7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.

Als Simeon ten Holt – Canto Ostinato op MusicMeter had gestaan, was dit mijn nummer 1 geweest.

1. Gridlock - Formless (2003)
Vooral de track Chrometaphor doet mij uit mijn lichaam treden. Ik kan echt janken als een klein kind bij dit album. Kippenvel.

2. Sigur Rós - ( ) (2002)
Welbekend album, de ingetogen variatie per track, de bombastfantastische erupties in de muziek. Emotie ten top.
Favoriete track: Untitled 8 (Popplagið)

3. Darkside - Psychic (2013)
Het beste van de laatste jaren. Na een onvergetelijk dampend en stampend optreden kon ik niet anders dan deze mijn top 3 inschuiven. Album staat wekelijks meerdere keren op en heeft de afgelopen 2 jaar tijdens bijna alle speciale momenten op de achtergrond, en vaak voorgrond, opgestaan.
Favoriete track: Paper Trails

4. Emancipator - Soon It Will Be Cold Enough (2006)
Ideaal voor de winter. Knappe plaat van een toen nog 19-jarige Douglas Appling. Eerlijkheid biedt te gezeggen dat dit album een grote rol speelde tijdens het uitproberen van verschillende psychedelica, waardoor het een belangrijk plekje heeft in mijn hart en hoofd.
Favoriete track: Anthem

5. Yagya - Rigning (2009)
Voor velen waarschijnlijk onbekend. Dub-techno met zachte regengeluiden. Stond de afgelopen jaren letterlijk tijdens het leren van al mijn tentamens en het schrijven van al mijn verslagen op. Op repeat. Pure ontspanning. Je hartslag en ademhaling stemt er op af en de tijd lijkt een keer langzamer te gaan.
Favoriete track: Rigning Sex

6. Radiohead - In Rainbows (2007)
Meezingen met Reckoner is één van mijn favoriete bezigheden.

7. Antony and the Johnsons - Antony and the Johnsons (2000)
Deze bijzondere man heeft jarenlang op mijn mp3-speler gestaan. Met 1425 plays de meest gedraaide artiest de laatste jaren.
Favoriete track: Divine

8. Burial - Kindred (2012)
Een E.P., maar wat voor één. Burial is voor mij echt een held. Heel knap hoe een individu een onmiskenbare sound weet te produceren die wereldwijd herkend en gewaardeerd wordt.
Favoriete track: Loner

9. The Pharcyde - Bizarre Ride II the Pharcyde (1992)
Geweldig humoristische rapformatie. Het plezier spat er vanaf. Het klinkt lekker, zit goed in elkaar en het getuigd van lef om zo’n album uit te brengen. Staat in de zomers veel op.
Favoriete track: Pack The Pipe staat gelijk met Passing Me By

10. Kashiwa Daisuke - Program Music I (2007)
Zie vorige vraag. Geweldige muziek, waarbij grenzen vervagen en je als luisteraar in vervoering wordt gebracht.

11. Zbigniew Preisner - Requiem for my Friend (1998)
12. Gas - Nah und Fern (2008)
13. Michael Jackson - HIStory (1995) (jeugdheld)
14. Daft Punk - Alive 2007 (2007)
15. Jan Johansson - Jazz På Svenska (1963)
16. Rhythm & Sound - See Mi Yah (2005)
17. Thomas Köner - La Barca (2009)
18. Joris Voorn - Balance 014 (2009)
19. Serge Gainsbourg - Histoire de Melody Nelson (1971)
20. The Irrepressibles - Mirror Mirror (2010)

Bedankt voor jullie aandacht en enthousiasme! Ik vond het leuk de stukjes te schrijven. Nogmaals excuses voor het laten wachten.

Succes!
- Linus Van Pelt
- Fathead
- SirNoodle
- Casartelli
- Glenn
- 00.0
- jassn
- Misterfool
- deric raven
- Tha)Sven
- Johnny Marr
- VladTheImpaler
- thelion

UPDATE

- Linus Van Pelt is aan de beurt
- Fathead
- SirNoodle
- Casartelli
- Glenn
- 00.0
- jassn
- Misterfool
- deric raven
- Tha)Sven
- Johnny Marr
- VladTheImpaler
- thelion

ARCHIEF

- dazzler start
- vigil start
- Rudi S start
- herman start
- Dance Lover start
- Edgar18 start
- Sir Spamalot start
- Sammael start
- aERodynamIC start
- panjoe start
- sxesven start
- itchy start
- bennerd start
- ArthurDZ start
- tuktak start
- Paap_Floyd start
- Rvdz start
- Pepino start
- -SprayIt- start

Hey Exuma en Kashiwa Daisuke mijn voortganger heeft prima smaak.

