Sinds de "comeback" in de 90s heeft Camel 4 nieuwe studio albums gemaakt die ik allemaal op hun manier prachtig vind. Kwa productie is het wel vooruitgegaan (hoewel ik voorganger Rajaz nog net even wat beter vind klinken). Wat altijd weer terugkomt zijn de prachtige melodieen en de pure emotie in het gitaarspel.

Hopelijk verrast Andy ons nog met een nieuwe plaat.

Hoe is dat boek? Begreep uit recensies dat het voornamelijk een soort van prive/story/weekend stijl boek is.

Duidelijk verwoord Robertus. Ik ben het met je eens dat dit album niet overal even sterk is, maar de pieken liggen bij mij net even bij wat andere songs. Voor mij was het echt een groei album. Het begon met Slip Away wat ik instantly een regelrechte klassieker vond en nog steeds vind. Wat later kwam ineens Afraid binnen. Wat een heerlijke stuwende track is dat toch. Weer later ontdekte ik ineens (via een youtube live "on request" versie) de heerlijke lome groove van 5.15: The Angels Have Gone en daarna het opbeurende melancholieke van Everyone Says Hi. En recentelijk vind ik I Would Be Your Slave ook helemaal geweldig. Dit zijn voor mij de 5 beste songs op dit album.

Gemini Spaceship vind ik hier absoluut niet op passen en ook een wat irritant nummer, maar ook A Better Future vind ik niet echt sterk. Cactus vind ik ok, maar ook niks bijzonders. De Neil Young Cover is eigenlijk gewoon een kopie van het origineel, dus ook niet echt speciaal. De overige 3 tracks zijn prima songs.

Maar die 5 eerst genoemden zijn echt fantastisch! All in all vind ik het z'n beste album sinds de 70s.

Erg leuk om te zien. Bedankt voor de link!

(trouwens wel een heel irritante emotieloze, monotone voice-over door de hele docu heen: "he laughs and waves to the audience"; "he smiles and brings out the pizza"; "the sun is setting, sussex, september 16". Alsof we debiel zijn)

Prachtplaat dit. Wel een van m'n favorieten, samen met Magic Theatre en Gallery of Dreams (met Steve Hackett).

Bedankt voor de link! Geweldig om te horen!

Op Yellow Submarine na is dit een sublieme plaat. Ik heb niks tegen Ringo, integendeel, maar dit zeikerige deuntje haalt je helemaal uit de flow van dit album.