Gewoon een lekker album om te luisteren met veel afwisseling tussen rock en met metal invloeden. Bij de uitgave van dit album waren mensen teveel bezig met het album vergelijken met hun vorige, dat doe ik niet. Waardoor ik het album veel hogere sterren geef. Lekkere nummers waar je niet teveel van moet verwachten maar gewoon van moet genieten. De drang om het te vergelijken met hun vorige albums moeten mensen loslaten. 'Down Through the Ages' is een goeie opening en het nummer dat volgt (You Can't Fill My Shadow) laat hardere klanken horen: Dat geeft mij de indruk dat het album veel afwisseling bevat. Ik vind de stijl van dit album heerlijk, rock en metal worden gecombineerd en dat doet dit album goed.

Ik vind dit echt een album om heel relaxed mee op de bank te luisteren op een vrije dag. Een album waar je je niet te druk om moet maken. Dit album bevat melodieuze metalmuziek met een goeie afwisseling. In sommige stukjes vind ik het meer pop-rock dan metal, maar de harde stukken erdoorheen maken dat een goeie wisseling waardoor het een interessant album word. Mijn indruk is dat dit gewoon een lekker album is wat je niet te serieus moet nemen. Het is jammer dat dit album zo omlaag werd gehaald: Er is niks mis mee.

Deze band maakt al muziek sinds 1988 en toch maken ze elke keer succes. Ze maken heel wat van hun limited editions door er beeltjes aan toe te voegen, posters, digipacks, EP's, en bonus CD's. Ze blijven moeite doen voor hun fans en daar worden ze voor beloond: Amon Amarth is succesvol onder de metalheads. Ze werken hard, en bij dit album merk je: Ze doen er alles aan om je aandacht vast te houden. 'Deceiver of the Gods' is mijn favoriet en hoe ik me ook voel: Dit album blijf ik lekker vinden om te luisteren. Dit album is niet afgeraffeld en alles zit mooi netjes in elkaar. Het openingsnummer is gewoon een super keuze, ook hier hoor je: Alles klopt. De zang met de gitaren, de drums en de toevoegingen maken het een supernummer. Ondanks dat ze hun eigen stijl hebben word het niet eentonig. Dit album is zeker vijf sterren waard.

Na 'Venom' vind ik dit toch veel minder geworden. 'Venom' laat duidelijk horen wat dit album mist: Duidelijkheid. Want wát wilden ze met dit album? Nummer 7 vind ik verschrikkelijk (depressieve shit) en een deel 2 van 'Tears Don't Fall' is overdreven: een gil om aandacht. Ze willen duidelijk commercieel zijn, en dat is mijn probleem niet zozeer. Wat mijn probleem is, is dat deel 1 overduidelijk beter is dan deel 2. Een mooi nummer als 'TDF' moet geen opvolger hebben, dat verprust het bij mij.

'Riot' klinkt lekker, maar heeft niet echt wat interessants. 'Dirty Little Secret' vind ik één van de betere samen met het openingsnummer. Nummer 11 vind ik dan weer een beetje zeurderig overkomen. Jammer, ze kunnen duidelijk beter. Toch geef ik vier sterren, niks mis mee om af en toe te luisteren. Je moet dit album met een korreltje zout nemen. Toch is het niet een album dat me raakt, en zal het daarom niet vaak luisteren.

Bullet For My Valentine is terug, en beter dan eerst! Toen ik hoorde dat ze een jaar na hun album 'Temper Temper' meteen aan een nieuwe begonnen was ik niet enthousiast: Zouden ze het afraffelen? Gelukkig niet: Het bleek in mijn ogen véél beter te zijn dan TT. Waar TT een paar nummers had die mij niet veel deden, vind ik dat 'Venom' eindelijk laat zien wat deze band allemaal kan. De muziek is veel harder, maar heeft goeie afwisselingen en natuurlijk goeie gitaarstukken. Pakkender, en elk nummer is goed in elkaar gezet. Die vijf sterren is dit album zeker waard.

Wat een album! En dat bedoel ik positief. Ik vind 'Ghost Empire' een hele vooruitgang na 'I Am Nemesis'. De nummers komen op 'Ghost Empire' wat harder, en met meer power over. Voor de liefhebbers van het nummer 'We Are The Many' (afkomstig van I Am Nemesis) zit je met 'Ghost Empire' goed! Alles lijkt op dit album te kloppen, en het word samen een mooi en kloppend geheel. Bij 'I Am Nemesis' vond ik het een beetje een rommelig geheel, maar alle nummers op dit album passen goed bij elkaar. Gewoon een super album!

