Muziek / Toplijsten en favorieten / De artiesten top 100 van (herman)!
1
geplaatst: 20 februari 2025, 12:32 uur
vigil schreef:
84. Chris Isaak
Beste album: Forever Blue (1995)
Instap album advies: Chris Isaak (1987)
Beste nummer: Blue Hotel
Enorm zwak voor: Lie to Me
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -
[....]
Verder goed kapsel, goeie kop en coole uitstraling!
84. Chris Isaak
Beste album: Forever Blue (1995)
Instap album advies: Chris Isaak (1987)
Beste nummer: Blue Hotel
Enorm zwak voor: Lie to Me
Live gezien?: nope
Eric's lijst: -
[....]
Verder goed kapsel, goeie kop en coole uitstraling!
Nou Shaky toch bij iemand in zijn lijst hoor
13
geplaatst: 20 februari 2025, 20:42 uur
07. Talking Heads
https://www.rollingstone.com/wp-content/uploads/2024/09/Talking-Heads-Reissue.jpg?crop=0px%2C30px%2C1798px%2C1014px&resize=1600%2C900
Afkomstig uit: VS
Nog actief: nee
Favoriete albums: Stop Making Sense (1984), More Songs About Buildings and Food (1978), The Name of This Band Is Talking Heads (1982), Little Creatures (1985) en Fear of Music (1979)
IJzersterke songs: Once in a Lifetime, Slippery People, Burning Down the House, Heaven, Thank You For Sending Me an Angel, With Our Love, And She Was, Road to Nowhere, Crosseyed and Painless, Making Flippy Floppy
Live gezien: nee
Ook in de lijst van: dazzler (nr. 23)
Talking Heads, wat een band. Eigenlijk alles wat ze uitbrachten vind ik goed. Ik kom dan ook bij geen enkel album van deze New Yorkers op lager dan 4* uit. Stop Making Sense is een mijlpaal in de muziekgeschiedenis en wanneer we het over studio albums hebben dan is More Songs About Buildings and Food (1978) een potentieel top 10 album voor mij.
De eerste keer dat ik in aanraking kwam met Talking Heads was via de oude bandjes van mijn vader. Die draaide ik altijd zó graag in de auto, en op één van mijn favoriete bandjes stonden een aantal Talking Heads songs, volgens mij allemaal afkomstig van Stop Making Sense. Toen ik daarna zelf verder op onderzoek uitging en hun studioalbums begon te ontdekken, schrok ik me wezenloos. Dit leek wel een andere band! Psycho Killer, Once in a Lifetime, Slippery People, ik herkende ze bijna niet terug. Ik liet de studioalbums dan ook gauw voor wat ze waren en bleef lekker bij Stop Making Sense. Toen ik nog een klein menneke was vroeg ik voor Sinterklaas de dvd van dat magistrale concert en ik kreeg het ook nog! Uren en uren zat ik op zolder om die dvd te kunnen blijven afspelen. Wauw! Ik werd helemaal die maffe Byrne-wereld ingezogen.
Gelukkig gaf ik mezelf een paar jaar later de kans om hun studioalbums opnieuw de revue te laten passeren. Daar heb ik logischerwijs geen seconde spijt van gehad. Wat een heerlijke mix van genres en thema’s. Byrne’s stem is perfect voor deze band en de ritmesectie is misschien wel één van de sterkste uit de popmuziek. Talking Heads songs komen dagelijks voorbij op mijn playlist en ik zal daar ook nooit genoeg van kunnen krijgen.
Favoriete nummers:
en
en
https://www.rollingstone.com/wp-content/uploads/2024/09/Talking-Heads-Reissue.jpg?crop=0px%2C30px%2C1798px%2C1014px&resize=1600%2C900
Afkomstig uit: VS
Nog actief: nee
Favoriete albums: Stop Making Sense (1984), More Songs About Buildings and Food (1978), The Name of This Band Is Talking Heads (1982), Little Creatures (1985) en Fear of Music (1979)
IJzersterke songs: Once in a Lifetime, Slippery People, Burning Down the House, Heaven, Thank You For Sending Me an Angel, With Our Love, And She Was, Road to Nowhere, Crosseyed and Painless, Making Flippy Floppy
Live gezien: nee
Ook in de lijst van: dazzler (nr. 23)
Talking Heads, wat een band. Eigenlijk alles wat ze uitbrachten vind ik goed. Ik kom dan ook bij geen enkel album van deze New Yorkers op lager dan 4* uit. Stop Making Sense is een mijlpaal in de muziekgeschiedenis en wanneer we het over studio albums hebben dan is More Songs About Buildings and Food (1978) een potentieel top 10 album voor mij.
De eerste keer dat ik in aanraking kwam met Talking Heads was via de oude bandjes van mijn vader. Die draaide ik altijd zó graag in de auto, en op één van mijn favoriete bandjes stonden een aantal Talking Heads songs, volgens mij allemaal afkomstig van Stop Making Sense. Toen ik daarna zelf verder op onderzoek uitging en hun studioalbums begon te ontdekken, schrok ik me wezenloos. Dit leek wel een andere band! Psycho Killer, Once in a Lifetime, Slippery People, ik herkende ze bijna niet terug. Ik liet de studioalbums dan ook gauw voor wat ze waren en bleef lekker bij Stop Making Sense. Toen ik nog een klein menneke was vroeg ik voor Sinterklaas de dvd van dat magistrale concert en ik kreeg het ook nog! Uren en uren zat ik op zolder om die dvd te kunnen blijven afspelen. Wauw! Ik werd helemaal die maffe Byrne-wereld ingezogen.
Gelukkig gaf ik mezelf een paar jaar later de kans om hun studioalbums opnieuw de revue te laten passeren. Daar heb ik logischerwijs geen seconde spijt van gehad. Wat een heerlijke mix van genres en thema’s. Byrne’s stem is perfect voor deze band en de ritmesectie is misschien wel één van de sterkste uit de popmuziek. Talking Heads songs komen dagelijks voorbij op mijn playlist en ik zal daar ook nooit genoeg van kunnen krijgen.
Favoriete nummers:
en
en
3
geplaatst: 21 februari 2025, 20:44 uur
06. Shakin' Stevens
https://ichef.bbci.co.uk/ace/standard/976/cpsprodpb/12332/production/_116864547_capture.jpg
Afkomstig uit: Wales
Nog actief: ja/nee
Favoriete albums: Give Me Your Heart Tonight (1982), Marie, Marie (1980), Shaky (1981), The Bop Won't Stop (1983) en Lipstick Powder and Paint (1985)
IJzersterke songs: It’s Raining, Oh Julie, Shirley, You Drive Me Crazy, This Ole House, Give Me Your Heart Tonight, Cry Just a Little Bit, A Letter to You, Rockin’ Good Way (feat. Bonnie Tyler), Green Door, Lipstick Powder and Paint
Live gezien: ja
Ook in de lijst van: -
De eerste keer dat ik muziek van Shakin’ Stevens hoorde was in een televisiereclame voor een Greatest Hits of the 80’s cd. You Drive Me Crazy stond erop en dat was by far het meest interessante nummer voor mij dat in de snippets voorbij kwam. Dit was een 80’s sound die ik nog niet kende, een soort van ode aan de 50’s maar wel met moderne geluiden. Hmm….hier wilde ik meer van weten. De rest is geschiedenis; hij groeide uit tot één van mijn jeugdidolen in de muziek, al had ik weinig met al die poppenkast om zijn nummers heen. Geen probleem; kijk ik daar doorheen en luister ik gewoon naar wat er te horen valt. Plezier. Dat lijkt voorop te staan bij Shaky (welke, hij of MusicMeter-ik?). De man heeft duidelijk liefde voor muziek en dat Jackie Wilson (dansen) en Elvis Presley (uiterlijk) zijn voorbeelden zijn, is vrij snel duidelijk. Gelukkig probeert hij geen imitatie qua stem van iemand te doen, want dan had ik nooit een heel album van hem kunnen luisteren. In 2019 heb ik hem eindelijk live kunnen zien en dat was er wel eentje van de bucketlist. Wat een jeugdsentiment voor mij. Heerlijk.
Arme arme Michael Barratt. Je zou maar als verlegen Welshe jongeman je hele leven al een muziekliefhebber pur sang zijn, per toeval ontdekt worden, echte rauwe authentieke rock’n’roll maken om vervolgens vast te komen zitten in de smerige klauwen van geld graaiende platenmaatschappijen. Nou goed, financieel pakte dat natuurlijk niet slecht uit want hij was de best verkopende artiest in de UK van de volledige jaren 80.
