap. Dat laatste is een mooi voorbeeld van Xavier Rudd als songschrijver (al blijft The Letter zijn ultieme 'ballad').
Met zoveel muziek die schijnbaar wordt gemaakt door gekwelde zielen allerhande is het leuk dat er ook tegenhangers zoals dit bestaan.