stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 5,0 sterren

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,0 sterren

stem geplaatst

Vreemd eigenlijk dat het mij nu zo opvalt hoe diep deze plaat geworteld is in de chansontraditie die Arno mee droeg, zij het op zijn eigen, licht beschadigde manier.

Arno blijft de White Trash European Blues Man van “Putain Putain” en “Bathroom Singer”, maar op Idiots Savants hoor je minstens even sterk de geest van het chanson éclaté:

In nummers als “Les filles du bord de mer” hoor je echo’s van Brel en zelfs een scheutje Trenet, niet in bombast, wel in die aandacht voor kleine levens en verloren blikken. “Martha ma douce” leunt dan weer tegen (latere) Gainsbourg aan, met zijn breekbare intimiteit en licht ongemak: teder, maar nooit geruststellend.

Die chansonlijn maakt “Knock Knock” extra interessant. Het nummer voelt als een ontspoorde chanson noir, waar de melodie bijna verdwijnt en de tekst half gesproken wordt, wat doet denken aan Nick Cave toen hij nog niet de pianoman was, maar net zo goed aan Léo Ferré wanneer die besloot dat zingen optioneel was of aan de Rita Mitsouko hun schizofrenie.

Hij zingt ook in een taal die al kapot is. Het schuurt dat het goed doet voor de ziel.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

Carter USM opereerde in het muzikale niemandsland tussen The Smiths, New Order en de opkomende Britpop: een tijd waarin Engeland even geen richting leek te hebben, maar stiekem bruiste van creativiteit (Ned's atomic dustbin, Pop will eat itself, EMF,...). Je had de second summer of love die bezig was, de raves, veel protests. Hun muziek was allesbehalve fijnzinnig. rauwe gitaarriffs botsten op elektronische drumcomputers, met Jim Bob en Fruitbat die sarcastische teksten over het dagelijkse leven, sociale absurditeiten en politieke hypocrisie naar je hoofd slingeren. Het was chaotisch, high energy, bij vlagen hilarisch (YOU FAT BASTARD), en altijd compromisloos.

Bloodsport for All als ultiem voorbeeld van hun bijtende ironie. Het nummer werd zelfs verboden door de BBC wegens te scherpe kritiek op militaire hiërarchie, een erkenning dat ze geen band waren die zich liet paaien, en dat ten tijde van de golfoorlog.

Carter USM liet zien dat je maatschappelijk kritisch kon zijn, jezelf niet te serieus nam, en toch een onweerstaanbaar geluid kon creëren. Ze hadden echt een grote invloed op deze toen 16 jarige. Ik vind dit echt een beestig goede, high energy plaat. Alsof New Order speed nam, Punkrock dat geleerd had wat dansen was.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 5,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren