Dit album heb ik recent leren kennen en na een aantal luisterbeurten blijf ik met een dubbel gevoel achter. Enerzijds vind ik het een mooi album. Het gitaargetokkel is prettig en de zang is warm. Het doet me qua stijl en zang een beetje denken aan de wat kalere nummers van Sufjan Stevens.

Het album bevat wat mij betreft ook allemaal goede nummers. Er zijn weinig nummers die er onderdoor gaan. Maar voor mij ook wat te weinig die er echt bovenuit steken. Ik mis nummers op het album waarvoor ik hem uit de kast haal. Nummers die ik altijd kan draaien, die ik in een heleboel playlists die ik heb zou toevoegen. In die categorie staat eigenlijk enkel de afsluiter Passing Afternoon.

De favorieten staan voor mij sowieso aan het einde van het album (wat natuurlijk wel positief is), want naast Passing Afternoon heb ik ook Fever Dream en Sodom, South Georgia aangeduid.

3,5*