Nu voor het eerst opstaan.... wat een belachelijk lekkere plaat is dit zeg!

De eerste track zet je vanaf seconde één volledig rechtop in je stoel met een gigantische lading noise met Haino's gierende gitaar in overdrive en gewoon volledige chaos daaromheen. Daarna nemen de mannen wel iets gas terug en horen we 'ingetogen' ritme passages van Ambarchi en O'Rourke, dan weer uitgesponnen jams van alledrie, en stukken waarop Haino zeer expressief zingt / schreeuwt / voordraagt. Maar het duurt nooit lang voor er weer een extatische explosie van noise plaatsvindt. Heerlijk!

Ambarchi en O'Rourke ken ik, maar dit is het eerste wat ik van Keiji Haino hoor en zijn Hendrix gone extreme-achtige gitaargeluid bevalt uitstekend! Deze plaat gaat zeker vaker gedraaid worden en ik ga ook eens opzoek naar meer werk van Haino.