Dit album heeft de beste productie van de eerste 3 vind ik. Het heeft qua nummers minder filmische teksten, wat het doel was van de vorige plaat, een soundtrack maken voor een film (wat meestal andersom gebeurt...). Die film kwam er overigens niet.
Dit album heeft meer nummers over relaties, kijk maar naar het woordje 'Love' in de titels. Verder een nummer of 2 over rockmuziek. Al met al mist het de mystiek van de eerste 2 platen, zo zou het kunnen lijken dat er minder inspiratie aanwezig was. Toch is het wel een goed album dat lekker de speakers uit knalt. Ik mag de zang ook wel, van Keith Murell, die ik verder nooit op een rock album terug heb gehoord helaas...

Dit is een lekkere rockplaat! Zelfs op de releases van het Frontiers label de laatste 15 jaar, die deze muziekstroming heel goed ondersteunt, klinkt het nooit meer zoals dit, niet qua productie (jaren 90 naturelheid met knipogen naar de jaren 80) en niet qua song materiaal moet ik zeggen. Ook zo'n akoestische gitaar inslag zoals op "Scars" hoor ik nog zelden tegenwoordig, terwijl het zo mooi geproduceerd is. "Life's a Gamble" knalt tenminste en is heel sterk en divers genoeg. De zang is een vreemde mix van Mike Reno (Loverboy, Just-If-I) en Biff Byford (Saxon) maar werkt heel goed. Tel daarbij op de Harem Scarem en het nieuwere Loverboy werk als stijl en je hebt een topper van een album!

Tussen de vette gitaarmuren en de wat schelle solo's door, is er aardig wat gespeeld met orkestraal aandoende stukken. Dat maakt het lekker bombastisch. Daartegenover zijn er ook harde (eigentijdse) filmische noise geluiden her en der aanwezig. Zodoende is deze plaat wel even wat anders als de voorgaande uit 1997. "Sometimes in order to move forward, one must take a step back", wordt toepasselijk gemeld in het openingsintro. Maar deze is ook anders als het debuut album. Logisch ook wel na al die jaren. Ik vind het wel net zo'n heerlijke melodieuze metal plaat geworden. Teksten zijn allemaal wat in de mineur stemming, dat past precies bij bepaalde dagen die iedereen wel es meemaakt denk ik. Vooral in de herfst.