Muziek / Toplijsten en favorieten / 1001 albums die je moet horen voor je sterft!
2
geplaatst: 16 mei 2021, 11:57 uur
Siouxsie & The Banshees - The Scream: Geen hoge verwachting van en zodoende best meegevallen. De punk die erin zit klinkt lekker rauw maar nog belangrijker is de eigen stijl, die me soms een beetje doet denken aan Sonic Youth. Het zou me verbazen als die hier geen inspiratie vandaan hebben. Minpunten, de composities stellen te weinig voor en de schelle schreeuwerige zang van Siouxsie gaat snel tegensteken.
3,0*
Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 29 (gekocht), 146 (reeds in bezit)
---------
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2970.jpg
427. AC/DC - Highway to Hell (1979)
Nu pas, het eerste album van AC/DC in dit boek.
3,0*
Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 29 (gekocht), 146 (reeds in bezit)
---------
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2970.jpg
427. AC/DC - Highway to Hell (1979)
Nu pas, het eerste album van AC/DC in dit boek.
0
geplaatst: 16 mei 2021, 12:07 uur
Als je niet kan wachten, bij het album staat al te lezen wat ik er van vind. 
1
geplaatst: 24 mei 2021, 14:26 uur
AC/DC - Highway to Hell: De eerste lp die ik ooit kocht van AC/DC. Behalve het nogal saaie Love Hungry Man staan er alleen maar goede nummers op, al duren sommige langer dan nodig. De stem van Bon Scott is hier op z'n best. Als laatste album met hem is het natuurlijk moeilijk lost te zien van zijn dood, zeker met die profetische titelsong.
4,25*
Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 29 (gekocht), 147 (reeds in bezit)
---------
https://www.musicmeter.nl/images/cover/27000/27902.300.jpg
428. Sister Sledge - We Are Family (1979)
Met het producers/muzikanten duo Bernard Edwards en Nile Rodgers van Chic worden ook met Sister Slegde grote disco hits gemaakt. Iedereen kent Lost in Music en We Are Family.
4,25*
Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 29 (gekocht), 147 (reeds in bezit)
---------
https://www.musicmeter.nl/images/cover/27000/27902.300.jpg
428. Sister Sledge - We Are Family (1979)
Met het producers/muzikanten duo Bernard Edwards en Nile Rodgers van Chic worden ook met Sister Slegde grote disco hits gemaakt. Iedereen kent Lost in Music en We Are Family.
1
geplaatst: 24 mei 2021, 14:37 uur
Kronos schreef:
Als laatste album met hem is het natuurlijk moeilijk lost te zien van zijn dood, zeker met die profetische titelsong.
Als laatste album met hem is het natuurlijk moeilijk lost te zien van zijn dood, zeker met die profetische titelsong.
Ha,ha, klopt , eigenlijk zoiets als bij Bowie en Joy Division.
Want dat doen wij dan ook maar gewoon
0
geplaatst: 5 juli 2021, 14:14 uur
Jawel, al enkele keren beluisterd. Maar als ik er niet meteen wat over schrijf vergeet ik wat ik erover wilde schrijven.
2
geplaatst: 5 juli 2021, 15:11 uur
Het duurt gewoon wat langer voor het terugkomt.
We Are Family heb ik altijd een flauw nummer gevonden en dat is niet veranderd. Lost in Music vind ik wel mooi. Het klinkt ietwat melancholisch. Verloren zijn in muziek, er kan ook een tragisch kantje aan zitten. Maar ik heb er de tekst eens bijgenomen en zo lijkt het nergens bedoeld.
Het album ligt in het verlengde van C'est Chic, maar is meer gericht op de radio, al worden ook hier nummers soms opgerekt zodat mensen er extra calorieën op kunnen verbranden. He's the Greatest Dancer en Thinking of You zijn nog vermeldenswaardig maar de rest klinkt als opvulsel.
3,3*
---------
...
We Are Family heb ik altijd een flauw nummer gevonden en dat is niet veranderd. Lost in Music vind ik wel mooi. Het klinkt ietwat melancholisch. Verloren zijn in muziek, er kan ook een tragisch kantje aan zitten. Maar ik heb er de tekst eens bijgenomen en zo lijkt het nergens bedoeld.
Het album ligt in het verlengde van C'est Chic, maar is meer gericht op de radio, al worden ook hier nummers soms opgerekt zodat mensen er extra calorieën op kunnen verbranden. He's the Greatest Dancer en Thinking of You zijn nog vermeldenswaardig maar de rest klinkt als opvulsel.
3,3*
---------
...