5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?
Eigenlijk niet heel veel hoekjes meer. Vooral bij albums in de metal hardcore hoek, ook al ben ik groot aanhanger van het de oude Punk Album Van De Week thread waar de grote vraag was altijd: 'is het screamo of kan ik het luisteren'. Voor de rest ben ik soms actief in het J-pop forum en in het noise-forum waar nu toch wat minder in leven zit door wat vertrokken leden.

Fijne stukjes om te lezen -SprayIt-, en dank nog voor die geweldige tip van Kashiwa Daisuke.

Thanks! Graag gedaan, fijn weekend verder!

6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.

Ik wrijf even de stof uit mijn ogen door het live volgen van het boksen gisteren/vandaag en typde deze misschien wat korte stukjes hierover

1. Laura Nyro-New York Tendaberry
Beste vrouw en piano plaat in mijn collectie. Ook al word er niet veel geschreven op de pagina was ik meteen geinterseerd na het verhaal van Zachary Glass. Tjah, het is een best moeilijke plaat waar ik veel kansen aan moest geven maar toch is het kwartje gevallen. Ik kan geen mooier sing and song writer noemen dan Sweet Lovin' Baby.

2. Th' Faith Healers-Peel Sess...
Moet het nog steeds doen met een magere 8 stemmen op deze site maar eeuwen terug een regelrechte hit op het SLSK kanaal. Ik denk dat het me ooit is aangeraden door Paap_Floyd lang geleden. Ik kende Lido al, dat viel goed in de smaak maar Peel Session was toch de betere plaat. Geweldige noise-rock opgenomen over verschillende peel sessions met een geweldige Abba cover op de koop toe.

3. Flipper-Generic: Album
Over gezelligheid gesproken. Nog een plaat die vooral in de SLSK chat heel veel lof kreeg waardoor ik er op 15 jarige leeftijd al meteen fan van werd. Briljante junk punk eerste klasse met een hoop haat voor de wereld en voor jezelf.

Ik loop voor dus splits deze vraag op in 2 dagen, rest volgt donderdag
7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.

1. Kate & Anna McGarrigle - Kate & Anna McGarrigle (1975)
Voor mij naast Joni Mitchell's Blue de beste vrouwelijke sing and song writer plaat ooit. Vooral niet hip, eerder tegen jaren 40 ballad jazz aan de het hippe jazz sing and song writer geluid van toen. Maar ja wel een dik half uur met prachtige liedjes als het hartbrekend Tell My Sister, hoogtepunt Heart Like A Wheel met zijn dronend orgel geluid overstemd door prachtige samenzang door de zusjes en natuurlijk Complainte pour ste catherine. De rare hit op deze prachtplaat.

2. Pulp - Pulpintro (1993)
Vaak over hoofd geziende pracht verzameling van wat allemaal net voor hish and hers kwam en die een perfect overgang van oude dansbare pulp naar het succes geluid laat horen. Hoogtepunt is natuurlijk het beste nummer dat Pulp ooit op single uitbracht: Babies, een van de beste pop-rock nummers ooit in mijn mening zelfs. Daarnaast het geweldig scarcatische Razzmatazz en het pompende electro nummer Sheffield Sex City waar Jarvis zelfs zijn detriot techno invloed laat zien zijn alleen al het geld waard. Een wat onsamenhangend geheel maar een 10 in kwaliteit.

3. The Wrens - The Meadowlands (2003)
Na 2 flink gehypte maar gefaalde 'mayor label' platen wilde The Wrens nog een laatste plaat maken op een obscuur indie lable. Door ironie werd het een geweldige indie hit, maar god wat is het ook een prachtplaat. De sfeer van verloren hoop maar ook gewoon ouder worden hangt er heel erg over heen en wordt verteld door prachtig gemaakte nummers die schieten van slowcore achtige gitaar nummers naar pure overvolle indie-rock nummers als Hopeless. Nieuwe plaat komt dit jaar uit, na 12 jaar wachten.