Shakin’ Stevens was een hele grote in de underground rockscene van het Verenigd Koninkrijk toen hij ontdekt werd en de hoofdrol in de musical over het leven van Elvis Presley kreeg aangeboden. Natuurlijk sprong hij bovenop deze kans; hij mocht zijn grote held vertolken voor een miljoenenpubliek en van daaruit hopelijk rock’n’roll weer een nieuw, eigen sound gaan geven. Voor een tijd lukte dit ook al is er vanaf zijn eerste hits al goed te horen dat er gepolijst en geschuurd werd door de mensen in hoge posities, want het mag natuurlijk niet te rauw en echt.
Dat werd erger en erger, en vanaf het moment dat het alleen nog maar om verkoopmogelijkheden ging met allerlei troep producten als Shakin’ Stevens kussens, banners, pennen, etc., was Shaky’s ziel gebroken door de marketingafdeling.
Gelukkig mocht hij op albums, voor de vullertjes, zijn eigen werk blijven brengen. Hij schreef sowieso het merendeel van zijn songs zelf en als er naast de singles nog nummers gezocht worden, dan ging hij los. Zijn albums zijn dan ook werkelijk geweldige mengelmoesjes van pophits en de echte Barratt.
Veel van zijn hits vind ik overigens ook meer dan uitstekend, maar je hoort wel een enorm verschil tussen die songs en de albumparels.
Shakin’ Stevens schreef het merendeel van zijn nummers zelf, maar het moge duidelijk zijn dat het niet die songs waren die naar voren geschoven werden door het managament om tot nieuwe charttoppers uit te groeien. Gelukkig zijn die songs er gewoon wel op zijn albums, en laten we eerlijk zijn; veel van zijn hits zijn ook gewoon heel erg fijne nummers.
Om nummers op te schrijven als favoriet of als ‘ijzersterk’ is niet te doen, ik zou zo’n 75% van zijn repertoire willen noemen. Met sommige artiesten heb je dat, waar je gewoon vrijwel alles helemaal te gek vindt. Shakin’ Stevens is één van die artiesten voor mij. Hij is zo ontzettend vormend geweest voor mijn liefde voor muziek dat deze man altijd ergens in mijn top 10 favoriete artiesten zal zweven.
Favoriete nummers:
en
en
https://ichef.bbci.co.uk/ace/standard/976/cpsprodpb/12332/production/_116864547_capture.jpg
Afkomstig uit: Wales
Nog actief: ja/nee
Favoriete albums: Give Me Your Heart Tonight (1982), Marie, Marie (1980), Shaky (1981), The Bop Won't Stop (1983) en Lipstick Powder and Paint (1985)
IJzersterke songs: It’s Raining, Oh Julie, Shirley, You Drive Me Crazy, This Ole House, Give Me Your Heart Tonight, Cry Just a Little Bit, A Letter to You, Rockin’ Good Way (feat. Bonnie Tyler), Green Door, Lipstick Powder and Paint
Live gezien: ja
Ook in de lijst van: -
De eerste keer dat ik muziek van Shakin’ Stevens hoorde was in een televisiereclame voor een Greatest Hits of the 80’s cd. You Drive Me Crazy stond erop en dat was by far het meest interessante nummer voor mij dat in de snippets voorbij kwam. Dit was een 80’s sound die ik nog niet kende, een soort van ode aan de 50’s maar wel met moderne geluiden. Hmm….hier wilde ik meer van weten. De rest is geschiedenis; hij groeide uit tot één van mijn jeugdidolen in de muziek, al had ik weinig met al die poppenkast om zijn nummers heen. Geen probleem; kijk ik daar doorheen en luister ik gewoon naar wat er te horen valt. Plezier. Dat lijkt voorop te staan bij Shaky (welke, hij of MusicMeter-ik?). De man heeft duidelijk liefde voor muziek en dat Jackie Wilson (dansen) en Elvis Presley (uiterlijk) zijn voorbeelden zijn, is vrij snel duidelijk. Gelukkig probeert hij geen imitatie qua stem van iemand te doen, want dan had ik nooit een heel album van hem kunnen luisteren. In 2019 heb ik hem eindelijk live kunnen zien en dat was er wel eentje van de bucketlist. Wat een jeugdsentiment voor mij. Heerlijk.
