Ja!

Ik hoop toch dat vleertje hier nog eens van start gaat: lijkt me een fijne reis om te volgen

Als ik aan vleertje denk, denk ik aan Lotje IJzermans (kent u haar nog?!) en een beetje aan Anja uit mijn klas op de middelbare school die fan was van Siouxsie

Vraag me niet waarom ik die associatie heb, die is er gewoon en daarom kijk ik wel uit naar die reis ja.

Gelukkig is ie terug

Misschien moet iedereen maar zo brutaal gaan doen en spontaan plaatsen. Misschien zelfs wat kleine vervolgen van mensen die het eerder gedaan hebben.

dat je het opgepakt hebt en leuk te lezen!

En dat namen ze in Nighttown indertijd letterlijk. Mijn hemel wat een band, maar ook wel een te gekke band.

Leuk!

Het zou mooi zijn als iemand dit weer oppikt. Als ik naar het vervolg kijk van mijn eigen reis hier dan zal het voor niemand meer onbekend zijn hoe mijn avonturen met Revere zijn verlopen en nog steeds voortgaan.
Nooit gedacht dat het zo'n vlucht zou nemen en dat het vrienden zijn geworden die ik ook thuis in Londen bezoek

Ook met Nakhane Touré is er een leuk ongedwongen contact.
Ik, die zelfs liever geen praatje met artiesten maakte na afloop van concerten die dan beland in dit soort situaties. Het moet niet gekker worden.

Nogmaals: hoog tijd voor weer eens een lange muzikale reis van iemand hier. Het is en blijft een mooi topic

Het verklaart gelijk je top 10 een beetje (ook de Prince keuze)

Mooi om daar Zita Swoon in te zien staan trouwens.

Was ook een geweldige manier van touren. Misschien wel hun beste album ja.

Ik mis ze wel. Die bijzondere projecten zijn niet slecht maar net even wat te gekunsteld af en toe.

Iemand die dit topic weer eens wil voorzien van een mooie reis?

Mijn reis eindigt op 26.08.2013 met REVERE. Het tweede album moest nog uitkomen, de vriendschap was al begonnen maar de real life ontmoeting nog niet.

Er is veel, heel veel gebeurd sinds die tijd. Ook met andere artiesten trouwens en dat gaat dit jaar waarschijnlijk verder.

Ook al zijn het een kleine vijf jaar. Misschien moet ik het voortouw maar eens nemen en een kort vervolg eraan vastknopen

26.08.2013: Er zit nog genoeg muziek in de toekomst voor mij op allerlei fronten blijkt wel. Misschien dat ik over 25 jaar nog eens een bijdrage ga leveren aan dit topic. Ben zelf al benieuwd hoe het vervolg er dan uit gaat zien.

23-02.2018: Misschien moet ik het voortouw maar eens nemen en een kort vervolg eraan vastknopen

Waarom ook niet?! Vijfentwintig jaar is best lang, een kleine vijf jaar is goed te behappen. Dan kom ik hierna nog gewoon vier keer terug met een vervolg en dan hebben we die vijfentwintig jaar ook te pakken.

Ik neem als vertrekpunt oktober 2013. Om precies te zijn 9 oktober 2013. REVERE kon door hun contract bij V2, dat indirect het gevolg was van mijn review op deze site, eindelijk naar Nederland komen. Eigenlijk gebeurde dat al eerder op 7 september tijdens het Bruis festival in Maastricht waar de band echt hun live debuut maakte in Nederland, sterker: het eerste land buiten het Verenigd Koninkrijk. Helaas kon ik daar niet bij zijn. Ik was dat gelukkig wel bij hun eerste cluboptreden in Nederland ooit, in het Rotterdamse Rotown. Heel spannend voor mij want zouden er mensen op af komen? Het lukt best om met een hoop promo een grote groep te verzamelen, maar die kon onmogelijk de zaal vullen. Dat viel gelukkig mee: de zaal was zeer goed gevuld, het publiek ging uit z'n dak, ik kreeg een nummer aan mij opgedragen (hoe raar is dat als je in je favoriete club opeens genoemd wordt door een favoriete band), en het geluid was ronduit kut. Maar man man man ik was in de zevende hemel. Helaas kon ik de dag daarna niet in het magische Paradiso aanwezig zijn, maar ook daar verliep het allemaal goed. Het begin van een innige relatie tussen Nederland, Rotterdam in het bijzonder en REVERE uit Londen.