0
geplaatst: 18 juli 2021, 13:40 uur
https://www.musicmeter.nl/images/cover/27000/27430.300.jpg
429. The Crusaders - Street Life (1979)
Street Life is me vooral bekend in de korte versie uit Tarantino's film Jackie Brown. En de muziek is een van de aspecten die de film zo goed maakt. Het nummer heeft net als Across 110th Street van Bobby Womack een overvloed aan sfeer. De lange versie is me wel teveel van het goede, net als de rest van het album waarop zelfs de mooie stem van Randy Crawford niet meer te horen is. We krijgen nog vijf uiterst sfeervolle instrumentalen geserveerd waarvoor funk, R&B, soul, jazz en disco in de blender werden gegooid en van dat papje kon niet meer dan muzikaal behangpapier gemaakt worden. Met gezellige warme kleuren. Dat wel.
3,0*
Next: Germs - (GI)
429. The Crusaders - Street Life (1979)
Street Life is me vooral bekend in de korte versie uit Tarantino's film Jackie Brown. En de muziek is een van de aspecten die de film zo goed maakt. Het nummer heeft net als Across 110th Street van Bobby Womack een overvloed aan sfeer. De lange versie is me wel teveel van het goede, net als de rest van het album waarop zelfs de mooie stem van Randy Crawford niet meer te horen is. We krijgen nog vijf uiterst sfeervolle instrumentalen geserveerd waarvoor funk, R&B, soul, jazz en disco in de blender werden gegooid en van dat papje kon niet meer dan muzikaal behangpapier gemaakt worden. Met gezellige warme kleuren. Dat wel.
3,0*
Next: Germs - (GI)
0
geplaatst: 18 juli 2021, 14:18 uur
https://www.musicmeter.nl/images/cover/59000/59647.300.jpg
430. Germs - (GI) (1979)
Mooie hoes. Het album is leuk om te horen als voorloper van de crossover uit de jaren tachtig . De beginriff van American Leather zou zo van Judas Priest kunnen komen. In de tweede helft van We Must Bleed moet ik dan weer denken aan Nirvana. Maar (GI) mist een beetje pit; de gitaar wat luider en een zanger die zich de longen uit het lijf schreeuwt. En helaas, het langste nummer, de afsluiter, is niet het beste.
3,25*
Next: The B-52's - The B-52's (1979)
430. Germs - (GI) (1979)
Mooie hoes. Het album is leuk om te horen als voorloper van de crossover uit de jaren tachtig . De beginriff van American Leather zou zo van Judas Priest kunnen komen. In de tweede helft van We Must Bleed moet ik dan weer denken aan Nirvana. Maar (GI) mist een beetje pit; de gitaar wat luider en een zanger die zich de longen uit het lijf schreeuwt. En helaas, het langste nummer, de afsluiter, is niet het beste.
3,25*
Next: The B-52's - The B-52's (1979)
1
geplaatst: 18 juli 2021, 20:38 uur
https://www.musicmeter.nl/images/cover/5000/5996.300.jpg
431. The B-52's - The B-52's (1979)
B 52's kent ongeveer iedereen van Love Shack. Ik heb ooit Cosmic Thing gekocht maar later weer verkocht omdat ik het nummer beu was en de rest niet bijzonder vond. Zo ongeveer ook het debuut, dat ik nog niet zo lang geleden voor een lage prijs op cd vond. Leuke muziek, niet meer dan dat. Voor mij geen must have. Al heb ik ook nog Good Stuff liggen, uit de kringloop gered.
3,5*
----
https://www.musicmeter.nl/images/cover/111000/111839.300.jpg
432. Holger Czukay - Movies (1979)
Prettig gestoord soundtrack-achtig album van de bassist van Can. De gekke stemmetjes doen me aan Zappa en Prince denken. De muziek is een filmische mengelmoes. Genietbaar, al had ik het beter gevonden als er iets meer de structuur van een nummer in had gezeten.
3,25*
Next: The Police - Reggatta de Blanc
431. The B-52's - The B-52's (1979)
B 52's kent ongeveer iedereen van Love Shack. Ik heb ooit Cosmic Thing gekocht maar later weer verkocht omdat ik het nummer beu was en de rest niet bijzonder vond. Zo ongeveer ook het debuut, dat ik nog niet zo lang geleden voor een lage prijs op cd vond. Leuke muziek, niet meer dan dat. Voor mij geen must have. Al heb ik ook nog Good Stuff liggen, uit de kringloop gered.
3,5*
----
https://www.musicmeter.nl/images/cover/111000/111839.300.jpg
432. Holger Czukay - Movies (1979)
Prettig gestoord soundtrack-achtig album van de bassist van Can. De gekke stemmetjes doen me aan Zappa en Prince denken. De muziek is een filmische mengelmoes. Genietbaar, al had ik het beter gevonden als er iets meer de structuur van een nummer in had gezeten.