Arme arme Michael Barratt. Je zou maar als verlegen Welshe jongeman je hele leven al een muziekliefhebber pur sang zijn, per toeval ontdekt worden, echte rauwe authentieke rock’n’roll maken om vervolgens vast te komen zitten in de smerige klauwen van geld graaiende platenmaatschappijen. Nou goed, financieel pakte dat natuurlijk niet slecht uit want hij was de best verkopende artiest in de UK van de volledige jaren 80.
Shakin’ Stevens was een hele grote in de underground rockscene van het Verenigd Koninkrijk toen hij ontdekt werd en de hoofdrol in de musical over het leven van Elvis Presley kreeg aangeboden. Natuurlijk sprong hij bovenop deze kans; hij mocht zijn grote held vertolken voor een miljoenenpubliek en van daaruit hopelijk rock’n’roll weer een nieuw, eigen sound gaan geven. Voor een tijd lukte dit ook al is er vanaf zijn eerste hits al goed te horen dat er gepolijst en geschuurd werd door de mensen in hoge posities, want het mag natuurlijk niet te rauw en echt.
Dat werd erger en erger, en vanaf het moment dat het alleen nog maar om verkoopmogelijkheden ging met allerlei troep producten als Shakin’ Stevens kussens, banners, pennen, etc., was Shaky’s ziel gebroken door de marketingafdeling.
‘That was me being naive. I wish I knew then what I know now. I didn’t have much say in the merchandise – there were balloons and all sorts – and they had a fixation with image, which can undermine the music. DJs used to mickey-take, have a real poke at Shakin’ Stevens.’
Gelukkig mocht hij op albums, voor de vullertjes, zijn eigen werk blijven brengen. Hij schreef sowieso het merendeel van zijn songs zelf en als er naast de singles nog nummers gezocht worden, dan ging hij los. Zijn albums zijn dan ook werkelijk geweldige mengelmoesjes van pophits en de echte Barratt.
Veel van zijn hits vind ik overigens ook meer dan uitstekend, maar je hoort wel een enorm verschil tussen die songs en de albumparels.
Shakin’ Stevens schreef het merendeel van zijn nummers zelf, maar het moge duidelijk zijn dat het niet die songs waren die naar voren geschoven werden door het managament om tot nieuwe charttoppers uit te groeien. Gelukkig zijn die songs er gewoon wel op zijn albums, en laten we eerlijk zijn; veel van zijn hits zijn ook gewoon heel erg fijne nummers.
Om nummers op te schrijven als favoriet of als ‘ijzersterk’ is niet te doen, ik zou zo’n 75% van zijn repertoire willen noemen. Met sommige artiesten heb je dat, waar je gewoon vrijwel alles helemaal te gek vindt. Shakin’ Stevens is één van die artiesten voor mij. Hij is zo ontzettend vormend geweest voor mijn liefde voor muziek dat deze man altijd ergens in mijn top 10 favoriete artiesten zal zweven.
Favoriete nummers:
en
en
1
geplaatst: 21 februari 2025, 20:54 uur
Kunnen we vandaag zeggen dat we dubbel Shaky plezier hebben? Hoe dan ook Shaky rules!!
1
geplaatst: 22 februari 2025, 20:05 uur
Nog maar een keer een tagrondje. Let op mede-users: ik ben aan mijn top 5 begonnen dus binnenkort kan het stokje worden overgenomen:
- Shaky
- Brunniepoo
- Kronos
- itchy
- herman
- LucM
- Barney Rubble
- Dim
- Shaky
- Brunniepoo
- Kronos
- itchy
- herman
- LucM
- Barney Rubble
- Dim
0
geplaatst: 22 februari 2025, 20:06 uur
Vandaag 2 entries; mijn nummer 5 en 4 komen voorbij. Morgen de dubbele nummer 3 en dan wordt uiterlijk dinsdag mijn top 100 afgesloten.
1
geplaatst: 22 februari 2025, 20:11 uur
05. Paul Anka
https://i.ytimg.com/vi/zjTpHANBEpY/maxresdefault.jpg
Afkomstig uit: Canada
Nog actief: ja
Favoriete albums: Anka (1974), Making Memories (2021) en Live (1975)
IJzersterke songs: Diana, A Steel Guitar and a Glass of Wine, Can’t Get Used to Losing You, The End of the World, Who’s Sorry Now, You Always Hurt the One You Love, (You’re) Having My Baby, My Way, Love Me Warm and Tender, Eso Beso, Goodnight My Love
Live gezien: nee
Ook in de lijst van: -
Deze Canadese superstar hoort gewoon in mijn top 10. Paul is één van de grootste songwriters uit de popmuziek, maar natuurlijk ook als zanger weet hij al 60 jaar lang de aandacht vast te houden. Met zijn unieke stemgeluid is het ook niet lastig om te weten wanneer je naar een Anka song luistert.