4. De La Soul - De La Soul Is Dead (1991)
Als er een album ilustreet hoe de positieve houding van hiphop omsloeg naar het negatieve gangster image is het dit wel. De La soul, de hippies met het aanstekelijke mensvriendelijke debuut, gingen hierop vooral in over de veranderingen die ze in zwart Amerika zagen maar ook op rap gebied. Gebackt door geweldige minimale beats die nog steeds werken leggen ze uit hoe het leven in 1991 was: social workers, rassengeweld en vooral een onzekere toekomst.

5. Circle Takes the Square - As the Roots Undo (2004)
Ik was op ieper 2 jaar terug waar de band dit album bijna in zijn geheel speelde. Ten eerste nooit gedacht dat ik ze ooit zal live zien en het bracht me vooral terug op de gedachte hoe goed deze plaat wel niet is. Een vreemde hybride tussen screamo, math-rock en post-hardcore is Roots Undo een stuk beter geproduceerd dan de meeste screamo die ik luister. Nog steeds is het een achtbaan rit vol met idioot gitaar spel, gare teksten die denken dat ze heel diep zijn en vooral een plaat waar ik nooit bij stil kan zitten.

Mooie promotie voor de wat "onbekendere" jaren van Pulp

6. Black Box Recorder - England Made Me
Luke Haines heeft zoveel prachtige platen gemaakt maar dit is het hootepunt. Een prachtige mix tussen onderkoelde jaren 60 kitsch, kitchen sink drama en een onderkoeld gevoel voor popmuziek. England Made Me is een donker prachtig ingespeeld staaltje pop zoals nu populair is onder de pitchfork generatie. Alleen dan een jaar of 10 eerder.

7. Galaxie 500 - Today
Toon doof en vals, zo is de stem van Dean Warheim het beste te ontschrijven. Maar goed het past perfect bij alle muziek die hij tot nu heeft gemaakt. Galaxie 500 is de defenitie van minder is meer met hun duidelijk op de derde velvet underground plaat gebaseerde geluid. Tugboat gaat zelfs over VU gitarist Sterling Morrison. Minimale indie-rock die kruipt in zijn eigen mooiheid maar soms ook uithaalt(Modern Lovers' cover don't let you're youth go to waste).

8. Jawbreaker-24 Hours Revenge Therapy
'My enemies are all to familier, their the ones that I used to call my friends.' Ijzersterke emo en zwaardere kant van pop-punk klassieker met een spijkerharde Albini productie. Montoon is het wel maar toch zijn alle liedjes vol met beging 20er ellende nog steeds prachtig. Vol met prachtige post-hardcore rifjes die catchy uit de hoek komen.

9. Rodan - Rusty
Beste plaat uit de Liousville scene, zelfs beter dan Spiderland. Opent met een prachtig slowcore nummer en knalt dan in volle grofheid in wat van de beste noise-rock die ik ken. Post-rock is het niet te noemen want ik blijf er goed wakker door. Oerharde en briljant gespeelde noise-rock die briljant met het gegeven hard-zacht speelt.

10. The Fall - Dragnet
Resultaat van speed gebruik, rockabilly platen uit de jaren 50 en uit Manchester komen. A FIGURE WALKS BESIDE MEEEEEEEEEEEEE

Kate & Anna McGarrigle... verrassend, maar wel leuk verrassend

Volgens mij is de beurt inmiddels aan Fathead

Potdorie, o ja, dit... Ben voorlopig niet met een fatsoenlijk toetsenbord online, dus de volgende in de rij mag wel...

De volgende in de rij ben ik... dan ga ik eerst, en daarna geef ik het stokje terug door aan Fathead.

7 vragen, de eerste vraag:
1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?

Mijn profiel zegt gestart februari 2007, dus al 8 jaar... het lijkt zo lang niet. Ik zal voordien ook al gewoon wat rondgelezen hebben op de site vermoed ik. Ik vind het gewoon tof om opinies te lezen van iedereen over films, boeken, muziek. Ik ben hier dan ook binnengewaaid via moviemeter, waar ik wat zat rond te lezen over films. Daar ben ik niet blijven hangen, ik ben op een dag doorgeklikt naar musicmeter, en dat beviel me heel wat beter.