3,25*
Next: The Police - Reggatta de Blanc
1
geplaatst: 19 juli 2021, 18:41 uur
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3695.300.jpg
433. The Police - Reggatta de Blanc (1979)
Misleidende titel want veel reggae is er niet te horen op dit album. De invloeden zijn er wel. En de hits die je overal en altijd hoorde, zo populair was The Police destijds. Het album in zijn geheel ken ik nog niet zo lang en goed. Er staan wat mindere nummers op maar het merendeel is genietbaar en met de pittige afsluiter No Time This Time krijg ik zin het nog eens te beluisteren. Opvallend dat dit nummer het laagst staat in de statistieken.
3,75*
-------
https://www.musicmeter.nl/images/cover/37000/37888.300.jpg
434. The Fall - Live at the Witch Trials (1979)
Van The Fall ken ik enkele albums. Ik hou best van de stem en drammerige manier van zingen van Mark E. Smith. Dit debuut is echter wel heel monotoon. Veel kan ik hier niet mee.
2,5*
> Talking Heads - Fear of Music
433. The Police - Reggatta de Blanc (1979)
Misleidende titel want veel reggae is er niet te horen op dit album. De invloeden zijn er wel. En de hits die je overal en altijd hoorde, zo populair was The Police destijds. Het album in zijn geheel ken ik nog niet zo lang en goed. Er staan wat mindere nummers op maar het merendeel is genietbaar en met de pittige afsluiter No Time This Time krijg ik zin het nog eens te beluisteren. Opvallend dat dit nummer het laagst staat in de statistieken.
3,75*
-------
https://www.musicmeter.nl/images/cover/37000/37888.300.jpg
434. The Fall - Live at the Witch Trials (1979)
Van The Fall ken ik enkele albums. Ik hou best van de stem en drammerige manier van zingen van Mark E. Smith. Dit debuut is echter wel heel monotoon. Veel kan ik hier niet mee.
2,5*
> Talking Heads - Fear of Music
0
geplaatst: 19 juli 2021, 20:27 uur
https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4445.300.jpg
435. Talking Heads - Fear of Music (1979)
Het begint zo goed met I Zimbra dat ik meteen dacht mijn Talking Heads album gevonden te hebben. Maar helaas, heel wat nummers zijn niet mijn ding en het is nu wel echt duidelijk dat de Sprekende Hoofden mij nooit helemaal zullen aanspreken.
3,25*
-------
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/310.300.jpg
436. Joy Division - Unknown Pleasures (1979)
Hier zag ik tegenop maar het valt relatief mee. Beter dan Closer. Een scheurende gitaar in Shadowed en de sfeer van het desolate I Remember Nothing doet me wat denken aan de muziek van Nick Cave. Maar ik moet eerlijk zijn, hier en daar heb ik me bezondigd aan skippen. Ik ga er dan ook geen score aan geven.
Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 29 (gekocht), 149 (reeds in bezit)
> Chic - Risqué
435. Talking Heads - Fear of Music (1979)
Het begint zo goed met I Zimbra dat ik meteen dacht mijn Talking Heads album gevonden te hebben. Maar helaas, heel wat nummers zijn niet mijn ding en het is nu wel echt duidelijk dat de Sprekende Hoofden mij nooit helemaal zullen aanspreken.
3,25*
-------
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/310.300.jpg
436. Joy Division - Unknown Pleasures (1979)
Hier zag ik tegenop maar het valt relatief mee. Beter dan Closer. Een scheurende gitaar in Shadowed en de sfeer van het desolate I Remember Nothing doet me wat denken aan de muziek van Nick Cave. Maar ik moet eerlijk zijn, hier en daar heb ik me bezondigd aan skippen. Ik ga er dan ook geen score aan geven.
Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 29 (gekocht), 149 (reeds in bezit)
> Chic - Risqué
2
geplaatst: 19 juli 2021, 21:18 uur
https://www.musicmeter.nl/images/cover/23000/23118.jpg?cb=1619182112
436. Chic - Risqué (1979)
Prachtige hoes. Het openingsnummer Good Times duurt maar liefst acht minuten. Zal wel werken op de dansvloer maar niet in mijn woonkamer. Al pleeg ik daar ook wel eens dansachtig te bewegen. En ik begreep meteen dat de zangeres geen andere dan haar Forbidden Lover wil, toch blijft ze dit tot vervelens toe herhalen. Dat is ongeveer mijn enige kritiek op het album. Het klinkt allemaal mooi en lekker. Ook de suikerzoete ballads.
3,5*
> The Undertones - The Undertones
436. Chic - Risqué (1979)
Prachtige hoes. Het openingsnummer Good Times duurt maar liefst acht minuten. Zal wel werken op de dansvloer maar niet in mijn woonkamer. Al pleeg ik daar ook wel eens dansachtig te bewegen. En ik begreep meteen dat de zangeres geen andere dan haar Forbidden Lover wil, toch blijft ze dit tot vervelens toe herhalen. Dat is ongeveer mijn enige kritiek op het album. Het klinkt allemaal mooi en lekker. Ook de suikerzoete ballads.