Anka is één van de artiesten van wie ik al eerste een cd kocht. Terugdenkend kan ik de vreemde blikken van de jonge verkopers wel begrijpen als ik weer eens aan de toonbank stond met een cd van bijvoorbeeld deze Paul Anka. ‘Is het een cadeautje?’ Nee hoor, helemaal voor mij!
Er zijn van die albums die ik als tiener echt he-le-maal kapot draaide. My Way (verzamelaar) is daar een mooi voorbeeld van. Die zal zo ongeveer samengesmolten zijn geweest met mijn cd spelertje. Gewoon geen enkel inkakmomentje, allemaal top songs. Die cd heb ik zo gruwelijk vaak gedraaid dat het gewoon gevaarlijk wordt. De titel van dat verzamelalbum is de song waar Anka misschien wel het bekendst om is in zijn rol als songwriter. Het was Anka die de Engeltalige versie van dit nummer schreef en aan Frank Sinatra aanbood. Dat bleek een gouden zet te zijn geweest; Sinatra scoorde er één van de grootste hits allertijden mee. Tom Jones vreet zich overigens nog steeds op, want Anka noemde eerst Jones als zanger voor de song maar die zag op dat moment niet veel in het nummer en paste er via zijn management voor.
Als zanger nam Anka als veertienjarige al zijn eerste zelfgeschreven single op en slechts anderhalf jaar later had hij een dikke nummer 1-hit te pakken met Diana. Naast alle songs die hij voor zichzelf schreef, pende hij ook tig nummers voor anderen waaronder voor Michael Jackson, Gladys Knight en The Doobie Brothers.
Ook schreef hij It Doesn’t Matter Anymore voor Buddy Holly. Kort na het opnemen van de song overleed Buddy. Paul was er kapot van en heeft geregeld dat elke cent voor die song rechtstreeks naar de nabestaanden van Buddy ging. Niet enkel in de directe nasleep van de vliegtuigramp, maar ook nu anno 2025 nog steeds; hij doet zelfs vaak nog acties waarbij hij het nummers onder de aandacht brengt zodat de familie van Buddy nog extra royalty's krijgt.
Ja, Anka is een goeie.
Ik kan ook nooit genoeg krijgen van zijn songs, en dan vooral de dramatische. Geweldig hoe hij pijn kan overbrengen met die ongelooflijke strot van hem. Anka staat steevast in al mijn playlists en ik denk dat hij wel dagelijks voorbijkomt hier. Briljante muzikant.
Favoriete nummers:
en
en
https://i.ytimg.com/vi/zjTpHANBEpY/maxresdefault.jpg
Afkomstig uit: Canada
Nog actief: ja
Favoriete albums: Anka (1974), Making Memories (2021) en Live (1975)
IJzersterke songs: Diana, A Steel Guitar and a Glass of Wine, Can’t Get Used to Losing You, The End of the World, Who’s Sorry Now, You Always Hurt the One You Love, (You’re) Having My Baby, My Way, Love Me Warm and Tender, Eso Beso, Goodnight My Love
Live gezien: nee
Ook in de lijst van: -
Deze Canadese superstar hoort gewoon in mijn top 10. Paul is één van de grootste songwriters uit de popmuziek, maar natuurlijk ook als zanger weet hij al 60 jaar lang de aandacht vast te houden. Met zijn unieke stemgeluid is het ook niet lastig om te weten wanneer je naar een Anka song luistert.
Anka is één van de artiesten van wie ik al eerste een cd kocht. Terugdenkend kan ik de vreemde blikken van de jonge verkopers wel begrijpen als ik weer eens aan de toonbank stond met een cd van bijvoorbeeld deze Paul Anka. ‘Is het een cadeautje?’ Nee hoor, helemaal voor mij!