Ik ben begonnen met favoriete albums te bekijken, mijn eigen score er aan te geven, en alle berichten bij die albums te lezen. Dan een top 10 maken, een rotatielijst ook bijhouden, hier en daar wat berichtjes plaatsen. En heel af en toe eens een album toevoegen. Ik heb dan een periode gehad waar ik echt bezeten was om alle albums die ik had een score te geven, ik heb nu ook soms nog van die momenten waar ik eens een artiest zijn discografie bekijk en dan gegroepeerd mijn scores aanvul/bijwerk.

Ik dacht voordien dat ik een vrij brede smaak had, maar eigenlijk klopt dat helemaal niet. Ik zit in het typische pop/alternatieve rock straatje met hier en daar een beperkt buitenbeentje. Ik vind dat niet erg, maar het is me beginnen opvallen door veel hier op de site rond te hangen. Je ziet dan referenties rondvliegen, je bekijkt andere mensen hun top 10... dan blijkt je straatje toch vrij smal en kort (ook van tijdsperiode). Pas op, ik ken mijn straatje dan wel vrij goed

7 vragen, de 2de vraag:
2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?
Als ik heel ver terug in de tijd ga, dan was de eerste plaat die ik kocht een originele vinyl van de Astronautjes, genaamd 'de losbol-planeet'. Geweldige plaat, ik heb ze nog altijd in mijn bezit als jeugdnostalgie. Er stond een liedje op, en dat ging van 'olie, olie, olie moet er zijn want die olie, olie, die is toch zo fijn'. Vreemd genoeg staat de plaat hier niet op musicmeter, toch een gaatje in de gigantische database

Maar los van de kinderplaten vermoed ik dat mijn eerste plaat er 3 tegelijk waren: Madonna met 'True Blue', Mel & Kim met 'F.L.M' en de dubbelaar van Prince 'sign of the times'. Ze kwamen samen met de compact disc-man als cadeau voor een verjaardag of feest (cd's waren toen in hun beginperiode). Hoe waardeer ik die nu: true blue is een deel van mijn collectie, weinig speciaals errond, gewoon nog een cd'tje in een rekje. F.L.M. heb ik weggedaan, 1 van de weinige albums die ik ooit weggedaan heb, niet omdat het slecht was, maar wel omdat ik absoluut geld nodig had voor een ander album te kopen, en in de geest van een puber is 2dehands wat albums verkopen voor een ander nieuw een goeie ruil...

Ik betreur wel het wegdoen, en ik heb het ook nooit meer opnieuw gekocht (omdat FLM nu ook niet zo goed was, en omdat dat toch niet hetzelfde zou zijn, even terugkopen om zogezegd mijn cd-collectie te vervolledigen). En het was dan nog een versie met extra remixen en zelfs een combi-mix (ik vermoed dat de plaats over hadden op het schijfje, en dus maar wat extra's erop gegooid hebben). Respectable blijft wel een steengoed nummer, wie smelt niet bij het horen van die tey-tey-tey-tey en dat lachje dat erin gesampled is.

En dan de dubbelaar van Prince, die vond ik op dat moment het minste van de 3, maar dat is een album dat ik nu nog wel eens zou beluisteren. Ik ben geen echte Prince-fan, maar de titeltrack vind ik wel een schitterend nummer. En ook 'the cross' vind ik goed (ik vind trouwens dat dat begint zoals 'all I want is you' van U2). Ik denk dat kort erna ik nog 'tunnel of love' van Bruce Springsteen ook had, en nog een ander madonna album ('who's that girl soundtrack' vermoed ik, die is meegesneuveld/geruild met FLM).

Dat was het begin van het cd-avontuur. Ik had toen ook cassettes, maar geen idee meer als die gekocht of gekopieerd waren. Ik weet dat daar toen wel A-ha en Duran Duran tussenzaten, want qua muziekavontuur is het daar allemaal begonnen voor mij.

Leuk om te lezen!

Daar sluit ik me bij aan

Vermoedelijk een leeftijdsgenoot (zeg 40) zo te zien aan de genoemde platen.

bijna 40 inderdaad (als in: ik zie tram 4 al staan, maar over een paar maanden spring ik er pas op )

He die tram moet ik ook hebben, 17 juli is het zo ver

En ik wachtte niet op tram 4*, maar op de nrs 11 - 20 van Linus. Maar ja noedelmans z'n pasta (of waren 't kroppkakor?) was blijkbaar al dente

En vigil is ook een kreeft

Ik in eerste instantie ook, tot ik erachter kwam dat wat als 1-10 gepresenteerd was feitelijk de 11-20 was.

