Mijn mening lijkt een beetje haaks te staan op de mening van de meeste mensen hier, heb ik de indruk.

Ik vind dit eigenlijk een erg toegankelijk album van Finn Andrews, in tegenstelling tot The Veils-albums die vaak wat meer tijd nodig hadden om door te sijpelen. Deze vond ik al bij de eerste luisterbeurt goed.

Het gevaar bij dat soort albums is echter dat ze niet echt meer groeien. En dat is eigenlijk ook hier het geval voor mij. Na een 8-tal luisterbeurten blijf ik een beetje hangen bij 'goed album'. Het mist voor mij een beetje de onderhuidse spanning die The Veils-albums wel vaak hebben. Ook had er iets meer afwisseling mogen zijn. Het tempo gaat alleen een beetje omhoog bij A Shot Through the Heart, wat misschien net daardoor wel (nipt) m'n favoriete nummer op het album is.

Nu, dat klinkt misschien allemaal wat negatief, en dat is het zeker niet. Niets mis met een 'goed' album, er staan gewoon 10 leuke nummers op. Als hij uit de kast komt, zal ik hem met plezier luisteren. Ik weet alleen niet of hij vaak de kast uit zal komen als ik ook een Veils-album kan opzetten...

Favorieten: Love, What Can I Do en A Shot Through the Heart

3,5*