Er zijn van die albums die ik als tiener echt he-le-maal kapot draaide. My Way (verzamelaar) is daar een mooi voorbeeld van. Die zal zo ongeveer samengesmolten zijn geweest met mijn cd spelertje. Gewoon geen enkel inkakmomentje, allemaal top songs. Die cd heb ik zo gruwelijk vaak gedraaid dat het gewoon gevaarlijk wordt. De titel van dat verzamelalbum is de song waar Anka misschien wel het bekendst om is in zijn rol als songwriter. Het was Anka die de Engeltalige versie van dit nummer schreef en aan Frank Sinatra aanbood. Dat bleek een gouden zet te zijn geweest; Sinatra scoorde er één van de grootste hits allertijden mee. Tom Jones vreet zich overigens nog steeds op, want Anka noemde eerst Jones als zanger voor de song maar die zag op dat moment niet veel in het nummer en paste er via zijn management voor.
Als zanger nam Anka als veertienjarige al zijn eerste zelfgeschreven single op en slechts anderhalf jaar later had hij een dikke nummer 1-hit te pakken met Diana. Naast alle songs die hij voor zichzelf schreef, pende hij ook tig nummers voor anderen waaronder voor Michael Jackson, Gladys Knight en The Doobie Brothers.
Ook schreef hij It Doesn’t Matter Anymore voor Buddy Holly. Kort na het opnemen van de song overleed Buddy. Paul was er kapot van en heeft geregeld dat elke cent voor die song rechtstreeks naar de nabestaanden van Buddy ging. Niet enkel in de directe nasleep van de vliegtuigramp, maar ook nu anno 2025 nog steeds; hij doet zelfs vaak nog acties waarbij hij het nummers onder de aandacht brengt zodat de familie van Buddy nog extra royalty's krijgt.
Ja, Anka is een goeie.
Ik kan ook nooit genoeg krijgen van zijn songs, en dan vooral de dramatische. Geweldig hoe hij pijn kan overbrengen met die ongelooflijke strot van hem. Anka staat steevast in al mijn playlists en ik denk dat hij wel dagelijks voorbijkomt hier. Briljante muzikant.
Favoriete nummers:
en
en
6
geplaatst: 22 februari 2025, 20:40 uur
04. Neil Diamond
https://www.vice.com/wp-content/uploads/sites/2/2017/12/1513113422982-GettyImages-74260787.jpeg
Afkomstig uit: VS
Nog actief: nee
Favoriete albums: You Don't Bring Me Flowers (1978), September Morn (1979), Heartlight (1982), Gold (1970), Hot August Night (1972) en Hot August Night III (2018)
IJzersterke songs: Lady-Oh, Hello Again, September Morn’, Happy Birthday Sweet Sixteen, Play Me, Brother Love’s Traveling Salvation Show, Shilo, If You Go Away, Forever in Blue Jeans, Remember Me, Say Maybe, Girl You’ll Be a Woman Soon, Hell Yeah
Live gezien: ja
Ook in de lijst van: -
Door Song Sung Blue, Sweet Caroline en een paar andere wat ongelukkige keuzes willen sommige mensen nog wel eens vergeten dat Neil natuurlijk gewoon een ongelooflijk goede artiest is.
Neil is één van de artiesten waar ik al sinds de basisschool fan van ben. Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik erachter kom hoe vreemd ik was als kind.
Neil werd thuis niet gedraaid. Geen idee meer hoe ik dan precies zo’n fan ben geworden. Ik vermoed dat ik songs op de radio hoorde, super enthousiast was en aan mijn ouders vroeg wie ik zojuist gehoord had. Zo ging het wel vaker, met de meest vreemde blikken van mijn ouders als gevolg als ik zei dat ik er meer van wilde horen. Vooral mijn arme moeder moest er echt he-le-maal niks van hebben dat ik ‘oudere muziek’ leuk vond. Neil werd dus in ieder geval niet bewust gedraaid bij ons thuis, kwam ook nooit voorbij op een playlist van mijn vader al kan ik me wel herinneren dat hij een aantal songs van Neil aan zijn playlist toevoegde nadat ik enorme fan was geworden en hij zich ook wat meer in de man ging verdiepen.
Ik weet wel nog wat de eerste Neil Diamond cd was die ik kocht: September Morn (1979) en als tweede kreeg ik deze van mijn vader The Best Of (1994). Oef, na die twee albums ging het snel en ik heb zijn albums dan ook dubbel nu: op cd en lp. Slechts één song aanwijzen als absolute favoriet is weer eens bijzonder lastig. Waar ik bij Neil eigenlijk vooral van de albumpareltjes ben, ga ik toch één van de grote hits kort bespreken.
