Wat mij aan deze plaat nog meer bevalt is dat de synthesizer tussenstukjes mysterieus en ingehouden klinken ("Garden of Stone" bij 3:42). Op latere albums klinken er van die priemende klanken die mij eerder irriteren. Verder is dit album qua algeheel geluid ook nog steeds mij favoriet van deze band. Tegenwoordig klinken alle metalbands bijna hetzelfde. In de jaren 90 had je bij ieder band ook een eigen geluid vaak: Eldritch of Sanvoisen klonken weer heel anders, terwijl hetzeflde genre.

Dit album is intussen goed naar mijn oren gaan staan. Lekkere plaat! Van de drie Voodoo Hill platen luistert deze het lekkerste weg vind ik.