Zeer fijn album van deze Gabe Lee! Toevallig ontdekt door te zoeken naar Countryalbums uit 2020 die een hoge waardering krijgen hier.

De stem doet me erg denken aan Bob Dylan, maar qua geluid is het wel meer country. Zoals hierboven aangegeven veel steelguitar, dat vind ik altijd een pluspunt.

Het niveau is ook erg constant, er staan eigenlijk geen mindere nummers op het album. Deze plaat verdient eigenlijk meer bekendheid hier.

Favorieten: Honky Tonk Hell, Heartbreaker's Smile, Piece of Your Heart.

Al hadden dat even goed ook Susannah of Imogene kunnen zijn

4*

Ik heb een vreemde relatie met dit album en bij uitbreiding met deze band. Zowel Blow als Mirror Mirror heb ik al ruim 10 jaar in bezit. Ze komen echter zelden uit de kast. En elke keer als ik ze toch eens luister, denk ik: "Potverdorie, dit is toch echt goed, dit moet ik vaker luisteren!" Om dan weer voor geruime tijd niet meer uit de kast te komen... Om er dan weer uit te komen en dan denk ik wederom dat het eigenlijk toch wel echt goed is en ik het vaker zou moeten luisteren...

En zo gaat het nu dus al 10 jaar. Mede daardoor staat dit album al even lange tijd zonder score en Blow op een 3,5*. Als ik vlak na het luisteren zou stemmen, krijgen ze wellicht allebei een 4*. Als ik enkele weken / maanden later zou stemmen is er te weinig blijven hangen om meer dan een 3* te geven.

Nu heb ik het album eens een paar keer geluisterd de voorbije dagen en zit ik dus in de roes dat het echt goed is. Nummers als Cold Love, Take it easy, Mirror Mirror en The End of the World behoren echt wel tot het betere werk in de Belgische muziekscene. Wat mij betreft is Ghinzu ook echt een band waar we als Belg trots op mogen zijn.

Ik heb ze rond 2009 enkele keren live gezien (Pukkelpop, Werchter en ergens in een klein zaaltje) en vond ze toen ook echt heel sterk.

Laat ik deze positieve roes en een vleugje nationalisme maar gebruiken in m'n stem.

4*

Favorieten: Cold Love, Take it Eeasy, Mirror Mirror

Gregory Alan Isakov bewijst op dit album (wederom) een goede songsmid te zijn. Bovendien heeft hij een fijne stem. Gregory Alan Isakov komt regelmatig voorbij in soundtracks van series en elke keer als ik hem hoor ben ik aangenaam verrast en vind ik het nummer meteen mooi.

Toch weet het album als geheel me niet helemaal te overtuigen. Het is voor mij net iets te veel van hetzelfde om een heel album te beklijven. Een klein beetje meer afwisseling in instrumentatie, zang of tempo had voor mij wel welkom geweest.

Ik denk dat dat voor mij een beetje geldt voor al zijn albums: individueel zijn het allemaal mooie nummers, maar als geheel is het iets te veel van hetzelfde om hoger uit te komen dan pakweg 3,5*.

Favorieten: Saint Valentine, Living Proof, Suitcase Full of Sparks

3,5*

Net zoals Bee Thousand (en wellicht elk ander GBV-album) is ook dit weer een verzameling van korte, chaotische hersenspinsels. In eerste instantie klinkt het als een grote brei, maar na enkele luisterbeurten komen er weer een heleboel pareltjes bovendrijven. Eigenlijk vind ik intussen alle nummers op dit album gewoon goed. Moeilijk om er favorieten uit te halen (zelfs al mogen we er 6 selecteren).

In volgorde van het album ga ik voor: A Salty Salute, Game of Pricks, Motor Away, Hit, My Valuable Hunting Knife en Little Whirl

4*

Ook dit vind ik weer een erg sterk album van Guided By Voices. Het is misschien poppier dan Bee Thousand en Alien Lanes, misschien wordt het daarom in het algemeen wat minder gewaardeerd? Ik vind het niet storend alleszins. Integendeel, ik vind de meest poppy nummers eigenlijk de beste nummers op dit album.

Vooral Glad Girls heeft echt een heerlijk catchy refreintje en ze komen er wat mij betreft mee weg. Heerlijk om hun set mee af te sluiten op Best Kept Secret ook!

Favorieten: Fair Touching, Chasing Heather Crazy, Twilight Campfighter, Glad Girls

4*