Aha, een SOP'er dus - een Semantische Onhandige Poszter

7 vragen, de derde vraag.
3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.

Ik heb geen speciale voorliefde voor vinyl. Ik heb wel wat albums, singletjes, 12", vooral omdat je soms van die toffe versies had vroeger (doorzichtig oranje vinyl, picture discs). Maar het was voor mij vroeger vooral een makkelijk en vaak goedkoper alternatief dan cd's kopen. En een plaat met grote hoes is toch nog altijd wat magisch, zeker bij die japanse edities kon het geld soms in mijn zakken jeuken, ook al had ik het album al. Maar tegenwoordig beluister ik mijn vinylplaten totaal niet meer, ik heb alles daarvan ook op CD of digitaal.

De CD is mijn ding, ik ben ermee opgegroeid en ik heb mijn muziekcollectie er volledig in uitgebouwd. Ik heb een vrij grote collectie, die dus heel wat plaats in pakt, en soms denk ik 'is het dat wel allemaal waard', maar het antwoord is toch altijd ja. Er zitten zoveel herinneringen, momenten, goeie muziek daarin, 't is soms een stukje een dagboek van je leven. Toen ik op universiteit zat deed ik meerdere keren per week een rondje van de cd-winkels in de stad, gewoon om te zoeken en rondsnuisteren. Zeker de 2dehandszaken in een studentenstad waren een goudmijntje, waar je regelmatig goedkoop hele toffe en speciale zaken kon vinden. En dan ook nog wat promomateriaal afschooien van de eigenaar omdat je zo vaak langsloopt, dan had je nog wat exclusieve decoratie voor op de studentenkamer ook

MP3 en digitaal is handiger, maar niet hetzelfde. Ik heb mijn volledige collectie eigenhandig gedigitaliseerd (ook wel omdat ik heel wat bootlegs, speciale versies heb die zelfs online niet zo makkelijk te vinden zijn). Maar dat doet vreemd aan, zo een hele kamer vol plots op 1 harde schijf. Het vermindert de waarde van de muziek ook wel (naar mijn gevoel). Ik ben ook volwaardig spotify-lid, en heb me zelf voorgenomen om geen cd's meer te kopen (tenzij echt heel goed, en/of van een favoriete groep). En het werken met playlists is wel leuk, maar de muziek blijft heel wat minder plakken. Maar dat kan ook zijn omdat mijn eigen hersen-harde-schijf ook al wat te vol zit met muziek, en er nog weinig plaats is voor extra pakkende muziek (oud worden heet dat in de volksmond).

CD is dan wel mijn ding, mijn echte liefde zit bij het medium cassette. Ontelbare compilatiecassetjes heb ik gemaakt voor vrienden, vriendinnen, familie... en telkens ook veel aandacht besteed aan toch maar een mooi hoesje, toffe inserts met titels enz. De nostalgie van het mikken op een goeie tracklist die echt goed in elkaar zat en die dan ook nog goed uitkwam op een kantje van 30 of 45 minuten: niet simpel. Gelukkig had ik in mijn hoofd een hele database aan korte vullers of toffe tussenstukjes. De nostalgie van het dubbele cassettedeck, en het zoeken naar het nummer op de cassette. En wat verkies je nu zelf: een mixtape voor een mooi meisje met een tof hoesje of een link naar een playlist. Compilatie-cd's branden heb ik ook nog gedaan, maar heel wat minder (dat ging toch wat te makkelijk), dat was dan eerder later voor in de auto, of voor op vakantie.

En dan single-album-verzamelaar... ik spreek vanuit het standpunt van de liefhebber/zoeker die graag rondsnuistert in cd-winkels, en dan had ik het wel voor singletjes, 12", speciale versies en dergelijke. Op dat gebied ben ik absoluut ouderwets: dat b-kantje dat eigenlijk niet echt goed is, dat klinkt veel beter na een lange zoektocht en het plezier van het vinden, dan na 2 keer klikken op een computer. Dus op dat gebied vind ik het verdwijnen van singletjes & co heel jammer.