Maar het begon eigenlijk al iets eerder die dag: mijn allereerste ontmoeting met Stephen de zanger, met wie ik al wat jaartjes online contact had en waar ik een instore voor kon regelen. Ik had een optreden verwacht tussen hem en 1 of 2 bandleden, niet de volledige band bestaande uit acht man/vrouw! In de winkel waren ze ook nogal verbaasd. maar zij waren al snel om en de band werd in de jaren erna een graag geziene gast. Ze waren fan.

http://i63.tinypic.com/2zzojo8.jpg

(zelf nog geen baard bij deze instore, mijn eerste ontmoeting,... zou het dan toch de invloed van Stephen geweest zijn?!).

De jaren hierna stonden behoorlijk in het teken van deze band. Heel veel optredens en logeerpartijen bij mij thuis. Heerlijk om even rock and roll te kunnen zijn met een band. 'Manager' spelen tijdens Recordstore Day, maar ook de kinderen op mijn school laten genieten van wat muziek kan bieden.
In 2014 gaven twee leden een concert voor leerlingen en 's avonds voor genodigden waar aardig wat mensen van deze site bij aanwezig waren (o.a. Vince vega, Mjuman, GrafGantz, toch ook wel een groupie en dan vooral van Ellie, thetinderstick, bonothecat, muziekobsessie en ik meen Edgar18 en charlotte2807 en vigil weet ik niet zeker of dat deze avond al was. Vigil is trouwens ook een grote rol gaan spelen bij deze band.

http://i67.tinypic.com/e5io8h.jpg

(deze, en nog wat foto's haalde de lokale kranten)

Ook het figureren in een clip van de band was natuurlijk leuk om te doen.




Op 3 december 2016 kwam het avontuur ten einde toen REVERE hun allerlaatste optreden ooit gaf in de stad met wie ze een band hadden opgebouwd: Rotterdam. Nog één keer full band knallen en speciaal voor mij een full band versie van mijn favoriete nummer Maybe in Time, een nummer dat ze niet vaak speelden omdat het vrij moeilijk was om live te spelen. Een emo-momentje was dat wel voor mij ja.

http://i65.tinypic.com/30wxmwo.jpg

Het avontuur met die band was tot stilstand gekomen, maar aangezien Stephen's vrouw Gabby Young ook muziek maakt en regelmatig optreedt, kreeg het schooloptreden van REVERE een soort vervolg in september 2017. Deze keer ook full band voor de leerlingen en de gasten die avond.

Daltonschool dolenthousiast bij optreden Gabby Young | Vlaardingen24

Maar er is meer dan REVERE.

In 2014 wees ik zanger Nakhane Touré op een fout in een aankondiging van zijn optreden in Paradiso. Ik was gek van zijn debuutplaat die ik een jaar te laat opgepikt had, maar net op tijd om zijn optreden in Paradiso daar mee te kunnen krijgen (toen ik het album leerde kennen zag ik dat hij geprogrammeerd stond in de kleine zaal).
Hij herkende me na afloop en we bleven wat contact houden. Muziek, koffie, wijn... nog steeds kunnen we het erover hebben en we gaan het een keer in praktijk brengen. Wederom is er sprake van een goede verstandhouding met een artiest, terwijl ik het niet bewust opzoek. Of dat wijntje met muziek erbij er ook echt van gaat komen is de vraag. Nakhane zegt absoluut van wel, maar zijn debuut-hoofdrol in een film wordt hier dit voorjaar uitgebracht en stond op de shortlist voor de Oscars van 2018 namens Zuid-Afrika, en wat als zijn muziek opgepikt gaat worden nu hij backup heeft van een grote maatschappij (waar ik deze keer geen aandeel in heb)?! We zullen zien. Het is anders met muziek omgaan in elk geval, en dat heeft zich sinds 2013 alleen maar voortgezet. De slotzin van 2013 in dit topic was niet zo raar. Op deze manier ga ik anders met artiesten om en dat is mooi om mee te mogen maken.

En dan die grote held van mij. Prince. In 2014 zag ik hem in Ziggo Dome Amsterdam. Voor de 15e keer Prince live. Na het spetterende Paradiso optreden in 2013 was dit toch weer anders. Hoe konden we toen weten dat dit de laatste keer zou zijn. In 2016 overleed Prince, in April notabene. Een gemis die ik als groot fan nog steeds bijna regelmatig wel ervaar. Een stukje jeugdpassie ging hiermee ten onder en werd een flink pak herinneringen. Mooie herinneringen, dat wel. Maar zie ik weer eens een schitterend stukje live op YouTube dan doet dat nog steeds pijn. Het was zo onnodig allemaal. Te voorkomen waarschijnlijk.