Dikke vijf sterren! Dit album is super! Veel kennis heb ik niet van Cradle of Filth, maar dit album vind ik echt verslavend goed. 'Yours immortally' is echt een knaller en de daaropvolgende nummers zijn ook ontzettend pakkend en sterk. Ik vind dat de nummers heel mooi in elkaar zijn gemaakt, de nummers vervelen niet en de rustigere stukjes maken het nummer interessant. Dit album is duidelijk niet afgeraffeld, je hoort kwaliteit. Dit album verdient echt vijf sterren, vind het één van de beste all time metal albums.

Lijkt me toch een album voor de echte metal liefhebber. Volgens mij zullen maar weinig metal luisteraars dit slecht vinden. Ik ben niet van de lange nummers en had daarom het idee dat het langdradig, saai, en zeurderig zou overkomen. Maar nee: Dit is heerlijke metal! Ik heb het haast nooit dat ik lange nummers kan waarderen, maar deze band is daar duidelijk goed in. Ook als je het ingekort luistert (als je bijvoorbeeld gewoon geen zin hebt in een lange opbouw), bevalt het nog steeds. Het weet je aandacht vast te houden en verveelt je niet. Het gitaarwerk is ontzettend goed en het album is een mooi geheel.

Disturbed heeft hardere nummers gemaakt, maar 'Asylum' is een album om mee te relaxen en niet op los te gaan. Het zijn echte meezing-nummers en ook al is dit album negatief beoordeeld, vind ik hem toch wat hebben. Ze zijn totaal niet eentonig en als je puur af gaat op dit album moet ik zeggen: Het is goed. De stijl op dit album is niet geliefd maar ik vind het fijn. Ik vergelijk albums nooit met andere albums en meestal luister ik van een band maar twee tot drie albums, zodat ik nooit teleurgesteld zal zijn om een album. Dat doe ik dus ook bij Disturbed. Terug op het album: Dit album is heerlijk, en zou niet moeten vergeleken worden met hun voorgaande albums, of die nou beter waren of niet. De zang is goed, de nummers blijven hangen, en ik heb echt respect voor het geheel. Ik ben een tijdje echt verslaafd geweest aan dit album (het is eigenlijk nooit overgegaan...) en maar weinig albums kunnen mij zo lang aangrijpen. Hoewel ik meestal alleen echte harde metal kan waarderen, heeft dit album een uitzondering. Deze behoort ook zeker tot mijn favorieten. Die vijf sterren verdienen ze in mijn ogen zeker.

Een comeback van Disturbed: En wat voor eentje! Ze begonnen goed, maar raakte in een dip, dus nam de band pauze. En toen was daar ineens geheel onverwacht 'Immortalized'. De pauze heeft hun goed gedaan! Disturbed klinkt met meer kracht, hier en daar vernieuwender, en toch typisch Disturbed: Zoals een comeback hoort te gaan als je het mij vraagt. Op zang zijn ze ook vooruit gegaan: Betere afwisselingen. Wat een super comeback! Dit album verdient in mijn ogen vijf sterren.

Hoewel dit album een beetje een buitenstaander is in mijn muzieklijst (behalve dit album heb ik geen folk-metal in mijn telefoon staan) vind ik dit een erg sterk album. De productie is goed, de nummers blijven hangen, er is veel afwisseling en het heeft iets waardoor je het af wilt luisteren. Over de vrouwelijke vocalen: Ik heb er niet echt iets mee, de mannelijke vocalen vind ik soms beter passen bij deze muziek dan de vrouwelijke. De mannelijke vocalen maken het wat zwaarder en heftiger, daar hou ik van. Het album bij elkaar bevat nummers die een verhaal vormen over de Helvetiërs, die het verliezen van de Romeinse troepen, het is dus niet zo dat je naar nietszeggende teksten luistert. Ik geef dit album vijf sterren omdat ik het niet zat word, de muziek pakkend is, het tekstueel leerzaam en interessant is, en het een eigen stijl is (wat ik altijd leuk vind bij bands).

Toen ik dit album hoorde, vond ik het meteen geweldig! Elke keer als ik het hoor luister ik hem helemaal af. Hoewel de stijl op dit album algemeen niet positief word gezien door de KA fans vind ik het heerlijk! Het openingsnummer is een goeie keuze en 'Starting Over' is een mooi nummer en ook een goeie opvolger. De nummers erna vind ik ook heerlijk, en met de zang is niks mis. De nummers zijn goed in elkaar gezet en blijven goed hangen: Genoeg redenen om vijf sterren te geven.

Lekker album. Kan niet ontbreken bij de metal-verzameling lijkt me. Dit album is zeer gevarieerd, verschillende soorten metalstijlen hoor je terug. Ik vind het Killswitch Engage album (uit 2009) meer mijn smaak, maar dit is ook super! De zangstem past goed bij deze band en voor de meeste metalheads een heerlijk album. Dit album is hun meest succesvolle en de zanger is echt goed! Vijf sterren dan maar?.

