Het tempo op dit album ligt lager dan op de meeste andere Weezer-albums, zeker in vergelijking met de eerste albums die algemeen enorm gewaardeerd worden.

Het was dan ook even wennen. Bij de eerste luisterbeurt vond ik er eigenlijk weinig aan en dacht ik de minste Weezer te horen. Enkele luisterbeurten verder, valt het wel allemaal een beetje in de plooi.

Bij mij doen eigenlijk vooral de singles het minder goed, terwijl de meesten die blijkbaar nog wel goed vinden. Met Bevery Hills heb ik nooit iets gehad. Ook We Are All On Drugs, dat een Weezer-klassieker is of zou kunnen zijn, vind ik eigenlijk maar een erg matig nummer. Enkel Perfect Situation vind ik degelijk - maar ook niet echt veel meer dan dat.

Favorieten op de plaat zijn uiteindelijk toch 2 tragere nummers, Weezerballads als je wil: The Damage in Your Heart en Pardon Me.

Al bij al staan er weinig nummers op die ik slecht vind, maar ook iets te weinig die het geheel naar een hoger niveau tillen. Binnen hun oeuvre niet hun minste album, maar toch wel in de onderste helft.

3,5*

Weer een erg goede Weezerplaat! Wat mij betreft hebben ze met Hurley - Everything Will Be Alright in the End - The White Album echt een mooie reeks neergezet die bewijst dat Weezer het nog steeds kan.

Hier staat eigenlijk geen enkele misser op. 10 nummers op een rij die gewoon allemaal goed zijn, dat zijn de betere Weezeralbums.

Favorieten zijn Do You Wanna Get High en King of the World, al zouden die zo kunnen ingewisseld worden afhankelijk van mijn stemming, denk ik.

4*

Ik denk dat ik mezelf zonder enige vorm van overdrijving fan mag noemen van Weezer. Quasi al hun albums staan hier op de plank en op basis van plays in de voorbije 10 jaar laat last.fm me weten dat Weezer net buiten de top 5 valt.

Bovendien merk ik dat ik hier quasi élk album beter rate dan het gemiddelde. Sommige zelfs een stuk beter. Ook albums die hier bijzonder laag scoren, staan bij mij meestal nog op een mooie 3,5*.

Ik ging er dan ook van uit dat Weezer voor mij nooit een album zou afleveren dat ik over de ganse lijn niet zou kunnen waarderen. Maar nu zijn ze er jammer genoeg toch in geslaagd...

Dit Black Album bevat eigenlijk geen enkel nummer waar ik blij van word. Het is allemaal zeer middelmatig en slap. Te poppy en te weinig gitaren inderdaad. En het mist toch echt wel uitschieters. Geen idee wat ze hiervan als single hebben uitgebracht? Dit moet zowat het eerste Weezeralbum zijn waar geen absolute knaller opstaat.

De voorbije week heb ik het album 5x geluisterd. Omdat Weezer dat krediet verdiend heeft. En omdat ik geen album wil raten na 1 of 2 luisterbeurten, zeker niet van Weezer, en zeker niet als het een slechte rating zou zijn. Ik kan er echter perfect mee leven om dit album vanaf nu nooit nog één draaibeurt te geven.

Favorieten: simpelweg geen

2*

Dit album wist me sneller te pakken dan opvolger 'Strangers Almanac', maar dat kan komen doordat ik al met de stijl van Whiskeytown bekend was.

Wat mij betreft is het ook de beste plaat van de twee, vooral omdat hier meer variatie in zit. Hier en daar zijn de nummers wat harder (Drank like a river, Hard luck story...), krijgen ze een extra vleugje country mee (What may seem like love, Matrimony...), maar we krijgen toch vooral de typische rustige songs (Factory girl, Black arrow bleeding heart, Desperate ain't lonely...).

Door deze variatie blijft het album 21 nummers lang écht boeiend. Een minder nummer kan ik niet aanduiden op deze 'Faithless Street'.

Favorieten zijn Midway Park, What may seem like love en Factory girl. Als 4e favoriet heb ik Hard luck story aangeduid, maar eigenlijk vind ik, op voorgenoemde 3 nummers na, de plaat op een constant hoog niveau blijven.

Dit is dus een absolute must have voor elke Ryan Adams fan, net als de andere 2 Whiskeytown-albums!

4,5*

Ze zeggen wel eens dat Ryan Adams op z'n best was in z'n Whiskeytown-periode. Als liefhebber van z'n solowerk was het dus hoog tijd dat ik deze band leerde kennen. Strangers Almanac was de eerste cd die ik kocht, de andere twee kocht ik een paar dagen geleden pas.

Deze plaat overtuigde me niet meteen, maar dat hoeft ook niet. Ryan Adams heeft heel wat opgebouwd, dus ik geef hem sowieso meerdere luisterbeurten.

Na een paar keer luisteren wisten een paar nummers me te raken: Inn Town, Excuse me while I break my own heart tonight en vooral het wondermooie Houses on the hill.

Nu ik de plaat vaker geluisterd heb, kan ik eigenlijk maar één minder nummer ontdekken: het slotnummer. De rest van de cd houdt een behoorlijk constant niveau, met een paar positieve uitschieters.

Favoriete nummer is nog altijd het ingetogen Houses on the hill. Ongelofelijk hoe weinig een nummer nodig heeft om toch onwaarschijnlijk mooi te zijn. Eén van de beste nummers van Ryan's hand.

Andere favorieten zijn het country Excuse me while I break my own heart tonight, Dancing with the women at the bar, Inn town en Avenues (de halve cd dus ... ).

Niet het allerbeste werk van Ryan Adams, voor mij, maar wel een plaat die heel mooi in het rijtje past.

4*

Moeilijk live-album om te beoordelen, vind ik. Het album bestaat voor 16 van de 23 nummers uit Yankee Hotel Foxtrot en A Ghost Is Born. De eerstgenoemde vind ik zeer goed en ook laatstgenoemde mag er zeker zijn, maar behoort voor mij niet tot mijn absolute Wilcofavorieten. Bovendien vind ik dat het album daardoor een beetje de variatie mist die het zeker had kunnen hebben als er meer uit Summerteeth, Being There en eventueel zelfs AM gespeeld werd.

Een ander minpuntje vind ik dat de geweldige livereputatie die de band heeft voor mij niet helemaal van deze plaat af spat. Ik hoor absoluut vakmanschap en klasse, maar de passie en emotie komt voor mij niet helemaal over.

Beide minpuntjes die ik noem zijn uiteraard persoonlijk en de tweede is zeker subjectief te noemen. Schijnbaar is hier namelijk quasi niemand het eens met mijn tweede minpuntje.

Aan de positieve kant noteer ik dat dit album gewoon vol staat met goede nummers die live ook erg goed gebracht worden door een hoop rasmuzikanten. Punt. Dat is gewoon Wilco!

Ik hink dus een beetje op 2 gedachten. Is het een goed live-album? Absoluut! Had het voor mij persoonlijk beter gekund mits wat meer persoonlijke favorieten uit eerdere albums? Ook absoluut.

Favorieten: Misunderstood, Jesus Etc., Via Chicago, Poor Places

4*