Qua muziek was het de laatste jaren, misschien mede door deze contacten iets minder spannend. Het vuurwerk werd vooral verzorgd door al bestaande muziekhelden zoals David Bowie, wiens dood ook enorme impact op me had, maar ook PJ Harvey, Perfume Genius en Morrissey deden het lekker de afgelopen paar jaar. Mijn liefde voor oude jaren '80 helden The Smiths werd zelfs alleen maar groter en groter. The Slow Show levert muzikaal wellicht geen vuurwerk, maar werd wel een lievelingetje zoals ook Rotterdams bandje Half Way Station dat werd, met wie ik ook even korte tijd contact had. User vigil wist ze zelfs te boeken voor het Schippop festival. Helaas ging dat toen niet door omdat de band uit elkaar ging vlak voor dat optreden. Sorry voor de stress vigil

Mijn terugkeer naar vinyl is de afgelopen jaren veranderd in een opnieuw oplaaiend koopvuur. Het is en blijft heerlijk om muziek echt in handen te kunnen hebben, hoe handig iTunes of Spotify ook kunnen zijn (de laatste gebruik ik zelfs niet eens). Cd's koop ik nauwelijks nog.

De muziek waar ik naar luister is allemaal wat bedaarder, drukke energieke bandjes doen het niet meer zo best bij mij. Been there, done that. Waarschijnlijk toch het effect van ouder worden, want ook zit ik nu liever op een perfecte tribuneplaats bij geweldige stadionconcerten (mag ik die van Nick Cave op 6 oktober 2017 nog even extra vermelden als één van de beste optredens waar ik bij was?!) en vind ik initiatieven als PopUp 010 geweldig (kleinschalig op verrassende plekken in de stad).

De andere kant daarvan is wel dat ik niet heel snel meer enorm in vervoering raak van nieuwe muziek. Ik treed misschien niet genoeg meer buiten de gebaande paden. Toch wil ik dit korte vervolg van mijn reis hier beëindigen met drie albums vanaf het vorige station die ik hoog aansla:

http://i65.tinypic.com/156p8ra.jpg

Genoeg over gezegd. Maar hoe bijzonder is het als je bij de special thanks genoemd wordt!

http://i68.tinypic.com/2i8zndu.jpg

In maart komt zijn nieuwe album uit waar ik enorm naar uitkijk: Nakhane - You Will Not Die (2018)
En in april ga ik hem eindelijk weer live zien en ontmoeten, in Brussel deze keer.

http://i68.tinypic.com/2ns9mc4.jpg

Een album dat me diep raakt en dat al voor zijn dood deed. Een hedendaagse klassieker wat mij betreft.

En voor wat betreft dit topic? Tot over vijf jaar dan maar?


Dit heb ik vorige week vrijdag dan ook eindelijk maar eens afgestreept. Na al die jaren na afloop van zijn optreden een babbeltje met Stef Kamil Carlens. Het heeft even mogen duren

Hopelijk heb ik een voorzet gegeven voor anderen om hun muzikale reis te beschrijven. Aanvulling of compleet nieuw hier. Kom maar op!

Misschien dat kobe bryant fan hier wat wil vertellen. Zijn reis vind ik toch echt wel heel bijzonder te noemen

Al helemaal vergeten dat ik dit topic een nieuwe impuls heb proberen te geven. Jammerlijk gefaald, want niemand heeft het opgepikt en dat vind ik jammer. Ben het helemaal met je eens: één van de allermooiste topics op deze site en ook ik lees nog wel eens de belevenissen van andere users terug. Hopelijk voelt iemand zich nu wel geroepen. Bedankt voor de schijnwerpers op het topic. Het was weer even nodig.

Kleine aanvulling op het verhaal rondom Nakhane: het contact is er nog steeds en ik heb hem ook real life gesproken en dat gaat in de toekomst ook nog wel gebeuren (er staan immers weer twee concerten in oktober op het programma). Maar meneer heeft inmiddels een nieuwe vriendin (of moet ik faghag zeggen): Madonna. Kans is heel groot dat hij te horen gaat zijn op haar nieuwe album. Waar REVERE het uiteindelijk maar niet lukte om door te breken of de grote festivals te halen, daar heeft Nakhane dat dit jaar allemaal gedaan (o.a. Lowlands) en door zijn contact met Madonna kan het straks ineens hard gaan. Ondanks alles gewoon nog beide benen op de grond en dat waardeer ik wel. Benieuwd hoe dat allemaal verder gaat.

