stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 5,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

Een nieuwe Neurosis, een bekende naam maar daar houd het voor mij ook wel bij op. Ben er verder niet echt bekend mee dus deze ging ik ook lekker fris is. Die frisheid is er echter al snel af want die opening geeft mij alle verkeerde Punk vibes. Leuk dat je wat te zeggen heb maar hier gaan mijn nekharen van overeind staan. Instant skip dus.

Gelukkig is de rest van de plaat wel prima te doen. Muzikaal zit er best wat lekkers in, hoewel er wel iets meer van een punch in de muziek had mogen zitten. Maar het sleept en schuurt erg lekker en het desolate muzikale landschap is mooi gebracht.

Helaas weet de plaat me verder niet heel stevig vast te grijpen. Hoe slepend de muziek ook is, meeslepend wordt het voor mij nergens. En dan wordt het uur toch een stevige zit. Daar komt nog bij dat de zang mij op de rustige momenten wat tegenstaat. Hij klinkt daar toch alsof hij te hard probeert schreeuwend te klinken maar het eigenlijk niet zo goed kan.

Uiteindelijk is het best een vermakelijke plaat, maar niet eentje die hier veel langs zal komen.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

Linkin Park is weer terug, yeeh.

Eens kijken of ze zich weer kunnen herpakken na het dramatische One More Light. Na de remasters van Hybrid Theory en Meteora de afgelopen paar jaar is die stijl een beetje blijven hangen. Want ze grijpen hier toch wel weer redelijk terug naar die tijd. Zo af en toe komt dat gevoel ook weer een beetje naar voren merk ik. NFS Most Wanted springt soms weer in gedachte (goede oude tijd was dat) en Mike klinkt weer herkenbaar als vanouds. Dat zijn leuke dingen natuurlijk, maar ze halen niet het niveau van toen. Iets wat ze bij Meteora ook al niet helemaal meer lukte, dus heel gek is het niet.
Gelukkig is de muziek hier, voor mij dan, een stuk genietbaarder dan hun vorige worp. Hier kan ik weer wat meer mee merk ik. Volgens de band moeten we het zien als een nieuwe start, daar heeft de titelnaam ook wat mee te maken begreep ik. En dat is prima, het is een degelijk debut in die zin. Maar vergelijken met hun oude werk is onmogelijk om niet te doen. En dan is merkbaar dat ze hier toch iets teveel op safe spelen en op oude successen vertrouwen. Aan de andere kant past dat natuurlijk prima bij de band. Maar het zorgt er hier vooral voor dat ik dan toch liever die oude platen weer eens opzet.

En dan is er natuurlijk het verhaal van de nieuwe zangeres. Interessante keuze om voor Emily Armstrong te gaan. Ik ken haar van Dead Sara, waar ze mij bij hun debut goed verraste. Maar sindsdien is ze eigenlijk steeds minder sterk gaan zingen. En de screams missen hier toch echt impact. Het valt hier vaak weg in de muziek en het klinkt te geforceerd. Als ik dan naar Weatherman of Lemon Scent van Dead Sara luister klinkt ze daar veel beter bij stem dan hier. Krijg het gevoel dat ze haar stem zelf overschreeuwd heeft aangezien in de latere Dead Sara nummer ze ook al minder goed klonk. Het is jammer, want de plek van Chester opvullen is best een opgave. En qua zang red ze het wat mij betreft dus niet.

Doch kan ik hier best van genieten, dus het is eventjes aankijken hoe dit zich gaat ontwikkelen. Maar ik ben wel blij dat LP weer muziek aan het maken is. Ze blijven toch een jeugdsentiment band voor mij.

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

De eerste plaat van de band is vooral lekker vermakelijk. Muzikaal klinkt het veelal erg vrolijk, wat ik eigenlijk niet zo van ze gewend ben maar ik wel kan waarderen. Er zitten enkele prima hitjes tussen en het geheel is lekker vlot en energiek. De latere platen kan ik in mijn geheugen beter waarderen, maar deze is prima vermakelijk en wat mij betreft ook een prima start.

Tussenstand:
1. Speak & Spell - 3*