3,5*
> The Undertones - The Undertones
1
geplaatst: 19 juli 2021, 21:45 uur
3028 dagen onderweg. Gedeeld door 7 = 432,5. Zonet album 436 beluisterd.
We zitten goed op schema. Ofwel, de trein gehaald en nu met een rotvaart richting jaren 80.
We zitten goed op schema. Ofwel, de trein gehaald en nu met een rotvaart richting jaren 80.
2
geplaatst: 20 juli 2021, 10:08 uur
Kronos schreef:
nu met een rotvaart richting jaren 80.
nu met een rotvaart richting jaren 80.
Krijg je zo waarschijnlijk weer albums van Talking Heads en Joy Division voor de kiezen. Miljaar!
0
geplaatst: 20 juli 2021, 13:45 uur
https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4797.300.jpg
437. The Undertones - The Undertones (1979)
Dit keer nog eens een album dat je ook volgens MusicMeter gehoord moet hebben. 3,99* (173 stemmen), niet slecht. Mij doet het amper wat. Met deze stijl van rockmuziek heb ik niks. Geen idee wat ik er bij moet voelen of van moet denken.
1,0*
--------
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1072.300.jpg
438. The Clash - London Calling (1979)
Een klassieker. Behalve het titelnummer ken ik hier niks van. Het blijkt een gevarieerd album waarop de band vele invloeden laat horen en daar ruim een uur de tijd voor neemt. Ik kan me helemaal voorstellen dat dit een geweldig album is als je er een klik mee hebt. Die heb ik niet. Sommige nummers gaan wel, zoals The Guns of Brixton, Revolution Rock en I'm Not Down. Het album is muzikaal in orde, goede productie ook. Er zit wat boosheid en sarcasme in de muziek maar het maakt de verwachting die de hoes opwekt niet waar. Het verrast wel in veelzijdigheid. Vergeleken met muziek die ik wel goed vind ligt dit het dichtst bij Elvis Costello, zou ik denken.
2,0*
> Japan - Quiet Life
437. The Undertones - The Undertones (1979)
Dit keer nog eens een album dat je ook volgens MusicMeter gehoord moet hebben. 3,99* (173 stemmen), niet slecht. Mij doet het amper wat. Met deze stijl van rockmuziek heb ik niks. Geen idee wat ik er bij moet voelen of van moet denken.
1,0*
--------
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1072.300.jpg
438. The Clash - London Calling (1979)
Een klassieker. Behalve het titelnummer ken ik hier niks van. Het blijkt een gevarieerd album waarop de band vele invloeden laat horen en daar ruim een uur de tijd voor neemt. Ik kan me helemaal voorstellen dat dit een geweldig album is als je er een klik mee hebt. Die heb ik niet. Sommige nummers gaan wel, zoals The Guns of Brixton, Revolution Rock en I'm Not Down. Het album is muzikaal in orde, goede productie ook. Er zit wat boosheid en sarcasme in de muziek maar het maakt de verwachting die de hoes opwekt niet waar. Het verrast wel in veelzijdigheid. Vergeleken met muziek die ik wel goed vind ligt dit het dichtst bij Elvis Costello, zou ik denken.
2,0*
> Japan - Quiet Life
0
geplaatst: 20 juli 2021, 15:00 uur
https://www.musicmeter.nl/images/cover/6000/6999.300.jpg
439. Japan - Quiet Life (1979)
David Sylvian is me bekend maar van Japan heb ik enkel de twee volgende albums eens beluisterd. Deze derde begint sterk met het titelnummer en eindigt met The Other Side of Life, een nummer dat doet denken aan zijn latere solowerk. Diep melancholisch, soms wat te zwaarmoedig. Verder vallen In Vogue en Halloween positief op. De Velvet Underground cover is minder geslaagd.
3,0*
> Marianne Faithfull - Broken English
439. Japan - Quiet Life (1979)
David Sylvian is me bekend maar van Japan heb ik enkel de twee volgende albums eens beluisterd. Deze derde begint sterk met het titelnummer en eindigt met The Other Side of Life, een nummer dat doet denken aan zijn latere solowerk. Diep melancholisch, soms wat te zwaarmoedig. Verder vallen In Vogue en Halloween positief op. De Velvet Underground cover is minder geslaagd.
3,0*
> Marianne Faithfull - Broken English
1
geplaatst: 20 juli 2021, 15:18 uur
Bedankt voor het waarschuwen, wat schandelijk ik vind die Clash en Undertones
zeker ***** en die Joy Division en Talking heads minstens 4,5 *.Dit is zo niet best
0
geplaatst: 20 juli 2021, 15:38 uur
Zo, Rudi S heeft er iets van gezegd. Dat is dan ook weer klaar. 
* denotes required fields.