Wat commerciëler (lees minder goed) werk van Paradinas, dat niet de kwaliteit en speelsheid bevat van z'n muziek werk, maar wel mooi z'n rekeningen betaalde, en wie even naar het µ-Ziq label kijkt kan daar enkel blij mee zijn.

Wat niet wil zeggen dat dit een slecht album is. Het is wat vlakker, rustiger, minder scherp en braver dan z'n andere werk, maar verder is het wel een leuk en chill album.
"Dance #3" is een leuke opener. Schattige melodie en rustige backing maken van deze een leuk wegdromertje. "Chrisholm" is een heel stuk minder. Nogal vervelende sfeer, wat mij betreft ook het slechtste nummer van het album. Gelukkig maar een kleine misstap, want "Xvon" is wel weer een stuk leuker. Rustige melodieën met kalme ritmes, heel soms even uitbrekend, maar nooit hard of lang. "Trunk" is donkerder, met basses die wat meer aanwezig zijn, maar de melodie en het ritme zorgen er hier ook weer voor dat het vooral rustig meeknikken is.

"Cough" en "Vampires" volgen hetzelfde concept, pas bij "Get Up T" wordt het wat spannender. Wat betere opbouw en iets complexere ritmes. "Metal Thing #1" is wat mij betreft de beste track van het album. Enige nummer dat echt weet te overtuigen. Lekker expressieve samples en leuke ritmes maken dit ook het enige echt dansbare nummer. "Not Human" is een goeie afsluiter. Nogal vreemde track, mysterieuze melodieën en zeer trage opbouw.

Al bij al een redelijk album, dat toch wel wat kracht en individualiteit mist. Zeker niet vervelend om luisteren (buiten "Chrisholm"), maar wordt er verder niet helemaal wild van. 3*