De intrede van de in die tijd immens populaie electronische snaredrum en ondersteunende keys bij de opener Friday Night maken direct duidelijk dat het geluid is aangepast aan de hippe 80's sound. Er zijn ook wat meer lagen aangebracht en daardoor is de productie wat voller, comercieler zoals u wilt. Maar dat maakt het album voor mij niet minder dan het debuut. Mijn all-time favoriete Vandenberg track This is War zit zo vol met gitaarhoogstandjes dat je er duizelig van wordt. Deze wordt gelijk gevolgd door de pomprocker I'm on Fire met ook een heerlijke extended solo. De titeltrack (hoewel het rijm schema wat moeilijk loopt bij gypsy) is de meest heavy rocker waar ik ook niet snel genoeg van krijg, mede door de dubbele bass aan het eind. En door die drie opeenvolgende krakers is het wat simpele begin van het album alweer snel vergeten.