De nieuwe heruitgave heeft een prachtige hoes die een vertaling is van het origineel naar de huidige Gamma Ray fantasy hoezen. "Heading for Tomorrow" was aanvankelijk een album voor de lol en als eenmalig project bedoelt schijnt. Maar Gamma Ray bleef bestaan met Kai Hansen als zanger en er was ook de band Primal Fear later, met originele zanger Ralph Scheepers. De opvolger "Sigh No More" vind ik veel beter: cynischer door de golfoorlog met een transparantere productie.
"Heading for Tomorrow" heeft inderdaad veel "Keeper of the Seven Keys" verwijzingen, bombastisch instrumentaal intro, een lang nummer later op de plaat, een ballad en de algehele stijl. Die ballad "The Silence" is nog a capella door Scheepers gezongen op het huwelijk van Kai Hansen, op YouTube is dit aparte tafereel te zien.
Het geluid van dit album is wel wat harder en minder wollig als van Helloween in die tijd. Er staan een paar lekkere stampers op. Ook melige Queen achtige stukken waardoor het album toch wat minder scoort bij mij.

Lekkere soul plaat van Glenn Hughes in de stijl van een Maxwell, waar hij fan van is. Ik zou best een dergelijke soul/pop plaat van Hughes willen hebben, inderdaad zonder dat het een kerst album is. Dat dit niet gaat gebeuren lijkt me logisch nu Hughes beseft dat zijn muziek nooit opgepikt zal worden door de soul/urban/R&B scene. En eerlijk is eerlijk, hij rock weer lekker als vanouds nu, ook niet mis. Ga hem twee keer live zien komend jaar.

Het tweede 101 South album ("Roll of the Dice"), waar ik Gregory Lynn Hall van ken, is fenomenaal.

Heeft dit album diezelfde klasse? Nou het komt in de buurt. Het is op momenten verrassend stevig, wat ik niet had verwacht. ik dacht al aan een zwijmel album van deze zanger met een christelijke inslag. Het is ook lekker gevarieerd, A.O.R. en heavy rock en naar het einde toe wat meer blues achtig werk. Dat kan saai zijn, maar niet hier! Ik denk dat de mooie wat rauwe stem het em ook doet.
Dan nog wat over het geluid: ik heb veel gelezen dat de productie pet is. Ik hoor een 101 South achtig geluid, dat is inderdaad wat uitgesmeerd allemaal maar moet het drumwerk per se 'ploink' 'ploink' 'ploink' klinken zoals op die zogenaamde 'natuurlijk' klinkende producties in de melodic rock van de laatste 5 jaar? Ik vind er niet veel mis mee, goed klinkende plaat!