Wat betreft verzamelaar: zoals zovelen vermoed ik heb ik er een soort haat-liefde relatie mee. Voor muziek die ik minder goed ken, groepen die ik niet zo hoog heb zitten is het ideaal: 1 cd, alle hits, de klassiekers enz. Ik heb er dus wel heel wat staan. Maar als het van een groep is waar je al zowat alles van hebt, dan komt het verzamelaar-standpunt snel in conflict met het geldklopperij-standpunt. Er wordt vaak heel snel gewoon iets samengegooid, alweer eens, en nog maar eens, en dan nog eens, en dan heb ik het vaak wel gehad ermee. Maar goed, ik ben de koper, ik heb nog altijd de beslissingsmacht om te zeggen: dit niet, nee danku.

Oh wat herkenbaar toch met die cassettebandjes. Op deze site zitten gewoon nog meer 'drammers' die hun muziek graag op die manier deelden. En het werd gelukkig altijd erg goed gewaardeerd

Cassettes - wie is er niet groot mee geworden
Altijd eigen cassettes bij mij als ik feestwaarts ging: werd er afbraakmuziek gedraaid, kon ik inspringen. Tot het punt dat ik zelfs in een dipso (onder het hoteL) in Krakow mijn cassette overhandigde aan de dj van dienst - met m'n toenmalige vriendin hadden we onze eigen versie van 'the silent disco' (walkman met adapter voor 2 headphones) - omdat we zo veel lol hadden vroeg de dj of hij de cassette mocht hebben - MMMC, hoedt u voor namaak!

Mijn hoogtepunt in cassette-wereld was toch: 50 cassetjes voorbereiden voor mijn broer die in het buitenland ging studeren. Uren/dagen liedjes selecteren, playlists en dergelijke voorbereiden. Dan de cassetjes opnemen (toen heb ik de dubbele snelheid functie van het dubbele cassettedek toch af en toe gebruikt) en tegelijk 'artwork' voor al die doosjes maken. Met een echt concept: een beeld van een persoon altijd op de voorkant (beetje smiths-achtig), met daarover een flard songtekst van 1 van de nummers op die cassette (nog getypt met een echte tikmachine), aan de binnenkant de tracks, aan de achterzijde op het korte stuk wat logo's en trademarks om het officieler te maken. En het absolute beste: in de smalle zijkant allemaal stukjes van een grote foto, zodat als je ze netjes stapelde in 2 reeksjes van 25, er 2 boomlange/beenlange babes opstonden (want ik had pamela anderson en een andere zwempakbabe van baywatch gekozen)

7 vragen, de 4de vraag
4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.

Op plaats 3: U2, ZOO TV Tour, Gent, Flanders Expo, 09/05/1992. Het 2de concert van die indoor-tour, in een tijd zonder youtube en co, waardoor je nog bijna niks visueels gezien had over de show (enkel krantenartikels die spraken over een spektakel, en een kort stukje in MTV News met wat beelden). Weggeblazen door het begin, Zoo station met die dreunende start, Bono die wankelt en waggelt voor de massa's tv schermen die allemaal beeldruis tonen. En dan moest het vliegende trabantje nog komen, de danseres bij mysterious ways, de setlist die gewoon begon met 8 tracks van Achtung Baby (en dat album was toen nog een klassieker in wording). Fantastisch concert, een lange tijd de maatstaf voor alle concerten daarna. De outdoor tour daarna vond ik minder goed, vooral omdat de indoor-show zo'n enorme indruk had nagelaten.

Op plaats 2, van grote show naar kleinschalig plezier: Unbelievable Truth, De Rotonde (naast Botanique), Brussel, 17/01/1999. Ik heb een zwak voor deze band (jawel, met als zanger Andy Yorke, zijnde de broer van Thom Yorke) en zeker voor hun eerste album. Dus toen ze in Brussel speelden was ik er bij. Ik dacht in de Botanique, maar het was er vlak naast in het kleine zaaltje de Rotonde. Wat ook letterlijk een rond zaaltje is, een soort heel klein mini-arenatje voor 400 personen. Concert was gewoon schitterend, de groep speelde fantastisch, de zanger was perfect bij stem. En het was allemaal zo onschuldig/grappig/schattig met op het laatste de groep die terugkwam omdat hun tourmanager gezegd had dat ze een nummer vergeten spelen waren... wat dan 'finest little space' was, 1 van mijn favoriete nummers.