Tijd om dit prachttopic weer even naar boven te halen: misschien voelt iemand de behoefte om een verhaal te schrijven?

Ik ben daar zeker benieuwd naar en dan pak je, net als wat ik deed, het een paar jaar later weer verder op

Om naar uit te kijken!

Misschien wel mijn favoriete live video die op het wereldwijde web te vinden is

aERodynamIC, er is een topic waar jij, ik en anderen eens hebben geschreven over onze muzikale ontwikkeling. Weet jij welk topic dat is? Het lijkt een beetje hierop. Ik wil weer eens teruglezen wat ik daar geschreven heb en vervolgens - als ik e.e.a. nieuws te vertellen heb - hier schrijven over mijn essentiële albums.

Ik weet niet beter dan deze, er is wel iets vergelijkbaars geloof ik ja, maar welke dat is??

Interessante combinatie aan artiesten. Leuk om te volgen

Mooie reis met een bijzonder slot.

Heerlijk dat dit topic weer leeft. Dank Arthur. Ik ga het volgen!

Deel 8: 'elektronische muziek is stom' en andere onwaarheden

Een tweede genre dat ik initieel niet helemaal serieus nam in mijn alwetende pop/rock-wijsheid, was elektronische muziek. Beetje hetzelfde verhaal als bij hiphop: ook hier had ik moeite om door mijn eigen vooroordelen heen te luisteren, en ook hier kwam ik op radio en tv niet echt dingen tegen die mij tot inkeer deden komen. Dus ook hier geldt: lang leve het internet, en lang leve musicmeter!

Hoe ouder ik werd, hoe meer ik de betere dancetracks die ik hier (opnieuw via de forumgames) tegenkwam, begon te waarderen. Maar ik kon er nooit lang naar luisteren. Born Slippy. NUXX, Aerodynamic, Silent Shout, Kids… ik vond het allemaal goede nummers, maar een heel album van dit soort muziek was niet aan mij besteed. Tot Burial op mijn pad kwam.

Untrue werd de eerste (en zeker niet de laatste) ‘bliepjesmuziek gemaakt zonder echte instrumenten, zonder strofes en refreinen, komaan, dat is toch geen echte muziek’-plaat waar ik helemaal weg van was.

Ik vond Untrue meteen ‘iets’ hebben, maar het kwartje viel pas echt de eerste keer dat ik – jullie geloven het nooit - deze plaat ’s avonds laat draaide. Het was in mijn toenmalige studentenkot, terwijl ik een mini-paper moest schrijven over postmodernisme voor het vak Cultuur, mijn keuzevak van dat semester. De muziek van Burial paste zo goed bij tijdstip en onderwerp dat ik al snel helemaal in de muziek zat, en ook plotsklaps een soort tolerantie voor het luisteren van elektronische platen kreeg. Burial was trouwens ook goed voor mijn cijfers: onze Cultuur-leerkracht stond erom bekend dat ze bijna nooit meer dan een 10/20 gaf voor papers, maar ik kreeg voor de mijne een 12. Thanks man, big up!

https://www.musicmeter.nl/images/cover/93000/93370.jpg

Mooie reis!

Thailand: zou voor mij volgende maand de eerste keer worden. Helaas, dat gaat niet door. Lijkt me jouw situatie eigenlijk nog vervelender.

We zouden met vrienden gaan die er vaker geweest zijn en die kennen de mooie plekjes wel dus gaat goed komen. Voor de binnenlandse vlucht krijgen we geloof ik vouchers, dus we moeten wel terug. Hopelijk kan het volgende zomer.

Oh heerlijk om dit te gaan volgen!

Inderdaad de jaren dat je albums van haver tot gort kende omdat de keuze gewoon niet zo groot was en de middelen beperkt.

Ja, deze band had ik wel verwacht. Leuk ook dat persoonlijke contact. Het geeft je muziekbeleving net even iets extra's.

Saybia.... zojuist in mijn top 100 voorbijgekomen op nummer 13.

Wat een heerlijke band! Ook in een vroeg stadium leren kennen.

Absoluut. By far, en dan vooral The Day After Tomorrow.

Nu al weer klaar? Jeetje dat ging snel. Leuk om te volgen.