Zeno Roth, gitarist en bandleider is maandag overleden.

Dit album heeft voor mij persoonlijk veel betekenis. Naast donkere en zware thema's in de rockmuziek die me zeker aanspreken, ben ik daarnaast ooit op zoek gegaan naar optimistische geluiden in deze hoek, die in dit geval ook erg hemels klinken. Zeno Roth was een spiritueel man, maar zo las ik in een Aardschok van 1986, ging niet naar de kerk en stond kritisch tegenover georganiseerde religie. Op een latere plaat plaatste hij in het CD boekje, meerdere religieuze uitspraken naast elkaar, van Buddha en Jezus. Ook komen in de teksten het idee van meerdere Goden naar voren.

Deze band had een enorme grote deal met EMI in de jaren 80 en na een jaar of drie kwam in 1986 eindelijk het debuut uit. Dit album staat dus vol met geslepen melodieuze hardrock, met warme spirituele thema's, mooi gitaarwerk, lagen van synthesizers en opvallende Oosterse melodieën. Niet ver weg staand van wat de broer van Zeno toen deed, dat is namelijk Uli Jon Roth (ex jaren 70 Scorpions), maar Zeno is veel song gerichter bezig geweest. Het heeft op momenten qua klank ook wat weg van Yes. Ondanks dit alles liep het album minder goed als verwacht en duurde het tot na de succesvolle re-release van dit debuut, tot 1994 tot er een nieuw album kwam, genaamd "Zenology".