En op plaats 1 kon maar 1 groep staan, het zweedse Kent. Fenomenaal op plaat, en tijdens optredens gaan ze daar nog eens boven. Natuurlijk is het avontuur van ze te gaan bekijken (ze spelen enkel in Scandinavie tegenwoordig) ook een extraatje, maar ik heb ze al vrij veel gezien, en nog nooit teleurgesteld geweest. Altijd wel iets speciaals in de setlist, prachtige klank enz.

Uiteindelijk gekozen voor een concert in Malmo, KB op 02/06/12. Zoveel herinneringen aan dat concert. De randzaken maken het al memorabel: tickets te pakken krijgen per ongeluk / een andere reis wat herschikken om dan van Spanje naar Kopenhagen te vliegen en dan met de trein naar Malmo / het ontdekken van de 'zaal' die eigenlijk meer een groot café lijkt te zijn / het aanschuiven om binnen te geraken met een straatzanger die bleef 3 dezelfde nummers spelen en tussenin iedereen aanklampte voor sigaretten en de nuttige tip dat Slash speelde ergens anders / ... Het optreden was groots/stampend/dampend/fantastisch/zaal stond op zijn kop van begin tot eind. En bijna tegen het einde speelden ze een song waar we zo op gehoopt hadden, en toen de eerste klanken van dat nummer doorsijpelden stonden we er met kippenvel bij.

Da's mijn huidige top 3, de top 2 ligt eigenlijk al een hele tijd vast, het U2 concert zat in de balans met heel wat andere concerten (Suede die altijd vlamt, radiohead met voorprogramma drugstore in Luna Theater in Brussel, magnapop dat weggeblazen werd door dEUS als voorprogramma, met een gebroken been in gips rechtstaan bij de Manic Street Preachers enz) maar eigenlijk is plaats 3 gewoon voor het volgende concert in de toekomst...

Goede verhalen

Zoo TV... wat was ik daar toch graag bij geweest
Verder mooie verhalen inderdaad!

7 vragen, vraag 5 al...
5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?

Ik ben vooral iemand die veel leest, heel weinig schrijft (behalve nu dan).
Het eerste wat ik altijd doe is mijn updates checken, eerst bij albums, dan bij groepen, en dan bij forum, maar da's vooral omdat ik nu dit topic van dichtbij volg. Anders lees ik vooral af en toe wat bij op de forums, maar ik schrijf dus echt heel weinig.

Ik vind de discussies over 'hoeveel sterren geef je' altijd wel tof om lezen. Het enthousiasme van mensen bij albums die ik zo half half ken vind ik ook altijd geweldig, en nuttig. Ik heb al vaak een album weer eens uit de kast gehaald om toch eens te luisteren naar die of die track, gewoon omdat iemand vol passie erover geschreven heeft. Dat vind ik 1 van de absolute meerwaardes van deze site. Mijn inbreng bij albums is dan ook meestal gelijkaardig, ik zet graag eens een persoonlijke favoriet vanop een bepaald album wat meer in het spotlicht.

ik vind het wel heel moeilijk om muziek te beschrijven. Als ik bijlees over een album dat ik totaal niet ken vind ik het soms moeilijk om in te schatten hoe het nu zowat klinkt (en de 'genre' aanduiding is ook weinig richtinggevend vind ik), en dat is wel frustrerend. Maar omgekeerd slaag ik er zelf ook niet in om in een bericht over te brengen hoe iets klinkt. Veel verder dan wat vergelijkingen met andere bands geraak je niet, en dat is soms richtinggevend (een beetje stijl 'recommended if you like'), maar ook beperkend.

En ik bekijk graag top 10's van mensen, zeker van mensen die ik zie opduiken bij albums die ik zelf graag hoor, of die vergelijkbare albums van mijn top 10 in hun top 10 hebben staan. Zo heb ik ontdekt dat ik met user Pinsnider toch heel vaak op hetzelfde spoor zit qua muzieksmaak. Ik volg ook een beperkt aantal users qua berichten, en dat check ik af en toe.

Daarnaast bekijk ik ook wel graag de lijstjes af en toe, zeker de nieuwe releases vind ik heel nuttig. Waar ik vroeger veel muziekmagazines verslond is dat nu allemaal verdwenen (mijn interesse ook daarin), en dan is het ook wel handig om hier allerlei releases te zien passeren.