I Am…I Said is één van Neil's meest persoonlijke songs waarbij hij ons een kijkje gunt in zijn geestelijke gesteldheid. In 1971 was Neil in een existentiële crisis belandt. Hij wist niet goed wat hij moest, wie hij was, waar hij naartoe ging. Neil besloot in therapie te gaan en tijdens zijn sessies met de psycholoog werden de songlyrics eigenlijk bijna vanzelf geschreven.
Neil schreeuwt om hulp, maar niemand hoort hem.
Tot op de dag van vandaag heeft Neil moeite met het zingen van dit nummer omdat hij dan opnieuw door al die emoties heen moet. Een prachtig nummer waar de angst, onmacht en pijn vanaf druipt.
Favoriete nummers:
en
en
https://www.vice.com/wp-content/uploads/sites/2/2017/12/1513113422982-GettyImages-74260787.jpeg
Afkomstig uit: VS
Nog actief: nee
Favoriete albums: You Don't Bring Me Flowers (1978), September Morn (1979), Heartlight (1982), Gold (1970), Hot August Night (1972) en Hot August Night III (2018)
IJzersterke songs: Lady-Oh, Hello Again, September Morn’, Happy Birthday Sweet Sixteen, Play Me, Brother Love’s Traveling Salvation Show, Shilo, If You Go Away, Forever in Blue Jeans, Remember Me, Say Maybe, Girl You’ll Be a Woman Soon, Hell Yeah
Live gezien: ja
Ook in de lijst van: -
Door Song Sung Blue, Sweet Caroline en een paar andere wat ongelukkige keuzes willen sommige mensen nog wel eens vergeten dat Neil natuurlijk gewoon een ongelooflijk goede artiest is.
Neil is één van de artiesten waar ik al sinds de basisschool fan van ben. Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik erachter kom hoe vreemd ik was als kind.
Neil werd thuis niet gedraaid. Geen idee meer hoe ik dan precies zo’n fan ben geworden. Ik vermoed dat ik songs op de radio hoorde, super enthousiast was en aan mijn ouders vroeg wie ik zojuist gehoord had. Zo ging het wel vaker, met de meest vreemde blikken van mijn ouders als gevolg als ik zei dat ik er meer van wilde horen. Vooral mijn arme moeder moest er echt he-le-maal niks van hebben dat ik ‘oudere muziek’ leuk vond. Neil werd dus in ieder geval niet bewust gedraaid bij ons thuis, kwam ook nooit voorbij op een playlist van mijn vader al kan ik me wel herinneren dat hij een aantal songs van Neil aan zijn playlist toevoegde nadat ik enorme fan was geworden en hij zich ook wat meer in de man ging verdiepen.
Ik weet wel nog wat de eerste Neil Diamond cd was die ik kocht: September Morn (1979) en als tweede kreeg ik deze van mijn vader The Best Of (1994). Oef, na die twee albums ging het snel en ik heb zijn albums dan ook dubbel nu: op cd en lp. Slechts één song aanwijzen als absolute favoriet is weer eens bijzonder lastig. Waar ik bij Neil eigenlijk vooral van de albumpareltjes ben, ga ik toch één van de grote hits kort bespreken.
I Am…I Said is één van Neil's meest persoonlijke songs waarbij hij ons een kijkje gunt in zijn geestelijke gesteldheid. In 1971 was Neil in een existentiële crisis belandt. Hij wist niet goed wat hij moest, wie hij was, waar hij naartoe ging. Neil besloot in therapie te gaan en tijdens zijn sessies met de psycholoog werden de songlyrics eigenlijk bijna vanzelf geschreven.
"I am"... I cried
"I am"... said I
And I am lost and I can't
Even say why
"I am"... said I
And I am lost and I can't
Even say why
Neil schreeuwt om hulp, maar niemand hoort hem.
Tot op de dag van vandaag heeft Neil moeite met het zingen van dit nummer omdat hij dan opnieuw door al die emoties heen moet. Een prachtig nummer waar de angst, onmacht en pijn vanaf druipt.
Favoriete nummers:
en
en
4
geplaatst: 22 februari 2025, 21:47 uur
Shaky schreef:
04. Neil Diamond
<knip>
Door Song Sung Blue, Sweet Caroline en een paar andere wat ongelukkige keuzes willen sommige mensen nog wel eens vergeten dat Neil natuurlijk gewoon een ongelooflijk goede artiest is.
