Blijkbaar heb ik al op deze CD gestemd ... zag hier 3.5* staan, en vond het redelijk vreemd, want Catscan roept bij mij toch zeer positieve dingen op. Snel de CD nog es beluisterd, en toch moeten vaststellen dat die 3.5* daar met reden staan.

Dat goede beeld dat ik heb van Catscan stamt vooral uit de periode dat de Thunderdome CDs opnieuw werden uitgegeven. Op dat moment was Catscan één van de leading men van de darkcore.Jammer genoeg vertegenwoordigd dit maar 1/3 van de CD. De andere 2/3 zijn wat minder fraai. Onderaan bengelen "The World Is Mine" en "Be Unforgettable". Twee tracks in het iets-te-simpele-bass/melodie genre. Al weet ik "The World Is Mine" veel beter te verteren, mede door wat leuk samplegebruik in het midden. Wat ik moeilijk kan begrijpen is dat hij z'n album naar deze track vernoemd. Commerciële redenen neem ik dan maar aan. Net daarboven hangt WOIII -sorry Goodfella - maar dit nummer is wederom voor mij te leeg, te traag en te saai . Halverwege hangen nummers zoals "Enemy On The Run", "Capture In Distress", "The Agency" en "Drive By". Geen slechte nummers, maar wat doordeweeks en onuitgesproken. Simpele donkere tracks, waaruit niet echt blijkt dat Catscan in staat is tot meer.

Het wordt allemaal heel wat interessanter bij tracks als "Drowned Memories" (samen met Sidewinder dacht ik?) en "Design The Future". "Drowned Memories" werkt niet helemaal, maar er zitten zeer goeie elementen in. Vooral de stukken die niet simpelweg doorbeuken spreken me wel aan. Een beetje anders ligt het bij "Design The Future". Op zich wel een wat simpele beuktrack, maar met een zeer aardige collectie aan goeie samples, en heel wat leuk voicesamplegeklooi. Iets waar ik wel van hou. Echt heel boeiend wordt het met tracks als "Pallet Of Distortion", "My Region" en "Virgin Territory". Lekker schraal en industrial, heerlijke samples (Pallet of Distortion vooal - super melodiën) en stevige kicks (Virgin Territory). De nummers die voor mij toen een nieuwe wereld openden. "Hardcore" leeft terug.

Echt geniaal is enkel "Demonic Speed". Echt heerlijk nummer, en zo'n beetje het kwadraat van de vorige nummers die ik hier aangehaald heb. Dit is de Catscan waarvan ik het meeste hou, alleen komt het er soms niet echt uit. Prachtig geproducete track. Vandaar 3.5* De ene helft is zeer degelijk tot excellent, de andere helft degelijk, en 2 nummers beneden alle peil. Als album stelt het ook niet al te veel voor (opbouw + geheel), maar het wordt vooral gered door enkele zeer goeie nummers.

Powernoise, verweven met industrial, hardcore en trance, zo kan je het debut van Communication Zero best samenvatten. Wetende dat de DJ uit Frankrijk komt is dit niet echt een verrassing. Laurent Ho's overkoepelende label "Uncivilized Worlds Records" biedt een perfect platform voor het verder experimenteren met de hardere electronic genres. Projecten als Sulphuric Saliva en Communication Zero zijn hiervan het resultaat (ondergebracht op het sublabel Mark XIII)

Transitions opent met enkele duistere songs, een combinatie van donkere, scherpe bassen en dito industrial samples. Geen vage mengelmoes van samples deze keer, maar een goed afgelijnde compositie en duidelijke, hoewel vaak gedistorte samples. Tracks die het op industriële feestjes waarschijnlijk beter doen dan bij het hardcorevolk. De BPM liggen niet echt hoog, maar de tracks hebben wel veel punch. "No" vormt waarschijnlijk het hoogtepunt van dit type tracks, met heel wat leuk geklooi tussen de straight basses.

Het middendeel spits zich eerder op de iets eenvoudigere tracks, gemaakt voor de dansvloer. Samples die makkelijker in elkaar overvloeien, donkere melodische achtergronddeuntjes en pompende bassen, een redelijk tempo en een paar leuke voicesamples erbij. "Missing" blijkt zowat de meest geslaagde track in dit gedeelte. Enige minpunt is misschien dat deze tracks weg van de dansvloer wel een beetje individualiteit inboeten.