In mijn ogen op 'Karmacode' na het beste Lacuna Coil album (hun andere albums vind ik niet leuk genoeg). De stijl is donkerder en meer richting Gothic, maar toch mooi. Een buitenstaander in mijn muzieklijst, samen met Eluveitie de enige band met vrouwelijke leider-vocalen. Bevat grunts (keek er toch van op, dat deden ze eerder niet). Sommige nummers vind ik een beetje zwak ('Die & Rise' doet weinig bij me) en soms mag het allemaal wat harder. Maar dat ligt niet aan Lacuna Coil, maar mijn smaak. Over het algemeen een super album, behoort bij de toppers van Lacuna Coil.

Lekker album! Lacuna Coil vind ik soms een beetje te zacht en soms wil ik meer mannelijke stemmen horen (die maken het wat heftiger in mijn ogen... ik bedoel oren). Ik vind dit hun beste album. Echt een heerlijk luisteralbum met afwisselende nummers en goed in elkaar gezet. Dit album behoort toch echt bij je Gothic-Metal verzameling.

Mijn eerste indruk: Wat mooi in elkaar gezet allemaal! Deze band weet af te wisselen en je aandacht te grijpen van begin tot eind. Origineel is het zeker en ze verdienen meer fans en aandacht. De nummers op dit album blijven pakken en wisselen goed af, maar blijft een mooi geheel. Verdient zeker vijf sterren!

Hoewel er helemaal geen reacties staan hier, vind ik toch dat dit album een reactie verdient.

Na hun laatste album uit 2013 (Preachers of the Night) zijn ze weer terug: 'Blessed & Possessed' werd uitgebracht. Erg positief werd het album niet ontvangen. Het kwam kwam minder overtuigend over, zou minder powernummers bevatten en de glans van Powerwolf zou minder worden. Een flop? Eigenlijk wel, een album van Powerwolf is niet vaak zo bekritiseerd. Natuurlijk hangt het er ook vanaf waar je het hoort of leest.

Het enige wat ik ervan vond: Wauw, wat verslavend! De nummers blijven goed hangen en hebben een fijne sfeer, maar toch goeie afwisseling. Ik ben ook een groot fan van hun album uit 2011 (Blood of the Saints), maar deze is mijn favoriete all timer. Dat Powerwolf hun glans verliest ben ik het niet mee eens, ze wisselen beter af kwa muziekstijl dan eerst.

Dit is gewoon een heerlijk album! Elk nummer heeft zijn eigen stijl maar is toch Powerwolf zoals het hoort te klinken! 'Agnus Dei', 'Sanctified with Dynamite', 'We Drink Your Blood', 'Murder at Midnight', 'All We Need Is Blood' en 'Die, Die, Crucified' zijn allemaal nummers die nog steeds worden gespeeld door hun bij hun optredens en dan weet je: Dit is een klassieker van Powerwolf. Een soort mini greatest hits. Zwakke nummers zitten hier niet tussen, en de nummers blijven goed in je hoofd plakken. De nummers komen sterk over en je hoort dat deze band plezier heeft in het maken van muziek. Dit album verdient vijf sterren, en zonder dit album is je Powerwolf collectie echt niet compleet.

Sabaton: Een band met een zelfverzonnen stijl, met nummers die op elkaar lijken, en teksten met een diepere betekenis. En laat ik dat soort dingen juist leuk vinden aan metalbands. Creativiteit spat ervan af bij deze band en over het album: Heerlijk om te luisteren! Vind je dit album leuk, dan zal je waarschijnlijk alles van Sabaton leuk vinden. Erg veel afwisseling en shockering is er dus niet, maar dat hoeft van mij niet. Geef mij maar een band die duidelijk weet wat ze willen, en zonder plotselinge afwisselingen. Voor sommige andere eentonig, voor mij prettig. Ook heb ik respect voor Sabaton: Het is overduidelijk geen band dat over onzin zingt, maar veel kennis beschikt. Al deze dingen die ik heb gezegd komen terug op dit album, en daarom is dit album in mijn ogen een klassieker. Gewoon typisch Sabaton.

Laatst vond ik deze CD terug in mijn oude verzameling van toen ik een tiener was. Ik was helemaal vergeten wie Skye Sweetnam was, ze is nooit echt doorgebroken dus haar naam was een beetje vergeten. Haar andere album Sound Soldier heb ik ook, maar... deze is leuker! Je moet er natuurlijk van houden, maar als je van vrolijke rockmuziek houd is dit iets voor je. Het jammere vind ik dat de nummers zo kort duren. Ik had liever dat alles ongeveer 3,50 tot 4,50 minuten zouden duren. Het is een beetje in elkaar gepropt, waarom je denkt dat het afgeraffeld is. Jammer, want dit is geen prut.

Die vergelijkingen met Avril Lavigne.... Vind ik helemaal niet kloppen. Dit is een ander genre, en minder diepe teksten, Skye is een heel ander type meisje dan Avril en beide hebben een heel andere carrière. Skye zingt nu metal, Avril maakt nu pop.