Het was alweer een tijd geleden dat ik de plaat geluisterd had, maar naar aanleiding van je vraag heb ik 'm weer eens een paar keer opgezet. Één van de stemmen met vier sterren kwam immers toch van mij.
Conclusie: ja, echt de moeite waard! Totaal anders dan wat je zou verwachten, gezien Irons' achtergrond met inderdaad Pearl Jam en RHCP. Het heeft bij vlagen zeer weinig met rock te maken.
Het is veel percussie (uiteraard), maar in de context van een echte experimentele melting pot van stijlen. We horen jazz invloeden, Oosterse invloeden, tribale invloeden, wat blues. Flea doet mee, dus ook een funky bass. Op bepaalde momenten doet het sterk denken aan Tortoise (vanwege de nadrukkelijke marimba sound), op andere momenten... ja, waaraan eigenlijk? Hij weet gewoon echt een aparte eigen stijl neer te zetten. Ook de cover van
Shine on You Crazy Diamond, met vocalen van Eddie Vedder, vind ik erg geslaagd, omdat ze het nummer echt eigen weten te maken.
Het algemene thema van het album wordt al duidelijk uit de namen van de teksten: water en/of zeeën/oceanen. Dit wordt ook in de nummers goed geincorporeerd, met een 'onderwater sfeer' (wat dat ook precies zijn mag dan, maar als je het hoort, begrijp je wat ik bedoel) en soms geluiden van dolfijnen en walvissen.
Kortom, een zeer leuk, experimenteel album en absoluut aan te raden als je niet teveel aan hokjes denken doet en vast wilt houden.
Edit: dus Ducoz: eigenlijk bedankt, voor de aanleiding!