04. Neil Diamond
<knip>
Door Song Sung Blue, Sweet Caroline en een paar andere wat ongelukkige keuzes willen sommige mensen nog wel eens vergeten dat Neil natuurlijk gewoon een ongelooflijk goede artiest is.
Ik snap niet helemaal wat je hier wil zeggen. Ik vind dat beide namelijk uitstekende nummers...
Shaky schreef:
Vandaag 2 entries; mijn nummer 5 en 4 komen voorbij. Morgen de dubbele nummer 3 en dan wordt uiterlijk dinsdag mijn top 100 afgesloten.
Vandaag 2 entries; mijn nummer 5 en 4 komen voorbij. Morgen de dubbele nummer 3 en dan wordt uiterlijk dinsdag mijn top 100 afgesloten.
Prima, dan begin ik woensdag
1
geplaatst: 23 februari 2025, 00:17 uur
Inclusief de dubbele nummer 3:
03. Prince
03. Dean Martin
02. Raymond van het Groenewoud
01. Elvis Presley
03. Prince
03. Dean Martin
02. Raymond van het Groenewoud
01. Elvis Presley
0
geplaatst: 23 februari 2025, 08:20 uur
Schijnbaar wel, geeft in zeer kort zijn top 3.
Erg jammer, wat is er gebeurd?
Les de Groot is nog op de site.
Erg jammer, wat is er gebeurd?
Les de Groot is nog op de site.
3
geplaatst: 23 februari 2025, 12:32 uur
Dit is al de tweede die zich uitschrijft tijdens zijn top 100, ik begin er niet aan... 
0
geplaatst: 23 februari 2025, 13:55 uur
Misschien is het allemaal teveel, net met Les afgerond Elvis Presley en nu bezig met zijn top 100 artiesten lijst. Ook nog bezig met Oldies but Goodies. Kan me voorstellen dat je net als Mssr Renard het op een gegeven moment niet meer ziet zitten. Je komt zo bijna niet meer toe om van je muziek te genieten. Weten doe ik het niet.
Sterkte Shaky Hopelijk tot ziens.
Sterkte Shaky Hopelijk tot ziens.
3
geplaatst: 23 februari 2025, 14:42 uur
MarkS73 schreef:
Dit is al de tweede die zich uitschrijft tijdens zijn top 100
Dit is al de tweede die zich uitschrijft tijdens zijn top 100
Oh apart , ik dacht dat Johnny Marr nu aan de beurt is
0
geplaatst: 23 februari 2025, 15:56 uur
Dit is wel heel erg jammer. Ik lees zijn bijdragen altijd graag. Hopelijk komt hij terug.
2
geplaatst: 23 februari 2025, 17:30 uur
Nevaaaah!
Arrie schreef:
Zonde! Unieke user die ik graag volgde
Zonde! Unieke user die ik graag volgde
Ik ben er nog gewoon hoor.
Wel jammer van Shaky!
0
geplaatst: 23 februari 2025, 17:53 uur
Qua enthousiasme leek het tot aan gister toch nog helemaal goed te zitten?
Maar speculeren heeft verder geen zin. Hopelijk gaat het goed met Shaky en zien we hem nog terug. Neil Diamond is een levende legende en met o.a. Dean Martin en Elvis zou ik persoonlijk ook met trots een top 100 kunnen voltooien.
Shaky schreef:
Door Song Sung Blue, Sweet Caroline en een paar andere wat ongelukkige keuzes willen sommige mensen nog wel eens vergeten dat Neil natuurlijk gewoon een ongelooflijk goede artiest is.
Wellicht raakte Shaky spontaan zijn waardering voor ons kwijt omdat wij (sommigen in de reacties) dit wel leuke nummers vinden Door Song Sung Blue, Sweet Caroline en een paar andere wat ongelukkige keuzes willen sommige mensen nog wel eens vergeten dat Neil natuurlijk gewoon een ongelooflijk goede artiest is.
Maar speculeren heeft verder geen zin. Hopelijk gaat het goed met Shaky en zien we hem nog terug. Neil Diamond is een levende legende en met o.a. Dean Martin en Elvis zou ik persoonlijk ook met trots een top 100 kunnen voltooien.
* denotes required fields.