De kracht van dit album zit hem echter in het einde. De titletrack start met een geinig kickend bassje en een leuke trippy voicesample. Al snel wordt een heerlijk industriële drone toegevoegd, en de bassen worden een stukje intenser, samen met enkele distorted claps die uit een broken beats nummertje lijken te komen. Langzaamaan wordt een trancy melody opgebouwt die pas echt doorkomt wanneer de rest van de opbouw even stil wordt gezet. Het nummer spat zowat uit elkaar op 1 minuut van het einde in een combinatie van heerlijke bassen, distorted claps, drones en een leuk trancy deuntje. Heerlijke track die simpelweg, alsof het niks lijkt, overtroffen wordt door "Nothing Remains". Een kortere opbouw, met stevige bassen en scherpe industrialwaves, en dan plots invallen met een stevig beukende bass en trancy melodie. Dit alles lijkt zich af te spelen tussen een nest Giger-Aliens, heerlijk schrille en grauwe industriële skreetches. Makkelijk het beste nummer van het album, dat heerlijk blijft doorbeuken, maar ook de nodige variatie bevat. Verder ook nog even vermelden dat Connected ook dit stramien volgt, al is de track eerder opgedeeld in twee delen, waar het eerste donkerder, en het tweede trancier.

Als afsluiter staat een Remix van Sulphuric Saliva, persoonlijk één van m'n favoriete DJs/soundproducers, alleen is dit niet echt z'n beste mix. Het lijkt erop dat hij zich voornamelijk een beetje inhoud, aangezien z'n muziek meestal wat minder afgelijnd is. Niettemin een zeer leuke track.

Transitions brengt een prachtige combinatie van industrial, maar dan wel op een iets gecontroleerdere manier dan de meesten gewend zijn. Afgelijnde bassen en samples, enkele drones, maar dan wel gepaard met trancy melodieën en een speelse manier van omgaan met de compositie van de track maken dit veel beter dan een gemiddeld dancealbum. 4.5*

Beetje laat, maar hier komt ie alsnog. Dit album maar weer es uit de kast gehaald. Shock Front is een soort van mix tussen industrial en noise, die af en toe net te lang aansleept, maar op andere momenten ook moeiteloos overtuigt.

"Conqueror" is in dat opzicht niet een al te beste opener. Lekker gedistorte samples, dat wel, maar de ritmes zijn wat droog en simpel, en het nummer draaft net te lang door. Lijkt een wat ruwe versie van een nummer dat op een Blade soundtrack kan staan. Ruig, maar niet edgy en daardoor misschien wat fake overkomend. "Shock Front" is al een stukje beter, vooral dat in het tweede deel. Intro is net weer iets te banaal, als er eindelijk wat ritmes bijgegooid worden wordt het nummer plots een heel stuk beter. "Cannibals" trekt duidelijk de noize kaart, en schuwt even alle ritmiek. Donkere, gedistorte waves die zich als electrisch geladen muziek voortbewegen, af en toe sissend en vonken gevend. Ook "Spirit Shield" lijdt aan een mindere intro, en weet zich ook pas echt goed te manifesteren in het tweede deel. "Coma" neigt wat meer naar de Frans/Belgische powernoise, met ietwat meer techno invloeden en een cleanere sound. Jammer dat het verder niet al te goed uitgewerkt is.

"Sacrifice" neigt weer wat meer naar de noize kant op, alleen ontbreekt hier weer een gepaste climax en wordt het einde van de track zelf redelijk chill. Beetje een anti-climax dus voor een noizy nummer. Beetje zelfde verhaal met "Memory". Nogal zoutloze noize. Echte (en enige) knaller is "Deadmen", maar dan wel een echt goeie. Lekkere voice sample, stevige waves, en die lekkere drops. "Denogginizer" begint weer wat flauw, maar weet halverwege wel een fantastisch stuk te plaatsen. Heerlijke bass, prachtige waves en echt lekker geklooi. Jammer genoeg is het laatste stuk weer van veel mindere kwaliteit, dus van een echte topper is niet echt sprake. "Sadist" is nog wel een leuke afsluiter, met geinige ritmes en chirpy distortion, zodat eigenlijk vooral het einde van het album bijblijft.

Al bij al toch wat een teleurstellend geheel, dat wel ruig lijkt, maar het deep down toch niet is, en daardoor niet echt overtuigend overkomt. Wat mij betreft wordt er geen goeie balans gevonden en komt het dikwijls nogal poserig en gekunsteld over. 2*, voor een goed einde, en enkele leuke stukken in het begin, maar heb al heel wat beter gehoord.